Eazy Foreign Languages

This blog is about German and French Language in Vijayawada. Articles, poems, songs and experiences of poolabala

Monday, August 24, 2020

Bharatavarsha -27

శేషాచలం గారు ఉపాంత్ర శస్త్రచికిత్సానంతరం(appendectomy)మూడు రోజులాసుపత్రిలో ఉండవలసి యున్ననూ రెండురోజులు మాత్రమే యుండి  మూడవరోజు భార్యకారోగ్యము సరిగా లేదని జెప్పగా ఇంటికి  వచ్చి విషయము దెలుసుకొని కుప్పకూలినారు. దుఃఖమునంతటినీ దిగమింగుచూ అంతిమ సంస్కారాలను యధావిధిగా జరిపించినారు. భారతవర్ష   అంతిమయాత్ర నందు పాల్గొనగా  మాలిని మంజూషలు విదిషనోదార్చ ప్రయత్నించుచుండిరి. బసవడు సిద్దాంతిగారు కూడా వచ్చి విదిషను పరామర్శించిరి. దు:ఖభారాన్ని తగ్గింపబూని సిద్దాంతిగారు పురాణ ఇతిహాసాదులనుండి జీవితమింతేనని తెలుపు గాథలను, జీవితసత్యాలను బోధపరిచిరి అయిననూ ఆమె శాఖలువాఱు  శోఖప్రేషమున   తిండి తినక చినిగిన చేటవలె నగుపించుచుండెను. ఎవరైనా యున్నచో    పెల్లుబికి వచ్చు అశ్రు  ప్రవాహమును బిగబెట్టుకుని, నిలువుగుడ్లు బడి చేష్టలుడిగి చేటపెయ్యవలె  యుండి  ఏకాంతమున పెట్టునేడ్చుచుండెను. ఇదంతయు శేషాచలంగారిని కలిచివేయుచున్ననూ అతడు దిట్టగుండె గలవాడగుటచే నిగ్రహించుకొనుచూ విదిషనోదార్చుచుండెను. 

బైరెడ్డిపై భారతవర్ష పోలీసులకు పిర్యాదు జేసిననూ బైరెడ్డి వారికి చిక్కక తప్పించుకు తిరుగుచుండెను. భారతవర్ష పోలీసుపెద్దదికారులతో మాట్లాడిన జోరు చూసి నేరస్తుని అన్వేషణకు ఆదేశములు జారీ జేసినప్పటికీనూ బైరెడ్డి పరారీ లోనుండుటచే పోలీసులు మిన్నకుండిరి. మంజూష స్నేహితులు వారి తల్లిదండ్రులు బైర్రెడ్డి  విషయమై పోలీసులను సంప్రదించుచుండిరి. బైరెడ్డి అన్ననాగిరెడ్డి  నక్కజిత్తులున్నూ రాజకీయపలుకుబడి నుపయోగించి ఒక వారము క్రితమే బైరెడ్డి కర్ణాటక రాష్ట్రమందలి  హసను కుబోయి యుండెనని  సాక్ష్యమును జూపుచూ  బైరెడ్డి అసలీ రాష్ట్రములోని లేడని పోలీసులను అవ్యవస్థిత బరుచుటతో వ్యవహారము కకపికలగు నేమోయని మహిళా  బృందములు  దిగులుకొనుచుండ  భారతవర్ష రంగములోకి దిగి పోలీసు దుస్తులలో  స్థానికులను  విచారించి కూపీలాగుచుండగా మరీదు కనిపించెను “ ఇచ్చటేల యుంటివోయి? ఏదైనా పనిచేయుచున్నావా?"యని అడుగగా “పని చేయకున్నా నాకు గడుచుటెట్లు, సహకారరంగమున చేయుచున్నాను.” యని మరీదు జెప్పను. 

ఒక క్షణమాలోచించి నేరుగా అడుగుటకు నిర్ణయించుకొని “మరీదు నీ మంచి గుణము నాకు దెలియును అతివృష్టి వలె ఎంతకురిసిననూ తాత్కాలికమే నీవంటి మంచివానికి కష్టములు తాత్కాలికమే.యని ప్రారంభించి తదుపరి బైరెడ్డి ఛాయాచిత్రమును చూపి అతడు చేసిన ఘోరమును దెలిపి  "యితడు నీకు తెలియునా?" యని అడిగెను. మరీదు జరిగిన కథంతయూ, చలన చిత్రమును చూచుట, కోటిగాడిని కలుసుట అంతయూ చెప్పెను.   నాడు వారు చూచినది విడుదల చిత్రము పాత్రికేయులను సంప్రదించిన ఛాయాచిత్రములేమైననూ దొరకవచ్చని భావించి హర్ష పాత్రికేయుడు మారయ్యగారిని సంప్రదించగా మారయ్యగా రొక గంటాగి దూరవాణి యందు “నాలుగు ఛాయా చిత్రములున్న”వని తెలపగా వారిని కలిసి యా ఛాయాచిత్రములను నేత్రములు గుడ్లగూబలవలె విశాలమొనర్చి పరిశీలించి జూచెను. అందు బైరెడ్డి కానరాకుండెను.  సూర్యుడు పడమట క్రుంగుచుండ చీకటిలలుముచుండెను ,  నైరాశ్యమలుము  చుండ వర్షుడు కుంగుచూ ఇంటిముఖంపట్టెను.  

