Eazy Foreign Languages

This blog is about German and French Language in Vijayawada. Articles, poems, songs and experiences of poolabala

Monday, February 8, 2021

Bharatavarsha 129

 వాహనములు ఆనందనిలయము చేరెను. మీనాక్షి అగస్త్య తులసమ్మ సుందరి ఒక వాహనమందు , బుచ్చెమ్మ , బసవ చందన  మరొక వాహనమందు ఆనందనిలయము చేరిరి.  కవి సమ్మేళనము జరుగు చుండెను. కవితా ఘోష్టి ఆహ్లాద కరంగా వినిపించు చుండెను. సుందరికి అగస్త్యునికి జంట కుదిరిన  శుభవార్త  బసవడు వర్షునకు  చరవాణిలో చెప్పగా  అతడి నుండి ఆ వార్త తెలుసుకొన్న అరుణతార మాలిని మహానంద భరితులై  ప్రవేశ ద్వారము వద్దే నిలిచి వారికొరకు ఎదురు చూచుచుండిరి. అరుణ తార మీనాక్షిని చూచి  " మీనాక్షి మొఖం మెరుగు పట్టిన బంగారము వలే కాంతు లీను చుండెను.” అనెను మాలిని “ కగ్గిన ఇత్తడి వలే నుండెడి మీనా మెరుగు పట్టిన పుత్తడి వలె ఎట్లు మెరియుచున్నదో. అని ఆట పట్టించుచుండగా, అప్పుడే వర్షుడు, కేశవ   పార్వతి వచ్చినారు.  నందిని వలతి విదిష కవిసమ్మేళనం లో నిమగ్ను లయ్యిరి.  మీనాక్షికి ముసిముసి నవ్వులు నవ్వు చుండెను. తులసి గారు " ఆసుపత్రిలో మొదలు పెట్టిన నవ్వు అట్లే మా వియ్యపురాలి మొఖమున నిలచిపోయినది" అని  చెప్పుచుండగా. యమున భయపడి మీనాక్షి జెబ్బపై గిల్లెను. అయిననూ మీనాక్షి నవ్వు ఆగకుండెను . అది గమనించిన మాలిని యమునను ఒక్క మొట్టిక్కాయ వేసినది. ఆమె నవ్వుటకు కూడా వీలులేదా? మొరటు మొగుడి వలే సాధించుచున్నావు" అని కసిరెను. అగస్త్యుడు సుందరి ఒకరికొకరు సైగలు చేసుకొనుచుండిరి.    అది  గమనించిన అరుణతార " ఏ మా సైగలు” అని సుందరిని నిగ్గ దీయగా “లేదమ్మా ఆయన ఎదో మాట్లాడవలెనని...”  సుందరి నసుగు చుండెను.   అరుణతార  “ఈ రాత్రి  సుందరి వైపు చూచుటకు కూడా వీలులేదు. ఇంకనూ సుందరి నీ భార్య కాలేదు " అని కోపము నటించగా,   మాలిని అగస్త్యుని దగ్గరకు తీసుకొని    నీకేమి తెలుసునమ్మ నా బిడ్డ ప్రాణములకు తెగించి ఆ రాత్రి  మోటారు సైకిల్ మీదవందల  మైళ్ళు పోయి, తన ప్రాణమిచ్చి ఈ పిల్లను తెచ్చుకొనెను. ఆ రాత్రి  రెండిళ్లకు  నిద్ర లేకుండెను అని అగస్త్యను  ముద్దాడెను. ఆనాడే ఈ పిల్ల అతడి భార్య అయినది . 


మీనాక్షి మొఖం నందు చిరునవ్వు నిలిచిపోయెను. ఆ చిరునవ్వు పేరే సుందరి.  మీనాక్షి సుందరిని దగ్గరకు తీసుకొని మురియుచుండెను.  వెనుకానిలచిన బుచ్చెమ్మ గారు, “ఇంక లోపలకి పదర్రా వచ్చువారికి దారి వదలక ఏమీ సయ్యాటలు అని అందరినీ అదిలించినారు. అతివలందరు దారివిడిచినారు. అప్పుడే చంద్రమతి, చక్రవంతుడు , సుకన్య వచ్చుచుండిరి. ఆడవారందరూ వారిని తోడ్కొని లోనికి పోయినారు. మగవారు ప్రవేశ ద్వారము వద్ద నిలిచి యుండగా పండిట్, తల్లి తండ్రులతో వచ్చుచుండెను. లకుమ ఎచ్చట కలదు?  వర్షుడు అడిగెను " మండువా గదిలో తండ్రి ని విడువక అంటిపెట్టుకొని యన్నది.” అని కేశవుడనెను.  


 ఆమె ఎంత కోల్పోయెనో కదా అని వర్షుడు విచారము వ్యక్తము చేసి “ ఇతడే లకుమ వరుడు, వీరు ఇతడి తల్లి తండ్రులు   వీరిని లోపలకి తీసుకు పోవుచున్నప్పుడు లకుమ చూడరాదు పోయి అరుణమ్మను , మాఅమ్మను పిలుచుకు రమ్ము, అట్లే ఒక పంచెల చాపు కూడా తీసుకు రమ్ము అని కేశవునకు చెప్పగా కేశవుడు లోపలకు పోయెను.

విశాలమైన మండువా నిండుగా స్త్రీలు కూర్చొని యుండగా వారి సంభాషణల జుమ్ముటీగలవలె ధ్వనించు చూ ఆ పెద్ద గది అంతయూ ముసురు కొనెను. రంగు రంగుల పట్టు చీరలు, కళ్ళు మిరిమిట్లు గొలుపు చుండెను. మీనాక్షి, యమున అరుణ , మాలిని తులసి  ఒకే సోఫా పై కూర్చొని  మేఘములలో తేలాడుచుండిరి. యమున ప్రౌఢ కాకున్ననూ మీనాక్షి శరీరములో అంతర్భాగమగుటచే ఆమెకు కూడా ఆ గౌరవమే దక్కుచున్నది. 

మాలిని మీనాక్షితో  " ఆమ్మో! నీ కొడుకు ఎంత గ్రంథసాంగుడమ్మా! వైద్యము ముగిసిననూ ఆశుపత్రిలో ఉండి ఎంతనాటక మాడినాడు" మీనాక్షి మాలిని వైపు చురుకుగా చూసి "నాకొడుకు నాడిపోసుకొనుచున్నావు కానీ,  నీ కొడుకే గ్రంథసాంగుడమ్మా, ఈ నాటకమంతటికీ రచన దర్శకత్వము నీ కొడుకే. డాక్టరుని వప్పించి,  నాకొడుక్కి మప్పినాడు.   అన్ని చేసిననూ నీ కొడుకు ఎమెరుగని సదాచారివలె కనిపించును.  నా కొడుకు అమాయకుడు కనుక దొరికి పోవును.”అని మీనాక్షి నిట్టూర్చెను. అప్పుడు తులసమ్మ గారు మీనాక్షితో  " అవును నీ కొడుకు ఎంత అమాయకుడో, ఆసుపత్రిలో గదిలోకి పోగానే నాకూతురి పైట లాగినాడు." అట్లు వారు సరస సంభాషణలో ములిగి తేలుచుండగా  కేశవుడు "అరుణమ్మా , బంధువులు వచ్చినారు”  అని అరిచెను. వారికోసమే ఎదురు చూచుచున్న అరుణకు లకుమ అత్తమామలు నరేంద్ర పండిట్ వారి సతీమణి మధుబాల వచ్చినారని అర్ధము చేసుకొనుటకు సమయము పట్టలేదు. అరుణ లేచి లకుమవైపు చూసెను.  ఆమె తండ్రితో కూర్చొని ముచ్చటలాడుట చూసి ఆమె నేత్రములార్ద్ర మాయెను. అరుణ మాలిని మీనాక్షి యమున తరలి వచ్చి పండిట్ను అతడి తల్లి తండ్రులను  సాదరముగా లోనికి తోడ్కొని పోవుచుండిరి. 

ఇంతలో భారత వర్ష అరుణ వద్దకు వచ్చి అరుణమ్మ చెవిలో ఎదో గుసగుసలాడు చుండగా  మాలిని అతడివైపు  చూసి ఇంక చాలింపుము నాయినా అని కోపముగా అనెను. అప్పుడు కేశవుడు చాలింపుము అనుచున్నావా   ఇంకనూ నయము తాలింపు అనలేదు, వంట మొదలు పెట్టనిదే" అని హాస్యమాడెను.  “హాస్యము లేని వివాహమా!  క్రీడలు లేని శృంగారమా! పాపము శమించుగాక!” అని వర్షుడు “పండిట్ వచ్చినట్టు లకుమకు తెలపరాదని అందరికీ తెలిపెను. 

