Eazy Foreign Languages

This blog is about German and French Language in Vijayawada. Articles, poems, songs and experiences of poolabala

Saturday, July 25, 2020

Bharatavarsha -14


కోరమాండల్ విశాఖ వదిలి పెట్టి సుమారు ఒక గంట అయ్యినది . అగస్త్య భారతవర్ష  ఎదురెదురుగా తమ తమ స్థానాల్లో కూర్చుని యున్నారు. అగస్త్య అప్పుడే తేనీరు త్రాగి కాగితపు దొప్పను కిటికీ నుండి బయట పారవేసి భారతవర్ష వైపు చూడగా , అతడింకనూ  ఉష్ట్రపక్షి ఇసుకలో తలదూర్చి నట్లు వార్తాపత్రికల్లో తలదూర్చి తీయకుండెను. అప్పుడే మేఘాల పగుళ్ళనుండి చీల్చుకొస్తున్న వెలుగురేఖలు పంజరము నుండి విముక్తి బొందిన విహంగములవలె నెగయుచు అంబరము నరుణము నలము ముచుండెను. అగస్త్యుడావులించి తన కూర్చున్న చోటునుండి  లేచినిలబడి “రైలుపెట్టె యంతయూ మేమిద్దరమే ఉన్నాము మాటలాడుటకు మరొక నరమానవుడెవ్వడూనూ అగుపించడు,ఇప్పటికి ముమ్మారు తేనీరు త్రాగియుంటిని. ఈ వర్షుడు ఉష్ట్రపక్షిని తలపించుచున్నాడు అనుకొని ఓర్పు నశించి “ఈ ఘోరములు చదువుటయందున్న ఆశక్తి సూర్యోదయమును తిలకించుట యందు చూపిన మిక్కిలి సంతోషించెదను " అని  వర్షుని చేతనున్న వార్తా పత్రికను లాగివేసెను. చేయునదేమియూ లేక భారతవర్ష తన ప్రదేశమునుండి లేచి అగస్త్యను అనుసరించెను.

ఆ మిత్రద్వయము రైలుపెట్టి ప్రవేశద్వారం వద్ద సైనికులవలె నిలుచొనిరి. భారతవర్ష చిరుదరహాముచేయుచు బాలభానుని రశ్మివర్ణము లందు పులకరించుచున్న ప్రకృతిని రెప్పవేయక చూచుచూ .  "ఔరా! ఆకాశము లోపెండ్లి జరుగుచున్నట్లున్నది, మంచు తుంపర పుష్పవర్షము వలె  దోచుచున్నది, పచ్చని చీరగట్టిన పెద్ద ముత్తైదువు వలె  ప్రకృతికాంత  సౌందర్యము శోభిల్లు చున్నది. ఔరా! ఏమి ఈ ప్రాతఃకాల మహిమ, ఈ అనంత ప్రకృతి అగణితానందమును, అభేదభావనను రేపుచున్నది. ద్వైతా, అద్వైతములని దాటి  విశిస్టాద్వైతమును తలపించుచూ, తాదాత్మ్యతము కలిగిచుచున్నది. "ఇది నాకు రైలు ప్రయాణమువలె గాక అవధాన కార్యక్రమము వలె   దోచుచున్నది.” అని అగస్త్య అనెను. 

యద్భావం తద్భవతి అని భారతవర్ష చిరునగవున పలికెను. ఈముక్కలకర్ధము నాకు తెలియకున్ననూ ఒక్క విషయము నాకు స్పష్టముగా తెలియుచున్నది “నీవు అష్టావధానం నుంచి శతావధానము వరకు పెరిగిననూ నాబుర్ర మాత్రము అచ్చటనే యున్నది.” ఇందు తెలియుటకేమున్నది మన అంతరంగమునందున్న కోరికలే  బాహ్యమున గోచరించును  మనం కోరినదే మనకు లభించును, అగస్త్యుడొక్క గుటక మింగి వర్షా ,   అయిననూ శృంగారభావనా భరితమైన పెండ్లి, కాంత వర్ణనను వీడి అకస్మాత్తుగా  ఆధ్యాత్మిక భావములనాలింగనము జేసుకొనిన అర్ధముగాక అయోమయములో పడితిని.  విశిస్టాద్వైతం  అన్న ఏమి ? అనెను 

"దేవుడు వేరు జీవుడు వేరు అన్నది ద్వైతం. ఇది మధ్వాచార్యుని సిద్ధాంతము. దేవుడు జీవుడు  ఒక్కటే అన్నది అద్వైతం. ఇది ఆదిశంకరాచార్యుల సిద్ధాంతము. దేవుడు జీవుడు  -ప్రకృతి అన్నవి వేర్వేరు అయినా ఒకదానియందొకటి మిళితమై అంతటా వ్యాపించి ఉంటాయి విశిష్టాద్వైతం. రామానుజాచార్యుని వేదాంత దర్శనము. నీవు తెచ్చుకొన్న గ్రంధము" చదువుకొనుము , మంచు ఎక్కువగా నున్నది , ఇచ్చట ఎక్కువసేపు నిలబడజాలమని వర్ష అనెను. వారిరువురు తమతమ ప్రదేశములు బోయిరి.

అగస్త్యా , ఎందుకో నీ మొగమున ఆందోళన ద్యోక్తమగుచున్నది , కారణమేమి యని  భారతవర్ష అడుగగా “ నీవు  సాహిత్య సభకు పోవుచున్నావు నీకిది  నిత్య నైమిత్తికము (నిత్య కృత్యము)నేను చాలా కాలము తరువాత మా అమ్మ వద్దకు పోవుచున్నాను, నాకిది  నైమిత్తికము, (సందర్భమును బట్టి చేయుపని) మాతల్లిగారు వేరొక సహచరునితో  యున్నారు  అందుచే నాకు ఆందోళనుండుట సహజము, నాకు నీతో సాహిత్యసభ కు హాజరై  తిరిగి నీతో వెనుకకు మరలిన ఉత్తమము అనిపించుచున్నది " అనెను.   “సాహిత్య సభయందు అనురక్తి అయినచో రమ్ము   తల్లిపైన విరక్తి  అయినచో తగ్గిచుకొనుము.” “ఇది అనురక్తి యో , విరక్తి యోగాదు , భయము అని అగస్త్యుడనెను. “మీ తండ్రిగారివద్దకు పోయివుంటివికదా అప్పుడు లేని భయము ఇప్పుడెందులకు? ముదిమి ముసురుచున్ననూ  నూత్న యవ్వనమున పాలుగారు పడచును వలచి సహజీవనం చేయు తండ్రివద్దకు పోవుటకు సంకోచించక ఇప్పుడు సమవయస్కుని పెండ్లాడిన మీతల్లిగారివద్దకు పోవుటకు భయమెందులకు? నీ ఆలనా పాలనా చూచినది, చూచుచున్నది ఆమే కదా. పురుష పక్షపాతమును చూపుచూ ఆమె నీతల్లి యనునది మరువకుము“ అని భారతవర్ష యనగా "నేను ఎప్పుడు అమ్మ పక్షమే వహించెదనుఏలెననగా... 

మా అమ్మ కష్టమునందు మనోనిబ్బరమునూ   త్యాగమునందు గొప్పతనమునూ రెంటినీ మరువను.    మానాన్న ఆసీల్ మెట్ట  వద్ద  చిరుద్యోగి , చదువు కొన్ననూ , మా అమ్మ వలే విద్యాధికుడు కాదు.  మా అమ్మమ్మ చెన్నపట్టణమున  ఉండెడిది .  మా అమ్మను తీసుకొని విశాఖలో నున్న ఆమె బంధువుల ఇంటికి వచ్చినది. వారి బంధువులు మా ఇంటి ప్రక్కనే  సంపత్ నగర్ నందు  ఉండెడివారు. మా అమ్మమ్మకు జబ్బు చేసి కొన్ని నెలలపాటు ఆసుపత్రిపాలయ్యెను.    రోజుల్లో మానాన్న ఆమెకెంతో  సేవజేసెనట. అప్పుడామె మానాన్న విగ్రహమును , గుణగణములు చూసి  చిరుద్యోగి అయిననూ ఈడూ జోడని భావించి ఆ అమ్మనిచ్చి పెండ్లి జేసెను.  

అటుపిమ్మట మానాన్న ఉద్యోగము  వదిలి హోటల్ నడిపెను. చిన్నప్పుడే తండ్రిపోగొట్టుకొన్న మా అమ్మకు తల్లిని  పోగుట్టుకున్న తరువాత ఒక్కతే కూతురగుటవల్ల ఆస్తి అంతయూ సంక్రమించెను. హోటల్ దివాలా తీయుచున్ననూ సంవత్సరము నడుపుటకు మా అమ్మే ఆర్ధిక సాయము చేసెను. తరువాత లాభముల బాటలో పడినప్పటికీనూ రహదారి విస్తరణ కార్యక్రమములో ఆ హోటలు భవంతి పూర్తిగా తొలగింపబడినది.  హోటల్ కు సొంత  భవనము లేక ఇబ్బందులెదురయినవి. మా నాన్న సంపాదించిననూ  కొత్త భవనము కొనుటకు చాలకుండెను. మరల మా అమ్మ భారీ మొత్తములో సాయము చేయగా మా నాన్న స్థిరపడి, తనవద్ద పనిచేయుచున్న గ్రేసీ యను వగలాడి మోజులో పడి మా అమ్మ నెత్తిన చేతులు పెట్టెను.  ఒకనాడు మానాన్న మా అమ్మను చర్చికి రమ్మని పిలిచెను. అప్పటికే మానాన్న మతము మారియుండెను.   తరువాత మా అమ్మకీవిషయముదెలిసెను. అటుపిమ్మట వారంలోనే  గ్రేసీ విషయము తెలిసెను. కానీ దక్షిణామూర్తి మారడని తెలియుటకు మా అమ్మకు ఒక సంవత్సరముపట్టెను. సమయము ఒంటిగంట కావచ్చుచున్నది.   


decadent art - క్షీణకళాచిత్రము
బండి ఒంగోలు చేరినది. ఇచ్చట దిగి ఏదైననూ తినుటకు తెచ్చెదను అని అగస్త్యుడు దిగుచుండగా బండి బయలుదేరెను . అతడిని తోసుకుని ఒక తల్లి కూతురు బండిలోకి తోసుకుని వచ్చిరి. తల్లి మధ్యవయస్కురాలు చీర కట్టుకొని యుండెను , కూతురు ఆధునిక పడుచు ఆధునికతయంతయూ వంటికి అంబరమువలె చుట్టుకొనెను. అత్తరువలే పూసుకొనెను. అత్తరు వాసన ఘుభాళించు చుండెను.  చిరుగులు జీన్స్ ధరించి నారింజవర్ణపు చొక్కా  ధరించెను . ఎత్తుమడమల జోళ్ళు , అందు నాచురంగు  మేజోళ్లు ధరించెను. చూచితివా ఎట్లు గుద్దుకొనిపోవుచున్నదో అని అగస్త్యుడనగా “ వాహనము భోజన సదుపాయముండగా క్రిందికి దిగుట ఎందులకు” అట్లే  కానిమ్ము అని అగస్త్యుడు తన స్థలములో కూర్చొనెను. " మొట్టమొదట విశాఖనగరమును  వాల్తేరు అనెడివారు.  నేడు విశాఖనగరము - వైజాగ్గా ఎట్లు  మారిపోయెనో మా నాన్న కూడా అట్లే మారిపోయెను అనెను. 

భోజనములు తెప్పించుకొని తిన్న తరువాత "  మొదట వాల్తేరు ఎచ్చటుండెను ?  చోళులు చెన్నపట్నమునుంచి, గజపతుల ఒడిశా నుంచి పాలించినపిమ్మట ఆంద్ర రాజులు   వేంగి పల్లవరాజులు విశాఖను పాలించిరి. విశాఖవర్మ పాలించిన నగరము కావున విశాఖనగరమని పేరు వచ్చెను  తరువాత కుతుబ్ షాహీలు , నిజాములు , మొఘలులు పాలించిన పిమ్మట ఫ్రెంచి వారు పాలించిరి  తరువాత 1804 లో విశాఖ నగరము బ్రిటిష్ వారి హస్తగతమయ్యెను . అప్పుడు వచ్చెను వాల్తేరు అను బ్రిటిష్ వాడు , ఇందాక ఆ క్షీణకళా (డికాడెంట్ ఆర్ట్ - అనగా   మితిమీరిన  అలంకారము - కృత్రిమత్వము ఎత్తిచూపు చిత్ర కళ  ప్రకృతి మరియు  నైతిక విలువల పతనమును కాకుండా కాపాడుటకు ఫ్రాన్స్ లో ఉద్బవించిన కళా విప్లవం.) చిత్రమువలె  నున్న చిరుగుల చిన్నది బండిలోకి ఎప్పుడు వచ్చెనో అట్లే వాల్తేరు కూడా.

ఒక ఘడియ ఇద్దరూ నిద్రించి లేచి బండి నెల్లూరు దాటినదని తెలుసుకొనిరి.

పక్కన కిటికీల వద్ద నున్న స్థానములను ఆక్రమించుకొని యున్న ఇద్దరు స్త్రీలను చూసి" చిరుగులు చిన్నది ఇక్కడికివచ్చి జేరేనా ? యని అనుకొని అగస్త్య చూచుచుండ చూపులు కలిసెను. తల్లి అగస్త్యను చూసి చిరు దరహాసము జేసెను. అగస్త్యకూడా అట్లే స్పందించెను. పిల్ల మాత్రము చెవికి సంగీతసాధనమును చెవికమర్చుకొని చిన్నగా ఊగుచూ వేరేప్రపంచములో నుండెను. ఇంతలో అక్కడికి తేనీరు రాగా వేడివేడి తేనీరు నాలుగు కాగితపు దొప్పలతో తీసుకొనెను,  అందరూ తేనీరు త్రాగిరి.  తదుపరి పరిచయములయినవి .  నేను డాక్టర్ మాళవిక.   నేను  చెన్నపట్టణమందు  అనువాదకురాలిగా పనిచేయుచున్నాను , తెలుగు చలన చిత్రములకు ఆంగ్లమున ఉపశీర్షికలు రూపొందించెదను, ఆ అమ్మాయి ఋతురాగిణి,  రీతూ  యని చెప్పుకొనును. 

