Thursday, December 10, 2020

Bharatavarsha 89

నిగనిగ లాడు పసిమి దేహము, నవనవ లాడు పూరేకుల పెదవులు, దంతములు మిలమిల మెరియు ముత్యాల సరులు, గలగల పారు సెలయేరు నగవులు, మిరపపండు రవిక, కుంభస్తనద్వయము, చూచుకములును దాచలేని జాలువారు పారదర్శక రజత శ్వేత చేలము, చిత్తిని చిట్టిచేఁతలు మేని మెరుపులు చూడ నీలాకాశము నేల వాలినట్లున్నది. 

ఘనస్తనముల జంబునేత్రి మీనాక్షి దీర్ఘ కుంతలములను సడలించ కీకారణ్యమును తలపించు యా నిబిడ కేశములు సైకత పిరుదులపై బడి నర్తించుచుండగా ఆ గజయాన మంద గమనమున మిద్దెపై హిరణ్య సమయమున సంచ రించు చుండెను. 

 స్వతంత్ర మంత్ర తంత్ర సంగీత ప్రపంచ రాజు, ఇందిరమందిర సున్దరాకారుడు విపుల మానస శతానందుడు, జనమా నస చోరుడు ప్రఫుల్ల నామధేయుడు వెనక నుంచి మీనాక్షిని సమీపించి ఉఫ్ అని చెవిలో గాలి ఊదగా మీనాక్షి అదిరి పడి ప్రఫుల్లపై త్రుళ్ళి పడి  సిగ్గుతో " ఈ చిన్న పిల్లవాడి చేష్టలు ఇంకెంతకాలం చేసెదవు ?" అనుచున్న ఆమె చేతిలో ఒక ఖంఠ హారమునుంచెను. “ఇట్టి బహుమతులు వలదని మీ కు పలుమార్లు చెప్పిననూ వినరు కదా!”

అని త్రిప్పి ఇచ్చుచుండగా “అదిగో మరల నన్ను మీరు అనుచున్నావు మనమిద్దరమూ ఎన్ని ప్రదర్శనలు ఇచ్చినా ము, ఎన్ని గంటలు కలిసి సాధన చేసి, ఎన్ని గంటలు ప్రయాణము చేసినాము ఇంకనూ మనమధ్య మీరు అవసరమా? ఈ చిరు కానుక స్వీకరింపుము.

ఉమ్ , సరే , ఇంతకీ ఇప్పుడు ఈబహుమ తెందుకు తెచ్చినావు ?

మన సంస్థ  ప్రతినిధి కార్యక్రమ నిర్వాహకుడు  మీనన్ మన విదేశీ కార్యక్రమ పరంపరను ఏర్పాటు చేయుటలో సఫల తనొందెను. ఇకపై మన విదేశ కార్యక్రమములు మొదలు కాబోవుచున్నవి.  కువైట్ , బెహ్రెయిన్ , దుబాయ్ , లండన్ , మారిషస్ , సిషెల్ల్స్ బ్రుక్లిన్ నందు కూడా మనము   ప్రదర్శనలివ్వబోవుచున్నాము. మన ఆఖరి దేశీ ప్రదర్శన రేపు ముంబై పాటిల్ స్టేడియం నందు కలదు ఒక సారి మన స్థూడియోకి పోయి రావలెను.

ఇందు నేను చేసినది ఏమున్నది ? నా పియానో వాదనము నేను చేసినాను.

 సంగీత తిలకమై మన మ్యూజిక్ బ్యాండ్ కి తలమాణికమై వెలుగొందు కంపోసర్ పియానిస్ట్ వి,మన మ్యూజిక్ బ్యాండ్ ఇట్లు వెలుగొందుచున్నదన్న దానికి కారణము నీవే. నీకుగాక ఇంకెవరికి ఇవ్వవలెను బహుమతులు!

ఏ పట్టణము ప్రదర్శనకి పోయిననూ  అచ్చట వస్త్రములు కొని ఇచ్చుచున్నావు , మొన్న భోపాల్ ప్రదర్శనకు నేను రాకున్ననూ నాకు ఈ వెండి వెలుగు చీరను ఎర్ర రవికను కొని ఇచ్చినావు

ఒక కర్మాగారమందు బహిరంగ రంగస్థలమును  ఏర్పాటుచేసి నారు. అది చిన్న రంగస్థలం నీవంటి వనితకు నప్పునది కాదు. 

వట్టి మొద్దు బుర్ర నీవు ఇచ్చిన  చీర రవికను ధరించినాను ఎట్లున్నది ?

సంధ్య కాంతులందు సేదతీరుచున్న పడుచందములను మించు మీనాక్షి ప్రౌఢ అందములు కాంచిన గుండెలు గండెలు పడుచుండెను.   