 అరుణ "అది నాన్న తో అచ్చటనే కూర్చొని యున్నది రహస్యముగా ఎట్లు కొనిపోగలము?” అని అడిగెను.  వర్షుడు నవ్వి ఇట్లు అని ఒక పంచెల చాపు ఒక కొస తన చేతిలో పట్టుకొని మరొక కొస కేశవు నకిచ్చి పండిట్ కు అడ్డుగా తెరవలె పట్టుకొని లోపలకు తీసుకుపోవుచుండిరి. ఇది యేమని నరేంద్రుడు ప్రశ్నించగా ఇది దక్షిణాది ఆచారమని వర్షుడు చెప్పెను. మధుబాలగారు “దక్షిణాది వివాహ సంప్రదాయములు చాలా ఆశక్తి కరముగానున్నవి అనిరి” “ఇచ్చట ఆటలు ఇంకనూ ఆశక్తి కరముగా నుండును.” అని వర్షుడను చుండగా “మమ్మందరినీ ఆడించెదరా లేక మా అబ్బాయినే ఆడించెదరా?” అని అడుగుచున్న లకుమ మామగారిని చూచి మాలిని, అరుణకు నవ్వాపుకొనుటకు కష్టమయ్యెను.    అట్లు లకుమ వరుని , అతడి తల్లి దండ్రులను తీసుకుపోయి మగవారి గదిలో కూర్చోండ బెట్టి నారు. అచ్చట పెక్కు మగ వారిమధ్య పచాకో కూడా యుండెను.  అతడు పండిట్ను పలకరించి వద్దకు వచ్చి కరచాలనం చేసెను. వారిరువురూ మాట్లాడుకొనుచుండగా, వర్షుడు అతడి తల్లి తండ్రులతో “మీరు స్నానమాచరించదలచుకొన్న స్నానముల గది అదిగో అని చూపి కొత్త పట్టు బట్టలు కట్టుకొనమ”ని చెప్పెను. ఇంతలో బసవడు అగస్త్యుడు , ఆ గదిలోకి ప్రవేశించగా వర్షుడు వారికి  కూడా తన పథకమును చెవిలో తెలిపెను. బసవడి మొఖం దివిటీ వలే వెలిగెను. అతడు మండువా గదిలోకి పోయి కొలది సేపు ఆగి లకుమను వివాహమాడుటకు వరుడు తల్లి తండ్రులతో వచ్చి యున్నాడని అరుణ తారకు చెప్పవలెను.  

                                                                         ***

బసవడు స్త్రీలు కూర్చొన్న మండువా గదిలోకి పోయెను.  విదిష అప్పుడే అచ్చటికి వచ్చి కవి సమ్మేళనము కొలది సేపటిలో ముగియును పిదప భోజనములు కలవని వర్షుని ఇతరులను రావలెనని ప్రకటించెను.  షూ అని కూసి వర్షుడు పురుషుల గదిలోనుండి “అట్లే” అని సమాధానమిచ్చెను.  సోఫాపై మీనాక్షి సుందరి యమున, అరుణ, మాలిని కూర్చొనగా వారి పాదములవద్ద తివాచి పై చంద్రమతి,సుకన్యా కూర్చొనగా వారి మధ్యలో పార్వతి కూర్చొనెను. కొలది దూరములో కుర్చీ లపై  మంజూష,  వలతి బుచ్చెమ్మ గారు , జానకి గారు , కూర్చొని యుండిరి. చందన అందరికీ పానీయములు పలహారములు అందించుచుండెను. 
పండిట్ తల్లి దండ్రులు తయారగుటకు కొలది సమయము పట్టును కావున కొలది సేపు వేచి యుండి అరుణతారను కుటుంబముతో వచ్చి వరుని చూడవలెనని వారి తల్లి తండ్రులతో మాట్లాడవలెనని పిలచుటకై కాలయాపన చేయుచూ బసవడు పార్వతివైపు చూచు చుండెను.
 
పార్వతిని బసవడికి ఇచ్చి చేసెదనని మాటిచ్చి నిలుపుకొనకుండుటను బుచ్చెమ్మగారు చంద్రమతి ని   తప్పు పెట్టిరి.  చంద్రమతి “ఆ గౌడ సోదరులు మావూరికి పట్టిన దరిద్రము, వారికి జడిసి మేము అట్లు జేసినాము. మా గ్రామమునకు పట్టిన దుష్ట గ్రహ సంహారము జరిగెను. పట్ట పగలే ప్రజలందరూ చూచుచుండగా సింహము ఆ దుష్టులను సంహరించెను. ఆ జగన్మాతే వచ్చి ఆ దుర్మార్గులను సంహరించెనని, సింహము గ్రామము లోనికి వచ్చుట ఏ అందుకు తార్కాణమని ఊరు ఊరంతయూ నమ్ముచున్నది.  ఈ వింత వార్త టీ వీ లలో హోరెత్తుచున్నది” అని చెప్పగా సుకన్య “అచ్చట ఇప్పుడు దుర్గామాత ఆలయ నిర్మాణమునకు సన్నాహాలు జరుగుచున్నవి. మీరు టి వీ చూచుటలేదా?” “టీ వీ చూచు తీరుబాటెక్కడున్నదమ్మా ఈ పెళ్లి ఇంట” అని మాలిని గారు బదులు పలికినారు.  

ఊరి ప్రజలందరికీ సింహమొక్కటే కనిపించెను కానీ నాకు సింహము పై వచ్చిన దుర్గ మొహము కూడా కనిపించెను. విదిష అచ్చటనుండి వెడలు చుండెను సుందరి విదిష వద్దకు పోయి ఆమె పాదములకు ప్రణమిల్లెను. విదిష ఆమెను ఆశీర్వదించి అచ్చటనుండి భోజనములు ఏర్పాట్లు చూచుటకు వెడలెను. 

మాలినిగారు అరుణ తారకు “బసవడు పార్వతిని తదేకముగా చూచుచున్నాడ” ని చెప్పగా అరుణతార పార్వతి మొఖం పై తన పైట చెంగు కప్పి బసవడి వైపు కొంటెగా చూచెను. బసవడు బిక్క మొఖం వేసెను. స్త్రీలందరూ నవ్వు చుండగా   బసవడి వద్దకు కేశవుడు చేరి " మన తంత్రము మనపైనే ప్రయోగించుచున్నారు " అని గట్టిగా చెప్పగా వారిరువురూ నవ్వులపాలు అయ్యినారు .   వలతి పార్వతి వద్దకు చేరి “పిల్లవైపు చూడవలెనన్ననీవు ఒక ఆసుకవిత చెప్పినచో నేను (పార్వతి) ముసుగు తీసెదను” అని బసవని కవ్వించగా “అదెంత పని అనుచూ  సందర్భోచితముగా

వెచ్చగ వచ్చిన విచ్చని మొగ్గను 
మెచ్చని కాంతలు కాంతుడు కాంచిన 
ఓర్చని భామల కొచ్చెను పొచ్చము 
పైయెద మాటున నవ్విన సవ్వడి చేసిన చాలును. 

అని అని బసవడు చెప్పుచుండగా వలతి కొద్ది క్షణములు  పార్వతి ముసుగు తొలగించి మరలా మూసివేసెను. బసవడు మ్రాన్పడెను. చూచితివా స్త్రీల తెలివి అని కేశవునితో అనెను. పార్వతి గలగలా నవ్వుచుండెను. అది విని బసవడు మురియుచుండెను.  అరుణ తార “కవిత ద్వారా సందేశము లివ్వకుండా కవిత చెప్పవలెను, అసలు అర్ధరహితమగు ప్రాస సహితమగు కవిత చెప్పినచో  పార్వతికి నీకు పక్కపక్కన భోజనములు నేను వడ్డించెదను. అని అనగా తప్పక చెప్పెదను, కానీ లకుమ కొరకు పెళ్లి కుమారుడు తల్లి తండ్రులతో విచ్చేసి యున్నాడు, మీరొక సారి పోయి వారితో మాట్లాడి రావలెనని నా వంటి శ్రేయోభిలాషుల కోరిక.   అని చెప్పగా లకుమ నాకు పెళ్లి వద్దు నేను పెళ్లి చేసుకొనను అని చెప్పెను. 
కృష్ణన్" పెళ్లి చేసుకొన్నచో నీ జీవితమునకు శాంతము చేకూరునమ్మా  నామాట విని పెండ్లి చేసికొనుము. అని చెప్పినారు " ఒక్కసారి నీవు పోయి చూసినచో నీకు నచ్చునేమో అని అప్పుడే అచ్చటికి వచ్చిన వర్షుడు, నందిని , కూడా నచ్చచెప్పిరి.  వలతి  కూడా పెళ్లి చేసుకొనుటయే ఉత్తమమని చెప్పెను. లకుమకు కోపమావహించెను. నేను చేసుకోనని ఇదియే ఆఖరు సారి చెప్పుచున్నాను , నన్ను విడువవలెను అనెను. 
నీ మనసులో ఉన్న వ్యక్తి పండిట్ వచ్చినచో చేసుకొందువా అని వర్షుడు అడిగెను . లకుమ మొఖం ఎర్రబారెను. అడిగినది నీవు కానిచో మూతి పై గుద్దెడి దానను.మూతిపై కొట్టుట చెంప కొట్టుట ఇట్లు చేసిన నిన్ను పండిట్ పెళ్ళాడునా ?  పెళ్లాడిననూ ఆ పెళ్లి నిలుచునా ? అని నీ కోపము తగ్గించుకొనుటకైననూ పోయి చూచి రావలెను అని వర్షుడు మరింత ముందుకి పోయెను . ఆ మాటలు లకుమను ఆపివేసినవి " సరే పోయి ఒక్క సారి చూసి ఒక్క నిమిషములో వచ్చెదను , మరల నన్ను పొమ్మని అనరాదు అని లకుమ అనెను . అట్లే నీవునూ ఒక్క నిమిషము మించి గదిలో ఉండరాదు అని నందిని అనెను.  లకుమ సరే అనగా ప్రౌఢలందరూ నవ్వుచుండిరి .  వర్షుడు “ అరుణమ్మ లకుమ ఒక్క నిమిషము మించి గది లో యున్నచో నీదే భాద్యత”  అనెను .  అరుణ " అది నాభాద్యత ఎట్లగును " అని తల్లి అనుచుండగా లకుమ తల్లికి భరోసా ఇచ్చి వెడలెను. మండువా గదిలో అంతా సూది పడిన వినిపించు నిశ్శబ్దము, ఉత్కంఠ నెలకొనెను.