                                                                    ***

రాధామనోహరము నేడు కళావిహీనంగా తోచుచున్నది. యింటనెవ్వరూ లేక ఇల్లు వంటరిదైనది. మాలినిగారు, మంజూష, కేశవుడు కానరాక  మనసు బోరుమనుచుండగా బాల్య స్నేహితురాలు విదిష విషణ్ణ వదనము స్మృతి పథమున మెదులుచుండ మానిపుక్కిటిపులుఁగు హృదయమును గొట్టుచున్నట్లుండగా  వీణా వాదనము జేయుచూ  బాధాతప్త డెందమునకు సంగీత లేపనమును పసమనమును కలిగించుచూ అట్లే  వీణపై పడి నిద్రించెను. కొంతసేపటికి ఎవ్వరో తట్టిలేపుచున్నట్లనిపించి కనులు తెరచి చూచెను అన్నము తినమని తల్లిగారు చెప్పుచున్నట్లనిపించి లేచి చుటూ చూసిననూ ఎవ్వరూ కానరాకుండిరి. బైటకు పోయి చూడగా తల్లి చెల్లి వచ్చుచు కనిపించిరి  " కేశవుడేడి ఎచ్చటకు బోయినాడని వారినడిగెను.  కేశవుడి అక్క ( చారుమతిగారి కూతురు ) మంచము  పట్టెనని కబురు తెలిసెనని కేశవుని బస్సెక్కించి వచ్చుచున్నామని చెప్పిరి. హతవిధీ కష్టములన్నియూ కట్టకట్టుకొనిరావలెనా.అని భారతవర్ష అనగా "ఇదంతయూ  ఏమి అరిష్టమునకు దారితీయునో?" యని మాలినిగారు వాపోయినారు. భోజనములు చేయుచూ  "మనముఁబోయినచో పోలీసులు హడావిడి చేయుచున్నారు తప్ప బైరెడ్డి వ్యవహారము  ఎచ్చట వేసిన గొంగళి అచ్చటనే యున్న"దని మంజూష అనెను. బలమైన సాక్ష్యమున్నాకానీ  పోలీసులేమియునూ చేయజాలరు.అని మాలినిగారు అనుచుండగా "  సాక్ష్యములను తారుమారు చేయగల సమర్థులు వారు సాక్ష్యమున్న ప్రయోజనమేమి యని మంజూష అనెను. వారట్లు మాట్లాడుకొనుచుండగా వర్షుడి మనసున ఒక ఆలోచన తళుక్కు మనెను. అతడు ముఖపుస్తకమున విడుదల చిత్ర వర్ధమాన కథానాయకుని అభిమాన సంఘములవారి కొరకు దేవులాడుచుండెను. నిశరాత్రి....ఒక అభిమాని తన మిత్రులతో గూడి ఆ సబ్బవరం చిత్రమందిరము ముంగిట గ్రహించిన ఛాయాచిత్రమును కనుగొనెను అందు బైరెడ్డి సుస్పష్టముగా కనిపించుచుండ మేఘమండల మదురునట్టు ఆత్మధన్యనాదము జేసి పిమ్మట నాలుక కరుచుకొనెను. 

                                                                  ***

అర్ధరాతి  విదిషకు చిత్తవికారముచే తనతల్లి చావుకు కారకుడైన  బైరెడ్డి , వాడి అన్న నాగిరెడ్డి , ఎం ఎల్ ఏ సింహాచలం దివిటీలు చేతబూని భూతప్రేత పిశాచములవలె తనను చుట్టుముట్టి వలయాకృతిన రాక్షసతాండవము చేయు  దృశ్యము చాక్షుషప్రత్యక్షమైనది. ఆమె అంతర్జ్వలన కీలలందు ఎంతకాలిననూ గుండెబాధ  గండశిలవలె కరుగకుండెను. ఆమె అట్లే అధోలోకము నందలసి సొలసి నిద్రించెను.

                                                                  ***

మిషేల్కు నిజము దెలిసిపోయినది.   పాఠశాల భూవివాదమంతయూ    బూటకమని ఆదంతయూ  ఎం ఎల్ ఏ తనని వశపరుచుకొనుటకు పన్నిన జాలమని తెలిసి మొఖం ఎర్రబార  తనకు జేసినా మోసముతోపాటు తనఇంటనే తనతో కామక్రీడలాడుచున్న  కామ పిశాచమును తలుచుకొని హృదయము రగులుచుండ తల్లితండ్రులకు కలిగిన క్షోభ అవమానమునకు తుదిపలుకు చెప్పుటకు నిర్ణయించుకొని  ఎం ఎల్ ఏ రాకకోరకు ఎదురు చూచుచూ " ప్రతిరోజూ నేను పులి నువ్వు  జింక " యనుచు ఇచ్చము వచ్చిన రీతిన   నన్ను అనుభవించెడివాడవు కానీ నేడు నేను పులి నీవు జింక " యని గట్టిగా జెప్పుకుని. “ఆ మృగము వచ్చిన మేడపైకి పంపవలెనని  తల్లితో జెప్పి    మేడమీద గదిలో ఎదురుచూచు చుండెను. " పులి వచ్చింది , జింక ఎక్కడ ?" యనుచు లోపలికాడుగిడుచున్న కామరోగిని మానవ మృగమును ఛాతిలోనొక్క పోటుతో అంతమొందించెను. పూర్తిగా శ్వాస నిలుచువరకూ వేచియుండి శవమును ఠాణాకు ఈడ్చుకొనిపోయి నేరమునఁగీకరించి  మిషేల్  లొంగిపోయెను.   

                                                                   ***

మరునాడు విదిష ఆలస్యముగా నిద్ర లేచెను. ఇదంతయూ కలా? నిజమయిన ఎంత బాగుండునని  అనుకొనుచుండగా "రెండున్నర జాములకు(2.pm) పడుకొంటివి కాఫి త్రాగి మరల పడుకొన్న మనసు కుదుటపడును, అనుచు తండ్రి ఆమెకు  కాఫీ  ఇచ్చి   సింహాచలం  మరణవార్త  తెలిపెను. రాత్రి స్వప్నము నేటి సత్యమని గ్రక్కున నమ్మజాలకుండెను. సింహాచలం హత్యోదంతం దూరదర్శన పేటికయందు  గాంచువరకూ  స్వప్న, సత్య శంకల నడుమంబడి విదిష డెందము దండసిల్లిననూ(stuck) తత్తరపాటును వీడినామె హృదయము మెల్లన ఉల్లసిల్లె.  అంతలో ఆమెకు ఏదో తెలియని స్పృహ కలిగి  పాదముల క్రింద  భూకంప పానుభూతినిబొందెను. అవ్యక్త భావములు ముప్పిరిగొనుచుండ  విదిష తల్లి చిత్రపటము కడ  మోకరిల్లెను.                              