మీనా ఇట్లు మాట్లాడిన నీ చెవులు మెలి పెట్టెదను నీవు మా అగస్త్య వంటి వాడవు అని ప్రఫుల్ల చెవి అందుకొనెను. 

 ఒక వారము నుండి అహోరాత్రములు శ్రమించి కొత్త పాటలుకు స్వర కల్పన జేసి అలసి  చిక్కిననూ నీ చక్కదన మెచ్చటికి పోవును ఈ చీరయందు అప్సరస వలే నున్నావు.

  కానీ ఇప్పుడు మనము స్టూడియోకి వెళ్లవలెను . మన కొత్తగా ఆల్బమ్ విడుదల కార్యక్రమమున్నది. కానీ నిన్ను రమ్మనుటకు మనసొప్పకున్నది. 

స్టూడియో చెంతనే యున్నది కదా, ఈ కార్యక్రమము లేకున్ననూ ఇప్పుడు సంద్యాసమయము కావున నిద్రించ తగదు. పదపోయెదము అనుచూ మీనాక్షి మిద్దె దిగుచుండగా ప్రఫుల్ల ఆమె వెంట నడిచెను. కదులుచున్న ఆమె జఘన లయ యందు చిక్కిన కనులు సోపానములను గమనించకుండుటవల్ల నడక లయ తప్పి జారిపడెను. 

మీనాక్షి అతడిని లేవనెత్తి మెల్లగా తన భుజముపై అతడి చేతినుంచి క్రిందకు తీసుకుపోవు చుండెను. " నీవిట్లు హత్తుకు తీసుకుపోయినచో  ఎన్నిసార్లయినా పరవశమే " యని వినిపించినట్లు మెల్లగా అనెను. ఇద్దరూ క్రిందకు మీనాక్షి ఇంటిలోనికేగినారు.

 ప్రఫుల్లని మీనాక్షి సోఫాలో కూర్చొండబెట్టెను. ప్రఫుల్ల తలయెత్తి చూడగా ఎదురుగా చదువుకొనుబల్లవద్ద  యమున ఒక డజను పుస్తకములను పెట్టుకొని చదువు కొనుచున్నది.

ప్రఫుల్ల ఆమెను చూచి నవ్వెను యమున  అతడిని చూచి పళ్ళికిలించి " హ హ హ .. చూసుకొని నడుచుట చేతకాదా ఎత్తుకొని మెట్లు దింపవలెనా ?" అనెను . లేడి  డిటెక్టివ్ వలే నున్నావే  నాప్రాణమునకు ఇదెక్కడ దాపురించెనో అని ప్రఫుల్ల అనుచుండగా” సమయమున్న కేరళ పోరాదా మీఅమ్మ వద్ద గడపరాదా, ఆమె మాటి మాటికీ ఇక్కడికి ఫోను చేయుచున్నది మీనాక్షిగారి  వెంట పడుచున్నావని  ఆవిడకి కూడా తెలియవలెనా?

ఆవిడకెప్పుడో తెలిసెను. ఇక మీనాని తీసుకెళ్లి ఆమెకు చూపవలెను.  నీవు ఎప్పుడూ ఇక్కడే గబ్బిలమువలె చూరు పట్టుకొని వెళ్లడుచున్నావెందుకు మీ ఇల్లు పక్కనే కదా పోరాదూ.

నన్ను గబ్బిలమందువా నీవే గబ్బిలము, నీవే జాగిలము అని యమున ప్రఫుల్లను దూషించ సాగెను “అవును నేను జాగిలము నీవు బిడాలము అందులకే నీకూ నాకూ ఈ వాదులాట” టులిద్దరిమధ్య వాదముపెరిగి తారాస్థాయికి పోయినది.

“అబ్బబ్బ ఎప్పుడు చూచినా కుక్క పిల్లిలా ఈ కొట్లాటలు,  ప్రపుల్లకి వేడి నీరు   కాపడము పెట్టవలెను.” అని మీనాక్షి అనగా “ఇట్లు ఇచ్చిన నేను పెట్టెదను” అని యమున మీనాక్షి చేతినుండి గిన్నె అందుకొని సోఫావద్ద నున్న బల్లపై పెట్టి కాపడము పెట్టసాగెను. 