లకుమ తలుపువద్ద నుండి ఒక సారి లోపలకి చూచి వెనుకకు తెరిగెను విశాలమైన కాంతివంతమైన గదిలో ఆది శేషుని పై శ్రీ మహావిష్ణువు వలే ఆజానుబాహుడైన పండిట్ తల క్రింద చేతి నుంచుకొని ధవళ వస్త్రముల కాంతులీనుచూ సోఫాలో పడుకొని యుండెను. లకుమ అతడి భంగిమ చూచి దిగ్భ్రాంతి చెంది ముందుకు పోవలెనో వెనుకకు పోవలెనో తెలియక ముందు కొకడుగు వెనుకకి ఒక అడుగు వేయుచుండగా మండువా గది అంతయూ నవ్వులతో నిడిపోయెను. అరుణతార కన్నుల నుండి  ఆనందభాష్పములు రాలు చుండెను. లకుమ సందేహమునకు తెర దించుచూ పండిట్ లకుమ చేతిని అందుకొని లోపలి లాగి తలుపు వేసెను. లకుమ పండిట్ ను అల్లుకొనెను. లకుమ ఓడిపోయినది, వోడి పోయినది అని  అమ్మలక్కలు అనుచుండిరి.  మాలిని తారకు మిఠాయి తినిపించు చుండగా, యమున మీనాక్షికి మిఠాయి తినిపించుచుండెను.  కేశవుడు బసవడు పోయి తలుపు కొట్టి నారు లకుమ బైటకు వచ్చి తల్లి ఎదపై వాలి అమ్మా. నేను మరల ఓడితిని, " నీవు మరల గెలిచితివి అని అరుణ కూతురిని బుగ్గలు నిమిరి గారం చేసెను . నేను పండిట్ ను పెళ్లి చేసికొందును. అని లకుమ చెప్పుచుండగా బాగున్నావమ్మా నీ కూతురి రాగాలు  నీ  గారాలు , వరుని మేము కూడా చూడవలెను వర్షుడు పరీక్షించవలెను , పిదప ఆ పరీక్ష నందు పండితుడు వివేకముతో నెగ్గినచో  అప్పుడు పెళ్లి. అని బసవడు అనుచుండగా లకుమ మిక్కిలి కలవర పడెను. అది చూచి నా అల్లుడుకి పరీక్షలు వలదు అతడు ఇక్కడివాడు కాదు 
అని అనగా  బసవడికి తిక్కరేగి " బల్లిపాడు నందు నాకు  పరీక్షలు ఎట్లు  పెట్టినావమ్మ అను చుండగా అరుణ తార డంగయ్యెను. ఒప్పుకొనక తప్పలేదు , అంతలో పచాకో వచ్చి  కుర్రవాడు నేరపరిశోధనలో, గుట్లు రట్టు చేయుటలో దిట్ట. రైఫిల్ షూటింగ్ , డ్రైవింగ్ , కంప్యూటర్ హెకింగ్ బాగుగా చేయును , పరీక్షించి చూడవలెను అనుచుండగా " డబల్ బారెల్ సింగల్ బారెల్,  బోల్ట్ రైఫిల్, ఎయిర్ పిస్తోల్ , ఆటోమాటిక్ , సెమి ఆటోమేటిక్ , ఎస్సాల్ట్ రైఫిల్స్ ఎని రేంజ్ ఐ యాం రెడీ.” అను చుండగా మా మున్నా గత సంవత్సరము నేషనల్ రైఫిల్ షూటింగ్ ఛాంపియన్ అని మధుబాలగారు చెప్పుచుండగా ఇదెక్కడి మేళమురా బాబు అని అగస్త్యుడు కేశవుడు తలపట్టుకొనిరి. ఆ దృశ్యము చూసి అందరూ ఒకటే నవ్వు  " నీ అల్లుడు చూడుమమ్మా.. ” అని మాలిని పగల బడి నవ్వసాగెను. నందిని " అయ్యా పండిట్ గారు తమకి ఛందస్సు వచ్చా . అనుష్టూప్   ఛందస్సు దానిపై పరీక్ష , అనగా  “ఎస్,  ష్టూపింగ్  , నాకు తెలియును అనగా డైవింగ్ లో వంగుట,   మైనస్ ఫైవ్ డిగ్రీస్ నుండి 10 డిగ్రీస్ వరకు వంగవలెను దీనిని ఆప్టిమల్ యాంగిల్ ఆఫ్ రిలీస్ అందురు దీనివలన… అని చెప్పుకు పోవుచుండగా బుచ్చెమ్మగారు అవాక్కయ్యిరి  “మా బసవడు కంటే నాసిగా నున్నది నీ అల్లుడివరస. పద్యములు వ్రాయుట నేర్చుకొనలేదా మీ పిల్లవాడు అని మధుబాలను అడగగా ఆమె ముఖము తిప్పుకొన్నది. అరుణ మూతి మూడు వంకలు తిప్పినది. 
 బసవడు “ లకుమ గూర్చి ఒక  ఆశుకవిత  చెప్పిన అది చాలును అని చివరి అవకాశమునిచ్చినారు. వర్షుడు పండిట్ను ప్రాంగణము లోకి కొనిపోగా మగవారంతా అతడిని అనుసరించిరి , తరువాత ప్రౌడలు కూడా అతడిననుసరించిరి లకుమ వంగి వంగి కిటికీలోంచి తన లేడికళ్ళను తప తప  లాడించుచూ  పండిట్ను చూచుచుండెను. తన ప్రియుడి కొరకు లకుమ ఎట్లు చూచుచున్నదో అని అందరూ లకుమవైపు చూచుచూ వినోదించుచుండగా, పండిట్ ఆశుకవిత కూడా చెప్పలేకపోవుటచే ఏదైననూ ఒక చిన్న పొడుపు కథ చెప్పమని మీనాక్షి అడిగెను.  అదియునూ చెప్పజాలక పండిట్ అలిగి వెడలిపోవుచుంచుండెను. లకుమ మిక్కిలి ఆందోళన చెంది పండిట్ కొరకు బయటకు వచ్చుచుండగా వర్షుడు పండిట్ వెనుక పరుగు పరుగున పోయి గెడ్డము పట్టుకొని “ రావయ్యా పండితా ఎచ్చటికి పోవుచున్నావు , నీ అంత  ఘనుని పోనిత్తుమా !  అఖిల భారతమందు నీ అంత పరిశోధకుడు లేడని అంతర్జాలమందు , పత్రికలలో చదివి  నీవెంత ఘనుడవో తెలుసుకొంటిమి , నీకు తగిన చిన్నది మా చెల్లాయి, నీ పై తలమునకలగు ప్రేమతో,  తన ప్రాణములన్నీ నీపైనే పెట్టుకొని కళ్ళల్లో వత్తులు వేసుకొని నీకొరకు ఎదురుచూసినది, నీవు లేనిచో జీవితమే నిస్సారమని తలచినది.   ఆమెను వదులు కొందువా!  మీరు ఇరువురూ ప్రక్క ప్రక్కన నిలచినచో మా మనసులలో ఇంద్రధనస్సు వెల్లి విరియను.  మీరు ఇరువురూ మాట్లాడుకొన్నచో మహతి (నారదుని వీణ) నాదము మాహృదయములలో మ్రోగున”ని బ్రతిమాలుచుండగా మరి మమ్మీరువరినీ  మాట్లాడుకోనిత్తురా అని అడిగెను. అలిగిన పిల్లవాడు మిఠాయి అడిగినట్లనిపించి నవ్వు వచ్చిననూ నవ్వినచో ప్రమాదమని “కోపము వీడి అందాలరాశి అయిన తన చెల్లి చేతినందుకొనవలెనని   గానము చేయసాగెను ఆ గాన మాధుర్యమున కు సాహితీ సభ స్థంభించెను. కవులందరూ అతడి గానమునాలకించుచుండిరి. 

