Eazy Foreign Languages

This blog is about German and French Language in Vijayawada. Articles, poems, songs and experiences of poolabala

Wednesday, October 13, 2021

Difference between preface and foreword

Prologue or foreword is about the story and scenes of the book usually written by somebody other than the author. Preface is about the discussion of the subject area. Prologue comes first and preface follows the preface.  You must have already read the preface of my novel New Life. Now you read the prologue of the novel New life. I am sure that it fires your zeal. 


                                                                     




                                                                 Prologue


Pearl like people, honey like hearts, gold like character. Each character is worthy of admiration and emulation. Five heroines are heros of this novel. They live in the beautiful garden of friendship sail together in love ship and help each other in courtship.

Manalini is from Rajastan, Kyravi is from west Bengal, Devaki is from Mathura, Meghana is from Andhra. Mapuii is from Mizo. They emerge from different states of India, embrace different traditions. When all traditions melt in under the heat of metro culture what saves them forms the basis of the story New Life.

Unforeseen events , shocking twists, the mystery of Mayur continuous until the climax. Delicate humour appears like rainbow in the azure sky,  time to time the romantic breeze  touches the tender love clouds that precipitate dense romance.

Manalni is the  iconic social servant . social service is the blood in her veins. She is devotional , sentimental , duty minded. A look of her can cast away evil and a touch of her can mitigate pain. but it is painful to see that she lacks man's touch. she can not imagine how a man feels until suddenly she puts her hand in the hand of a handsome doctor.  Two hearts soldier in the in the heat of love. Love is too unpredictable and unstoppable.

Kairavi who imbibed use and throw philosophy goes near the lamp of love.  Like a phototactic insect she gets stuck to the lamp of love.

Devaki anglic beauty in her middle age  under the duress of the failed marriage often bewildered at the thought of remarriage.  when the word marriage is uttered shyness takes better of her. She never believes that one day she can sit under her own vine and fig tree. With kick of luck she is transported into the world of wealth and love.   Presumably her favourite God  kanniah gives her the kick.  After all She is His devotee and from Mathura too.

Mizo beauty Mapuii is shrinking in the quagmire of defeatism.  Mapuii  despises marriage like Devaki. There are many similarities between Mapuii and Devaki. But there is a strong dichotomy between  them. Mapuii runs away from her polygamous husband unlike Devaki. The untold polygamous culture of Mizo is revealed in detail. meghana's trip to Mizo brings Mizoram alive with its rivers, mountains, waterfalls , towns, people and literature.  Manjyoth’s honest love gives her hope.  Meghana with her indefatigable efforts extricates Mapuii from the tanticles of first marriage.

Even NASA fails to measure the depth of Meghana’s heart.   Meghana who seems to be in the abbys reaches zenith.  With head in zenith she sings aubade to the new life.

 

woman's pleasure - preface

                                                      Preface to the Novel New Life

And for a woman thou art first created – Shakespeare says that man is created for woman’s pleasure. Whether it is true or not New life is a Feminist genre created for woman’s pleasure.

For reasons unknown many marriages are breaking very early - they last only days.  In some cases the marriages last for years leaving more trouble. What should the brides of broken marriages do? Should they remarry or live a painful single life?

Many people say that they should marriage again and live happily. But remarriage is not as easy as saying. That is why many women prefer to stay in barren marriages. They pretend to be happy hiding the bruises of failure marriage under their mantle. Majority of happy marriages are compromised marriages. Women don’t have the guts to express their pain and seek justice. why? 

Women are traditionally shackled and culturally emaciated. The Itahasas written in the epoch of time had laid firm foundation to the ideal woman. Sita’s suffering was so glorified that women are forced to emulate Sita and suffer silently.  Many books and films threaten women of ill fate if they separate from man. It is often showed in films and books that the woman who left husband would ultimately reach husband’s feet or ends her life.  New life is a huge relief from such male dominant Indian literature.

If marriage fails  don’t bury your heart in despair. Man or woman can fall in love at any stage of life. Love is unpredictable and unstoppable. Rise from the fracas and fiasco of marriage and  reach New Life from dungeons of despair.