మీనాక్షి బల్లపై నున్న పుస్తకములను చూచుచూ కూర్చుండెను. అవన్నియూ భారతవర్ష వ్రాసిన పుస్తకములు ఇన్ని పుస్తకములు వ్రాసెనా?  తెలుగు ఇంగ్లిష్  పద్యముల సంకలనములు , పౌరాణిక నాటకములు , హాస్య కథలు , మూన్ లైట్ స్టోరీస్ - ఇంగ్లీష్ చిన్న కథలు , తెలుగు  చిన్న పిల్ల కథలు , సేవ్ ఎర్త్  , సైన్స్ ఫిక్షన్   జానపదములు , బుర్రకథలు ,వ్యాసములు , వ్యాకరణము  చివరిగా  ప్రౌఢ శృంగార కథలు, అవన్నీ చూచుచూ మీనాక్షి" మావర్షుడు  ఇటువంటి కథలు కూడా వ్రాయనా ?  అనుచూ ప్రౌఢ శృంగార కథల పుస్తకమును తరువాత చదువుటకు కొంగు క్రింద దాచి యుంచెను. వెంటనే యమున " ఆ పుస్తకము అడుగుటకు సిగ్గుగానున్నదా?" అని వెనుకకి తిరగకనే అనగా “ఇది మనిషా లేక కర్ణ పిశాచమా అని సందేహము కలుగుచున్నది” అని ప్రఫుల్ల అనెను. “ ఛీ ఛీ   నాకే మీ వలదమ్మా” అని మీనా ఆపుస్తకమును బల్లపై పెట్టి వంటగదిలోకి పోయెను.

ఆ పుస్తకమును పట్టుకుని వంటగదిలోకి వెళ్లిన యమున మీనాక్షి తో " శృంగారమనిన విషము కాదు చదివిన వారు వెలయాళ్లు కారు ఏల ఇప్పటికే మీరు వివాహము చేసుకొని యుండవలసినది , మీకున్న ఆస్తి అందము చూసి వలచి వచ్చువారు అనేకులుందురు. ప్రఫుల్ల ఇచ్చటికి ఎందుకు వచ్చుచున్నాడో తెలియునా?

మందమతిని కాదు లేవమ్మా , అతడి మనసు ఈ మధ్యనే గ్రహించితిని. కానీ 

 మీ భర్త కు మీకు విడాకులయినవి, మీ భర్త కానీ  కొడుకు కానీ   మీగురించి  పట్టించుకొనక ఎవరి దారి వారు చూచుకొనుచున్నారు, మీరు సంస్కృతి సంప్రదాయములని మీన మేషములు లెక్కించుచున్నారు. 

 అది  కాదమ్మా ఒకనాడు స్టూడియో లో అతడి కంప్యూటర్ నందు అతడి కుటుంబ చిత్రములు రెండు  బైటపడినవి. 

మొదటిచిత్రమందు   మాకు అత్యంత ఆప్తులైన అరుణతార నల్ల చొక్కా వేసుకున్నఒక వ్యక్తి తో బహుశా తన భర్తతో దిగిన ఫోటో కావచ్చు. రెండవ చిత్రమందు అదే నల్ల చొక్కా వ్యక్తి  వేరొక యువతితో కనిపించెను. ఆ రెండవ యువతిని ప్రఫుల్ల మా అమ్మ అని అనుచున్నాడు

యమున “ఆమె భర్త రెండవ వివాహము చేసుకొని యుండవచ్చు. అతడు    ఏమి చేయుచుండివారు?” 

మీనాక్షి “ఒకప్పుడు చిత్ర సీమయందు  దర్శకత్వము చేయుచుండివారు.”

వెంటనే యమున “ప్రఫుల్ల మీ  నాన్నగారు ఏమి చేయుచున్నారు? అని వంటగది లోంచి అరిచెను. “పోలీసు శాఖ యందు పనిచేయవలసినదానవు”   అని మీనా మెచ్చుకొనెను.

“ప్రస్తుతము ఇంటిలో వంట చేయుచున్నారు. ఒకప్పుడు చిత్ర సీమయందు డైరక్షన్ చేయుచుండివారు.” అని ప్రఫుల్ల బదులు పలికెను. కొలది సేపటికి వారు ముగ్గురు  నీలి ఆడి వాహనమందు స్టూడియోకి పోవుచున్నారు " రామే శ్వరము పోయిన శనేశ్వరం తప్పదన్నట్టు "అని ప్రఫుల్ల తన ప్రక్కన కూర్చొన్న యమునను చూచుచూ అనెను " హి హి హి అని యమున పండ్లు ఇకిలించెను.

1 comment:

పేరు పాపారావు - మనసు మల్లెపూవు

తెలుగుపై మల్లెల్ల జల్లు కురిపించే కుర్రోడు. తల్లి దండ్రుల కల ఎలా ఉంటుంది అంటే ? స్కూల్ నుంచి  తెలుగు ఊసెత్తడానికి వీల్లేదు. తెలుగు పుస్తకాలు...