నీరంధ్ర కురులతో నిలిచె మా లక్ష్మి
చంద్రికలు మోములో దొరలు మా లక్ష్మి
సూరి సూరుని భవ భావముల రశ్మి
ఇంద్రనీలాల కనుల బులిపించు లక్ష్మి 
పండిత వాసముల నడయాడ లక్ష్మి
అరిపాదములకు మకిల మంటకుండ
నడిపింతురు అన్నలందరు అరచేతలంట.
అటులే నడిపించవయ్యా ఈ శుభాంగి ఇక నీ అర్ధాంగి 

(బసవ కేశవ వర్ష  అగస్త్యులు తమ చేతులు నేలపై నుంచి  బయటకు వచ్చుచున్న లకుమను తమ  చేతులపై నడిపించి పండిట్ వద్దకు తెచ్చినారు. అప్పుడు నందిని ఇట్లు పాడుచుండెను.)

శుభాంగి నయనముల దాగె సారంగి 
నారంగి వయనములో మ్రోగె సారంగి
తొంగి తొంగి సంపంగి వంగి చూడ
అంగాంగమున పలికె నయగారము
చేరింక మురిపంగ దాటించ వారము
చేరికతో కాంతుడు చేయాలి గారము
ఈ కాంత కోరెను ఏకాంత వాసము. 
(అనుచూ లకుమ చేతిని పండిట్ చేతిలో పెట్టెను. అరుణ మాలిని మీనాక్షి కనులు వత్తుకొనుచుండగా కేశవుడు అరుణమ్మను చూచుచూ ఇట్లు గీతమునఆలాపించెను.) 
ఈ శుకవాణి, విరిబోణి నీ అలివేణి  
నీ కనుల కదిలేటి   నీ కళల రాణి 
దిద్ది పెండ్లి పారాణి ఘనతార మంత్రిణి
తెలిపె సమ్మతి ఇచ్చే అనుమతి  
చేకొనవయ్య  బహుమతి  (పండిట్ లకుమ చేతిని చేకొని తోటలోకి నడవసాగెను)

*జాగ్రత్త నాన్న కేంద్ర మంత్రి, తేడా పాడాలోస్తే తోలు తీసేస్తుంది. (కేశవ అగస్త్య బసవ)

అందరూ కవిసమ్మేళనం ముగించుటకు వేదికవైపుకి పోయినారు. వర్షుడు వేదికనెక్కెను. 

Sunday, February 7, 2021

Bharatavarsha 127

 విశాఖపట్నము విమానాశ్రయము: సమయము 4. 00 గంటలు : 

మధ్యాహ్నము ఢిల్లీలో బయలుదేరిన విమానము విశాఖపట్నములో వాలిన పిదప విమానము దిగిన తార బృందము తమ తమ పేటికలను సంగ్రహించి నిర్గమ ద్వారము వద్ద నిలచినారు. మీనాక్షి “ముందుగా హోటల్లో బసచేసి, పిదప ఆనందనిలయమునకు పోవలె, నేరుగా అచ్చట దిగినచో  వారికి భారమగున”ని చెప్పుచూ టాక్సీని పిలవగా వారి ముందు వర్షుడు నందిని మెర్సిడెస్ తో వచ్చి నిలచినారు. మీనాక్షి నివ్వెర పోయి చూచుచుండగా అరుణ తారకు నవ్వువచ్చెను. ఇంటికి పోయిన పిదప తీరికగా ఆలోచించుకొన వచ్చును ముందు వాహన మెక్కమ్మా అని వర్షుడు దిగి తలుపు తీసెను. అట్లు వారందరినీ వాహనమెక్కించి   విమానాశ్రయమునుండి పెళ్లి ఇంటి కి కొనిపోయినారు. 

అరుణ మీనాక్షి యమున కృష్ణలు టేక్సీ దిగుచుండగానే మాలిని విదిష పార్వతిలు ఎదురువచ్చి సాదరముగా వారిని  ఆహ్వానించినారు. మాలిని తారను, మీనాక్షిని ఆలింగనము చేసుకొనెను. మీనాక్షి కనులుఎవరికొరకో వెదుకుచుండెను. ఆమె ఆందోళన చూచి మాలిని “అంతా క్షేమమే సుందరి ఇచ్చటనే కలదు. నీ కొడుకుని కొలది సేపటిలో చూడవచ్చు.” నని చెప్పెను పిదప ఆమె యమున వైపు చూసి “నీ గూర్చి అబ్బాయి చెప్పినాడు యమున కదూ, అని ఆమె బుగ్గలు ముద్దాడెను.  తరువాత ఆమె కృష్ణన్ వైపు చూచుచుండగా అరుణ తన భర్త అని తెలిపెను. మాలిని తన చెవులను నమ్మలేకపోయెను. ఆమె హృదయము పరవశమొం దుచుండగా ఆమె కళ్ళు చెమర్చెను. “నిద్రాహారములు మాని అనితరసాధ్యమైన శ్రమ సాహసములతో మీనాక్షి మమ్ము కలిపినదని” తార చెప్పు చుండగా “ఈ తల్లి మనసింత తియ్యన కనుకనే తీయని స్వరముల వరములు కురిపించు సంగీత రాణి అయినది అని ఆమె అంకిత భావమునకు మాలిని అబ్బురపడి ప్రణమిల్లెను. లిప్త పాటులో మీనాక్షి  జీవితము  తలుపుకు రాగా మాలిని హృదయము పగిలి కళ్ళ నుండి అశ్రుధారలు కారుచుండెను. మీనను, అరుణను హత్తుకొని కృష్ణన్ వైపు చూచుచూ మా అరుణ వంటి ఉత్తమురాలి చేయి ఎట్లు వీడినారని కన్నీరు పెట్టుకొనెను. కృష్ణన్ అవమానభారంతో రెండుచేతులు జోడించెను. 

 విదిష "అత్తా! వారు అలసి పోయి వచ్చినారు” అనుచూ వారి పెట్టెలను, విదిష లోనికి కొని పోవుచుండగా సుందరి వచ్చి కొన్ని పెట్టెలనందుకొనెను. అమ్మా అనుచూ అరుణను  చూచి చంద్రుని చూచిన కడలి వలె ఉప్పొంగి ఆమెను అల్లుకొనెను. పార్వతి మాలినితో “వారిని లోనికి పిలవక చిన్న పిల్లవలె రోదించరాద"ని చెప్పుచుండగా " పోవే నువ్వు నాకు చెప్పొచ్చినావు " అని మాలిని కసరగా అందరూ నవ్వుకొనిరి. 



 అందరూ లోపలకి పోయి మామిడి తోరణములు కట్టిన మండువా గదిలో సోఫాలపై కూర్చొనిరి. వంట గదిలో దోశలు వేయుచున్న  తులశమ్మగారు  చేతిలో గరిటెతో వచ్చి  “మీ రాకతో ఇంటికి కళ  వచ్చినది.” అని విప్పారిన మొఖముతో చెప్పినారు. అందరూ స్నానములు చేసి వచ్చిన పిదప తులసమ్మ గారు దోసలు వేయుచుండగా విదిష అందరికీ అందించుచుండెను.  అరుణ రక్తవర్ణము పట్టు చీర, కృష్ణన్ తెల్లని వస్త్రములు ధరించగా మీనాక్షి యమునలు ఒకే రకమైన నెమలి పింఛపు రంగు చీరలు ధరించిరి. సుందరి ఎచ్చటికి మాయమాయెనో కానీ తులసమ్మ అరుణను అంటిపెట్టుకొని ఉండెను. కేశవుడు కూడా అమ్మ అనుచూ అరుణ వద్దకు వచ్చెను. నాభుజముల క్రిందకి ఉండెడివాడవు. వర్షునకు ధీటగు ఒడ్డు పొడవు విశాలమైన వక్షస్థలము బలిష్టమైన బాహువులు... ఊ పెద్ద వాడివైపోయినావురా అని తనతో పొడవు కొలుచుకొని చెప్పెను. 

అరుణ తో తులసి చేరికగా నుండుటచే మీనాక్షికి సంతోషమాయెను.  మీనాక్షి తులశమ్మగారితో మాట్లా డుటకు ప్రయత్నించిననూ ఆమె వంట గదిలోకి పోవుటచే కుదరలేదు. 

అరుణ : కేశవ నీ ప్రేమ కథ ఇకనైననూ కంచికి చేరునా ? 

కేశవుడు: రంజినిని చూచుచు కంచికి చేరుటకు అనేక ఆటంకములున్నవి, అదొక పెద్ద కథ  

మీనాక్షి: పరితాపముతో అగస్త్యుడు ఎచ్చటగలడు? ఎట్లుండెను? ఎప్పుడు వచ్చును? భారతవర్ష: అతడు ఆసుపత్రిలో చికిత్స పొందుచుండెను , బసవడు, బుచ్చెమ్మగారు, చందన ప్రక్కనే ఉం డి కంటికి రెప్పవలె చూచుకొనుచున్నారు 

మీనాక్షి ఆసుపత్రిలో ఎందుకు చేరెను? నాబిడ్డకేమైనదని బెంబేలెత్తుచుండగా 

మాలిని : ఇపుడు నీబిడ్డ క్షేమముగా యున్నాడు. అది ఒక పెద్ద కథ తరువాత చెప్పెదను, ముందు ఫలహారము చేయవలెను. కొలది సేపటిలో మనము ఆసుపత్రికి పోయెదము. 