(స్థూలంగా భారతీయ సాహిత్యం మగవాడి  పెత్తనాన్ని సమర్థిస్తుంది. అటువంటి ఇతిహాస సాహిత్యాన్ని ఒప్పుకోకపోతే పంబ రేగుతుంది. అందులో పురుషులు తప్పులు చేసినా అదే ధర్మం అని అనకపోతే కుదరదు అందుకే ఆడదాని బ్రతుకు ఇలా ఉంటుంది.మందబుద్ధులకోసం తెలుగులో చెప్పేది ఏమిటంటే మన సాహిత్యం ఎలా ఉంటే మన  బతుకులు అలాగే ఉంటాయి.)  

Tuesday, October 12, 2021

సుప్రభాతం - ఒక మంచి నవల

స్నేహసుమ పరిమళ శోభిత  వనంలో జ్ఞానభూషణాలంకృత  శిల్పం  సుప్రభాతం. ముత్యాల్లాంటి  మనుషులు,  మకరందం లాంటి మనసులు, బంగారంలాంటి  గుణగణాలున్న పాత్రలు ఈ వనంలో మీకు అడుగడుగునా కనిపిస్తాయి.   

భిన్న సంస్కృతులు సంప్రదాయాలు నుంచి వచ్చిన ఐదుగురు మగువలు- రాజస్థాన్ మగువ మనాలిని, బెంగాలీ భామ కైరవి , మిజో పుత్తడిబొమ్మ మాఫుయి, మథురా నగరి ముద్దుగుమ్మ, ఆంద్ర ఆడపడుచు మేఘన.  అనుకోని సంఘటనలు, ఆశ్చర్యకరమైన మలుపులుఎడతెగని ఉత్కంఠ (సస్పెన్స్) చివరిదాకా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. పిల్లతెమ్మెరలు వీస్తుండగా  సున్నితమైన హాస్యం హరివిల్లులా ఆవిష్కృతం అవుతుంటుంది. అడపా దడపా మదన మేఘాలు కమ్మి  శృంగార వర్షంలా కురుస్తూనేవుంటుంది


సంప్రదాయాన్ని  కట్టుబాట్లను పుణికిపుచ్చుకున్న రాజస్థాన్ మగువ మనాలిని. దైవభక్తి క్రమశిక్షణకు మారుపేరైన మనాలిని లో ప్రవహించేది రక్తం కాదు మానవత్వం. స్వార్ధాన్ని సవాలు చేసే సేవా తత్పరత నిండిన కర్పూరం మనాలిని. మగవాళ్ళ చూపు కూడా ఓర్వని మనాలిని చేయి, అనుకోకుండా, సూదంటురాయిలాటి మగాడి చేతిలో  చిక్కి లక్కలా కరిగిపోతుంది. అంతే ఆమెలో జడత్వం కర్పూరంలా ఆవిరయిపోతుంది.  

 ప్రేమని కొట్లో కొనుక్కుని వాడిపారేసే వస్తువుల జాబితాలో చేర్చేసిన బెంగాలీ భామ కైరవి  ప్రేమ అనే దీపం చూసి దగ్గరకు పోయి దీపపు పురుగులా  అతుక్కుని వెనక్కు రాలేక పోతుంది.  శిశిరం లో  మగ్గుతూ కగ్గిన మిజో పుత్తడిబొమ్మ మాఫుయి జీవితంలో కొత్త కళ వస్తుంది. మాఫుయి జీవితంలో ప్రేమ పలుకుతుంది , వసంతం  వెల్లివిరుస్తుంది.  కోకిల కూస్తుంది.  

 తానూ పెళ్లి చేసుకోవచ్చు అని తోచని మథురా నగరి ముద్దుగుమ్మ దేవకి. పెళ్లి ఊసెత్తగానే  వెన్ను చలితో వణికి, శరీరం సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయే ఈ  కోమలిని వెతుక్కుంటూ వలచిన వాడే అనూహ్యంగా వచ్చి ఎదురుపడతాడు.    తుకారాంని  విమానం ఇంటి కొచ్చి  స్వర్గలోకానికి తీసుకుపోయినట్టు వలచిన వాడు   ఆమెను ఐశ్వర్య పల్లకిలో  ప్రేమలోకంలోకి తీసుకుపోతాడు. 

ఆంద్ర ఆడపడుచు మేఘన గుండెలోతు కొలవడం  నాసా కి కూడా సాధ్యం కాదు.    అగాథం లో ఉన్నట్టు కనిపించి ఆకాశం అంత  ఎత్తు ఎదిగిన, మేఘన  తన జీవితాన్నలిమిన మేఘాలని చీల్చుకుని సూర్యుడిలా కొత్తజీవితానికి సుప్రభాతం పలుకుతుంది.  ప్రణయం శరణం గచ్చామి. 