“ఓహో మా బసవడి మాదిరిగా వాడు కూడా బన్నీ యని పిలిపించుకొనెడివాడు.” అని అగస్త్య అనెను భారతవర్ష " నేను విశాఖపట్నమున తెలుగు ఉపన్యాసకునిగా పని చేయుచున్నాను, విశ్వ విద్యాలయమున సాహిత్య సభకు పోవుచున్నాను " అని చెప్పగా " నేను మిమ్ములనెరుగుదును , అనేక సార్లు వార్తాపత్రికలలో మీ వ్యాసములు , మీ అవధాన కార్యకర్మములగూర్చి నేను చదివి యుంటిని.  తెనాలి నేను చిన్నప్పటినుండి  పదవ తరగతి వరకు తెలుగు మాధ్యమమునే చదివితిని. తెలుగు అనిన చాలా ఇష్టము. "కానీ ఆ భాష పేరే తెలియనట్లు ఉన్నదే మీ అమ్మాయికి" అని వర్ష హాస్యమాడగా " ఈ కపటమంతయూ ఆత్మన్యూనతాభావమును తెలియజేయుటలేదా!  దానికి వచ్చిన ఆంగ్లము బహు స్వల్పం , నేటి పిల్లలందరికీ వచ్చిన భాష తక్కువ వేషము ఎక్కువ . ఓటి కుండకు మ్రోతెక్కువ  అన్నట్టు   ప్రతి  రెండు తెలుగు మాటలకి  మధ్య  ఒక  ఆంగ్లపదమును జొప్పించి తెలుగును నాశనము  చేయుచున్నారు. 

అగస్త్యుడు "అన్నా కరేనినా " అను పుస్తకములో చివరి నాల్గు పుటలు చదివి ముగించి " దీర్ఘముగా నిట్టూర్చ ఏమయినదని భారతవర్ష అడిగెను. అగస్త్య చిరునవ్వు నవ్వ ప్రపంచ ప్రసిద్ధి కెక్కిన రష్యారచయిత లియో టాల్ స్టాయ్ విరచితమైన అన్నాకరేనీనా వేయి పుటల  గ్రంధము పూర్తిచేసినందులకు ఘనకార్యము చేసినావని నిట్టూరితివా ? “అది ఒక కారణము మాత్రమే , అంతకంటే ముఖ్యమైనది  వివాహేతర సమ్మందములోకి దిగి ప్రియుడితో లేచిపోయి రష్యానుండి యూరోప్ పారిపోయిన కథానాయికి అన్నా అను  స్త్రీ , యూరోప్ సమాజ నిరాదరణకి గురి అగుటయే కాక అనేక కష్టములు పడుట ప్రధాన ఇతివృత్తము.  చివరికి రైలు క్రింద పది ఆత్మహత్యచేసుకొనుట ఈ గ్రంథమందలి చివరిఘట్టము. ఈ కథను యదార్ధగాధ యని భావించవచ్చా ? మగనితో విడివడిన స్త్రీకి  ఆత్మహత్యే  శరణ్యమా ?

అన్నా  స్టెఫనోవాన   అనే మహిళ  యదార్ధగాధ "అన్నా కరేనినా", రెండవ ప్రశ్న ఎందుకు అడిగితివో  నేను అర్ధం చేసుకోగలను. అమెరికా ఫ్రాన్స్ రచయితలు కూడా ఇటువంటి కథలు రచించినారు.  ఫ్లోబే  అను ప్రఖ్యాత ఫ్రెంచ్ రచయిత వ్రాసిన మదామ్ బొవారి అను గ్రంధము కూడా ఇటువంటి ఇతివృత్తమునే కలిగి యున్నది. ఎమ్మా అను స్త్రీ పల్లెటూరి వైద్యుడైన భర్త తో శృంగారహీనమైన జీవితముతో విసిగి  ఒక కళావిహీనమైన  జీవితమును గటుపుటకు ఇష్టములేక ఒక భూస్వామి తో, అట్లే మరొక వ్యక్తితో అక్రమ సమ్మందమును  పెట్టుకొని    విలాసవంతమైన జీవితముకొరకు అప్పులు చేసి ఆర్ధిక సమస్యలతో విషముత్రాగి ఆత్మహత్య చేసుకొనుట ఇతివృత్తము. 

మాళవిక "మదాంబోవారి" అను నవల ఫ్రాన్స్ లో నిషేదించబడినిది. రచయితని న్యాస్థానమునకు రప్పించి విచారించిరి. అతనిని మాటలాడుటకు కూడా అనుమతించక దీనస్థితిలో నుంచి విచారణ జరిపిరి. తుదకు నవలను మరియు రచయితను విడుదల చేసిరి ఇటువంటి నవలలన్నియునూ చలన చిత్రములుగా మారి విశేష ప్రజాదరణ పొంది యున్నవి అనిన అర్ధమేమియో సులభముగా నూహించుకొనవచ్చు. నిస్సారమైన జీవితమునకు విరుగుడుగా మాత్రమే ఎమ్మా సమ్మందములను నెరిపెను. ఆమెకు చేటు తెచ్చినది ఆమె చేసిన అప్పులు విలాస లాలస.” అనెను. రైలు చెన్నపట్నము చేరెను.  
"ఫ్రెంచ్ రచయిత ద్యుమా చెప్పినట్టు వివాహ సంకెళ్ల భారము ఇద్దరు మోయాల్సి యుండును ఒక్కొక్కసారి మూడవ వ్యక్తి కూడా." అని మాళవిక రైలు దిగి కుమార్తెతో కలిసి వెళ్లిపోయెను.

Thursday, July 23, 2020

Bharatavarsha 13

వర్ష కళాశాలకేగుచుంటివా ? అడిగెను లకుమ.  లేదు ఈరోజు నేను సెలవులో ఉన్నాను రేపు చెన్నపట్టణమునకు పోవలెను. చెన్నపట్టణమునకేలపోవుచున్నావు యని మాలినిగారు అడిగిరి. అచ్చట విశ్వవిద్యాలయమున తెలుగు సాహిత్య సభ గలదు. అనిచెప్పగా. అగ్రజా, ఇచ్చటిసభలు మిక్కుటముగానే యున్నవికదా  ఇంకనూ  చెన్నపట్టణము కూడా పోవపనియేమి? రేపటి దినము ఆదివారము, చెన్నపట్టణము పోక ఇంటివద్ద ఉండినచో  ఒక్కసారి విదిష వద్దకు వెళ్లవలెను. అనెను. తెలుగు సాహిత్య రూపకం జరిగి మూడు నెలలు గడిచెను నీకింకనూ అది నిన్నజరిగినట్లు తోచుచున్నదా ? అటుపిమ్మట పుస్తకావిష్కరణలే తప్ప సాహితీ సభలెచ్చటజరిగెను ? అయిననూ నీవు విదిష వద్దకు పోవుటకు, కూడా నేనెందులకు అమ్మ ఉన్నది కదా ? పడతుల ఉత్సవములకు  పురుషులు పోయిన ఎబ్బెట్టుగనే కాక దేశాతీతముగా నుండునని వలసినచో కేశవుని గొనిపొమ్మని  భారతవర్ష   అనగా కేశవుడు " నేను సిద్ధమని చెప్పెను.   "విందు సమావేశమైనచో నిన్నెందుకు పిలిచెదను, అని చెప్పుచుండగా  మంజూష చెప్పుచుండగా మాలినిగారు చొరకుని, " నాయినా! బైరెడ్డి  మొన్న సభలో విదిషను జూచి మోహించి  వారించిననూ వినక వెంటపడు చున్నాడు. అని చెప్పిరి.  “పెళ్లాడనిశ్చయించుకొనెనట.” యని మంజూష చెప్పెను.

సరి సరి విషయము అర్థమైనది ఇప్పుడు మనమిద్దరము “సబ్బవరం” బయలుదేరుచున్నాము. ఇరు వరు సబ్బవరం జెరుసరికి మధ్యాన్నమాయెను . బస్సు దిగి వారు నడుచు చుండిరి.  చిన్న పల్లె లో మట్టిదారి యందు నడక. కొద్దిసేపు నడిచిన పిదప   పొలములందు  నందు విదిష ఇల్లు పొదరిల్లువలె నున్నదని భారతవర్ష అనెను. చుట్టూ  పచ్చని ప్రకృతి , కొండలు బాగుగానే యుండును కానీ   బస్సు దిగి కొంచెము దూరము నడువవలెను అని మంజూష అనెను. బయటకు వచ్చు చున్నది నీవు స్థిమితముగానుండుము నేను మెల్లగా సమస్యను తెలుసుకొని తగువిధముగా బైరెడ్డికి నచ్చ జెప్పు విధమును, వినకున్న బుద్ధి జెప్పు విధమును యోచించెదను.  లంగావోణీలో ఎదురొచ్చి విదిష వారికి స్వాగతము పలికెను.   భారతవర్ష సంధ్యవార్చుకొనవలెననెను.  సూర్యోదయమైన 12 ఘడియలు తరువాత చేయుట ఉత్తమము.   విదిష తల్లిగారు కూడా వెంట యుండి రండి రండి అనుచూ కాళ్ళుకడుగుకొనుటకు ఉంచిన స్థలమును చూపిరి. నూతివద్ద అరటిచెట్లు , వాటిపక్కన నాపరాళ్ళు , గోలెము నందలి నీరు కనిపించెను . కాళ్ళు కడుగుకొనుచు భారతవర్ష ఇంటిని చూసెను, పెంకుటిల్లు అయిననూ పెద్దదే, బహు విశాలముగానున్నది, మాఇంటికంటే మీ ఇల్లే బాగున్నదనెను. తరువాత మంజూష కూడా కాళ్ళు కడుక్కొని లోపాలకి ప్రవేశించిరి  విశాలమైన మండువా గది నందు ఒక  పొడవాటి చెక్క బల్ల పై అన్న చెల్లెళ్ళనుకూర్చొనబెట్టి విదిష లోపలి బోయెను. అహల్యగారు కాపీ ఇచ్చిరి.


 ఇంతలో విదిష ఒక చిత్రపటమును తీసుకొనివచ్చెను. అది భారత వర్ష సాహితీ రూపక సభనందు వీణ వాయించు చున్న దృశ్యము. పంచె కట్టులో వీణావాయించు భారత వర్ష ముఖ కవళికలు అద్భుతముగా చిత్రించెను. ఈ చిత్రమును చూచి  మాటరాక చకితుడై  చేష్టలుడిగిన భారతవర్షను “చిత్రమెట్లున్నద”ని యడుగగా  " చిత్రముత్తమము , చిత్తమత్యుత్తమము అని ఆశువుగానొక  కందపద్యమును చెప్పెను  కందయందందమంతాయూ గంధమువలె పూచి  వేదాశీర్వచనమునిచ్చెను(వేద శబ్దాల శక్తిని ఎదుటివారి మేలుకోసం ఉపయోగించే విధానాలను మహర్షులు గుర్తించారు. ఆ విధానాల ద్వారా వేద మంత్రపఠనం చేసి శ్రోతలకు శుభం కలిగించటానే్న వేదాశీర్వచనము అంటారు) మధ్యాన్నసమయ మయినందువల్ల సంధ్యావందనము చేయవలెనని చెప్పి భారతవర్ష బయటకు పోయి ఋగ్వేద సంధ్యావందనమొనర్చి వచ్చెను. విదిషకిదంతయూ కొత్తగా దోచుచున్ననూ, మంజూషకిదంతయూ పాతయే" సంధ్యావందనము అన్నగారి నిత్యకృత్యమని వింతగా చూచుచున్న విదిషకు చెప్పెను సంద్యావందనము మధ్యాన్నాము ఎన్ని గంటలకు చేయవలెనని అహల్యగారు అడిగిరి “సూర్యోదయమైన 12 ఘడియలు తరువాత చేయుట ఉత్తమము.” అని  భారతవర్ష జెప్పెను.

పిదప విదిష  మంజూష ,వర్షలను తన గదిలోకి తీసుకుపోయెను ఆ గదియందు వివిధ పరిమాణములలో అనేక చిత్రపటములున్నవి.  అది వేరొక లోకము.  అది ఒక భువనము.  ఎప్పుడు నేర్చినావు ఈ కళ  ఎక్కడదాచినావు అని భారతవర్ష అడుగుచూ ఒక చిత్రము వ్రాయుటకు ఎంత సమయము తీసుకొనెదవు అని అడిగెను, రేఖాచిత్రములకు ఎక్కువ  వ్యవధి అక్కరలేదని, కొద్దీ నిమిషములు నుండి గంట వ్యవధి చాలునని చెప్పి  చిన్న బొమ్మలైన ఒక రోజు , పెద్దవైన వారము రోజులు సమయము కావలెనని చెప్పెను. " వారం రోజులా , అంత వ్యవధి కావలెనా !" అని మంజూష అనగా  వారంరోజులు వర్ణ చిత్రములకు చాలా తక్కువ సమయము. పూర్తి నిడివి చిత్రములకు తైలవర్ణములద్ద నెలలు కూడా సరిపోవు ఏమీ తెలియక మాట్లాడుచున్నావు  మంజూష. ప్రపంచ ప్రఖ్యాత చిత్రకారుడు డావించి  మోనా లిసా ను చిత్రించుటకు పట్టినకాలము 4 సంవత్సరములు. గొప్పచిత్రకారులెవ్వరు ఇంత త్వరగా చిత్రములను వ్రాయలేదు. సార్జెంట్ అను ప్రపంచ ప్రఖ్యాటి గాంచిన  అమెరికా చిత్రకారుడు గౌత్రో అను అందాలరాశిని చిత్రించుటకు 2 సంవత్సరములు చాలా అవస్థలు పడెను.