Wednesday, August 19, 2020

Bharatavarsha 24

ఆనందపురము సమీపమున కలుఉప్పాడ గ్రామీణక్షేత్రమందు సస్యపరీవృతమై, నవ్యమై భవ్యమై అలరారు మహోన్నత భవంతితొకటి మేరు పర్వతమువలె నిలిచి కౌముది యందుతడిచి  కాంతులీనుచుండెను. అర్ధనిశ సమీపించుచుండ కలువచెలి కౌగిట పాలమబ్బులు పరవశంబునుబ్బతిల్లుచుండెను. నగరమునకు అన్యమైన   ఆ సువిశాల మిద్దెపై నొక  మదనాత్ర సంచలిత జవ్వని సంచరించుచు, మగని రాకకు ఎదురు చూచుచూ సోమజ్వాల యందు కాగుచు, లేలిహ(snake) దేహమును  నిడుపాటి కుర్చీయందు కాస్సేపు చౌకాలి-పీటపై కాస్సేపు పలు భంగిమల మార్చుచూ  మిద్దెపై  సంచరించుచుండెను. చంద్రకాంతి యందు నీలోత్పలము ( నల్ల కలువ)వలె మెరియుచున్న  ఆ  జవ్వని విరహ జ్వరమును తాళలేక,  తామరదళా కృతినున్న ఈతకొలనందు  దుమికి ఈదులాడుచుండెను. అప్పుడే వచ్చిన సఖుని కంటికొలను నుండి చూచి యాకామిని ముఖమును  తిప్పుకొనెను. అంతనతడా కొలనునందు దిగి ఆమె వద్దకు బోయి “జిలేబి!” యని ఆ జవ్వని చుబుకమును తనవైపు త్రిప్పుకొని “నల్లని మత్యమువలె ఈదులాడుచున్న నిన్ను చూచుచున్న ఇచ్చట తామరతూపరి (cupid) కాపుగాసెనేమో యనిపించుచున్నది” అనెను “రూబీ! వచ్చితివా! అయినదా మీనాక్షీ నందనునితో సంవాదము, మిక్కిలి జాగు జేసినది జాలక మీనము వలెనున్నావని పరాచకములాడుచున్నారు. అవ్వ! ఇంకా రొయ్యవలెనున్నావనలేదు. బుద్దులెచ్చటికి పోవును?” అనగా అతడి మొఖం వివర్ణమయ్యెను. అతడి మొఖములో విచారము జూసి మరుక్షణము “పరాచకమాడితిని నిజమనుకొనుచున్నావా? నీ కొడుకు నీ ఇష్టము, యని మృదుభాషణములు పలుకుచుండ ఆమె నోటినిమూసి కొద్ధిసేపు జలక్రీడలాడెదము పిదప సంవాదము. తక్కినవన్నీ వేచి యుండగలవు యనుచు ఆమెను కొలనులోకి నెట్టెను. 

పైకి వచ్చినామె ఒక పీఠముపై కూర్చొనగా,  ఆర్ద్రత నున్న ఆమె ప్రక్కనే అతడు కూర్చొనెను ఆమె కొంచెము దూరము జరిగికూర్చొనెను.  నీవు ప్రేమతో రూబీ యని పిలిచిన నేను యువకుడిని అయిపోవుదును. " తీయగా నుండుటచే  నన్ను జిలేబి అనుచున్నావు, నీవు ఎర్రగా యుండుటచే , నిన్ను రూబీ అనుచున్నాను" ......అతడు చేరుకొనబోగా ఆమె పరుగున బోయి చౌకాలి పీఠమునధిరోహించెను...... మరల అతడు సమీపించబోవుచుండ.... నిడుపాటి కుర్చీయందు కూర్చొని కవ్వించెను. “నీవు నన్ను జూడక కొద్దిసేపు పూర్వమే వచ్చి నక్కియుండి నీ యోగాసన భంగిమలను చూచితిని. ఇప్పుడు హంపి విరూపాక్ష శిల్ప లావణ్య విలాసమును జూపి, నన్ను పురిగొల్పి అందకున్నావు అనుచూ ఒక్కఉదుటున అలవలె నెగసి ఆమె చేయందుకొనెను.   శశాంకుఁడు మబ్బుల చాటుకి జారుకొనెను..........

శయ్యపై పడుకొని గవాక్షం నుండి చంద్రుని చూచుచూ “జిలేబి! నేడు మనసెందుకో మహానందము నొందినది. అగస్త్యుడు రేపు కళాశాలకు బోవలెనని జెప్పినాడు. వలసినవి కొనిపెట్టి పంపించి ఉంటిని. అగస్త్యుడు వెడలినాడు” “తనయుని జూచిన ఏ తండ్రికైననూ ఆనందమే కదా”.  ఈ ఆనందము వాడిని చూచినందుకు కాదు వాడియందు చిన్న మార్పు చూచినందుకు. “ఇంతలోనే అతడిలో మార్పు చూచితిరా! అతడిలో మార్పుయనిన అత్తిపూచినట్లే.(అసాధ్యము)  "బహు సంకుచిత స్వభావము అంతలోనే ఎట్లు మారును?"

"మొదట నీవునూ ఒక ధోరణిలో యుండ లేదా? మతము చట్రమున బిగిసి యుండి ఇతర మతములను తూలనాడెడి దానవు కదా!"  “నేను మారుటకు ఆరు సంవత్సరములు పట్టినది. నీ కొడుకు ఆరు గంటలలో ఎట్లు మారును? నేటి మధ్యానము అతడు సంస్థ ఆవరణలందు కలియ తిరిగినాడు.తీక్షణ శీతలగది (ఛిల్ల్ రూమ్) యందు విహరించినాడు. నేడు నేను జాన్ తో మాట్లాడుతున్నప్పడు పక్కగదిలో పరదా వెనుక నిలబడి నన్ను గమనించుచున్నాడు." 

"నేటి యువతీ యువకులలో లైంగికతపై విపరీతమైన ఆసక్తి పెరిగినది కానీ అయోమయ స్థితిలో యున్నారు. లైంగిక జ్ఞానము లేదు లైంగిక స్వేచ్ఛ కావాలె నందురు కానీ అది ఎట్లుండునో తెలియదు."  "మీరు చెప్పినది నిజమే కానీ నేటి యువతీ యువకులేకాదు పెద్దలుకూడా అట్లే యున్నారు.  నేటి యువకులు , చలనచిత్రములు చూచుటయే తప్ప పుస్తకముల మొగమెరుగనివారే.    నేడు పెద్దలు కూడా లైంగికత విషయమున జ్ఞాసూన్యతనే కలిగి యున్నారు."  