 అందరికి దోసలు వడ్డించిన విదిష నందిని ని పట్టించుకొనక వంటగదిలోకి పోయెను. 

మాలిని: అయ్యో అతిధులకు మర్యాద చేయవలెను కదా!

విదిష: ఇదిగో వచ్చుచున్నాను. వంట గదిలో నుండి మాట వచ్చెను  గానీ మనిషి రాకుండెను   వెంటనే నందిని " హు .. నా ఇంట నాకు మర్యాద అవసరము లేదు దానికే నేను మర్యాద చేసెదను అని వంటగదిలోకి పోయెను. 

 అరుణ: వీరిద్దరి పచ్చగడ్డి వేసిన భగ్గు మనుచున్నది , కారణమేమి?

మాలిని “అది ఒక పెద్ద కథ "  అనెను.  ఇంతలో బసవడు వచ్చెను. 

మాలిని : బసవా ఆస్పత్రినుండి వచ్చుచున్నావా?” 

బసవడు :   అమ్మ చెల్లి ఆసుపత్రిలో ఉన్నారు. నేను లాయరు వద్దనుండి వచ్చుచున్నాను.

వర్షుడు: లాయరువద్దకు ఎందుకు పోయినావు?” 

బసవడు: అది యొక పెద్ద కథ. 

యమున: ఇచ్చటన్నియూ పెద్ద కథలే యున్నవి కానీ సమాధానములు లేకున్నవి 

కేశవు డు:  బావా ! ఏమాకథ?  చంపక ఒక్క ముక్కలో చెప్పవలెను 

మాలిని కూడా అట్లే వత్తిడి చేయగా బసవడు “మీనాక్షి ఫిషరీస్ చైర్మన్ గారిని అరెస్టు చేసినారు” అని ఒక్క ముక్కలో చెప్పెను. కొలది నిమిషములు అంతయూ నిశ్శబ్దమలుముకొనెను. 

ఇంతలో యమున "మేము వచ్చి అర్ధ గంట గడిచిననూ పెండ్లికూతురు కనిపించదేమి ?" నందిని: అది ఒక చిన్న కథ చెప్పినచో...” అని అరుణ తార వైపు చూచుచూ అనెను. అరుణ: హతవిధీ! ఉత్కంఠ చలన చిత్రము చూచుచున్నట్లున్నది. విషయము చెప్పనిచో చెవులు మెలివేసెదను అని అరుణ నందిని చెవి అందుకొనెను. 

వర్షుడు “అయ్యయ్యో అరుణమ్మ నందిని అర్భకురాలు ఆమె చెవిని విడువుము” అని అనుచుండగా తులసీగారు, రంజిని ఆ మాటలు విని నవ్వగా విదిష మొఖం ఎర్రబడెను. ఆమె వర్షుని వైపు కోపముగా చూచుచుండ టపా(post) వచ్చు టచే బ్రతుకుజీవుడా అన్నట్లున్నది అని  సంతకము చేసి తీసుకొనుటకు వర్షుడు పోయెను. 

మండువా గది అంతయూ నవ్వులతో నిడిపోయెను.  అరుణ తార మాలిని  చెవిలో ఇరువురిని కోడళ్ళుగా చేసుకొన్నచో అని అనగా " మాలినిగారి వెన్నులో వణుకు పుట్టినది. మరల నవ్వులు విరబూసినవి, వర్షుడు టపా తీసుకొని వచ్చిన పిదప యమున " అన్నయ్యా ఎచ్చట నుండా ఉత్తరము? " అనెను అదియునూ ఒక కథయేమో అని బసవడు అనగా " వర్షుడు " అవును అది అరుణమ్మకి చెల్లమ్మకి తెలిసిన కథయే. నేను ఐ ఏ ఎస్ కు ఎంపికైనాను. వచ్చేవారం డెహరాడూన్ లో నాలుగునెలల శిక్షణ కొరకు పోవలెను. " వర్షుడు ముగించగానే సుందరి యమునా అన్నయ్యను అల్లుకు పోయినారు. మాలిని అదృష్టమును అరుణ మీనాక్షి కొనియాడి అభినందించినారు.

"నాకీ విషయము ఎప్పుడో తెలియును అత్తా" అని విదిష అనుచుండగా నందిని మూతి విరిచెను. కేశవుడు బసవడు కృష్ణన్ అందరూ వర్షుని వద్దకు పోయి చేతులు కలిపి అభినందిం చిరి. 

అరుణ :  మాలిని, మంజూష ఎచ్చటున్నది? రేపు పెళ్లి అనగా ఇప్పుడెచ్చటికి పోయినది?

వర్షుడు: అరుణమ్మకు మంజూష ఎచ్చటున్నదో  తెలిపినచో, చిన్నపిల్లవలె సంయమనమును కోల్పోయెదవేమో ! కొలదిసేపు ప్రక్క గదిలో కూర్చోండ వలెను. అట్లయినచో ఒక రసవత్తర మైన దృశ్యమును చూడవచ్చని మాలిని చెప్పగా తార అటులనే అని వప్పుకొనెను. కృష్ణన్ మొఖంలో ఆత్రుత తొంగి చూసెను. 

మాలిని:  నీవు రాకముందే లకుమ వచ్చి చేరినది మంజూష లకుమ దక్షిణ పడక గదిలో ఉన్నారు. మంజూష లకుమ నిస్పృహ పోగొట్టుటకు  యత్నించుచుండెను.  అని  విషయమును వెల్లడించగానే అరుణ లేగ దూడకొరకు పోవు పాడి ఆవు వలె పరుగు పరుగున పోవుచుండ  ఆమెను, భర్తను మాలిని ఒక గదిలోకి కొని పోయి, " నీ బిడ్డను ఇచ్చటకి పంపెదము అంతవరకూ నీ నోటికి తాళము పెట్టి కూర్చొనుము అని  తలుపు మూసెను.

                                                                   ***


 లకుమ తలను మోకాళ్ళలో దూర్చి  జుట్టు విరబోసుకొని విశాలమైన గదిలో పందిరి మంచము పై దిగులుగా కూర్చొం డెను. అందరూ ఆమె గదిలోకి ప్రవేశించిరి.  

కేశవుడు:  చలన చిత్రములో పేరుకెక్కిన తార ఇట్లుండునా? నీవెదుకు దిగులుగా కూర్చొంటివి?  అట్లు  గుర్తు చేసిన లకుమ దుఃఖము పెరుగుచుండెను కానీ తగ్గకుండెను. అందరూ ఆలోచనలో పడిరి. వర్షుడు మంజూషతో          “నీ పెళ్లి కబుర్లు చెప్పినచో బాగుండును కదా!” 

మంజూష: పెళ్లికబురులు ఎన్ని చెప్పిననూ  ఆమె మనసునలిమిన విషాదము తొలగలేదు. 

వర్షుడు : అయినచో ప్రేమ కబుర్లు చెప్పుము

అట్లే చెప్పెదను నీవి విదిష వదినవి చెప్పమందువా ? అంతటా నవ్వులు చెలరేగినవి.

ప్రేమ కబుర్లు చెప్పిననూ ఆమెకు పండిట్ తలుపుకు వచ్చుట అధికమయ్యేను బాధ పెరిగెను

వర్షుడు : నీకు ఒక బహుమతి ఇచ్చెదను దానితో నీ విషాదము తొలగి పోవును.

లకుమ : నాకే బహుమతులు వద్దు, మీరిట్లు బలవంతము చేసినచో,  నేను వెనుకకు పోయెదను మీ అందరినీ చూచుటకు వచ్చితిని ఆ పని నెరవేరెను. 

కేశవుడు : అమ్మమ్మ, ఎంతో కష్ట పడి తెచ్చిన బహుమతి  ఆ గదిలో  నీవు చూసి వలదన్నచో బయలుదేరవచ్చు. భారత వర్ష : ఇంకొక బహుమతి కూడా కలదు ,  ఆబహుమతి ఇంకనూ వచ్చినట్టు లేదు , ఎప్పుడు వచ్చునో ! తెలియకున్నది. నేడో రోపో, అది కూడా వచ్చును, అదియునూ నీ చేతికిచ్చెదము అది కూడా చూచుకొని అప్పుడు నీ నిర్ణయం చెప్పవలెను. లకుమ ను అందరూ కమ్ముకొని నెట్టగా గది తలుపుపై  పడెను. తలుపు తెరుచుకొనెను , అచ్చట కనిపించిన దృశ్యము ను చూచి లకుమ తన కళ్ళను నులుముకుని చూసెను. 