Saturday, October 2, 2021

ఒక మహాను భావుడికి

ఇవన్నీ ఎందుకు రాస్తున్నానంటే ఒక మహాను భావుడికి నిజం తెలియాలని. 

కావ్యం కన్నె లాంటిది అంటే నమ్మలేదు. కన్నెని ఒక అయ్య  చేతిలో పెట్టాలని చెపితే నాకు తలకెక్కలేదు. ఇప్పుడు బుక్ రిలీజ్ కోసం  తిండికి, నిద్రకి కరువై   సెలిబ్రిటీల వెనక తిరుగుతుంటే చుక్కలు కనిపిస్తున్నాయి.  కావ్య రచనకి , దానికంటే ఎక్కువ ప్రింటింగ్ కి, దానికంటే ఎక్కువ పాటలు రికార్డింగుకి మరియు  రిలీజ్ కి శ్రమపడుతున్నాను. ఇందుకు బాధలేదు. కొంత మంది మహానుబావులు నేను వెళ్లిన సలిబ్రిటీస్ కి ఫోన్ చేసి  చెడగొట్టాలని చూస్తున్నారు. 


Let me address you directly. భారతవర్ష నిజంగా ప్రపంచంలో అతిపెద్ద నవల అని నేను ఆంటే చాలా కువివర్శలు చేసావు. భారతవర్ష  పెద్ద నవల కాదని  గుయిన్ సాగ, వెనమురసు, దేవత గురించి చెప్పావు. నువ్వు పేర్లు మాత్రమే చెప్పావు వాటి కథ నేను చెపుతాను నువ్వు విను.

1. గుయిన్ సాగ అనే జాపనీస్ నవల   43,000 పేజీలు నిడివి కలిగి ప్రపంచంలో అతిపెద్ద నవలగా కనిపిస్తుంది. కానీ నిజానికి   గుయిన్ సాగ  ఒక నవల కాదు నవలా శ్రేణి. 143 నవలల సమూహం గుయిన్ సాగ.   కురిమోతో  అనే రచయిత్రి  ఈ  హీరొయిక్ ఫేంటసీ నావెల్ ను  1979 నుండి 2009 వరకు ( 40 సంవత్సరాలు ) రాసింది.  ఒక పుస్తకం లో ఎన్ని పేజీలుంటాయో చూడు 43000 / 143  కేలిక్యులేటర్ ఉంది కదా.  


2.వెనమురసు  22,000 పేజీల  తమిళ నవల ప్రపంచంలో రెండవ స్థానంలో కనిపిస్తుంది.   కానీ  నిజానికి  జేయ మోహన్ అనే తమిళ రచయిత  మహాభారతాన్ని   వెనమురసు గా   (re-narrated) పునః రచించాడు. అది తన రచన కాదు  ఇది కూడా ఒకే నవల కాదు 26 పుస్తకముల  శ్రేణి.   వ్యాస భాగవతం,  దేవి భాగవతం వంటి  పురాణాలు కలిపి రాసిన కథ ఇది. 

3. దేవత  4723 పేజీల ఉర్దూ నవల ప్రపంచములో మూడవ స్థానంలో కనిపిస్తుంది.  ఆల్ పాకిస్తానీ న్యూస్ పేపర్స్ సొసైటీ వారి పత్రిక లో 1977 నుండి 2010 దాకా (33 సంవత్సరాలు) ప్రచురించబడింది. 

4.  లె  జామ్ దు బొంఓలాంతే  ( The people of goodwill) 7892 పేజీల ఫ్రెంచ్ నవల కూడా ఒక్క నవల కాదు 27 పుస్తకాల  నవలా శ్రేణి.   

1970 లో Zettels Traum అనే జర్మన్ పుస్తకం 1536 పేజీల పుస్తకం ప్రచురించబడింది కానీ అదికూడా  అర్నో స్మిట్   సొంత రచన కాదు. అల్లెన్ పో అనే అమెరికన్ రచయిత రచనలన్నీ( అనేక పుస్తకాలు ) అనువాదం మాత్రమే.  