 సార్జెంట్ కళానైపుణ్యత నంతయునూ ఒక్క వాక్యమున జెప్పు గొప్ప చిత్రమది. ఒక్క సారి కాక, ఒక వ్యక్తిని అనేక సార్లు కూర్చుండబెట్టి సుదీర్ఘ సమయము చిత్రించుచుండిరి.  కాలు చెయ్యి కదప మెడ త్రిప్పక కూర్చొనుటవల్ల వడలు వాచి మెడలు పట్టి  తిమ్మిరులెక్కిది. ఆమె ఒక అత్యంత ధనికుడైన వ్యాపారవేత్త భార్య . సార్జెంట్ ఆమె అందమును తనకళాప్రదర్శనకి ఆలంబనముగా జేసుకొనెను. ఒక ఉమ్మడి మిత్రునిద్వారా ఆమెను ఒప్పించి ఆమెను విప్పించి, అనేక రేఖా చిత్రములు గీసిన పిమ్మట ఆమె అసలు  తైలవర్ణ చిత్రమును  రెండు సంవత్సరముల  పాటు గీసి ఆమె ఎవరో తెలియజేయక గోప్యతగా నుంచుటకు     Mme *** అని వ్రాసెను. ఆ చిత్రము మదాం ఎక్స్ గా నేటికీ చరిత్రలో నిలిచిపోయెను. మాన్హాటన్ మ్యూజియం లో నున్న ఆమె చిత్రమును శృంగారభరితముగా నున్నదని ఆమె కుటుంబీకులు అభ్యంతరము చెప్పి చిత్రమును వెనుకకు ఇవ్వవలసిందిగా కోరారు. నిజానికా చిత్రము నందు ఆమె నల్ల గౌను ధరించిన పాలరాతి బొమ్మవలె నున్నది. కేవలము భుజముమీదనుండి అతి సన్నని గౌన్ తాళ్లు తప్పుకొని ఉన్నవి.  

"ఆమె ధరించిన దుస్తులు, ఆమె రూపము రెండింటి యందు తన ప్రమేయమేమున్నదని"  సార్జెంట్  రాజీలేని పోరుసాలిపి  తన రెండు సంవత్సరముల కష్టమును నిలుపుకొనెను.  అనిన చిత్రకారులకు , రూపసి యైన కోమలాగులకు కమనుల నుండి బెడద ఎకాలమునైననూ తప్పలేదు. నీవు రూపసియైన చిత్రకారిణివి. నీకునూ ఈబెడదలు తప్పవు. అని చెప్పెను. అడగకనే వృత్తిలో ఇక్కట్లు సాధారణమని చెప్పి పండితస్ఫూర్తితో చక్కగ అనునయించాడు అనుకుంది విదిష.  అహల్యగారు ఎంత వద్దన్నా వినకుండా విస్తళ్ళు వేసి  భోజనాలు వడ్డించి మొహమాట పెట్టారు.  భోజనాలు చేస్తుంటే అహల్యగారు కుటుంబం గురించి చెప్పుకొచ్చారు. " పేదకుటుంబం బాబూ పెద్ద చదువులు  చదివించుకోలేమని , పదవతరగతి  పాసవ్వగానే చదివినంత వరకు చాలని తానే ఆపేసింది , తనకు నచ్చిని చిత్రకళను ఆధారంగా చేసుకుని లతలా ప్రాకుతోంది. విదిష  మీ నాన్నగారు కనబడుటలేదు  ఏమి చేస్తారు అని అడిగాడు భారతవర్ష . పండ్లతోటలలో పండ్లు కోసే పనిచేసేవారు. ఒక సంవత్సరం నుంచి అదేపనిని కూలీలని పురమాయించి చేయిస్తున్నారు. ఇప్పుడు పండ్ల తోట మేస్త్రీ  అయ్యారు. ఇప్పుడు వరంగల్లు లో జామతోటల లో పని ఉండి వెళ్లారు. అన్నది  విదిష .

భోజనానంతరం  భారత వర్ష " బైరెడ్డి ఏమనుచున్నాడు, అతడివలన నీకొచ్చిన ఇబ్బంది ఏమి ?" అని అడిగెను.  సాహిత్య రూపకం రెండు రోజుల తరువాత  మా ఇంటికి వచ్చి నాచిత్తరువు వ్రాయమని అడిగెను. " అట్లే యని రెండు రోజులు లో వచ్చి డబ్బు ఇచ్చి చిత్రమును తీసుకొని పోయెను. తరువాత తన అక్క బావగారితో వచ్చి మరొక చిత్రమును వ్రాయించుకొనెను. వారము తిరగకముందే మరలా మరొక చిత్రము కొరకు వచ్చెను  అప్పటివరకు అతడు చిత్రములకొరకే వచ్చు చున్నాడని అనుకొంటిని. కానీ నా కొరకు వచ్చుచుండెనని అప్పుడర్ధమయ్యెను. అనెను  " వచ్చి ఏమనెను ? అందరూ చెప్పుమాటలే ఇచ్చకములాడుచూ నిన్ను ప్రేమించు చున్నానని నీవు లేనిచో బ్రతక జాలనని పెండ్లాడేదనని చెప్పుచున్నాడు" అనెను.  "కుర్రవాడు మధ్యతరగతి కుటుంబమైననూ చూచుటకు బాగానే ఉన్నాడు రెడ్డి కులస్తుడని చెప్పినాడు." అని అహల్యగారనిరి.   మరి అభ్యంతరమేమున్నది, ధనహీనుడనా ? అని భారతవర్ష విదిషను అడిగెను విదిష ధనహీనుడగుటవల్ల కాదు గుణహీనుడగుటవల్ల అని విదిష చెప్పగా అదినీకెట్లు తెలియున అసలు బైరెడ్డికి మీ ఇల్లు ఎట్లు తెలిసెన వానికి విలాసమెవ్వరిచ్చిరి? అని అడుగగా నేనే ఇచ్చితినని, మరుసటిరోజు వచ్చి విదిష గురించి తెలుసుకొని ఎంతో ఉదారంగా  పేద కళాకారులను ఉద్దరించువాడివలె మాట్లాడెను చిత్రపటము వ్రాయించు కొందునని విలాసమడిగెను. నాకు కూడా విదిషకి చెప్పిన మాటలనే జెప్పినాడు. మంజూష చెప్పెను. 

“ఇప్పుడు  ఈ ఆషాఢభూతిని ఏమనవలెను గుణవంతుడనవలెనా?’ విదిష అనగా ఈ విషయము విదిషవాళ్ళ నాన్నగారికి చెప్పినారా?" అని అడుగగా . అహల్యగారు " ఆయన ముక్కోపి ఇంటిపై గొడవకుబోవురకము అందుకే చెప్పలేదు” అనెను. మంజూష “నాపేదరికమును అలుసుగా తీసుకొని నాతొఆటలాడు చున్నాడు” అనగా ఫిలిప్పీలో లిప్పి అనే ఇటలీ దేశపు చిత్రకారునికి చిన్నతనంలోనే తల్లిదండ్రులు చనిపోవగా, చర్చ్ లో పెరిగినాడు.  నీవలె అతడుకూడా తనంతట తానూ చిత్రకళను అభ్యసించాడు. అదిజూసి ఆచర్చ్ మఠం వారతనిని బడికి పొమ్మని తారామక వదిలి పెట్టిరి. సముద్రదొంగలు అతనిని 16 ఎడ్ల వయస్సులో ఎత్తుకుని   బానిసగా ఉంచుకొనిరి. అతని బొమ్మలు  చూసి వారు పరివర్తన చెంది లిప్పిను వదిలి పెట్టిరి. అంతకన్నా పేదరాలవు కాదు అంతకన్నా కస్టాలు నీకు రాలేదు. ధైర్యముగా ఉండుము. కానీ వాడు పోలీసులకేసు పెట్టునని మా అమ్మ చెప్పుచున్నది అని విదిష చెప్పెను అదివిని భారత వర్ష ఖంగు తినెను.
తరువాత వారు వంశపారంపర్యముగా దేవీ ఉపాసకులని. ఆమె భవిష్యత్ చెప్పగలదని తెలుసుకొనెను.  నేను పోయి రాఘవతో మాట్లాడిన ఈ సమస్య సమసి పోవును.

మీరు విచారించవలదు అని చెప్పి బయలుదేరుచుండ మంజూష గోడపైనున్న చిత్రమును చూపుతూ   “ప్రపంచ ప్రఖ్యాత   అదృశ్య ఇంద్రజాల ప్రదర్శనా చిత్రమిది.”  అనెను. అవును ప్రాచీన ఇన్ద్రజాలికులు చేసే గారడీ విద్య. ఒక బుట్టనుండి పామువలె  లేచి నిలిచియున్న త్రాటిపై ఎక్కి కుర్రవాడు అదృశ్యము అగును. మాపూర్వీకులు ఈ విద్యలో ఉండిరని మా అమ్మ చెప్పెను. ఆమె ను ఈ గ్రామస్తులే కాలివేసిరి. నేను యోగ సాధనము జేసిన  దేవత అగుపడి భవిష్యత్తు  తెలియజేయును ఆమెను ఇంటితో సహా కాల్చివేసిన తరువాత నేను సాధన చేయుచున్ననూ ఆమెవలె ప్రశ్నలకి సాయాధానం చెప్పుట మానివే సితిని. అని అహల్యగారు చెప్పిరి.        

Tuesday, July 21, 2020

Bharatavarsha 12

భోజనములు ముగిసి అందరూ రహదారిపై నడక సాగించు చుండిరి. రాత్రి పది గంటలు అయినది. బుచ్చమ్మ , సర్రాజు లను దామిని తన రధము నందు తోడ్కొని పోయెను.   మంజూష , తల్లి మరియు స్నేహితురాండ్రతో గూడి నడుచుచుండెను. బసవడు, భారతవర్ష పంచెకట్లలో నడుచుచుండ, అగస్త్య  రాఘవ కలిసి నడుచు చుండిరి. రాఘవ తోపాటుగా  అతడి మిత్రులు బైరిరెడ్డి , సందీప్ చౌదరి కూడా నడుచుచుండిర.  కేశవ కూడా తెల్ల పంచె కట్టు కొనెను.  పదే పదే జారిపోవుచుండుటవల్ల , కేశవుడు కార్యక్రమము అయినా పిదప పంచెను లుంగీ వలె కట్టుకొనెను. మృదంగము పట్టుకొని వారి వెంట నడుచుచుండెను. రాఘవ కేశవుడు తనప్రక్కన మృదంగముతో లుంగీ ధరించి నడుచుట చూచి వీని వాలకము తట్టలుమోయు వానివలె నున్నదని తన ఇద్దరి మిత్రులు తో మెల్లగా చెవిలో జెప్పెగా వారు వారు నవ్వి కేశవునితో విడివడి నడుచుచుండిరి. అది బసవడి కంట పడెను.  “త్రి చక్ర వాహనంలో పోయెదము ఈ రాత్రి సమయమందు నడుచుటెందులకు” అని మాలినిగారు అనగా స్త్రీలందరూ అట్లే అనిరి. “మన  వాహనమున్నచో బాగుండెడిదికదా” యని బసవడనెను. 

మంజూష "త్రిచక్రవాహనమేమికర్మము నీకొడుకు  కారుని రప్పింపగలడు.  తెలుగు ఉపన్యాసకునిగా బాగానే జీతమందుకొనుచున్నాడు కదా" అనెను. "అయినచో త్రిచక్రవాహనమునేమి జేసినారు అని అగస్త్య అనగా, “నీకొరకట్టే బెట్టినాడు” అని కేశవుడు  చమత్కరించెను. ఇంతలో ఒక కారు వారికి లభించెను అది భారతవర్ష పనిచేయుచున్న కళాశాలకి చెందినది. ఆ కారులో స్త్రీ లందరు సర్దుకొనిరి. 

కారు వెడలిన తరువాత " మనమెట్లు బోవలెనని అగస్త్య అడిగెను.  “After lunch rest a while , after dinner walk a mile” నడుచుట ఆరోగ్య హేతువు అని తెల్లవాడు చెప్పెనుకదా వినలేదా యని రాఘవ అనగా అతడి మిత్రులిద్దరు సై  అనుటయేగాక తెల్లవాడి తెలివితేటలను మెచ్చుకొనిరి. "బాబులారా , మీకు జెప్పువాడను కాను గానీ, మీకు తెల్లవాడు జెప్పినవేకాని మన పెద్దలు జెప్పినవేమియునూ గుర్తుకురావా ?" అని ప్రశ్నించెను. దీనితో అహం దెబ్బతిన్న ఆంగ్లాను అనురక్తులు " ఏమైననూ చెప్పినచో కదా, గుర్తుకు వచ్చును అని వెక్కిరించుటయేకాక, మీకేమైననూ గుర్తున్నచో మీరు సందర్భోచితముగా చెప్పరాదా అని గెలిచేసిరి.  బసవడు, కేశవుడు  నీళ్లు నములు చుండ భారతవర్ష " భుక్త్వా శత పదం గత్వా , శయనేషు వామభాగంచ , ఔషధం కిమ్ప్రయోజనం " అని జెప్పి  ఎదురుగా వచ్చుచున్న వాహనమును నిలుపుటకు ప్రయత్నించుచూ ముందుకి కదిలెను  ఇది ఘోరం, స్వయముగా అవధానే దిగిన యెడల ఎట్లు అనివాపోయిరి. ఎవరునూ నిలపకున్నారే నేడేల వాహనములు పలుచబడినవి సమయమంత మించిపోయినదా! అని భారతవర్ష అనగా బసవడు "ఇదియునూ ఒకందుకు మంచిదే అనుకొని “నీవు వాహనముకొరకు విచారించవలదు మనము నడిచే వెళ్ళెదము” అనెను. అయిననూ భారత వర్ష వాహనముకొరకు ప్రయత్నించుచునే యుండెను. 