ఆమె వాక్ ప్రవాహమునకు అచ్చెరువొందిన దక్షుడామె “శాస్త్రముల పేర్లు చక్కగా చెప్పినావే యనుచు చెక్కిలి నిమురగా “నాలెజ్ ఈజ్ పవర్ అనలేదా! పేర్లు జెప్పుటయే కాదు పలు పుస్తకములు చదివియుంటిని.  నెడనేకులు పఠనము లేక బ్రష్టు బట్టినారు, గ్రంధములు చదవక కూపస్థమండూకములవలె  ఇతరుల వ్యక్తిగత విషయములలో జోక్యం కలిగిచుకొనుచూ మారీచులవలె మారి  స్త్రీలను వేదించుచున్నారు. ఐరోపా బోయినపుడకడ చూచితిని కదా ఒక కప్పు కాఫి త్రాగు సమయమున మాటలాడుచు స్త్రీపురుషులు మనసులు కలిసిన జాలు కొద్ది సమయములో శృంగారేచ్ఛను తీర్చుకొందురు. ఇట్లెంతమందినో కలిసి యుండుటవల్ల  వారు మరల ఒకరినొకరు  కలిసిన ముఖమైననూ గుర్తుపట్టలేరు. అందరు  అట్లుండవలెనని నేను చెప్పజాలను కానీ ఇచ్చట వారివలె నుండరాదు. 

ఇచ్చట స్త్రీ నవ్విన చాలు వెంటపడి వేదింతురు. “శ్రీహర్షుని ఆస్థానకవుల్లో ఒకడైన  బాణభట్టు కాదంబరి యను వచన కావ్య రచన జేసినాడు. కాదంబరి ఇతివృత్తం శృంగారభరితమైనది. దీనిలో అనేకానేకమైన కథలు. అందొక కథలో శ్వేత కేతువనే మహర్షి, నలకూబలుడిని మించిన అందగాడు, పుష్పములకొరకు ఆకాశగంగలో దిగి నపుడు పద్మదళము పై కూర్చొనియున్న లక్ష్మీదేవి అతడిని జూచి మోహించి చూపులతోనే సంభోగ సుఖమనుభవించి బిడ్డను కని ఆ మహర్షికి అప్పగించినట్లు వ్రాసెను. నేటి సమాజములో పురాణములలోలేని కథను అట్లు వ్రాయగలడా? వ్రాసిన బ్రతకనిత్తురా?"

 "పురాణములలో లేని కథ అనుచున్నావు, అసలు పురాణములలో గ్రీక్ ,రోమను , భారతీయ పురాణములేవైననూ  ఉన్నదంతా స్వేచ్చా శృంగారమే కదా.భూమిని దేవతయనికొలుచు గ్రీకుపురాణమందు భూమాతను గేయా,యురేనస్  ఆకాశదేముడు. గేయా, యురేనస్ యొక్క తల్లి మరియు భార్య. వీరికి క్రోనస్ చివరిగా జన్మించిన బిడ్డ. తల్లి ఆజ్ఞానుసారము క్రోనస్ తండ్రి యురేనస్ ను వధిస్తాడు.  మొదటి శతాబ్దపు గెలీలియన్ యూదు మహిళ యోసేపు భార్య, యేసు తల్లి యగు  నజరేతు, మరియు ఆమె బంధువు పూజారి జెకర్యా భార్య యగు ఎలిజబెత్  పవిత్రాత్మతో కలిసి   బిడ్డలను పొందారు.  ఎలిజబెత్ వివాహిత, నజరేతు కన్య.  ఈ పాత్రలు మహాభారతం లో కుంతిని పోలి ఉంటాయి. "

 పురాణముల విషయము అటులుండనిమ్ము, ప్రజాస్వామ్యము రాకపూర్వం 18 వ శతాబ్దము వరకు ఫ్రాన్స్, జెర్మనీ చైనా ఎక్కడ చూచినా రాచరిక వ్యస్థలే ఉండెను. భారత దేశమును పరిపాలించిన మొఘలులు నుండి    ఫ్రెంచ్ లూయీ రాజులు, చైనా మింగ్ చక్రవర్తులు, రష్యా జార్ ప్రభువులు ఎవ్వరైననూ ఒకొక్క రాజుకు పెక్కు భార్యలుతో బాటు అనేక సహచారికలు (ఉంపుడుగత్తెలు) ఉండెడివారు. రాజుల వలె కవులు మేధావులు తత్వవేత్తలు కూడా  ఎక్స్ట్రా మరీటల్ లియేజన్స్  (వివాహేతర సంబంధములు) నెరిపిననూ వారి గౌరవమునకు ఏమియునూ భంగము రాలేదు. ఉదాహరణప్రాయమైన ఫ్రెంచ్ ఎన్లైటెన్మెంట్ ఫిలాసఫర్ (వేదాంత జ్ఞానోదయమూర్తి) గా కీర్తి కెక్కిన వోల్తేర్, స్విస్ ఇల్లస్ట్రస్ రైటర్  (ప్రబోధాత్మ రచయిత)  రూసో  విగ్రహములు , వారి  లైంగిక, వ్యక్తి గత జీవితములో ఎన్ని లోపములున్ననూ,   షాతో దు ఫెర్నీ లో  నెలకొలిపి గౌరవించుట మనమెరుగమా. మహా కవి శ్రీనాధుడు, అష్టదిగ్గజములలో ప్రధానమైన ధూర్జటి కూడా వేశ్య లోలరు కాదా మరి వారి   వ్యక్తి గత జీవితములో దూరక వారిని గౌరవించుటలేదా?