ఇలా చూసుకుంటూ పొతే 1000 పేజీలు దాటిన డైరెక్ట్ నవలలు గత బ్లాగ్లో చెప్పినట్టుగా కొద్దిగానే ఉన్నాయి. కానీ వాటి రచనా కాలం 10 సంవత్సరాలు పైమాటే.  ఇవన్నీ ఎందుకు రాస్తున్నానంటే ఇవేవీ తెలియకుండా నువ్వు మాట్లాడావు కనుక.  ఇంకొక విషయం  నీ నాలెజ్ ఏంటో గురువు గారికి తెలిసిపోయింది.  

 అంతటితో ఆగక సులభంగా ఉండే భాష ఉండాలి కానీ  తెలుగు గ్రాంధికం అనవసరం అన్నావు. సులభంగా ఉంటుంది అని నైటీ వేసుకుని పెళ్లి చేసుకుంటారా?  ఆమాటకొస్తే ఇంగ్లిష్ పదాలు తెలుగు కంటే సులభం అనా?  తెలుగు వాడికి తెలుగు బరువయ్యిందా ?   సినిమాల్లో కమెడియన్స్ చేత కూడా ఇంగ్లీష్ డైలాగ్స్ చెప్పిస్తున్నారు ?  

 

డేటాబేస్ దానయ్య కావచ్చు దారిన పోయే దానయ్య కావచ్చు సినిమాల్లో ఏ పాత్ర  చేతైనా ఇలాటి మాటలే పలికిస్తు న్నారు.  ఆ షాడో వల్ల డి విటమిన్  డేఫిషెన్సీ వచ్చిందని ఎఫిషెన్సీ వాడాను. లా లో ఉన్న లూప్ హోల్స్ నాకు ఫుల్ మీల్స్ దానికి ఈ డేటా బేసే సోర్స్. ఈ అమ్మాయి  ఆదికేశవుడి ఓన్లీ డాటర్  ఫాదర్ జైంటు   ఫ్యామిలీ జాయంటు. సెంటిమెంట్ సిమెంట్ లా  పనిచేసి వ్యాపారం స్ట్రాంగ్ అయిపొయింది. Yes she is merciless, ruthless, emotionless, stone -hearted , hardcore business woman.

ఎందుకు అంటే ఆంధ్రులకి స్వచ్ఛమైన తెలుగు  కష్టం అట.  తెలుగు బరువైపోయింది.   కొండలలో కొలువైన కోనేటి రాయడు వాడు తీసేసి  హిల్స్ లో స్టేషన్ అయినా కోనేటి రాయ్ అని మార్చి పాడుకుందాం. ( stationed - past tense of  the verb "to stay" కొలువైయున్న )

భారతవర్ష తొలిపలుకులు రాసిన వ్యక్తి మామూలు వ్యక్తి కాదు. ఆయన నాకిచ్చిన అవకాశం కూడా మామూలు అవకాశం  కాదు  అయ్యలకే అయ్య పెద్దయ్య ఆయన తొలిపలుకు చదువుతూనే నీ నోరు మూత  పడుతుంది.  




Sunday, September 26, 2021

చరిత్ర సృ ష్టించడానికి

ప్రపంచ సాహిత్య చరిత్రలో  వేయిపేజీలు దాటిన గ్రంధాలు రచనకు 10 సంవత్సరాల సమయం  తీసుకున్నారు.  (గాన్ విత్ ద విండ్ 10 సంవత్సరాలు, జురాసిక్ పార్క్ 10 సంవత్సరాలు,  లె మిజరబుల్స్ 12 సంవత్సరాలు.) భారతవర్ష రచనకు  నేను తీసుకొన్న సమయం 8 నెలలు.  ఆ రచయితలంతా వాడుక భాష లో రాసారు తప్ప  నాలా ప్రాచీన భాష లో (గ్రాంధికం లో) రాయలేదు. చందోబద్ద పద్యాలు వ్రాయలేదు. 

భారతవర్ష రచనకు ఎంత శ్రమించానో, ఎంత  సమయ వెచ్చించానో అంతే శ్రమ కూర్పు ముద్రణకు వెచ్చించాను.  ప్రపంచంలో ఏ రచయితా  తన 1000 పేజీల పుస్తకాన్ని తానే కంపోజ్ చేసుకోలేదు. 1264 పేజీలు కంపోజింగ్ ప్రింటింగ్ పూర్తిచేసినందుకు త్రుప్తిగా ఉంది. నిజమైన నామిత్రులందరూ గర్వించకున్నా అనందిస్తారు. స్పందిస్తారు.  నా బ్లాగ్ వందలాదిమంది చదువుతున్నా స్పందించేవారు ఒక్కరే ఉన్నారు. వారి సాహితీ నిరతికి ప్రణమిల్లు తున్నాను.  తక్కినవాళ్ళకు చెప్పేది ఒక్కటే.  భారతవర్ష  లైక్ ల కోసం కాదు చరిత్ర సృ ష్టించడానికి రాసినది 

ఈ పూలబాణం సాహిత్యప్రియ గుండెకు  తాకి ఆమె సిగపువ్వై నిలిస్తే చాలు. 