“ఆకాశం నిర్మలంగా నున్నది చక్కగా భోజనము జెసివుంటిమి నడుచుకుపోరాదా  వాహనముకొరకు ఈ అగచాట్లేల” అని కేశవుడనగా  సందీప్, బైరిరెడ్డిలు అంగీకరించిరి. భారత వర్షను ప్రయత్నములు విరమింపజేసి అందరూ కొంత దూరము నడిచిరి. అంతట రాఘవకు ఆయాసము మొదలయ్యెను " ఇక నేను నడువజాలను, వాహనము దొరకనిచో  నేను రాత్రి ఈ రహదారి ప్రక్కనున్న చెట్టుక్రింద  విశ్రాంతి తీసుకొందును." అని రాఘవ అనగా “ అచ్చట పాములున్నచో  శాస్వత  విశ్రాంతి అగునేమో?” యని కేశవుడనినంతనే " నీ నోట్లో శని ఉన్నది , చెట్టుక్రింద పడుకొన్నచో పాము పోటు  వేసిననూ వేయవచ్చు నేనీ దీపము క్రింద ఈ గట్టుపైన పడుకొందును” యనుచూ దీపముక్రిందనున్న గట్టుపైన చతికిలబడెను.  

బసవడు గెగ్గిలి కొట్టుచూ ఆంగ్లసాహిత్యమును వంటపట్టించుకొనలేదేమి తెల్లవాడు చెప్పినదేల తుస్సుమనెనని కేశవుని చిన్న చూపు చూసెనని అక్కసుతో ఎకసక్కెము చేయగా. కేశవుడు నవ్వెను , యు డోన్ మేక్ ఆ ఫైన్ పాయిం టాన్   ఇంగ్లిష్ లిట్రేచ యు ఆర్ డెన్సెస్ నింకంపూప్స్ అని రాఘవ చెలరేగిపోయెను” “నీవాడుచున్న మాటలకు నాకర్ధము తెలియకున్ననూ , నీవు మామ్మక్షేపించుచున్నావని అర్ధమగుచున్నది,  మాతృభాషనందు పాము కాటువేయునో , పోటువేయునో తెలియని నీవు మామ్మక్షే పించుచున్నావు” యని కేశవుడనెను  “కేశవుడు వానపామువలె నున్ననూ, నాగసర్పమువలె బుసకొట్టుచున్నాడు” అని బైరి రెడ్డి అనెను.  “తెలుగు సాహిత్యమంతయూ కలిసినా ఆంగ్లమున ఒక్క గ్రంధమునకు సరిరాదని రాఘవ నిష్ఠూరమాడగా భారతవర్ష కలుగజేసుకొని నీవు ఎవరోచెప్పిన మాటలు విని ఇట్లనుచున్నావు గానీ  ఆంగ్లమున నీకు  దెలిసిన కవులెవరు వారు వ్రాసిన గ్రంధములు లేవి , అవి ఏవిధముగా  తెలుగు గ్రంధములకంటే గొప్పవో తెలియజేయమనెను 

రాఘవలో తత్తరపాటు మొదలాయెను. ఏమియునూ తోచక షేక్స్ పియర్ ఊసెత్తగా భారతవర్ష నోరువిప్పకముందే జెఫ్రీ షాజార్  కాంట్రబురీ టేల్స్ అనెను.   ఇది ఆంగ్ల సాహిత్య చరిత్ర లో అత్యంత ప్రాముఖ్యతను కలిగినదిఅనిచెప్పెను. ఇది గ్రంథరాజమని నీవు భావించుచున్నావా ? నీవేమియునూ స్వంతగా చదివి ఆలోచించక ఎవరో చెప్పిన చిలకపలుకులు పునరుచ్చరించు చున్నావు. రెండు నిమిషముల లో మచ్చుకు రెండు కథలు టూకీ గా చెప్పుదును వినుము అని ఇట్లు చెప్పెను    

జెఫ్రీ షాజర్ కేంట్రబెరి టేల్స్ 24 కథల సంకలనం.  లండన్కు    90 మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న సేంట్ థామస్ బెకెట్ (కేంట్రబెరి చర్చి)కు వెళ్లే 31 మంది తీర్ధ యాత్రికులు లండన్ లో టాబార్డ్ సత్రంలో బసచేస్తారు. కాలక్షేపం కోసం అందరూ ఒకొక్క కథ చెప్పాలని జెఫ్రీ షాజర్ ఒక కథల పోటీ పెడతాడు. నెగ్గిన వారికి బహుమతిగా తిరుగు ప్రయాణంలో ఉచితభోజనం లభిస్తుంది అని చెపుతాడు. ముప్పది మంది తీర్ధయాత్రీకులు ఒక్కొక్కరు నాలుగు కథలు ( వెళ్ళు నప్పుడు రెండు, వచ్చునప్పుడు రెండు) చెప్పునని తలచి 120 కథలు వ్రాయవలెనని భావించెను. 

కానీ ఇరువది నలుగురు మాత్రమే కథలు చెప్పిరి. ఇందు అసంపూర్తి కధలు కూడా కలవు. వంటవాడి కథ అసంపూర్తి కథ.  తాగిన మత్తులో గుర్రం మీద నుంచి క్రిందపడిపోడం వల్ల సగం కథే చెప్తాడు. ఈ కథను షాజార్ పూర్తి చేయలేదు.  కాంట్రబెరి కథలు  ఏదో సందేశాన్ని ఇవ్వాలనుకున్నా వెగటుని  పుట్టిస్తాయి.  రెండవ సన్యాసిని కథ , వైద్యుడి కథ , యోధుడికథ.   


మొదటిగా వైద్యుడి కథని టూకీగా చెప్పుదును వినుము అని "వర్జీనియస్ అనువాడు ఒక పెద్దమనిషి. అతని  కుమార్తె వర్జీనియాను, అందము చూసి ఎట్లైననూ ఆమె కావలెనని  అపియస్ అను ఒక గుణహీనుడైన న్యాయమూర్తి ఒక కుట్ర పన్ని  క్లాడియస్ అను నేరస్తుడిని భాగస్వమిని చేయును, క్లాడియస్ వర్జీనియా తన కుమార్తె అని చిన్నప్పుడు  అపహరించుకుపోయెనని న్యాయస్థానంలో తప్పుడుగా  చెప్పును. దుర్మాగుడైన న్యాయమూర్తి  వర్జీనియాను న్యాయస్థానం ముందుకి తీసుకురావాలని తండ్రిని ఆదేశిస్తాడు. తండ్రికి న్యాయమూర్తి కుట్ర  అర్ధంఅయ్యి ఇంటికిపోయి కూతురి తలనరికి న్యాయమూర్తికి ఇస్తాడు. ఇది కథ. ఇందు నీతి కంటే అవినీతి ఎక్కువగానున్నది  అవినీతి కంటే  ఘోరము , ఘోరం కంటే పాపము ఎక్కువ. 


అయితే ఈ కథలు చదవటంవల్ల  అప్పటి సంస్కృతి, భాష , సామాజిక పరిస్థితులు తెలుసుకోవచ్చు. క్రిస్టియానిటీకి పుట్టినిల్లు  రోమ్ అని కొందరు భావిస్తుంటారు. రెండవ సన్యాసిని కథ చదవటంవల్ల రోమ్ లో క్రిస్టియానిటీ ఎలా ప్రచారం చేశారో తెలుసుకోవచ్చు. క్రిస్టియానిటీ రాక ముందు రోమన్ మతం అని వారిమతాన్ని వారు పాటిస్తుండేవారు. 13 వ శతాబ్దపు  క్రిస్టియన్ కన్వర్షన్స్  -   గురించి నన్స్ పడరాని పాట్లు పడుతుండేవారు. వారు ఇలాంటి కథలు చెబుతూ అమాయకులని కిరస్తానీ మతం లోకి లాగుతుండేవారు.  అని చెప్పి కాంట్రబురీ టేల్స్ కథలను చెప్పి వాటిని నీతికధలని అనుటకన్నా యూరకుండుట మేలు యని తరువాత భారత్ వర్ష  సెకండ్ నన్ కథను కూడా చెప్పగా   రాఘవ కి  అర్ధమగుటవల్ల మిన్నకుండెను. మిత్ర బృందం  కించిత్తు అయోమయమునకు లోనయ్యిరి. ఇంతలో ఒక త్రిచక్ర వాహనము వారికి లభించెను. భారతవర్ష  చోదకుని ప్రక్కన కూరోనెను , తక్కిన వారు వెనకన కూరోనిరి. వాహనము రహదారిపై సాగిపోవుచుండెను.   

రాఘవ  బైరిరెడ్డి , సందీప్ లకు భారత వర్ష  భాష కొంచము కష్టము అనిపించగా బసవడు మీకర్ధమగు చలన చిత్ర భాషనందు నేను చెప్పెదనని ఇట్లు చెప్ప దొడిగెను

రోమన్ మగువ సిసిలియాకి వేలేరియన్ తో  కొత్తగా పెళ్లయ్యింది. ఆమెకు పెళ్లి అయిన తరువాత కూడా తన కన్యత్వాన్ని నిలిపుకోవాలనుకుంటుంది ( మరి అలాటపుడు  ఆమె పెళ్లి ఎందుకు చేసుకుంది ?) తొలిరాత్రి గదిలోకొచ్చిన భర్తకు నన్ను మోసగించనని చెపితే  నీకొక విషయం చెబుతాను అని అసలు విషయం చెబుతుంది .  విషయం తెలిసిన మొగుడికి ఫ్యూజులు కొట్టేస్తాయి. అప్పుడు చెబుతుంది చావుకబురు చల్లగా " నా కన్యత్వాన్నిఒక దైవదూత కాపాడుతుంటుంది , నా ఒంటిమీద చెయ్యివేస్తే నీ తలవ్రక్కలు అవుతుంది " అది విన్న మన వెర్రి వెంగళప్ప "  దైవదూతని నాకు చూబిస్తే నమ్ముతాను" అని వీడి పిలక తీసికెళ్ళి దాని చేతులో పెడతాడు .  ఇంతవరకూ బాగానే ఉందిగానీ .. ఇక్కడే ఆ పెళ్ళాం ఇస్తుంది అసలైన ట్విస్ట్. " నువ్వు మతం మారితేనే దైవదూత కనిపిస్తుంది అని. చెప్పెను కదా మనవాడు పిలక తీసికెళ్ళి దాని చేతులో పెట్టాడని  అలాగే అని ఒప్పుకుని రోమన్ మతం వదిలి కిరస్తానీ మతం పుచ్చుకుంటాడు.

వేలేరియన్ అనే వెర్రిపప్పకి ఒక తమ్ముడున్నాడు. వాడు దేశముదురు. వాడికి  ఒకరోజు  వీళ్ల  గది నుంచి మంచి సువాసన తగులుతుంది. ఏంటీ ?.... అని అడుగుతాడు. (ఇక్కడ పడుతుంది కథ , స్క్రీన్ ప్లే , డైరెక్షన్ ... )   దైవదూత గురించి  మొగుడు పెళ్ళాం ఇద్దరు ( రెండు చెవుల్లో ) చెప్తుంటారు. ఆ తమ్ముడు అంతావిన్నాక  అయ్యబాబోయ్ ఇదా మీ స్కీం , బలే వేశారు స్కెచ్. అన్నా బీసెంట్ రోడ్డులో మీఇద్దరికీ చెరో సేంట్ బాటిలు కొనిస్తాను , కుదరకపోతే ఆన్లైన్ లో ఆడర్  పెట్టి కొంటాను.  మతం మారితే తెగల బెట్టేస్తారు(చంపేస్తారు) కదా ! అన్నాడు. (వార్నీ, నేను అడగలేకపోయాను వీడు భలే అడిగేసాడు అని మనసులో అనుకున్నాడు ) ఇప్పుడెలా  అన్నాడు అన్న. సిసిలియా ఆ సమస్యని నాకు వదిలేయండి,అది అస్సలు సమస్యేకాదు,మీరు రిలాక్స్ అయిపోండి అంది.  ఇక్కడే ఉంది  మరో ట్విస్ట్ . 
                                