మన పూర్వీకులు వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను ఇట్లు అడ్డుకొనుట మనము చూడము. అజంతా  ఎల్లోరా  , కోణార్క్ , విరూపాపక్ష వంటి అనేక  దేవాలయములయందు చూపిన అపూర్వ శిల్ప కళ వెనుక ఏమిదాగియున్నది? జిలేబి నీ వాక్ధాటి విన్న సురేంద్రుడు, నరేంద్రుడు కూడా  మెచ్చుఁ కొందురు, అని దక్షుడు అనుచుండగా , “కానీ నేడు నీ కొడుకువంటి జ్ఞాన శున్యులు ఆడవారిని  అనుమానించి పొంచి చూతురు. జాన్ తో నేనెక్కువసేపు మాట్లాడుచున్నానని గమనించి అట్లు పొంచి చూచినాడు.”  “జాన్ నీ అన్న వరుస యని తెలియక ..  దక్షుడనుచుండగా "తల త్రొక్కిన త్రాచువలె    శయ్యమీదనుండి లేచి తెలియక  ... ఇట్లు జూచిన మనము నవ్వుల పాలవ్వమ్మా ? జాన్ మరియు కొద్దిమంది పనివారు అతడిని చూచినారు. 

“జ్ఞానమున్నచో ఏప్రయోజనము సిద్దించదు. ఆజ్ఞానముపై విశ్వాసముఉంచి పాటించకుండిన ఆ జ్ఞానము వ్యర్ధము. "నేడనేకుల  పరిస్థితి ఇట్లే యున్నది. పుస్తకములు అందరివద్దనున్నవి కాని అవి చదివిన జ్ఞానము వచ్చునని ఆ జ్ఞానము తమకు వలయునని అది వారి జీవితమునకు  వెలుగు దెచ్చునని నమ్మకము లేదు.  వైరాగ్యము వలె జ్ఞానము బోధించిన నేమి ప్రయోజనము?” యని దక్షుడని మరల అతడే “అది అట్లుండనిమ్ము, నీవీమధ్యన ఇంగిలీషు ముక్కలు కూడా బాగానే ప్రయోగించుచున్నావు.” అనగా “నాకేమి తక్కువ మిలియనీయర్ అండ్ ఫ్యూచర్ సి ఈ ఓ ఆఫ్ మీనాక్షి ఫిషరీస్ యని ముంజేతో తో అతడి డొక్కలో నొక్క పోటు పొడిచెను. " అబ్బా!! దుర్మార్గురాలా! యని అరచి, నావలన జ్ఞానము కలిగెనని చెప్పుచూ ఇంత స్వార్ధము చూపుచున్నావు." అని వగచెను " జ్ఞానమున్నచో స్వార్ధముండదని ఎవ్వరు చెప్పినారు స్వామీ !”   

Thursday, August 13, 2020

Bharatavarsha 21

హైదరాబాద్నగర పశ్చిమాన పలు చారిత్రాత్మక చిత్రశాలలతో వినోద పరిశ్రమకు నిలయమైనొప్పుచూ ఫిల్మ్ నగర్ గా వ్యవహరించబడుచున్న జూబ్లీ హిల్స్, బంజారా హిల్స్, నానక్రామ్‌గుడ మరియు మాధపూర్లు తెలుగు చలనచిత్ర ప్రముఖుల నివాస కేంద్రమై యున్నవి. కొందరు బేహారిలీ ఫిల్మ్ నగర్ను “టిన్సెల్ టౌన్” యని అభివర్ణింతురు. ఆ మాయకుల మాటలు నిజమని నమ్మి పలువురమాయకులు నిత్యమూ వచ్చి  ఇచ్చటవాలుచుందురు. ప్రజ్ఞను ప్రదర్శించి  ప్రజాదరణ పొందుటకో ధన, భోగ, కీర్తి, ప్రతిష్టలను కాంక్షించియో ముచ్చటనచ్చటజేరు పడుచువారది తళుకులనగరము కాదని పిశాచనగరమని స్వీయానుభవమున తెలుసుకొందురు.  

జూబిలీ హిల్స్ వేంకటగిరి నందు రన్అవే రీల్స్ చిత్రనిర్మాణ సంస్థ అధిపతి రామబ్రహ్మము తన కార్యాలయమున పొగత్రాగుచూ మద్యము సేవించుచూ కూర్చొనెను దూరవాణి మ్రోగుచుండ చూచాముదముత్రాగిన వానివలె మొఖం బెట్టి దూరవాణిని నుండి మొగమును త్రిప్పుకొని ధూమపానమునాస్వాదించుచుండెను. సమంత వచ్చి సాధనమును నెత్తుచుండ ఆమెను కళ్ళతో వద్దని వారించి మరొక గుక్క విస్కీ త్రాగి గ్లాసును బల్లపై నుంచెను. 

ఆ కార్యాల భవన బాహ్యసౌందర్యము మోతీమహల్ వలె అంతః సౌందర్యము  తాజ్మహల్వలె నున్నది పాలరాతి భవంతి అంతః భాగము సువిశాల సుందరమై నిర్మాణ శిల్ప చాతుర్యము సజీవమై మత్యాధునిక హంగులతో కనువిందు చేయుచు శీతల వాతావరణతో ఆహ్లాదపరుచుచున్నది. మరల దూరవాణి ధ్వనించెను. రామబ్రహ్మమాద్వనిని  చీదరించుకొనుచూ మొగము త్రిప్పుకొని మరొక గుటక వేయుచుండగా సమంత ముందుగదినుండి లోపలకి వచ్చి  " మీకొరకు గంటనుండి వేచి చూచుచున్న  రంజనిని  లోనికి  పంపమందురా ?'" యని అడిగెను. “అన్ని విషయములు చెప్పి పంపుము” అని చెప్పెను. “అయ్యవారికింకనూ పనిలో ఉన్నారు తీరికచిక్కలేదు. రెండునిమిషమూలాగి పోవచ్చుననుచూ “వారు మిమ్ములను ఎన్నోరకములుగా పరీక్షించెదరు పేరున్నతారలకు దక్క సామాన్యులాయనతో భేటీ అగుట దుర్లభము, రెండుమాసముల నుండి ఈ కార్యాలయము చుట్టూ తిరుగువారెందరోయున్ననూ మిమ్మల్ని పంపుచున్నాను. యని చెప్పి సమంత ఆ చుక్కని లోనికి పంపెను.