Thursday, September 16, 2021

భారతవర్ష భాషా వైవిధ్యం

భారత వర్ష లో వాడిన భాష ఒక్క తీరుగా ఉండదు. పండితులకు పామరులకు వేరు వేరు భాషలు వాడబడ్డాయి. ఇది కాక నేటి ఆధునిక యుగమున మాట్లాడుకొని సినిమాభాష కూడా వాడబడినది 



పండితుల సంభాషణలు 

ఆ సందీపునెట్లు వలచితివి, అతడియందే  సుగుణములు చూచినావు?  నీ మూలమున  నేడానంద నిలయమున ఆనందము అడుగంటినది. దుస్వప్నమందైననూ ఇట్టి దారుణ పరాభవ మునూహింపమే, అట్టిదారుణము నీమూల ముగా వాటిల్లినది  నీబుద్ధిహీనతకు చిత్తచాంచల్యమునకు హద్దు లేకుండెను. 

మంజూష: సమీరము వలె రేగి  సమీకమును  సృష్టించి ఉగ్ర నరసింహుని వలె ఊగ నేల?  కలము పట్టిన వాడు చేత ఖడ్గము పట్టి అడరి బరి యందు అరిమూహము నదిలించనేల? నీ ఉద్రేకము చాలింపుము. నీ ఉద్రేకమునకు నా జీవితమును హారతి కర్పూరము చేయవలదు. 

మాలిని:  సోమ యజ్ఞాల సోముగ శోభిల్లు పండిత వంశమున బుట్టి సోమమునుజూపిన,  పెంచిన హృదయము తల్లడిల్లె,    సోమకోర్వలేని సుకుమారుడను కొని రాకుమారుని వలే సాకిన నాకుమారుడు  కావ్య కవితా ఛత్రపతి వలె వెలుగొందవలె, తలపులందు గేయములుండవలె తలనిండా గాయములున్నచోహ్లాదమగునా?!

 పామరుల సంభాషణలు 

ఆది : ఒలేయ్ పైడి నీ ల్లొట్రాయే , వేన్నీలు బేగొట్రాయే

పైడి : కుక్కనాఁగ కయ్ కయ్ మనరుత్తావెందుకు. వేన్నీలు వేన్నీలు అనిరిత్తేతొచ్చేత్తాయేట్రా! టవ్వు మీదెట్టేను కూకో! కాళ్ళు సేతులు అన్నీ సరిగ్గున్నాయా ఇరిగిపడిపోనాయాఓపాలి సూసుకో!   ఆ బాబుని సూసి కూడా ఎల్లేర్రా!  బుర్రతక్కు వెధవల్లారా. 

దాసు : ఓలమ్మ  ఇప్పుడేటనకే,  ఒళ్ళంతా పచ్చిపుండైపోనాది, ఇరగ్గొట్టేసాడు. పైడి “ఆ బుద్దప్పుడే టైపోనాదీ కడుపుసేసి ఒగ్గేత్తూ రుకుంటార్రా! నాయం ఉండాలిరా రగి డీసెదవల్లాగా !”

ఆది “బావ మాటలు వినెల్లి దెబ్బైపోనాం  బావో , ఇంకెప్పుడెల్లము ఆవర్స గాడి జోలికి.”  పైడి ఆదితో “ ఇంతకీ మీబావేడిరా , ఈడు ఎక్కడ దూరేశాడ్రా ?” దాసు “ఇంతవరకు ఆ అరుగుమీద దొల్లేడు   ఇప్పుడే లోపలికెల్లిపోనాడు. పైడి “ఏటి తాగేసి తొంగుండిపోనాడేటి? దెబ్బలు తగిలితే ఆడదే సేత్తాడు. పైడి పెంచలయ్య చేతిలో తుపాకీ చూసి “ఒరిదిగో ఎలిపొచ్చినాడ్రా!  ఓలమ్మో టుపాకటు కొచ్చాడు పిచ్చెక్కిపో నాదీడికి.