                                           ఇంటర్వెల్

ఇంటర్వెల్ తర్వాత అంతా సస్పెన్స్ తో చూస్తుంటారు " మరణించిన తరువాత నీకు మంచి జన్మ వస్తుంది " అని కన్విన్స్ చేస్తుంది. చనిపోయి దేవుని దగ్గరకి వెళ్ళిపోయినట్టు కల చూపిస్తుంది.  లటక్కని పడిపోతాడు. ( ఇప్పుడు సిట్యువేషనల్  సాంగ్  .. దారి చూపిన దేవత ) పాటయిపోగానే తమ్ముడు మతం మారిపోతాడు. ఇప్పుడు  ఫెమలీ సెంటిమెంట్ సీన్.  అంతా  జూపిటర్ గుడికి వెళతారు, నేను జుపిటర్కి మొక్కను అని చెప్తారు ఇద్దరు అన్నదమ్ములు. రాజుకి కాలుతుంది. మాక్సిమస్ అనే తలారికి " వీళ్లిద్దరికీ తలతీసేయ్' అంటాడు. రాజు వెళ్ళిపోగానే ,   సిసిలియా వాడికి వేరియేషన్ స్టార్లో వేరియాక్షన్స్ అన్నీ  చూబిస్తుంది. అయినా   వాడు లొంగడు అప్పుడు  బోధన (ప్రీచింగ్) మొదలెడుతుంది.   తనలో ఉన్న అపరిచితుడిని చూబిస్తుంది. ఆ దెబ్బకి మాక్సిమస్, అతడి పేమలీ మొత్తం కన్వెర్ట్ అయిపోతారు. (ఇక్కడ గ్రూప్ సాంగ్ పెడితే బాగుంటుంది )

ఆవిషయం తెలిసిన రాజు   సిసిలియా ని తలతీసేయమంటాడు. మూడు వేట్లు వేసినా తల పూర్తిగా తెగదు, సగమే తెగుతుంది. దాంతో తలారి వెళ్ళిపోతాడు. ఇక్కడే మరో ట్విస్ట్ ఉంది . నాలుగో వేటు వేయడానికి లా ఒప్పుకోదు. ఆ తెగిపోయిన తలతో ఆమె ప్రీచింగ్స్ మూడురోజులు చేసాక ఒక్కసారిగా కళ్ళు నిలబెట్టేస్తుంది. కాస్సేపు  వైలన్ మ్యూజిక్ , కాస్సేపు వీణ మ్యూజిక్ , కాస్సేపు  వైలన్ మ్యూజిక్ , కాస్సేపు వీణ మ్యూజిక్, కెమెరా 360 డిగ్రీస్  గిరగిరా గిరగిరా తిరుగుతుంటుంది సినిమా అయిపోయింది అనుకుని ప్రేక్షలు లేచిపోతారు , అప్పుడు మొట్టమొదట చూబించిన శోభనం సీన్ చూబించి టైటిల్స్ పడతాయి . ప్రేక్షకుల కళ్ళు చెమరుస్తాయి. కథ చెప్పుచున్నంత సేపూ మిత్రులందరూ నవ్వుచూ ఆనందాతిశయమున త్రుళ్ళుతూ ఆలకించిరి 

 కధలు లేకుండా చలన చిత్రములే కాదు జీవితములైనను వ్యర్ధములే. కథలు, పాటలు  లేనిచో  ఏమతము, ఏ భక్తి భావము బ్రతకలేదు.  దేశభక్తి పెంపోందించవలెనన్న నూ  , కథలో పాటలో కావలియును. మీలో చర్చికి పోవువారున్నారా యని అడుగగా సందీప్ చౌదరి , బరిరెడ్డి ఇద్దరు "పోయెదమని" సమాధానము చెప్పిరి. మతము మార్చవలెననా కథలు పాటలు లేక సాధ్యమగునా? అట్లు సాధ్యమైనచో నేనునూ మీవలె కిరస్థానము పుచ్చుకొందును. అని అనెను.
  
అదియే కదా జీవితము పై సాహిత్య ప్రభావమనిన. మనం ఎలాంటి సాహిత్యాన్ని ఆదరిస్తే  అలాంటి జీవితం మనకి లభించునన్న భారతవర్ష అన్నమాటలు నిజముకాదా?  మీరు క్రీస్తు కథను ఆదరించగలరు అందులకే మీరు కిరస్తానీయులయ్యి  జీవించుచున్నారు.   నిస్సందేహముగా కథలను బట్టి భాష ఉందును.  బైబిల్ కి ఒక భాష , చలచిత్రములకు మరొక భాష . ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క కథ నచ్చునట్లు ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క భాష  నచ్చును.  కథలకు బదులు చలన చిత్రములను ఆదరించిన ఆ భాషకే స్పందిచగలము. నేడాంధ్ర  దేశమున చలన చిత్రములు దావానలం వలె వ్యాపించినవి. చలన చిత్రములు ఆంధ్రులకు ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసముఅన్నచో ఎంతమాత్రమూ అతిశయోక్తి కాదు. యోచించి జూచిన మీరు చలనములద్వారా సంక్రమించిన చెత్తను కావలించుకొ కొనియుంటిరన్న విషయము అవగతమగును. వాహనము ఆనంద నిలయమునకు  చేరెను. బసవ ,భారతవర్ష , కేశవుడు దిగిరి.  వెళ్లి వచ్చెదనని జెప్పుచూ బసవడు వాహనమునందున్న బైరెడ్డి , సందీప్ చౌదరిలతో "చివరిగా ఒక్కమాట చలనచిత్రములు తిలకించు పామర మూకలలో నొక్క శాతమైననూ కావ్యములను, గ్రంధములను స్పృశించగలరా?" యని అని  పొరుగునే ఉన్న తన ఇంటికేగెను.  భారతవర్ష , కేశవుడు ఆనంద నిలయంలోకి ప్రవేశించగా. మిగిలిన మిత్రులతోవాహనము ముందుకి కదిలెను.   

                                               -0-
                 

Monday, July 20, 2020

Bharatavarsha -11

విశాఖపపట్టణ నగరపాలక సభాభవనము (మునిసిపల్ ఆడిటోరియం)విద్యుత్ దీప విరాజమానమై  జిలుగువన్నెలలీనుచున్న  పీతాంబరదారియైన బింబాధరివలె  చూపరులను సమ్మోహన పరుచుచుండెను.   ఎర్రని తివాచీలు పరిచిఉన్న సువిశాల సుందర సభ అంతర్భాగము, వివిధవర్ణ-వస్త్రధారులైన, సాహిత్యానురక్తులతో నిండి చిత్రవర్ణములతో గూడిన  తులిప్స్  వనమువలె నగుపించుచుండెను. కవి, పండిత, కళాకారులు,  కలిసి-పారుచున్న  ఏరులవలె, త్రివేణి సంగమ పవిత్రతను తలపోయుచూ, ఙ్ఞానసింధువున విలీనమగు సాగరగామినివలె కనిపించిరి. దృశ్య మాధ్యమ వార్తప్రతినిధులకు, పాత్రికేయులకు, రాజకీయనాయకులకు, చలనచిత్ర ప్రముఖులకు సభ  అలకనందవలె కానరాగా, విరహోత్కంఠిత నాయిక ప్రియునికొరకు ఎదురుచూచుచున్నట్లు సభారంభమునకొరకు ఎదురు చూచుచుండిరి.  కొండకచో బూతు సంభాషణములను నెరుపుచు కాలహరణము చేయుటకు సభలో దూరిన కొలదిమంది ధూర్తులు  ఆలయమున  మూర్తుల దొంగిలించుటకొచ్చిన చోరుల వలె ఒకరిమొగములొకరు చూచుకొనుచు, పండ్లిగిలించు కొనుచుండ  రసజ్ఞులకు వీరు  తలలో దూరిన పేల వలె నగుపించిరి.  అట్టి నీచులందధముడొక్కడు, ఆంగ్లసర్పద్రస్టుండై  ఆంగ్లమునాలింగనమును జేసుకొని శ్లాఘించుచుండ  " పరపిండము తస్కరింపబూనిన పరేతుఁడి ( ప్రేతాత్మ) వలెనున్న   మ్రుచ్చుడెవ్వఁ డీవు ? " యని బసవడు వ్యాఖ్యానించెను. ఉన్నత రంగస్థలమున కవి పండిత సాహిత్య ద్రష్ట   పరివేష్టితుడయిన   భారతవర్ష మాత్రమువింధ్య శిఖరమున ఒంటికాలిన తపమాచరించుచున్న ఋషి వలె నగుపించెను. సమయము 6 గంటలు కావచ్చుచున్నది. భువన విజయం సాహితీ రూపకం ప్రారంభముకానున్నది.
భారతవర్ష తల్లి మాలిని గారు, చెల్లి మంజూష  తన మిత్రులందరితో ముందరివరసన  కూర్చొని ఉండగా వారి వెనుక  అగస్త్య,  విదిష ,కేశవ , రాఘవ , కూర్చొని ఉండిరి. బసవయ్య ఎచ్చటనూ కూర్చొనక నిలిచిన చోట నిలవక ఆసు యందు కండెవలె తిరుగుచుండెను. బన్నీ వచ్చిఇట్లు  కూర్చొనుము అని అగస్త్య అనగా నేనిపుడు బన్నీయనిన  యూరుకొనను , బసవడని పిలువుము కొంతమంది  మిత్రులు లింకనూ రావలసి యున్నది. నాకు వ్యవధి లేదు అని అనగా "ఇది ఏమి చోద్యము వీడు వెలగబెట్టవలసిన రాచకార్యమేమి కలదు"అని మిత్రులు భావించుచుండ వేదికపైనున్న భారతవర్ష సంకేతమివ్వగా చకచకబోయి బసవడు వేదిక నధిరోహించెను. 

పంచకట్టులో బసవడు గమ్మత్తు నున్నాడు. తెలుగువారికి పంచ కట్టు కడు ముచ్చటగా నుండును అని మిత్రులందరూ అనుకొను చుండ, వేదికపై బసవడు మాట్లాడుటకుపక్రమించెను. “మైక్ మొరాయించెను, పక్కనున్న ఎలెక్ట్రిషన్ ని పిలిచిన యెడల మైక్ సరిచేయును” అని ఒక నిర్వాహకుడు అనగా, బసవడు  ఇట్లనెను

"ఓవిద్యుత్వేత్తా, ధ్వనిపెంపు యంత్రోద్దారకా,సమయపాలనకాటంకమగుచున్నది ధ్వనిపెంపు యంత్రమును సరిజేసి  కవి పండిత వరేణ్యులాశీనులై  విద్వాంస విరాజమానమైన ఈ సాహితీ సభను నిర్విఘ్నమొనర్చ రయమున రమ్ము.” యని ఆశుకవితా ప్రజ్ఞనందరినీ అలరించెను. విద్యుత్వేత్త వచ్చి ధ్వనిపెంపు యంత్రమును సరిజేసినపిమ్మట బసవడు’ "ఎం.ఏ చరిత్రనందు గెలుపొంది, మరల ఎం.ఏ తెలుగు నందు గెలుపొందిన భారతవర్ష ఈ సాహిత్య సభను నిర్వహించుట, అందులకార్ధికసహాయము చేయుచున్న సాహిత్యమండలి అధ్యక్షులు   శ్రీ పైడిరాజుగారికి, ఇతర సభ్యులందరికి నా నమోవాక్కములనర్పించుచున్నాను. పండితులకు  ఉన్నతులకు  వేడుక గల్గించు ఈ సాహితీ రూపకం    ప్రారంభకులకు సదావకాశము.  వేదజ్ఞుఁడు,  అవధాని , కవియైన భారతవర్ష  సరసన నిలుచుటయైన నావంటి అల్పజ్ఞానుల సుకృతము. విద్యాంసుల ఉచ్ఛ్వాసనిశ్వాసములైననూ, విదుషీమణుల నూపురముల ఘోషయైననూ, జ్ఞాన ప్రేరితములు ,స్ఫూర్తిదాయకములు. ఈ తెలుగు సాహిత్య సభకు  మంగళమగుగాక!!! 
   
చంద్ర శేఖర సిద్ధాంతిగారు భువన విజయము సాహితీ రూపకం ఉపోద్ఘాతమునిచ్చుచూ “ఆంధ్ర సాహిత్యంలో ఎన్నో ప్రయోగాలు, సంవిధానాలు, ప్రక్రియలు చోటు చేసుకున్నాయి. వాటిలో సాహితీ రూపకాలు కొన్ని. రూపకమనిన  నటులు ఆయా పాత్రల రూపములను  ఆరోపించుకొని అభినయించుట. అయితే సాహితీ రూపకాలలో పాల్గొనేవారు ఉద్దండ పండితులు, కవులు. అంతే కాని నటులు కారు. మామూలు నాటకములయినచో  నటులు అవసరమైన వేషధారణ చేసుకుని నాటక రచయిత వ్రాసిన దానిని కంఠస్థం చేసుకుని అభినయించటం జరుగుతుంది. ఈ సాహితీరూపకాలలో పాల్గొనే కవులంతా స్వయంగా రచయితలు కాబట్టి వీరికి మరొకరు వ్రాసియివ్వవలసిన అవసరంలేదు. అప్పటికి అప్పుడు సద్యస్ఫూర్తితో పద్యాలు చెప్పుతూ, చమత్కారాలు సృష్టిస్తూ, కావ్య ప్రసంగాలు చేస్తూ, సమస్యలు పూరిస్తూ సహజమైన సాహితీగోష్ఠిని తలపించే స్థితి ఈ సాహితీ రూపకాల లక్షణం.

శ్రీకృష్ణదేవరాయల ఆస్థానానికి భువన విజయము అని పేరు. దీనిని స్ఫూర్తిగా తీసుకుని 1952 ప్రాంతాలలో గుంటూరులోని ఆంజనేయులు అనే సంపన్నుడికి పెద్దనాది కవులుగా విశ్వనాథ సత్యనారాయణ వంటి పెద్ద కవులను ఆహ్వానించి రాయలుగా ఎవరైనా సాహితీప్రియుడైన ప్రముఖవ్యక్తిని కూచోబెట్టి గోష్ఠి నిర్వహించిన ఎటులుండునని యోంచించి జమ్మలమడక మాధవరామశర్మ గారిని సంప్రదించగా వారీ బృహత్ రూపకమును  రూపకల్పనచేసిరి. ఆవిధముగా మొట్టమొదటి భువనవిజయ రూపకం గుంటూరులో ప్రారంభమైనది . నాటి  హైకోర్టు నాయమూర్తి శ్రీకృష్ణదేవరాయల పాత్రను పోషించసభ మనోరంజకంగా సాగెను. కవి పండితులందరూ  సాంప్రదాయ సూచకమైన ధోవతి, శాలువా, లాల్చీలే తప్ప ప్రత్యేకమైన వేషధారణ చేసుకోలేదు.