లోనికడుగిడిన రంజనికాగది విశాలత క్రీడాప్రాంగణమును గుఱుతుకు తెచ్చెను. అదియాతడి రాసక్రీడాప్రాంగణమని బొత్తిగాదెలియని పసికూన ఆమె. పైనుండి తలుపు వేయుచున్న  సమంతకామె పులివద్దకు పోవుచున్న జింకవలె కనిపించెను. ఆ విలాసవంతమైన అలంకరణలు చూచినచో నిత్యముజూచువారైననూ ఉద్విగ్నతనుబొందెదరు, ప్రాఢలు అవాక్కగుదురు, ముగ్ధలు భీతిల్లెదరు. రంజని ముందుగా బల్లపైనున్న విస్కీ సీసా, గ్లాసు వాటివెనుక కూర్చొన్న రామబ్రహ్మమును  చూసెను. 

నెరిసిన కేశములు ముదిమికళను, కళ్యాణ మండప పరిమాణమునున్నఆగది కుబేరకళను తెలుపుచున్నవి.  తెల్లనిచొక్కా తొలగిన పైబొత్తాములు మధ్యనుండి నల్లని చర్మముపై పచ్చటి జెర్రిగొడ్డువలె మందమైన స్వర్ణ కంఠాభరణ తళతళలు తటాక మందు మెరియు సూర్య బింబములను తలపించుచున్నవి.  ఎదుటనిలిచిన పడుచును చూసి రామబ్రహ్మం నోరుతెరిచి "నీ పేరు?" అనెను. “రంజని”యని ఆ పడుచు చెప్పగా “రంజని పేరు చక్కగా నున్నది కానీ అది చిత్రపరిశ్రమకుసరిపడదు” పేరుమార్చవలెనని అనుటవిని రంజని తనకవకాశము చిక్కెనని మురిసిపోవుచుండగా “ఇచ్చట పరిశ్రమలో పేరొక్కటి యుండిన జాలదు పేరుతో బాటు ప్రజ్ఞ ఉండవలెను. నీకు నాట్యము వచ్చునా? అని రామబ్రహ్మమడగగా రంజని"వచ్చు"ననెను వచ్చినచో నాట్యము చేసి నన్ను రంజింపజేయగలవా ? అనగా రంజని నాట్యము నారంభించ బోవుచుండగా ఆమెను సమీపించి నడుముపై చేయివేసి  వెనుకభాగమును ఊపుచూ చేయవలెనని చెప్పి పాశ్చత్య సంగీతమును మంద్రముగా ప్రారంభించి మరల మధుపానమందు నిమగ్నమయ్యెను. 

విస్కీ త్రాగినంతసేపు రంజనిని నాట్యము చేయుచుండమని చెప్పి ఆమె జఘన డోలికా వయ్యారమును తిలకించుచూ పులకించుచుండెను. త్రాగుట ముగించి కురచ, బిగుతు వుడుపులను  ధరింపజేసి, హత్తుకొనుచూ పలుభంగిమలలో కూరొండబెట్టి పరుండబెట్టి తుదకు “నిన్ను కథానాయకిని జేసెదను నావద్ద పడుకొందువా?”యని కాంక్ష నిండిన కనులతో చూచుచుండెను. అవమాన మంగారకమువలె మనమును దహించి వేయుచుండ, తనువు  రగులుచుండ,  దుఃఖము  పొగులుచుండ,  రంజని  బైటకు పరుగుదీసెను. 

ఫుట్బాల్ ఆటయందు బంతిని గమ్యస్థానమువద్ద అడ్డగించునట్టు సమంత ఆమెను ఒడుపుగా ఒడిసిపట్టి టాలీవుడ్నందిదంతయూ సర్వసామాన్యమని ఓదార్చుచుండెను. ఆసమయములో  పురుషోత్తమడు  వారిని క్రీగంట చూచుచూ లోనికడుగిడెను. గోడ పంచాంగమున ఎదో లిఖించుచూ రామబ్రహ్మము వెనుకకి తిరిగి యుండెను. పురుషోత్తముని అడుగులు విని “ షో వచ్చితివా అనుమతిలేకున్ననూ నీవుకాక ఇంకెవరు లోనికి రాగలరు రమ్ము” అనెను. నా పేరు పురుషోత్తమరావు పురుషోత్తముడన్నచో ఆహ్లాదమేగాని అభ్యంతమేమియునూలేదు. కానీ దానిని కత్తిరించి షో.. షో... యనుచున్నావు. ఎట్లుండునోయని పురుషోత్తముడు పరితపించుచుండ

  "చైతన్యయను పేరుని చై చై అనుటలేదా, పాయిఖానాలో కూర్చొని దుర్గంధమనరాదు, పానశాలలో గీత, చలచిత్రమందు నీతి .. పనికిరావు. ఇచ్చటంత యూ కత్తిరింపులు , అతికింపులే జుట్టు కత్తరించుకొన్నట్టు ముఖమును ముక్కును కూడా  కత్తిరించుకొందురు , ఒక హీరో  గెడ్డపు ఎముకను కూడా కత్తిరించుకొనుట నీకుతెలియదా , అతగాడు నెత్తిమీద బొచ్చులేదని  లండన్ బోయి బొచ్చు అతికించుకొచ్చినాడు , దానితోపాటు ప్రిన్స్ యని పేరుకూడా అతికించుకొనెను. మనమేమి చెప్పిన అదియే నిజమనుకొను బుర్రతక్కువ సన్నాసులే కదా ప్రేక్షకులు . వారికి చదువు వచ్చి(?) చదవలేని వ్యర్థులు వారికేట్లు తెలియును. మనము హీరోలు అనుచున్న నేటితారలు నిజమైన హీరోలా?  వేయేల తాజ్మహల్ సమాధి అయిననూ , దానికంటే అందమైన కట్టడములెన్ని వున్ననూ  తాజ్మహలే అత్యద్భుత నిర్మాణమని  ప్రేమకు చిహ్నమని దేశమంతా నమ్మలేదా ? సినిమా జెప్పినది వేదము ఏలననగా నకిలీ పండితులని సృష్టించు చదువు నేడు అలంకారమునకు ఆత్మద్రోహమునకు తప్ప దేనికి పనికిరాదు. యని రామము నవ్వుచుండగా షో రామమున కెదురుగా కూర్చొనెను. “కథానాయికిచే సెదనంటిని అయిననూ.." యని రామము పెదవివిరిచెను. "హూ ..   ఇంత అవివేకులిక్కడికి ఎట్లు వచ్చుచున్నారో " యని షో నిట్టూర్చెను. "పిట్టజారిపొయెనని విచారించపనిలేదు , చిక్కుదీయుటకున్నదికదా సమంత" యనుచు నాయుడు లోపలికొచ్చేను.
 