తల్లి తండ్రులిరువురూ పక్క పక్కనే నిలిచి పార్వతీ పరమేశ్వరులను తలపించుచుండగా లకుమ గుండెలలో పేరుకొన్న  విషాదము కరిగి  కన్నీరై ప్రవహించసాగెను. కుమార్తెను చూచిన తండ్రి చిరునవ్వుతో   చేతులు చాచిన నిలిచెను. కన్నీటితో పరుగుపరుగునపోయి   తండ్రి వద్దకు పోయి నిలిచి పోయి తల్లి వైపు తిరిగి తల్లి కాళ్లపై బడగా ఆమె లకుమని లేవనెత్తి గుండెలకు హత్తుకొనెను. పిదప తండ్రి వద్దకు పోనని మొండికేసి  దూరముగా పోయి కూర్చొనెను. మాలిని , తులసి , నందిని, విదిష  రంజిని లాలించగా మెత్త బడిననూ తల్లిని అల్లుకొని వీడకుండెను. అరుణ తార కృష్ణన్ ను నాకూతురు వొప్పుకున్నచో  నేను వచ్చెదను లేనిచో మీరు కేరళ పోవలెను. అని కోపము నటించగా కృష్ణన్ బాధతో దిగులుగా నిరాశ నిండిన కళ్ళతో గోడకు చారబడి న్యాయస్థానం తీర్పు కొరకు ఎదురు చూచు ముద్దాయివలె కూర్చొని  యుండెను.   అందరూ వారిని వంటరిగా వదిలి ప్రాంగణములోకి పోయిరి. 

ప్రాంగణములో కవి సమ్మేళనము కొరకు అద్భుత వేదిక ఏర్పాటు చేయబడెను. అతిధులు కూర్చొనుటకు వేదికముందు మెండుగా సోఫాలు, దివానులు ఆసనములు యున్నవి  మనము  వచ్చుసరికి  ఈ వేదికలేదే అని మీనాక్షి అనెను , అప్పుడు విద్యుత్ దీపముల దండలు కూడా లేవు అని యమున అనగానే ఎదురుగా నున్న వేదికను చూచుచున్న  అందరూ వెనుకకు తిరిగి భవనమును చూచినారు. 

సాయంసంధ్య అగుచుండగా  చెంగావిరంగు నింగిన పులిమి  జగచ్చక్షువు అత్తమిల్లు చుండ, అత్తరు మేలి గుభాళింపు లతో విద్యత్ దీపముల దండలతో ఆనందనిలయము అలరారుచుండగా  చప్పన్న శాస్త్రములు చదివిన సుబ్బన్న పంతులుగారు  ఆనందనిలయమున ప్రవేశించుచూ  భారతవర్షను చూచుచూ  “రాజాధిరాజ , రాజ కంఠీరవ , రాజ మార్తాండ రాయలు  సింగాసనమునధిష్టించి ఠీవిగా కొలువును కలయజూచుచున్నట్లు ఆనందనిలయము ఆంధ్రభోజుని వలె నగుపించుచున్నది.” అనెను. భారతవర్ష ఆ వృద్ధ పండితుడి  పాదములకు నమస్కరించెను. కవులు, పండితులు వచ్చి చేరినారు. వేదిక నిండినది   కవి సమ్మేళనము జరుగుచుండెను.

పెళ్లి వారింటికి వచ్చు జనుల సంఖ్య క్రమక్రమముగా పెరుగు చుండెను. ఆ వచ్చువారిలో వలతి  కూడా కనిపించెను. ఆమె నేరుగా నందిని వద్దకు పోయి విశ్వవిద్యాలయమువారు తనకు పీహెచ్డీ ప్రకటించినట్లు చెప్పెను. ఆ ప్రక్కనే ఉన్న వర్షుడు"విజయవంతముగా డాక్టరేట్ పూర్తి  చేసుకొన్న వలతికి  అభినందనలు”  తెలిపెను. మాలిని మీనాక్షి పార్వతి తులసమ్మ రంజిని  నిలిచి యుండగా , విదిష  లోపల కాఫీ చేయుచుండెను.   
 
 సుందరి   లోపలకు వెడలెను, తార అట్లే లకుమ ను తన హృదయముపై లాలించి, మాటలతో బుజ్జగిం చుచూ మీనాక్షి గొప్పతనమును సంగీత ప్రజ్ఞను, మంచి మనసు గూర్చి సుందరికి కూడా అర్ధము అగునట్లు చెప్పెను. ఆమె కేరళ పోయి కృష్ణన్ ను ఎట్లు లాక్కొచ్చేనో తెలియజేసెను.  సుందరి మీనాక్షి  గూర్చి తెలుసుకొని అరుణ ఎదపై   వాలెను. ఒక వైపు కన్న బిడ్డ లకుమ మరొక వైపు పెంచుకున్న బిడ్డ సుందరి తో ప్రేమ సాగరమందు మునిగి తేలుతూ వారిని లాలించుచుండగా  జానకి రఘువరన్, పచాకో వచ్చి చేరినారు. వారితో  లోపలి వచ్చుచున్న మాలిని, నందిని మీనాక్షి బసవడు, రంజని కేశవుడు వర్షుడు  తదితరులు చూచుచుండగా జానకి (కృష్ణన్ అక్క) లకుమ ప్రక్కన కూర్చొని మాలిమి చేయ సాగెను. అత్తను చూసిన లకుమ నేత్రములు విప్పారెను, మనసు వికసించెను. అత్త స్పర్శ అ లకుమకు భయము వలె తోచినది.   ఆమెలో జడత్వము కరిగినది. లకుమ మెల్లగా తలయెత్తి చూట్టూ కలియ జూసెను.    ఆమెకు నవ్వు ముఖములతో నిలిచిన ఒక పెద్ద కుటుంబము   కనిపించెను. 

వారి నవ్వు మొఖముల మధ్య దిగులుగా కూర్చొని ఆకాశము  వైపు చూచుచున్న వ్యక్తిని చూచెను, ఆ మనిషిలో  పదిమందిలో కూతురిచే తిరస్కరించబడిన తండ్రి, అవమాన భారంతో తలదించుకొని కుములుతున్నతండ్రి కని పించెను.  ఆమె వంటరి తనము అభద్రతా భావము నశించి లకుమకు అతడిపై జాలి కలిగెను. ఇరవై ఏళ్ళు అజ్ఞాన ముతో తన అర్ధాంగిని అర్ధ జీవితమును కోల్పయి  నాన్న ను మీనాక్షి అను దేవత కరుణించి కంటి వెలుగునిచ్చెను , కానీ రెండవ కంటికొరకు  ఏడ్చుచున్న నాన్నకన్నీరు తుడుచు దేవత వేరేవరును లేరు.  నాన్న పై దయ చూపుము అని జానకి అనుచుండగా లకుమ కన్నీటి అలవలె అత్త పై ఎగసి పడి ఇక వినలేను అని ఆమె నోటిని మూసి,   ఒక్క ఉదుటున లేచి సోఫాలో కూర్చొన్న నాన్నమెడ  నల్లుకొనెను .  ఆ దృశ్యమును చూసి అందరూ పులకరించిరి. తండ్రి కూతురిని ఆలింగనము చేసుకొని కన్నీరు కార్చుచుండగా కూతురు తండ్రి కన్నీరు తుడుచుచుండెను. మీనాక్షి బసవను తీసుకొని ఆసుపత్రికి పోయెను.   

అప్పటికీ అరుణ తార నల్లుకొని యున్న సుందరి తల్లి తండ్రుల ప్రేమ ఎంత మధురము అనుచుండగా అరుణ సుందరి చెవిలో    “పురుషుని ప్రేమను పొందు వయసు వచ్చినది ఆ మాధుర్యమును కూడా చవి చూడవలెను అని గుసగుస లాడెను. ఈ అమ్మ కోరిక మీ అమ్మ కోరిక కూడా అదియే అనుచుండగా తులశమ్మ కూడా  సుందరి ప్రక్కనేకూర్చొని తల నిమురుచూ  " ఇద్దరు అమ్మల ప్రేమను అర్ధము చేసుకొన్న నువ్వు  మూడవ అమ్మ ప్రేమ ను కూడా పొంద వలెను.  అగస్త్యను స్వీకరించిన ఒక గొప్ప వారసత్వమునకు వారసులను ఇచ్చు అవకాశము కలుగును.”  సుందరి సిగ్గు పడెను.   


Wednesday, February 3, 2021

Bharatavarsha 124 - 125

ముంబాయి - జుహు బీచ్ :   స్టార్ ప్లాజా 

ఆషా : రోహిత్నన్నవదులు.  అమ్మగారు ఇంట్లోనే ఉన్నారు అరిచి గోలచేసినచో నీపని ఏమగునో ఆలోచించుకొనుము. 

రోహిత్:   అమ్మాగారు ఇంక ఎప్పటికి ఇంట్లోనే ఉంటాది.  షూటింగులు  ఆగిపోయి చాలా కాలం అయ్యింది,  నేనే డైరక్టర్ని పరిచయంచేసి  ఉన్నడబ్బులన్నీ  చిత్ర నిర్మాణమునకు ఖర్చు చేయించితిని. ఆ డైరెక్టర్ ఎంత వెధవ అంటే  ఇంతవరకూ  వాడు తీసిన ఏ సినిమా కూడా రిలీజ్ అవ్వలేదు. అది  మత్తెక్కి పడుకుంది .  అది నన్నేమి చేస్తుంది ? 