సినిమాభాష

షిట్! పిచ్చిపుష్పాలే రాత్రిళ్ళు గుడికెళతాయి. మనలాటోల్లు ఏ బార్కో ఎల్లాలి! 

కశ్యపా ఇంత నీచభాషణ మెందుకు, నీ  తీరేమి ఇట్లు జారిపోవుచున్నది ?  ఆంగ్ల మిళిత వ్యవహారికమే మా ఇంట చులకన చేసెదరు ఇంక ఇటువంటి భాష ఆడిన మనకేమి విలువ ఉండును?”

“మీది క్లాసికల్ తెలుగు అంటే గ్రాంధికం, ఒక రకం గా చెప్పాలంటే రాచ భాష ఒకప్పుడు వెర్రి పువ్వులు, వెర్రి పుష్పాలు  ఇలాటి భాష అస్సలు ఉండేది కాదు.నువ్వు అప్డేట్ అవ్వలేదు గానీ  అందరూ అప్డేట్ అయిపోయారు.  ఇప్పుడు సిని మాలు చూసి ఆడవాళ్లు కూడా ఇలాటి భాష ఫ్రీగా ఎక్కడపెడితే అక్కడ మాట్లాడేస్తున్నారు. మనం ఎన్ని బూతులు మాట్లాడిన ప్రజలు మననే కొలుస్తారు.”

ఇందులో చెడిపోవుటకేమున్నది? కళ్యాణోత్సవాల్లో పాల్గోవాలని  ఆమె తపించుచున్నదినాకొరకు ఎదురు చూచుచుండును

నీ యమ్మ ఏటా భాష ? నీ యమ్మ వింటుంటే బ్రహ్మనందం కామెడీలాఉంది. ముందు భాష మార్చునాకు పిచ్చెక్కుతున్నాదిఇంతకీ  హరికథలు వినేస్తే  బాగుపడతారానా మీ అమ్మ ఉద్దేశ్యం?

మన సంస్కృతి సనాతనధర్మము గురించి మనం తెలుసుకోవాలని.

హు.. సనాతన ధర్మం! షిట్! టీవీ కావాలా సనాతనధర్మం కావాలా అంటే విసిరిపారేస్తారు సనాతన ధర్మాన్ని.  అవకాశం వస్తే ఎప్పుడు విదేశాలు దొబ్బేదామా అని చూసేవాళ్ళే, గుంట దొరికితే ఎప్పుడు ఎక్కేద్దామా అని చూసేవాళ్ళే అంతా. ఫకింగ్ హిపోక్రసి! నోరిప్పితే నీతులు,  ఆర్డ నరీ క్లాస్ పూర్ క్లాస్ లో ఇదొక కంపల్షన్

ఈ మూడింటిలో  ఏ భాష బాగుంది? ఏ భాష బాగా రాయగలిగాను?

ఇక నావల్ల కాదు

భారత వర్ష అనే బంగారు ఉంగరంలో పొదగబడిన  ఉపమాన రత్నాలను తీసి ఒక చోటకు చేర్చడం అంటే దుస్సాహసమే. భారతవర్షాలో ఉపమానాలు ఏరి ఏరి అలిసిపోయానుఆపేస్తున్నాను. ఇక నావల్ల కాదు.  

భారతవర్షలో  2000 ఉపమానాలు ఉండొచ్చు.  కొన్ని ఇక్కడ మీకోసం

నీలి గగనమందు పాలపొంగులు వంటి మేఘముల గుండా క్రిందకు జారుతున్న విమానము చూపరులకు  అప్సరవలెవిమానాశ్రయము తపమాచరించు ఋషివలె నగుపించెను.

విమాన గవాక్షము నుండి చూచుచున్న యమునకు కొచ్చి విమానాశ్రయము కోనేట తేలుచున్న తామర పుష్పమువలె, మహాబ్ధివంటి  విశాల హరిత పచ్చికలో తేలు చిన్ని ఓఁడ వలె మనోజ్ఞముగా కనిపించెను


యమున దృష్టి ఎగిరిపోవుచున్న సంగీత సంకేతములున్న కాగితములపై పడెను. పూరెక్కల వలే నున్న కాగితములను చూచి  అవి  నోరు తెరచి పాడుచున్నట్లనిపించి  మీనాక్షి లో సరస్వతికి మనసులో నమోవాక్కములర్పించుచూ శిల్పంవలె నిలిచి పోయెను.  