"ఓ నాయుడా! ఏల యిట్లువచ్చితివి?" అయిననూ నీవు అడగక లోనికి రావలదని చెప్పియుంటినికదా యని రామబ్రహ్మము అనుచుండగా, షో ఎదో సర్ది జెప్పబోయెను. "రామం చాలా మారిపోయెను " అని నాయుడు అనుచుండగా " రామబ్రహ్మం తోక తొక్కిన త్రాచువలె లేచి "నాయుడు, నన్ను పూర్తి పేరుతో పిలిచి మర్యాద నిలుపుకొనుము ఇదే ఆఖరిసారి జెప్పుచున్నాను. నీవింక వెళ్లిరావచ్చును నాకు బయటకు పోవు పనియున్నది” అని చెప్పగా జేయునది లేక నాయుడు బైటికి పోయెను. “ఎందుకట్లుజెప్పి అతడిని పంపివేసినావు. ఎంత చెడ్డనూ ఒకప్పటి నిర్మాతకదా యని షో అనగా “ముక్కుతూ మూల్గుతూ నాల్గు చిత్రములు నిర్మించెను, నీవు దాయాదుఁడ (cousin)వగుటచే వాడు నీ మిత్రుడగుటచే ఉపేక్షించు చున్నాను. 

“చేతచిల్లిగవ్వ లేక ఆస్తులమ్మకమునకు బెట్టుచున్నాడీ నాయుడు, అమ్మినచో  ఇంకొక్క చిత్రము నిర్మించగలడు. నాసరసన కూరుని నిర్మాతవలె బడాయి !!! " యని రామబ్రహము చిర్రు బుర్రులాడెను" ఒక చలనచిత్రమందిరము, ఒక బట్టలదుకాణమును కొనగలవాయని నన్నడుగు
చున్నాడు " యని షో అనెను. "నెత్తిన గుడ్డవేసుకొను ఉద్దేశ్యమున్నచో కొనుము నేనొకరిని కలవవలెను బయలుదేరుచున్నాను" అని రామమనగా. " ఎవరా  అతివ ఎట్లుండును?" యని షో అడిగెను "అతివయని నీకెట్లు తెలియునని రామము ప్రశ్నించెను." “అతివకానిచో నీవెందుకు పోయెదవు?” అనుచుండగా అవును సూదంటురాయివలెనుండును అని రామమనెను. " రామం,  నీ కథకి  నప్పు  చక్కటి పిల్లను చూపితిని  ఆమెను నీవు కూడా ఇష్టపడితివి, ఇప్పటికే నలుగురికి మాట ఇచ్చి ఉంటివి.  వేరెవరికీ కథానాయిక పాత్ర ఇత్తునని మాట ఇవ్వవలదు . అని షో జెప్పగా "

పిల్ల నాకథకు మాత్రమే కాదు నాకు కూడా నప్పవలెనని  " నవ్వుచుండగా  " నీకు అరవై నిండెనని మరవక”ని షో అనెను "నేటి హీరోలకు అరవైలు నిండెనని నీవునూ మరువక"నుచూ రామము బయలుదేరెను. అతడు బైటకు పోయిన మరుక్షణము షో అతడి ఎదురుగా రాజఠీవినొలికించు సింహాసనమునాక్రమించెను. ఇప్పుడతడే "రన్నవే రీల్స్" అధిపతి.  గుంటనక్కవలె పైన కాచుకొని కూర్చొన్న నాయుడు కాళ్ళాడించుకొనుచు సిగ్గన్నది లేక పురుషోత్తముని ప్రక్కన ఒక చిన్న కుర్చీచూచుకొనెను. దూరవాణి మ్రోగగానే నాయుడు సాధనమును చేతపుచ్చుకొని పెచ్చు బడాయినొలకబోయుచూ మీరరగంటలోరానిచో నిర్మాతని కలుసుకొనలేరని చెప్పి బెల్లించి పెట్టివేసెను. " కథా రచయిత వచ్చుచున్నాడు కొంతసేపు కాలక్షేపము చేయవచ్చు " అని నాయడనగా " నేనిప్పుడు రంజనితో  కాలక్షేపము చేయుదును వలసినచో నీవు  కథాకాలక్షేపము చేయుము , అదిగో ఆ బల్లవద్ద కూర్చొనుము అని దూరముగా నున్న బల్లను చూపెను. 

"నేను ఈ ఉపద్రవమును నేనూహించలేదు ఆ రచయితకిప్పుడేమి చెప్పవలెను" అనుచూ నాయుడు సణుగుచుండెను. "వాని దగ్గరెంత పట్టితివి నాయుడూ యని షో చమత్కరించగా. బహుస్వల్ప మనుచూ నాయుడు పండ్లికిలించెను. "ఆకులు నాకువాని వద్ద మూతులునాకువాని వలే దాపురించిన శని గ్రహమును జూచినట్లు జూచి షో తలబాదు కొనెను. “ఎంత స్వల్పమైననూ నా సమయమును నాకు తెలియకుండా తస్కరించు…… నిన్ను.. అనుచూ బల్లపైనున్న నాయుడి చరవాణిని కాంచెను.  

తెరపైనున్న లకుమ చిత్రమునుగాంచి మధ్యలో తీగతెగి విద్యుత్ పోయిన  మరబొమ్మవలె నిలిచిపోయి ……"మెచ్చుకొనవలెను." అని నవ్వుచూ "నాయుడు ... ఈ పిట్ట చూడ చక్కగా నున్నది ఎవరీమె? "యని అడిగెను "ఇది అసాధ్యురాలు"యనినాయుడనుచుండ “నాయుడు తలుచుకొనిన అసాధ్యమేమున్నది అన్న షో వంక చూసి నాయుడు నవ్వెను. షో శృతి కలిపెను. చిత్ర పరిశ్రమ చిత్రములన్న ఇవియేగదా!!! 