లకుమ : "రోహిత్!" ఆ అరుపుకు ఇల్లంత యూ ఊగినది! పిదప రోహిత్ చెంప చెళ్లు మన్నది. రోహిత్ ను వంట గదిలో పెట్టి తలుపు వేసి ఏడ్చుచున్న ఆషని తీసుకొని తన గదిలోకి వెళ్లెను.

                                                                ***

లకుమ: నేను తలపోసి చిత్రము పూర్తగుటకు ఇంకనూ ధనము వలయును, ఇంకనూ ధనము వలయుననుచూ దర్శకుడు నన్ను పూర్తిగా ముంచినాడు, రోహిత్ ఇంత  విస్వాసఘాతకుడగునని కలనైననూ ఊహింపలేదు. నీవు ఒక్కర్తివే నిజాయతీగా నన్నుఅభిమానించి పనిచేసినావు. 

ఆష :పొరపాటమ్మగారు పండిట్ కూడా నిజాయతీగా మిమ్మల్ని అభిమానించి పనిచేసెను. మీరు బాధతో తాగుచున్న ప్రతిదినమూ అతడి కంటతడి చూచితిని.  

లకుమ: అయ్యో , అది నేను గ్రహించక, తారనన్న చిన్న అహంకారము తో అతడికి చేరువ కాలేక పోతిని, అతడికి కొన్ని విషయములు చెప్పక  దూరముగా ఉంచితిని 

ఆష :ఇల్లు ఆమ్ముట, అప్పుచేయుట, సొంత సినిమా నిర్మించుట. మీరు దాచినవి ఇవేకదా అతడికి అవన్నీతెలియును  అతడు  పెద్ద తలకాయమ్మా. ఆవులించిన పేగులు లెక్కెట్టు రకము. కానీ మీరంటే ఇష్టంతో తనకేమీ తెలియనట్టు మీవద్ద నటించినాడు. లకుమ కంట నీరు తిరుగుచుండెను. 

లకుమ : నేనతడిని కలుసుకొనవలెను . అతడు ఎక్కడుండునో నీకు తెలియునా? 

ఆష: జోపడిపట్టి (గుడిసెలుఉండుస్థలము)లోఒకచిన్నఇంటిలో ఉన్నట్టు చెప్పుచుండెడివాడు. 

లకుమ: నాకునూ అట్లే చెప్పెడివాడు, ఇప్పుడు అచటికి పోయి వెతికెదను 

ఆష: మీరొకతార అన్నవిషయము మరిచి అట్లాంటి ప్రదేశమునకుపోవలదు. నేను పోయి చూచివచ్చెదను 

లకుమ: హు, సినీ తార నని ఎంత త్వరగా మరచిన అంత మంచిది. ఈ చిత్రరంగము కంటే దుర్గంధ మెచ్చట కలదు. దీని కంటే జోపడి పట్టి చాలామెరుగు. నేనే పోయెదను. అనుచుండగా పోలీసులు వచ్చి రోహిత్ ను కొనిపోయినారు.   

                                                                ***

పచాకో పండిట్ ను తీక్షణముగా చూచుచూ " ఇసుకనుంది తైలముతీయు,    దేవాంతకుడు చచ్చిన దయ్యమును బ్రతికించు మాంత్రికుడు నేడేల మదన పడుచున్నాడు అని తలచు చుండగా పండిట్ పచాకోను చూచెను. పండిట్ నవ్వుచూ అతడి దగ్గరికి పోవుచుండగా వారిరువురిని మీనాక్షి కిటికీ నుండి చూచుచుండెను. డబ్బు ఇచ్చిన వద్దని తిరస్కరించుచున్నాడు , ఎదో చెప్పవలెనని చెప్పలేక మదనపడుచున్నాడు , ఇచ్చటనే తచ్చాడుచూ పోలేకున్నాడు. చల్లకొచ్చి ముంత దాచినట్టు న్నది ఇతడి వ్యవహారము. అరుణ ఇటు రావే అని మీనాక్షి అరుణను పిలవగా సోఫామీద సోలిన అరుణ మెల్లగా లేచి కిటికీవద్దకు పోయెను మీనాక్షి " ఆదృశ్యమును చూడుము , అది చూచినా నీకు ఏమి అర్ధమగుచున్నది ? " అని అడిగెను.

పండిట్ ఒక అపరాధ పరిశోధకుడు కేవలము ధనము నే ఆశించక నాకూతురి ని ఇంతవరకూ కాచిన యోగ్యుడు, యితడు ఇట్టి క్లిష్ట పరిస్థితితులలో నాకూతురిని వదిలి పోయినచో వేరొకరు నాకెచ్చట దొరుకును. 

పండిట్ తనవిషయమును మెల్లగా పచాకో  చెవిన వేసిన పిదప " నీ విషయమంతయూ నాకు చెప్పితివి , మరి అట్లే అరుణ తారగారికి చెప్పుటకేల సందేహించుచున్నావు.  పండిట్  జాలిగొలుపు మొఖముతో నిలిచి అట్లే  యుండెను. “మాదకద్రవ్యముల ముఠా పట్టించినవాడికి మంత్రిగారితో మాట్లాడవలెనన్నసందేహమెందులకో”  “మంత్రి గారికి కోపమొచ్చినచో నేరుగా కటకటాలవెనుకకు పోయెదను నీవు కాదన్నచో వెడలెదను” అని పండిట్ అనగా  “మంత్రి గారితో మధ్యవర్తిత్వము నెరపవలెను, సరే కానిమ్ము , అటులనే చేసెదను మరి ఇందాక వ్యక్తిగత విషయమని నన్ను బయటకు పంపినావు కదా” అని పండిట్ ను ఆట పట్టించుచుండగా  “అయ్యా! మీరదింకనూ మనసులో పెట్టుకొంటిరా!” అని పండిట్ బ్రతిమాలుకొను చుండెను.

ఆ సంభాషణ లో మాటలు మీనాక్షి అర్థము కాకున్ననూ భావమును మాత్రము ఆమె గ్రహిం చినది. పచాకో  అరుణతార గదిలోకి వచ్చి  అరుణ తారతో " మీతో పండిట్ గూర్చి కొన్ని ముఖ్య మైన  విషయములు చెప్పవలెను అనెను . అరుణతార " అందుకిదా ఇదా సమయము,  నీ బుద్ధి  మందగించిందా, ఇప్పుడు అతడి గూర్చి తెలుసుకొని నేనేమి చేయవలెను ? అని కోపగించుకొనుచుండగా మీనాక్షి " అట్లు తీసి పారేయక విన్నచో ఏమి చెప్పునో చూచెదము అనెను "  అంత  వినవలెనన్న కోరికున్నచో నీవు వినుము " అని తార మొఖం త్రిప్పుకొనెను. కృష్ణన్, యమున వచ్చి చేరినారు. పచాకో చెప్పుట ప్రారంభించెను.

ఇతడి తాత ముత్తాత లు కాశీ లో పండితులు.  వీరిది  పండిత వంశము. అతడి తల్లి ఉపాధ్యాయురాలు తండ్రి   నరేంద్ర  పండిట్ రైల్వే లో ఉన్నతాధికారి. ఉద్యోగ రీత్యా బదిలీలగు చుండుటచే   యితడు చిన్నప్పటినుండి వివిధ ప్రదేశములలో విద్యనభ్యసించెను. ఇతడి బాల్యము ఎక్కువ పూణేలో గడిచినది.  చిన్నప్పుడే పాఠశాలలో తన తోటివిద్యార్ధిని అబ్బాయిలతో తిరుగుచుండగా ఆమెను వారు ఒక ముఠా కు అమ్మివేయుటకు పథకం వేయుచుండగా పండిట్ అది కనిపెట్టి తల్లితండ్రులకు పిర్యాదు చేసెను. కానీ  వారు నమ్మకపోవుటచే  ఛాయా చిత్రములతో  రుజువుచేసి వారిని వప్పించెను. అట్లు అతడు  ఆమెను వారి నుండి కాపాడిన  పిదప అతడు అనేక , సైకిల్ , మోటార్ సైకిల్ , గృహ చౌరులను కనిపెట్టి పట్టించెను.  పూణే ఫెర్గుసన్ చారిత్రా త్మక  కాలేజీలో , రసాయన శాస్త్రము చదువుచున్ననూ హత్యోదంతములపై దృష్టి సారించి నేరస్తులను పట్టించి , మంచి పేరు తెచ్చుకొనుటయే కాక అనేక అవార్డులు పొందెను. దూరదర్శన్ లో వచ్చు డిటెక్టివ్ సీరియల్ పండిట్ జీవిత కథ ఆధారముగా నిర్మించబడినదే అని చెప్పుచుండగా అరుణతార తల నొక్కుకొని " అబ్బబ్బ ఎందుకయ్యా అతడి జీవిత చరిత్ర చెప్పుచున్నావు ?" అని కోప్పడుచుండగా మీనాక్షి " ఎంతో ఆసక్తికరముగానున్నది , మంత్రిగారు అట్లేఅనుచుందురు మీరు ఆపక ఇట్లే వివరముగా చెప్పవలెను అనెను.