ఆనాటి నుండి భువన విజయము పేరుతో ఆంధ్రరాష్ట్రం నలుమూలలా కొన్ని వేల ప్రదర్శనలు జరిగినవి . తెలుగు రాష్ట్రంలోనే కాక వివిధ రాష్ట్రాలలో తెలుగువారున్న ప్రతిచోటా ఈ సాహితీరూపకం ప్రదర్శింపబడెను. అంతే కాకుండా తానా సంస్థ సహకారంతో అమెరికాలో న్యూయార్క్, పిట్స్‌బర్గ్, న్యూజెర్సీ, డెట్రాయిట్, చికాగో, డెన్వర్, లాస్ ఏంజిలిస్, శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో మొదలైన నగరాలలో ప్రదర్శింపబడినది .” అని ముగించారు  

తదుపరి దామిని శబ్దోద్దరిణి సాధనముకడ  నిలిచి "ఇప్పుడు విఘ్నేశ్వర ప్రార్ధన. మార్దంగికుడు శ్రీ కేశవుడు, వైణికుడు శ్రీ భారతవర్ష వాతాపి గణపతింభజే అనే కృతిని సమర్పించెదరు"అని ప్రకటించెను. కేశవుడు , భారతవర్ష ఇరువురు తివాచీపై కూరోని వాతారాగణపతింభజే యని శ్రోతల వీనులవిందుచేసిరి. కేశవుడికి సన్మానం జరిగిన పిదప సభ మొదలైంది. సాహిత్య మండలివారు కేశవునికి శాలువాకప్పి నొక జ్ఞాపికనిచ్చినారు.భారతవర్ష పెద్దన పాత్రను పోషించెను. సభ ప్రేక్షకులను  ఆద్యంతం అలరించెను. భారతవర్ష కులపతుల ప్రశంసలు పొందాడు. సభ ముగిసినది.  
 
ఆరు నెలలలో బసవడిలో  వచ్చిన మార్పునుజూసి   అపరిచితులేమియునూ  ఆశ్చర్యమునొందకున్ననూ  మిత్రులందరూ విస్మయమొందిరి. బసవడి తల్లిదండ్రులు , బుచ్చమ్మ ,సర్రాజు అమితానందమునొందిరి. గర్వమున కించిత్తు గగుర్పాటు కూడా కలిగెను.  ఆంగ్ల ప్రభావమునున్న రాఘవ, ఆదిత్య మరి కొందరు ఆంగ్లానుకూలముగా మాట్లాడి" ఏమి సాధింపనెంచి ఇంత తెలుగు నభ్యసించవలెను, రాఘవను  చూడుము అమెరికా పోయివచ్చినాడు. జీవితమునక్కరకు  వచ్చునది ఆంగ్లమే కానీ తెలుగు కాదు అనెను. అంతలో  సభకు వచ్చిన తెలుగు విశ్వవిద్యాలం  పాలనాధికారి  భారత వర్షకు  తెలుగు మహాసభల సందర్భంగా నాంపల్లిలోని  విశ్వవిద్యాలయ ప్రాంగణం లో జరుగు కథా, నవలా చర్చాగోష్ఠిలో పాల్గొనవలసిందిగా ఆహ్వానమిచ్చెను. 

కార్యక్రమ నిర్వాహకులు రాత్రిభోజనములు ఏర్పాటు చేసిరి.  అందరు దగ్గరిలో నున్న భోజన సాలకేగిరి . అచ్చట భోజన శాలలో మరికొద్ది మంది రచయితలు రచయిత్రులు ఉండిరి. అతడు వారిని కూడా ఆహ్వానించి విశ్వవిద్యాలయ ప్రాంగణం లో జరుగు కథా, నవలా చర్చాగోష్ఠిలో పాల్గొనవలసిందిగా కోరి  ఆహ్వానము పంపించెదనని చెప్పెను. అనంతరము వారు పరస్పర చతుర సరస సంవాదము జేయుచూ,  సంతృప్తి చెందక వాదము లోకి దిగగా ఈ వివాదమెచ్చటికి దారితీయునోయని భోజనశాల యాజమాన్యమువారు కలత జెందుచుండిరి. కథకి కాలం మూడిందని కొందరి అభిప్రాయపడగా, అది ఒట్టి భ్రమేనని సమాజాన్ని పాలించేది సాహిత్యమేనని   మనం ఎలాంటి సాహిత్యాన్ని ప్రోత్సహిస్తే అలాంటి సమాజం మన ఎదుట ఆవిష్కృతమవుతుందని  భారతవర్ష అభిప్ర్రాయపడెను. 

పాలనాధికారి చర్చాగోష్ఠి తదుపరి వారము ఇప్పుడు కాదని, భోజనములు కానివ్వమని ఛలోక్తి విసిరెను. భోజనానంతరము మార్దంగికుడు కేశవుని కూడా మృదంగవాదనమొనర్చుటకు రమ్మని ఆహ్వానించెను.  

Sunday, July 19, 2020

Bharatavarsha -10

జాము రాత్రి దాళువాళించిన నక్షత్ర ముక్తావళి క్రమక్రమముగా కరిగిపోగా, జాముచుక్క యొక్కటి మిగిలె నంబరమున. బాలభానుడాకాశమున కూర్మము వలె ప్రాకుచుండ కెంజాయలలుముకొన్న అంబరముదయరాగము పాడుచుండెను. మలయమారుతాము తాకగ  ప్రక్రుతి యంతయు పులకరించ నల్లంచిగాఁడు(Indian robbin) అల్లన రాగమేదియో పాడుచుండగా, పిగిలి పిట్ట యొకటి బిగ్గరగా కూయుచుండెను. ఆ కూత  ఉదయరాగమందు మేళవించి ఎగయుచున్న  కపిలవర్ణ  తీవ్రతను తెలియజేయుచూ అప్పుడే కండ్లు తెరిచిన అరుణతారకు మేలుకొలుపు రాగమువలెననిపించెను.

అరుణతార లేచి దేవునికి నమస్కరించి కేశవుడేల లేవకుండెనో యనుకొని, నిశిరాత్రివరకూ మేలుకొన్నచో ఎట్లు లేవగలడనుకొని కూతురి గదిలోకి బోయెను. లకుమను తట్టి నిద్రలేపి కాఫీ కలిపి ఇచ్చి తానూ కూడా సేవించుచుండెను.  ప్రకృతి ఎంత ముచ్చటగా నున్నదోకదా! 

లకుమ:  ఇది మన స్వగృహమైనచో ఎంత బాగుండును.
అరుణ : ఈ భవంతి వెల ఎంతో తెలియునా? పది కోట్లు.  
లకుమ : పది కోట్లా!!!  అయిననూ మనకి ఇట్టి భవనముండవలెను 
అరుణ : అంత సొమ్ము కుమ్మరించు స్తొమత మనకు ఉండవలెను కదా. 
లకుమ: నాటి చలన చిత్రనటి,  నేటి ప్రముఖ నర్తకీమణి అరుణతార యేనా ఇట్లు మాట్లాడు చున్నది. 
మునుపెప్పుడూ నీవిట్లు మాట్లాడుట వినలేదు.”  
అరుణ : అదియే నేను చేసిన తప్పు , కానీ ఇప్పుడు నీకన్నియునూ జెప్పు సమయ మాసన్నమైనది. 
ఈ భవనమునకు  ఏబదివేలు అద్దె చెల్లించుచున్నాము. ఇంతలో పిల్లవాడు వార్తా పత్రికను తెచ్చి ఇచ్చినాడు. లకుమ, తల్లి ఏడ్చుచున్న చిత్రమును చూసి వార్తను  వడివడిగా చదివి, నీకు చలన చిత్ర రంగమే సరియైనది అనెను. నాకు ఏది సరియైనదో చెప్పువయసు , అనుభవము నీకున్నచో నాకంటే సంతోషించువారెవ్వరు. నడుచు దారిలో  ముళ్లకంచెలున్ననూ కనలేని  మూఢమతివి  నీవు, నల్ల అను తెల్ల అను భేదమెరుగని బేలవు .   పయట మాత్రమే పరికించు నాయుడు,  పెఱిమ (ప్రేమ) జూప పులకించి సర్వమర్పింప దలచినా వు వెంత తెంపరివి నీవు. సినిమా నాయుడన్న నెరుగనివారు లేరు.  వాడు  దర్పకుఁడు మాత్రమే,  దర్శకుడు కాదు.  ఆ కోశాధికారి నిన్నుద్ధరించునని నమ్ముచున్నావు.  గోముఖవ్యాఘ్రము  సంచరించు జనారణ్యమున కారుణ్యమనునది వట్టిమాట. 

పైకి ఆప్యాయత, లోన మాత్సర్యము తో నిండిన ఆ నాయుడు వయోముఖ విష కుంభ ము (పాల లాగా కనిపించే విషముతో నిండిన కుండ) వానికి దూరముగా నుండుము.  కోటిఈశ్వరావు వచ్చుట, చిత్ర తో కలిసి మద్యము సేవించుట, ఇవియన్ని చాలవన్నట్టు ప్రమాదభరితముగా వాహనము నడుపుట. నాయుడుని  రాత్రివేళ  కలుసుకొనెదనని మాటిచ్చుట… అని తల్లి అనుచుండగానే  అందు తప్పేముంది అతడు నాకు అవకాశమి చ్చెదనని మాట ఇచ్చెను. యని లకుమ పలుకగా "  అవకాశమిచ్చుట కాదు  , జీవితమును కూల్చును " అని అరుణతార ఆవేశముగా పలికెను.  

లకుమ: అష్టోత్తరము పూర్తి అయినదా? ఈ ప్రభాత సమయమున ఇట్టి ఉత్పాతము సంభవించునని ఊహించలేకుంటిని. అరుణ  "ఈ చలన చిత్రముల మోజులో నీ చదువే మగునో ఒక్కసారి ఆలోచింపుము" అని తల్లి అనుచుండ “ఇంక నేను చదువజాలను ఈ చదువుకి స్వస్తి పలికి నేను నటనయందు నా భవిష్యత్తును వెదుకు కొనవలెనని  నిర్ణయించుకొంటిని.” యని లకుమ గట్టిగా చెప్పెను. 
ఎంతకు తెగించినాడు నాయుడు నీ చదువుకి చరమగీతమగునని కలనైనా యనుకొనలేదు” నీవు నిర్ణయించుకొన్న అటులనే  కానిమ్ము" లోక కర్తయైననూ మూర్ఖుని  మార్చలేడు, నుదుటినవ్రాసిన వ్రాలు తప్పించ తరమే నూరేళ్లు చింతించినన్" యని కేశవా కేశవా యని పిలుచుచూ కేశవుని గదిలోకిపోయి, అక్కడ పడకపై పడి యున్న యుత్తరమును చదివి " ఆయూ కేశవా ఎంత పని జరిగెను , ఇల్లు విడిచిపెట్టి పోయితివా యని అరుణతార  శోకించుచుండ "బ్రహ్మాండభాండమ్ము పగిలె నన్నట్లు  భువన కంపనము కలుగునట్లు ఎందులకు శోకించెదవు?" అని లకుమ అనుచుండగా అరుణతార చేతిని లకుమ చెంపకాదేశమొనర్చెను. లకుమ కళ్ళు చెమర్చుచుండ, “కేశవుడు పోయినచో తప్పునాదా? అయిననూ   కేశవుడనిన యున్న ప్రేమలో రవ్వంతయిననూ నాపైలేదుకదా. నీతో పడలేకున్నాను నేను కేరళ పోయెదను.   మా నాన్న వద్దకు  పోయెదన” నిన లకుమను   “నీ యూహపోహలకు (ఏది అవసరమో ఏది అనవసరమో నిర్ణయించుకొనుట) నేను సంతసించితిన” ని అరుణతార మెచ్చుకొనెను. దూరవాణిలో పోలీస్ అధికారితో సంప్రదించి స్నానము చేసి వచ్చుసరికి పోలీస్ అధికారి ఇంటనుండెను. అతడికి కేశవుడి చిత్రమిచ్చి ఎటులైననూ తీసుకురావలెనని కోరెను.
పోలీసు అధికారి వెడలిన పిదప అనునయమున లకుమను తన గదిలోకి తీసుకుపోయి “ నా హితవాక్యము నీకు రుచించనియెడల నీవు అనుభవమున నేర్చుకొనగలవు.” అని అనునయించుచుండగా  లకుమ  “ధూర్జటి మొదట రసికుడై సుఖభోగాలనుభవించి, రాజాశ్రయం వల్ల వచ్చే సౌఖ్యాలన్నీ చవిచూసి, ముదిమి ముసిరే వేళకు మోక్షకామియై శివభక్తిలో మునిగి  శ్రీకాళహస్తి మాహాత్మ్యము , శ్రీకాళహస్తీశ్వర శతకమును  భక్త్యావేశంలో రచించినట్లు,  వృద్ధనారీ పతివ్రత అన్నట్లు  నీవు యవ్వనంలో అన్ని సుఖములు అనుభవించి , ఇప్పుడు నా జీవితము పాడగునని వంకలు పెట్టుచున్నావు." అని తల్లి పై విరుచుకు పడెను. 

అరుణ మనసు గాయపడిననూ ఓర్చుకొని "సినిమాతారలు అందరినీ ఒక్క గాటనకట్టు లోకరీతి ననుసరించుచున్నావు  నేనటువంటి దానను కాదని చెప్పుకొన్న వలసి వచ్చుచున్నది. అని   గోడ బీరువా తలుపు పక్కకి జార్చగా పాత తైలవర్ణ చిత్రమొకటి కానవచ్చెను.  ఈ చిత్రము మా అమ్మమ్మ మా అమ్మకి ఇవ్వగా మా అమ్మ నాకు ఇచ్చెను. లకుమ ఆ చిత్రమును తేరిపార చూచి  "ఈ నాట్యము భారత నాట్యమే కదా! ఈమె రాజాస్థానమందు నర్తించు రాజనర్తకివలెనున్నది. రాజ నర్తకులనగా వేశ్యలేకదా !"అని లకుమ కించుత్తు  వంచాడించక మాట విసిరెను.