మీనాక్షి మందగమనమున పియానో వద్దకు పోయి రాగములు పలికించుచూ గానము చేయుచుండగా ఆమె చుట్టూ ఉన్న విద్యుత్ దీపములమధ్య ఆమె ఒక విద్యుద్దీపమువలె మెరియుచూ రసరాగ సంగీత వెల్లువలోకి తానేపాటై ప్రవహించుచూ యమున అనే ప్రేమ కడలి  తనను అక్కున జేర్చుకొని ఓదార్చుచున్న అనుభూతి పొందెను

ఆహా! ఎంత ఆహ్లాదంగాయున్నవీ పూలదండలవంటి పద్యములు, భావ పరిమళములందునా మనసు ఊయలలూగుచున్నది కదా!” 


నిగనిగ లాడు పసిమి దేహము, నవనవ లాడు పూరేకుల పెదవులు, దంతములు మిలమిల మెరియు ముత్యాల సరులు, గలగల పారు సెలయేరు నగవులు, మిరపపండు రవిక, కుంభస్తనద్వయము, చూచుకములును దాచలేని జాలువారు పారదర్శక రజత శ్వేత చేలము, చిత్తిని చిట్టి చేఁతలు  మేనిమెరుపులు చూడ నీలాకాశము నేల వాలినట్లున్నది.

ఘనస్తనముల జంబునేత్రి మీనాక్షి దీర్ఘ కుంతలములను సడలించ కీకారణ్యమును తలపించు యా నిబిడ కేశములు సైకత పిరుదులపై బడి నర్తించుచుండగా గజయాన మందగమనమున మిద్దెపై హిరణ్య సమయమున సంచరించు చుండెను

శిల్ప నిర్మాణ  సౌష్టవమును కలిగి  సాహిత్య సంగీత కళాహారముల కాంతులీను యోష,   త్రివేణీ సంగమ ఘోషను ముహుర్భాషా శ్వాస లో నిలిపి భారత రాజధాని యందు సాహిత్య జ్ఞాన జిజ్ఞాసులకు  సోపానములవలె  జిగజిగలాడుజియ్యవలె, సనాతని విశ్వరూపము వలె   వెలుగుచున్న భూరి నగరు యొకటి కోపర్నికస్ మార్గమందు కళాదేవళ ధ్వజ స్తంభమువలె నిలిచియుండెను


లేలేత సూర్యకిరణములు  లేలెమ్మని జగతిని తట్టి లేపుచున్నవిఆశిరుడు శిశిర  కాంతను తన లంబ కిరణములతో తాకుచూ  హిమ  బిందువులతో తడిసిన ఆమె దేహమును ముద్దాడు చుండెను

ఆర్యాణి, కల్యాణి, కాత్యాయణి, నీహారమే, నిహారమై, ప్రకృతికి హారమై, జీవులకు  ఆహారమై  నొప్పుచున్నది కదా!"

చంద్రు కాంతిలో  జలరుహమ్ముల (కలువపువ్వుల)  మేని కాంతులు మెరియుచుండ   జోడు గుఱ్ఱములవలె అతివలిరువరు నిలిచి అతిథుల నాహ్వానించుచుండిరి.   

 విదిష  తన పుష్పాలంకృత   ద్రాష్టిగ కేశములను పొడవాటి పూల జెడను చేతపూని నిలవగాఎక్కుపెట్టిన శృంగార క్షిపణి వలె కనిపించుచుండెను.

నిహారస్నాన మాచరించిన ప్రకృతికాంత  ఆ  లోకచక్షు పసిడి  రేఖలందు తన అందములనా రబెట్టుకొని  నిగనిగ మెరియుచున్నది. 

"శిరము మబ్బులందు సరము మిద్దెనందు గల రాజగృహమును కాంచిన ఈ రాజహంస ఏల నేల వాలెననిపించును. 

మన మేనమామ,  చందమామ ముక్కొకటి  తెగిపడెనేమో!  

వన్నెలు దోచిన యామిని నందినిని  మధురస్మిత మందహాసమును గాంచి వీరులు వివశులవ్వగా  విరులు అసూయచెందినవి. 

రాధామనోహర పుష్పములు పిల్లగాలికి తలలు ఊపుచూ  పిళ్ళారిగీతమేదియో  పాడుచుండెను.