                                                                       ***


125

జుహుబీచ్ నుండి 24 కిలోమీటర్ల దూరమునున్న మేరీన్ డ్రైవ్ వద్దగల జోపడిపట్టి ప్రదేశమంతయూ చిన్న చిన్న గుడిసెలు, పెంకుటిల్లు , రేకుఇల్లు తో నిండి యుండెను. లకుమ కారు దూరముగా నిలిపి కాలి నడకన నడుచుచూ పండిట్ పేరు ఆకారము తెలిపి అచ్చట కనిపించిన వారినందరినీ హిందీలో అడుగుచుండెను.  పతా నహీ,  మాలూం నహీ , ఉన్ సే  పూచో, మై ఇదర్ నయా హుమ్.”  వంటిమాటలే వినిపించుచుండెను.  తిరిగి తిరిగి డస్సి పోయిన లకుమ చివరిగా చిరకాలంగా అచ్చట నివసించుచున్న ఒక ముసలాయనను అడిగెను.   "పండిట్ నామక్ కొయీభీ  లడకా  ఇదర్ నహీ రహతా హాయ్ . మై బహుత్ సాల్సె ఇదర్ రహాతాహుమ్ " లాకుమ ఆశ ఆవిరయిపోయెను. నిరాశా భారంతో అడుగులు కష్టముగా వేయుచూ, తన దేహమును తానె తాడుకట్టి లాగుచున్నట్టు కారువద్దకు ఈడ్చుకుపోయెను. 
దక్షిణ పశ్చిమ ముంబయ్ లను కలుపు వెర్సోవా నుండి నారిమన్ పాయింట్ వరకు గల 5,600 మీటర్ల నిడివిగల బాంద్రా ఓర్లి సముద్రమార్గము ( రాజీవగాంది సీ  లింక్ ) పై పోవు వాహనదారుల తలపులందు గోల్డెన్ గేట్వే బ్రిడ్జి  తళుక్కున మెరిసి మురిపించుచుండును. కానీ ఛిద్రమై లకుమ మనసునందు ఆ సౌందర్యము రుద్రముగా కనిపించుచుండెను     లకుమ అచేతనంగా కారును పోనిచ్చుచుండెను. నర్గీస్ దత్ మార్గమునందు మీదుగా జుహూ బీచ్ లో ఉన్న తన ఇంటికి పోవుచుండెను. అంబానీ ఇంటిమీదుగా కారు పోవుచుండగా పండిట్ తో ఇదే మార్గమున ప్రయాణముచేసిన అనుభవము గుర్తుకొచ్చినది “ 200 కోట్ల ఖరీదు చేయు   27 అంతస్తులు గల అంబానీభవనము ను ఆంటీలియా అందురు. 600 వందలమంది సిబ్బందిచే నిర్వహించబడు ఈ మహా భవంతి పై మూమూడు హెలికాఫ్టర్లు దిగుటకు హెలిప్యాడ్ లు కలవు .” పండిట్ స్వరము లకుమచెవిలో గింగురుమనెను. 
కారు జుహు చౌపట్టి ( బీచ్ ) యందు ఆపి ఇసుకలో కూర్చొని సముద్ర అలలను చూచుచూ అచ్చట ఆటలాడు కొను పిల్లలను , ముద్దులాడుకొను ప్రేమికులను చూచుచుండగా వారి దెంత  అదృష్టము అనిపించెను. పండిట్ కి తన మనస్సులో స్థానమున్నట్టు తనకింత ఆలస్యముగా తెలియుట మిక్కిలి దురదృష్టము గా తోచెను. చేతి వేలు అప్రయత్నముగా " పండిట్ " అని ఇసుకలో వ్రాసెను. దూరముగా తను నటించిన ఆఖరి చిత్రము "బే శరమ్ "  యొక్క జీర్ణావస్థలో నున్న వాల్పోస్టరు కనిపించెను. వాల్పోస్టరు లో లకుమ మొఖం చినిగి వ్రేళ్ళాడు చూ గాలికి రెప రెప లాడు చుండెను. లకుమ  ఆ చిత్ర నిర్మాణ ములో పడ్డ కష్టములు , పండిట్ తనని అంటిపెట్టుకొని  ఉండి ఊరడించిన తీరు గుర్తుకువచ్చి మనసు మెలిపెట్టుచున్నవి. చూచుచుండగానే చినిగి వ్రేళ్ళాడు చున్న లకుమ మొఖము  గాలికి ఎగిరిపోయెను. లకుమ నిర్వికారమును పొంది నిట్టూర్చెను. ఇంటికి పోవుటకు లేచినడుచుచుండగా ఎవరో ఇద్దరు స్త్రీలవద్ద నిలిచి ఒక యువకుడు.  “పండిట్ వలే నున్నాడే.” లకుమ వడి వడిగా నడిచి అతడి వద్దకు పోయెను. వెనుకకు తిరిగి యున్న ఆయువకుని పండిట్  పిలవగా అతడు “యస్ మేడం , మీరు సినిమాతార లకుమ కదూ,  ఆస్ట్రాలజీ , పామిష్టరీ , పేస్  రీడింగ్ ,  జాబ్ , లవ్ , డివోర్స్- కరక్ట్ ప్రిడిక్షన్ సాటిస్ఫాక్షన్ గ్యారంటీ - ఓన్లీ హండ్రడ్ రూపీస్.” 
 సరే చెప్పమని అనగానే “మీకు చాలా బాగుంది మేడం మీరు సూపర్ స్టార్ అయ్యెదరు, కొట్లమీద పారితోషకం తీసుకొని అంబానీ ఇంటి కంటే ఎత్తైన ఇల్లు కట్టెదరు.” లకుమకు నవ్వాగలేదు , అతడికి డబ్బిచ్చి మనస్ఫూర్తిగా నవ్వుకొనుచూ  కారువద్దకు పోగా అచ్చట శంకర్ పాండే వడ్డీ  వ్యాపారస్తుడు నిలిచి యుండెను. కారు తాళాలు లాక్కొను చుండగా లకుమ కు కళ్ళలో నీరు తిరుగు చుండెను  " అరే  బేసరమ్ ,క్యో రోరహీహో ,  పచాస్ లాక్ భారీ ఱొకం కేలిఏ ఏ గాడీ , కుచ్ బీ నహీ హాయ్ , తుఝే ఉధార్ దేనా మేరీ  బద్ కిస్మతీహై"  (నీకు అప్పు ఇవ్వడం నా దురదృష్టం)  కారు వెళ్లి పోయింది , టేక్సీ పిలవగలిగిననూ నోరు రాలేదు , మనసు " కాళ్ళు ఉన్నాయిగా" అంది. కాళ్ళు నడవసాగాయి.
                                          ***  
  ఇంటికి చేరిన లకుమ అమ్మ  ఛాయా చిత్రమును పెట్టినుండి తీసి చూసుకొని తదుపరి అమ్మ నాన్న చిత్రమును చూచుచుండగా చందమామ వంటి ఆమె మొఖం కళాహీన మయ్యెను . కొలది సేపు రోదించిన పిదప చీర పంఖాకు కట్టి చిన్న స్టూల్ ఎక్కి నిలవలేక పడిపోయెను . వెంటనే ఆషా పరుగు పరుగున వచ్చి ఆమెను లేపి " అమ్మగారు " అని పెద్ద పెట్టున ఏడ్చి ఆమెను ఆలింగనము చేసుకొనెను. 
నీవింకనూ ఇచ్చట ఉన్నావా ? నావద్ద ఎట్లు పనిచేసెదవు ? నా చలన చిత్ర జీవితము , నాజీవితము ముగిసినవి , నీవు యెచ్చటైనా పని చేసుకొని హాయిగా జీవించుము అని తెరిచి ఉన్న పెట్టిలో ఉన్న తన నగలను ఆమెకిచ్చి వెళ్ళమని చెప్పుచుండగా ఆషా రోదన రెట్టింపయ్యెను. ఆ చీరకు తనను వ్రేల్లాడ దీసుకొనుచునుండగా లకుమ ఆమెను క్రింద కు దింపెను .  నేను చావను అని మాట ఇచ్చునంతవరకు ఆమె ఆపక ఏడ్చు చుండెను " 

తరువాత ఆష టీ  తెచ్చి ఇచ్చి "మీరు వెడలిన తరువాత ఈ శుభలేఖ వచ్చెను"  అని    మంజూష శుభలేఖను లకుమ కందించెను. లకుమకు తన మిత్రులందరూ గుర్తుకువచ్చి మనసు మెత్తబడెను. ఆపై తన బాల్యము గుర్తుకువచ్చెను. "విశాఖపట్నము పోయి మంజూష పెళ్లి చూడవలెను ,సాహిత్య సంపన్నుడగు  భారతవర్షను చూడవలెను. కవితా ఘోష్టి ఆనదించవలెను, ఆపిదప ఏ సన్యాసి మఠమునందో చేరి....అని లకుమ అనుచుండగా    “అమ్మని చూచిన నీకష్టములు సగము తీరిపోవును. మీరు అమ్మతో మాట్లాడవలెను అని ఆష లకుమను  ప్రోత్సహించెను. లకుమ దూరవాణి అందుకొనెను.