గాయముపై దెబ్బ పడెను అరుణ ప్రాణమువిలవిలలాడెను "రాజ నర్తకులు వేశ్యలుకారు.మిడి మిడి జ్ఞానమున్నవారితో మాట్లాడుట ఎంత కష్టమో ఇప్పుడు తెలియుచున్నది.  అజ్ఞానముతో చరించు  మూర్ఖులు తాము మేధావులని, పాశ్చాత్యులైనచో  మనకన్న తెలివైన వారు అను భావములను ఏర్పరుచుకొందురు. అట్టి వారికి చెప్పి ప్రయోజనమేమి?  నేను చలనచిత్ర రంగమందు ఉండుటచే నీవిట్టి దురభిప్రాయమున కొడిగడిట్టితివి.   చలనచిత్రరంగము నీకు స్వర్గము వలే కనిపించుచున్నది .  ఇప్పుడు నీకు తల్లి మాటలు ఎట్లు రుచించును ?

అని అరుణ బీరువానుండి చిత్రముని తీసుకొని పైట కొంగుతో దానిని  తుడిచి "నువ్వు చూచిన నాట్య భంగిమ కథక్. మొఘల్స్ కాలంలో కథక్ ని బాగా  ఆదరించారు.  అప్పుడు  కథక్ రెండు రకాలుగా ఉండేది. దేవాలయాలలో చేసే భక్తి భావ కథక్ , రాజాస్థానాల్లో చేసే శృంగారభరిత కథక్. నీకంతాయో ఒక్కవిధముగానే కనిపించును.    నువ్వు  నటనని వృత్తి చేసు కొనవలెనని ఉవ్విళ్ళూరుచున్నావు. నాటి  మహానటులు నటనని జీవితముగా చేసుకొనగా, నేటి విద్యార్థులలో అత్యధికులు జీవితాన్ని నటనగా చేసుకొనుచున్నారు. చదువునటించుచున్నారు . కాలేజీలకు పోవుటయే కానీ అందు నిజంగా చదువుకొను వారెందరు? నువ్వు 18 సంవత్సరముల నుండి  చేయుచున్నదంతా  నటన కాక మరేమి? అని అరుణతార   విసా విసా పోయివాహనము  తీసుకుని బైటకు వెడలెను.  

Saturday, July 18, 2020

Bharatavarsha -9

సర్పము కుబుసమును(మృత చర్మము)విడిచినట్లు నిస్పృహాకుబుసమును విడిచి మిక్కిలి యుపశమనమును పొంది , పొద్దుగూకు  సమయమునకు ఇంటికిచేరిన అరుణతారకు అశ్రువులు నిండిన నేత్రములను వత్తుకొనుచున్న కేశవుడు కనిపించెను. ఎదురుగా నున్న దూరదర్శని తెఱయంతట అరుణతార విషాదభరిత వదనమలుముకొని యుండెను, ఆమె కంట కన్నీరు బొటబొటా కారుచుండ, పరితాపమునొంది ఆక్రోశించుచుండెను.  కేశవుడెందుల కేడ్చుచున్నాడో గ్రహించిన అరుణతార వెంటనే దూరదర్శనినాపుజేసెను. పదునారేండ్ల పసివాడు కేశవుని తలనిమిరి లాలనజేయునంతసేపు పిల్లవాడు రెండుచేతులు జోడించి దేవతముంగిట నిలిచినట్లే నిలిచినాడు. 

లకుమ కానరాదేమని అడుగగా చిన్నమ్మగారు స్నేహితులతో బయటకేగినార చెప్పెను. సరే అదియునూ ఒకందుకు మంచిదే యని అనుకొనుచుండ  పరుగు పరుగున లోనికి పోయి వచ్చినాడు. సోఫాలో కూర్చొని కండ్లుమూసుకొన్న అరుణతార తలవెనుకకువాల్చి కొద్ది నిమిషములట్లే ఉండెను. కండ్లుతెరిచి చూచునంతలో కేశవుడు మంచినీరు, తేనీరు అందించెను. తేనీరు త్రాగుచుండగా చిటికలో బోయి వేడినీటిబుగ్గ మీటనొక్కి మృదంగము అందుకొనెను , ఆమె ఎదురుగా నేలపై కూర్చొని గుమికి వాదన (ఎడమ చేతి వైపు దిగువ చివర భాగం తో తట్టడం  ద్వారా ఉత్పత్తి అయ్యే వైవిధ్యమైన మంద్ర స్వరం) తో మొదలెట్టి, పూర్తి చాపు, అరచాపు మార్చి మార్చి తాడించుచూ చివరకు "దృవతాళ" వాదన ప్రారంభించెను  "తక్కడితోం, గిడ తక్కడితోం,  తద్ది తక్కడతోం థళాంగ్ థథ..థరికిట .. " కేశవుడు కన్నులరమూతలై   ఆనంద పారవశుడై  గాలి షడ్జమమై , పక్షులు పంచకమై  కేశవుడు శివాత్మకమై చేయు మృదంగవాదనా ధ్వని యందు అరుణతార మనసు మయూరమై మైమరచి నర్తించెను. "గోపాలుని గీతా భోదవలె ఈ మృదంగ నాదము అలౌకికానందమును  కలిగించి చిత్తనిర్వికార మొనర్చినది.  ఈ రాత్రికి నీవు వండవలదు  నేనే వండెదను"యని జెప్పి భావోద్వేగములను మకిలి వస్త్రములతో పాటు బుట్టదాఖలు చేసి, వేడినీటిబుగ్గ ఆవిరుల స్నానమాచరించి నిర్మలత్వము బొంది గృహా ఆచ్ఛాదనములు ధరించి వంటజేయుచూ లకుమకొరకు ఎదురు చూడసాగెను. 
                      
రాత్రి 9 గంటలు అగుచుండగా దూరవాణి మ్రోగినది లకుమ కలదా? యని నాయుడు అడిగెను. ఆమె ఇచ్చట నుండెనని నీకెవరు చెప్పినారు అని అరుణతార అడుగగా నాయుడు చిన్నగా నవ్వినాడు , " నేను చిత్రనిర్మాణమునకు  కావలిసిన డబ్బు  సమకూర్చుకొనినాను ఎట్లైననూ చిత్రమును నిర్మించి తీరెదను. మినర్వా నందు బసచేసి యున్నను , లకుమ వత్తుననిచెప్పెను, గుర్తుచేయవలెనని చెప్పి ముగించెను. "కామపిశాచి వలె  బంకపీషాణము  వలె తగులుకొన్నాడు  చిత్ర నటనా బులుపున లంపటమున జిక్కెను అని తల్లి మనసు తల్లడిల్లెను. "నేను కాకున్న నాకూతురు , నీ బులబాటము తీరిన పిదప చివరికేమిదక్కునో నాకు బాగా తెలియును , నాకూతురిజోలికి రావలదని తీవ్రముగా  హెచ్చరించి సంభాషణ ముగించెను. 

ట్రింగ్.. ట్రింగ్ .. మరల దూరవాణి మ్రోగుచుండెను. పరికరము నుండి మాట్లాడు సాధనమును లేపి సందేశము విని నివ్వెరపోయెను. అమ్మా  ఎందులకు నిశ్చేష్టటు లైనారు? అని  కేశవుడడిగెను, “లకుమ వాహనమును నడుపుచుండ ప్రమాదం సంభవించెను, వాహనము బురదలో దిగిపోయి  నడువకున్నది”  మరుక్షణము కుర్రవాడు అమ్మగారూ మీరు ఆందోళనలో ఉన్నారు మీరు కోర్చొనిన నేను నడిపెదనని శ్వేతవాహనమును పరుగెత్తించెను. ఒక గంట తర్వాత వూరికి దూరముగా నున్న నిర్జన ప్రదేశమునకు జేరెను. అచ్చట  ముగ్గరు అమ్మాయిలు నిలబడి యున్నారు, కేశవుడు వారియొద్ద వాహనమును నిలిపగా అరుణతార దిగి లకుమను చూసి ఏమిజరిగేనని కంగారుగా అడిగెను. పక్కనున్న అమ్మాయిలు " ఎవరో తుంటరికుర్రవాళ్లు మమ్ము ఏడిపించవలెనని , కొద్దిగా రాసుకునిపోయినారు , లకుమ కంగారున వాహనమును రహదారిపక్కనున్న గుంతలోకి దింపివేసెను.

 వాహనమును పరికించి చూసి "పెద్ద దెబ్బయే  తగిలినట్లు గోచరించుచున్నది. బురద అంటుకొని ఉండుటవలన స్పష్టముగానగుపడుటలేదుగానీ, ఇది చిన్నగా రాసుకొనిపోవుటకాదు నిజము చెప్పినచో సరే,  లేనిచో మీ తల్లితండ్రులను పిలిచి మాటలాడెదను అని అరుణతార పలుకగా  లకుమ స్నేహితులు  బిక్క మొఖమువేసి " ఇందు మాతప్పుఏమియునూ లేదు మేము ఎంత వద్దని చెప్పిననూ మీ అమ్మాయే వారిని కవ్వించినది. అతి వేగముగా నడుపుచూ వారికి తోవ ఇవ్వక కవ్వించుటవల్ల  స్పర్ధ పెరిగి పందెమునకు  దారితీసేను. అనిచెప్పగా  వారిని  పరిశీలించుచుండగా మాకు పెద్ద దెబ్బలేమియునూ తగలలేదు. కానీ యంత్రము స్తంభించి, వాహన ప్రారంభము కాకున్నది అనిరి. కేశవుడు యంత్రముకప్పు తీసి పనిముట్లనుపయోగించి  పనిచేయుచున్నాడు. 


 మీ డ్రైవర్ కి మరమత్తు చేయుటవచ్చునా ? లకుమని అడిగిరి.  వాడు పనివాడు డ్రైవర్ కాదు అని చెప్పెను.  ఇది చాలా ఖరీదైన వాహనము చెడినచో.... అని వారు భయపడుచుండ "చిన్నమ్మగారు నేను, ఒక యంత్రకారునివద్ద పనిచేయుచుండెడివాడను నేనునూ యంత్రకారుడునే, సందేహము వలదు. అని పని ముగించి యంత్రమును తాళము తో ప్రారంభించెను. బురదనుండి  వాహనమును  తప్పించి చిటికలో రహదారి పై నిలిపెను. పద్మాకరంబున సూర్యదీప్తిచే ప్రకాశించుచున్న తామరలవలె ఆ పూబోణుల మొఖములెల్ల ఆనందమతిశయించ వెలిగిపోయినవి. 

వారిని ఇంటివరకు అనుసరించి జరిగిన విషయమును తల్లితండ్రులకు విశిదీకరించి ఇంటికి జేరుసరికి నిశరాత్రి కావచ్చెను. లకుమ కొంచెము మత్తు లో సోలుతున్నట్టు గమనించెను అది నిద్రమత్తా లేకా నిషామత్తా యనునది తెలియక అరుణతార కలవరపడి, లకుమ స్నానమునకు పోయిన తరువాత కేశవుని ప్రశ్నించగా అపరాహ్ణవేళ విందు జరిగెనని, చిత్ర గారు సీసా పట్టుకుని వచ్చినారని విందులో త్రాగినారని క్లుప్తంగా చెప్పెను. కోశాధికారి కోటీశ్వరరావు గారు కూడా వచ్చెచ్చిరని చెప్పి అయితే  తాను  చెప్పినట్టు చెప్పవలదని కోరెను . లకుమ నేరుగా పడకగదికి పోవుచుండగా వారించి కేశవుడికి లకుమ భోజనము వడ్డించెను, భోజనము ముగించిన పిదప కేశవుడు పోయి పడుకొనెను.      

తల్లీ కూతుళ్ల మధ్య సంభాషణ జరిగెను 
అపరాహ్ణవేళ ఏమి జరిగెను ?
ఏమియునూ జరగలేదు.
ఏమీ జరుగనున్న చిత్ర ఏల వచ్చెను? కోటేశ్వరావు ఏల వచ్చెను?
 నీకివన్నీ ఎవరు జెప్పినారు ?
ఎవడో వల్లకాట్లో రామనాథాయ!  నిజమా అబద్ధమా ?  
మౌనం .... ........ 
వాడికి నీవయసు కూతురున్నదని గమనింపుము.
 ఒక్కచరవాణిని కొని ఇమ్మన్న ఇవ్వవు అతడు నాకు విద్యార్థి ఋణమును మంజూరు చేసెను ఇంకనూ ఏమైనా కావలసిన ఇచ్చెదనని వాగ్దానము చేసెను. నేనతడిని ఒక తండ్రివలె చూచుచున్నాను కానీ నువ్వు నేరస్తురాలివలె చూచుచున్నావు. 
నీవతడిని తండ్రివలె చూచుచున్ననూ అతడు నిన్ను కూతురివలె చూచుటలేదు అదితెలియక పిచ్చిదానివలె మాట్లాడుచున్నావు. నామాటలిప్పుడు కఠినముగానే తోచును. అది యట్లుంచిన చిత్ర విందు ఇచ్చుటకు కారణము?
ఆమెకు విడాకులు లభించెను. అందుకే ఆమె పండగ చేసుకొనుచున్నది. ఆ ఒక్క మాట  అరుణతారకు  తన  గడిచిన జీవితము మొత్తమును మనోఫలకము మీద స్సాక్షాత్కరింపజేసెను.   తాను భర్తలనుండి విడిపోయిననూ ఆ  పని చేయలేక పోయెను. ఈమె విడిపోవుటయే కాక విందు కూడా చేసుకొనుచున్నది అరుణ తారకు మెదడు స్తంభించెను  


Friday, July 17, 2020

Bharatavarsha -8

వానకి తడిసిన నల్లని రహదారిపై తెల్లని వాహనము మెల్లగా సాగుచుండ చెరువున బకమువలె మెరియుచుండె. ప్రకృతి చూపరులకు కడు రమ్యముగా నున్నది. రధాన్తరంగమంతయూ నిశ్శబ్దము రాజ్యమేలుచుండ రమణి అంతరంగమున ఆలోచనా తరంగములిట్లు చెలరేగుచుండె “నేడెందుకో మనసు వికలముగా నున్నది, ఈ వర్షమెందులకో తీతువుపిట్టరాయబారము వలె నున్నది, ఇది ఎట్టి దుశ్శకునమో కదా! పార్టీ కార్యక్రమాలకి పిలవకున్ననూ బోయితిని, సమావేశములు జరిగిననూ నిదియె తీరు ఆహ్వానముండదు,మంచిరోజులకొరకు ఆశతో   ఓర్పుగా  ఎదురు చూసిన నాకు నేడంతిమ పరీక్ష వలె దోచుచున్నది.

కొద్ది గంటలెట్లు గడిచేనోగాని వేదనాభరిత వేదిక నుండి  భవంతి బయటకు వచ్చిజూడ  వాన ఉదృతి పెరిగి ప్రకృతి ఆమె మనసుకు ప్రతిబింబమువలె నగుపించెను. రధికుడు ఛత్రము  బట్టుకు వచ్చుచుండెను. 
“దయ్యపుతాడిని (ఏడాదిపొడుగున గలలువేసి పిందె పాటుననే రాల్చివేయు తాటిచెట్టు; తప్పిదారి ఒకకాయ నిలిచినా, దానిలో ముంజకట్టి యుండదు) సాకిన ఫలసాయ మీరీతినే యుండునుకదా!  పెదవివిప్పి  పలకరించినారు  కారు  పెద్దలు ముఖము తిప్పిచూచినారుగారు  పిన్నలు. సభ్యులందరూ  కూడఁబలుకుకొన్నట్లు ఏకరీతిన క్షోభ పెట్టినారుకదా!!” పెక్కురాశీనులైన రంగస్థలమున శిరచ్ఛేదానుభూతి బొందిన అరుణతార ముఖము వివర్ణనమయ్యెను.  కాలిక్రింద భూమి కంపించుచుండ శోకభారమున అడుగు లు మందగించ  శరీరభారము అధికమైనట్లు తోచెను. వేదికవీడుచు వెనుదిరిగి చూచిన దృశ్యము -కన్నీటిపొరలయందగుపించిన తోడెంపునవ్వుల(ముసిముసినవ్వుల) మొఖములు అడుగడుకు కనులయందు మెదులుతూ తోడేళ్ళను తలపింప అడుగొక సమ్మెట దెబ్బవలె పడుచుండ , తలలో ముచ్చెమటలు బోయుచుండ అరుణతారకు బాల్యమున గోపాలాచారి గారు చదివించిన పెద్దబాల శిక్ష నందు పద్యము

హా వసుదేవ కుమారక 
కావుము నా మాన మనుచు కామిని వేడన్
ఆ వనజాక్షికి నిచ్చితి
శ్రీ వర! యక్షయ మంటంచు చీరలు కృష్ణా!

స్ఫురణకు వచ్చెను “సోమినాయుడు ప్రభుత్వమున నీవునూ చొరలేకున్నావా మురారీ! ఈ జిత్తులమారి కత్తెరకాడు  నిన్నునూ వశపరుచుకొనెనా? ప్రాణమును తల్లడపఱచి అహర్నిశములు పార్టీకొరకు శ్రమించి, స్త్రీలోలుల యొద్దకు కుంటెనపంపిననూ మారాడక  అవమానములెన్నియో దిగమ్రింగి ఎంత ప్రయాస పడిననూ కడకు మిగిలినదేమి, ఘోర పరాభవము తప్ప.    వేదికపైనున్న నేను తప్ప అందరు ప్రసంగించిరి. అందరికీ  అవకాశ మిచ్చెను నాకు దప్ప. నాకు మాటలాడుటకు అవకామియ్యకున్ననూ నా ఊసైన నెత్త లేదు. సమావేశముముగిసెను , సర్వసంబంధములు ముగిసెను.  అందరినీ కలుపుకు పోవలెనని చెప్పెడి   సోమినాయుడు నన్ను మాత్రము వేఱుపరిచెను.  ఎంగిలి మంగల ము వలే నన్నావల పారవేసెనుకదా! కటకటా!   సోమి నాయుడు ప్రాభవ మున  నాకు పరాభవ ప్రారబ్ధము.”

హృదయాతరంగమున నిప్పు కీలలెగయుచుండ కన్నీరు బొటబొట కారుచుండ ప్రసార మాధ్యమ మిత్రులు రాబందులవలె కమ్ముకొనుచుండ “ఇంతకాలమూ రహస్యముగా రోసి బహిరంగముగా నవ్వితిని నేడా అక్కరతీరిపోయెను” అని భావించి దృశ్యమాధ్యమ బృందములు పరివేష్టిత అరుణతార కడుపుఅవిశిపోవ నిజమును వెల్లడించెను.

పిదప వాహన చోదకునికి  జీతమిచ్చి "ఒక వారంరోజులు నీ తల్లిదండ్రులని చూచిరమ్ము" అని  సెలవుపై పంపి తాళములను తీసుకొని ఆత్మహత్యచేసుకొనుటకు పథక రచన చేసుకొని స్వీయ సారధ్యమున సాగిపోయెను.   
                                              ***
అడిగిన జీతంబియ్యని మిడిమేలపు దొరనుగొల్చి మిడుకుటకంటెన్
వడిగల యెద్దుల గట్టుక మడి దున్నుకు బ్రతుకవచ్చు మహిలో సుమతీ! 

నాకు జీతము ముట్టి ఆరు నెలలాయెను. ఇనుపగజ్జెల తల్లి ఇంటిని వీడదాయెను. నీవలె ఆలోచించిన నేను చచ్చి నేటికారునెలలై యుండవలె. ఇంట్లో ఈగల మోత.. బయట పల్లకీ మోత యన్నట్లు పైకి చెప్పుకొనుటకు పెద్దదృశ్య మాధ్యమ వార్తా సంస్థ నందు జ్జోగము, వరిష్ఠ పాత్రికేయుడు. ప్రజాదరణలేక అనేక వార్త సంస్థలు దివాళా మార్గమున పయనించుచున్నవి. అందు మా సంస్థ కూడా యున్నది. మాసంస్థను అమ్మివేయుటకు మా యజమాని సిద్ధముగా యున్నాడు కొనుటకు ఎవడైనను రాడా  మాకడగండ్లు దీర వాయని  బేహారుల  వలె ఎదురుచూచుచున్నాము.  మేమె ఆశావాదముతో నుండగా నీకేమివచ్చెను ? అని చిరకాల మిత్రుడు దుర్గా ప్రసాద్  “కొండయెక్కిదూకుటకు నీకేమి ఖర్మము” అని జెబ్బపట్టి లాగి తన కార్యాలయమునకు తీసుకుపోయి ఏకాంతమునందు హితవుజెప్పెను.

"నాది ఆర్థిక సమస్య కాదు, మానసిక సమస్య. ఇంత అవమానమును ఎట్లు సయితును అత్యంత హేయంగా అవమానించబడ్డ స్త్రీ ద్రౌపది.  నాకుజరిగిన అవమానము అంతకంటే ఎక్కువగానున్నది."    

“బలగర్వితుడు, అధికార మదాంధుడు, తననెవరూ ఏమీ చేయలేరు అనుకునే రావణుడు –బలవంతంగానే సీత నెత్తుకుపోవుట, ఆ నుమానముతో రాముడడవులకు పంపుట అవమానముకాక సన్మానమా? వంచనతో ఇంద్రుడహల్యను బలాత్కరించి చెరుచుట రావణుడు రంభను చెఱుచుట అవమానముకాక సన్మానమా?”

"విశ్వామిత్రుడి తపస్సుకు భంగం కలిగించాలని రంభను ఆదేశిస్తాడు ఇంద్రుడు. తన పరువాలన్నీ చూపిస్తూ విశ్వామిత్రుడి ఎదుట నిలబడి పాటపాడుతూ నిల్చొంది రంభ. అంతకుముందే మేనక ద్వారా దెబ్బతిన్న విశ్వామిత్రుడు రంభ అందాలను చూసి ఆశపడలేదు.  నా తపస్సునే భంగం చేస్తావా? రాయివై పడి ఉండు అంటూ శపిస్తాడు. పదివేల ఏళ్ల పాటు రంభ అలా శిలలా ఉండాల్సి వచ్చింది."

“కానీ మహాసభలో భర్తల ఎదుట, గొప్ప ధర్మవేత్తలుగా పేరు పొందిన వారు చూస్తుండగానే, గుడ్డలు లాగివేయబడే హీనాతిహీనమైన పరాభవం ద్రౌపదికి జరిగింది.”

"ఓ అదా నీ ఖేదమునకు కారణము అయినచో వినుము చిన్నప్పటి నుంచి ఫూలన్‌ దేవి పశువులు కాచెను, పడవలు నడిపెను . పాములు గొట్టెను, బరువులు మోసెను. పదకొండేళ్ళ వయసులో బాల్య వివాహానికి గురై ముఫ్పై అయిదేళ్ళ వయసున్న భర్త లైంగిక హింసల నెదుర్కొనెను. తండ్రికున్న కొద్దిపాటి ఆస్తినీ కాజేసిన దగ్గరి బంధువుల మోసాన్ని చిన్ననాడే ప్రశ్నించి దెబ్బలుతినెను . అవహేళనలకు పోలీసుల తప్పుడు కేసులు లైంగిక దాడులకు గురయ్యి    సామూహిక అత్యాచారం గావించబడెను ."

"రూప డియోల్ బజాజ్ అనే పరిపాలనాధికారి(IAS)కే తప్పలేదు . పంజాబ్ సింహమని పేరుగాంచిన రాష్ట్ర అత్యున్నత పోలీసు అధికారి ( డైరెక్టర్ జనరల్ ) ఆమె పృష్ఠ భాగమును తాకినందు నిస్సహాయముగా  శోకించుట మినహా  ఏమీచేయలేక " ఎంత   ఎత్తుకుపోయిననూ ఆడది చివరకు ఆడదే యని జెప్పి వగచి యుండలేదా" 

"ఢిల్లీకి చెందిన వర్ష జోషి అను మరొక పరిపాలనాధికారిణి ఇటువంటి లైంగిక సమస్యలనెదుర్కొని  ఎంత అవమానమును బొందెనో తెలుసుకొన్నచో నీవిట్లు మాట్లాడవు. గుజరాతుకు చెందిన రిజు బఫ్న అనే మరొక పాలనాధికారిణి ఇటువంటి లైంగిక వేధింపులను ఎదుర్కొనిభారతావనిన ఇటువంటి పురుషపుంగవులు అడుగడుగునా యున్నార”ని వ్యాఖ్యానించి ప్రతి దాడిని ఎదుర్కొనెను. భారతావనిని నిందించుట ను అందరూ తప్పుపట్టగా దిక్కుతోచక క్షమాపణ చెప్పి తన వ్యాఖ్యను ఉపసంహరించుకొనెను. అనేక స్త్రీలు ఉన్నత స్థానములలోయుండి కూడా  బాధను చెప్పలేని దుస్థితిలో నుండగా నీవు దృశ్యమాధ్యమ ముఖాముఖి నందు సోమినాయుడిని తుత్తునియలు జేసిన వనితావు నీవే నాని మరువకుము. నీకంటే ముందు ఇదే అనుభవము ఎదురైననూ నీవలె మాట్లాడువారెవ్వరునూలేరు.” అని చెప్పి యూరడించెను.

నీ జ్ఞానముచే నా అజ్ఞాన తిమిరమును తొలగించి  నాబాధను బాపితివి. నేనెంత తాగిననూ మధువు నాలో భాదను తాత్కాలికంగా నుపశమింపజేయునుగానీ నాలో ఆత్మన్యూనతను తొలగించలేదని జెప్పి తనచేతికున్న వజ్రపుటుంగరమును దీసి  "ఇది నేను నీకిచ్చు బహుమతి " యని చెప్పిఅతనికి వజ్రపుటుంగరమును బహూకరించెను. పిదప రాజకీయరంగమున వోడితిని  నన్నేమి  చేయమందువని అడిగెను. అప్పుడు దుర్గా ప్రసాద్ "పొరపడుచున్నావు రాజకీయరంగమున నీవు ఓడలేదు, ఒక పార్టీ పద్ధతులు నీకు సరిపడక వైతొలగినావు.  కనుక నీవు  సైంధవోదకన్యాయనీవు మును పాటించవలెను అనిన సముద్రపునీరు సూర్యరశ్మిచే ఆవిరియై మేఘరూపాన్ని పొంది వర్షించి ఏరుగా పారి తిరిగి సముద్రంలో కలిసినట్లు ఎచ్చట ఓడినామో అచ్చటనే నెగ్గవలె ననుచూ  అని మందహాసమున "పోయిరాగదమ్మా జానకీ!” అని కొంటెగా పాడుచుండ అవ్యక్తమధుర రాగమేదియో స్నేహారాగమయి అంతర్వాహిని వలె హృదయమును తాకి చిత్తవృత్తి(మూడ్ ) నున్నతి జేసెను.