Sunday, August 9, 2020

Why is IELTS very difficult for our students?

Reading and Brain Activity

Reading heightens brain connectivity Reading connects parts of your brain. Reading sharpens several brain functions,including  intellectual, visual, auditory processes and phonemic awareness become sharp with reading. The neurological regions of the brain are stimulated by reading. 

కొన్నిసంవత్సరాలుగా ఇటువంటి విద్యార్థులనే చూస్తున్నాను.

నేడు ఎక్కువ శాతం పరీక్షలు పాసైనవారు  (చదువుకున్నవాళ్ళు) పుస్తకాలు చదవలేరు సరికదా పది పేజీలు కూడాచదవలేరు.   అందుకే వాళ్లకి IELTS  చాలా కష్టం  IELTS వ్రాయడం ఎఫ్ బీ లో సొల్లు రాసినట్టు కాదు.  నోటికొచ్చినట్టు అభిప్రాయాలు చెప్పడం కాదు, అడ్డగోలుగా వాదించడం కాదు. శాస్త్ర జ్ఞానాన్ని సహేతుకంగా వివరించడం. శాస్త్రవిజ్ఞానం ప్రపంచజ్ఞానం మన దగ్గర లేవు అన్నవిషయం గ్రహించడానికి  ఏళ్ళు పడుతుంది.  ఒప్పుకోడానికి అహంకారం అడ్డొస్తే  పోయేది విద్యార్థే . కానీ IELTS కూర్చుంటున్నప్పుడు కూడా ఈ విషయాలన్నీ చెపితే గాని తెలియవు.  IELTS  ప్రశ్నలు జవాబులు ఇచ్చేస్తే చదివేసుకుంటాడు. దీన్నే IELTS  కోచింగ్ అంటారు.


IELTS 250 words Essay వ్రాయాలంటే పేగులు తెగుతున్నాయి. ప్రశ్న చేంతాడంత (నాలుగైదు వాఖ్యాలు) ఉంటుంది. నేరుగా ఉండదు. ప్రశ్న దేనిగురించో అర్ధం కాక  వాళ్లకు తోచినది మరేదో(ఆఫ్ టాపిక్) వ్రాసేస్తుంటారు.


చారిత్రక , సామాజిక , వైద్య , సంగీత , క్రీడా విషయజ్ఞానం తో పాటు ప్రపంచజ్ఞానం చాలా అవసరం. ప్రపంచంలో జరుగుతున్న జరిగిన వాటిని ఉదాహరణలు చూపుతూ ముగింపులో జడ్జిమెంట్ వ్రాయవలసి ఉంటుంది.


చదావాలనే ఎవరికీ ఇంకితజ్ఞానం ఉండటం లేదు. ఏ చదవాలో తెలియటం లేదు అంటారు . చదవమని లింకులు  పంపినతరువాత చదవలేకపోతున్నామని గుడ్లుతేలేస్తున్నారు. అన్ని రంగాల జ్ఞానము , చరిత్ర - క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే ప్రపంచాన్ని- చదివి వినిపించాల్సొస్తోంది. 90 శాతం మంది చదివేశక్తి పోయింది, చదవలేకపోతున్నామని ఒప్పుకుంటున్నారు. చదివిన తరువాత అర్ధం కాకపోడం ఒక సమస్య , అంతకన్నా పెద్ద సమస్య విషయాన్ని తప్పుగా అర్ధం చేసుకోడం. వెంటనే మర్చిపోవడం. ఇలాటివాళ్లకి చదవమని చెప్పే పెద్దవాళ్ళు , మిత్రులు ఉండకపోవడం పెద్దలోటు. 


Monday, August 3, 2020

Bharatavarsha 17

అంగయార్ కన్నె: నీకంత కొడుకు కలడా! నీవట్లు కనిపించవు. 
మీనాక్షి: కొలది సంవత్సరములుగా నేనే విశాఖపట్నము పోయి  అచ్చటనే వాడిని చూచి వచ్చు చున్నాను. మొదటిసారి  నాదగ్గరకు వాడు వచ్చినాడు. విధి వ్రాతెట్లున్నదో చూడుము. జరగకూడనిది జరిగి పోయెను. వినకూడనిదే వాడు వినియుండెను. వాడు నా గురించి ఏమనుకొనునో?
అంగయార్ కన్నె: ఈ పాఠశాలలో ఎవరైననూ నీవు  విక్రముడు భార్య భర్తలనుకొందురు.  నీ గురించి నాకు తప్ప ఎవరికీ  తెలియదు. అతడుకూడా అట్లే అనుకొనును. నీవతడిని పెళ్ళి చేసుకొనిన బాగుండును. మీనాక్షి: హు! అతడితో పెళ్ళా? మగవారి ఊసెత్తిన భయము కలుగుచున్నది. 
అంగయార్ కన్నె: అట్లయిన ఎంతకాలమిట్లు కొనసాగింతువు? 
మీనాక్షి: నిన్న జరిగినది చెప్పితిని కదా!  ఇంక ఈ జీవితములో పెళ్ళి అనునది కల్ల
అంగయార్ కన్నె: మీనా, ఈరోజెందులకు అగస్త్యను తీసుకొచ్చినావు?
 మీనాక్షి మొఖము వివర్ణమయ్యెను.  ఆమె మౌనము వహించెను. 
అంగయార్ కన్నె: ఏదో కారణముండియె ఉండును. నేను నా వైవాహిక జీవితమును గురించిన అత్యంత గోప్యమైన విషయములను కూడా నీకు జెప్పి యుంటినిగదా నావద్ద దాపరికమెందులకు?  "నా యొద్ద దాచిన యెడల నీవొక్కతివే  భాదపడవలె"నని కన్నె యనగా. "నీకు తరువాతి తరగతి లేనిచో మనము   పచ్చికలో చెట్లక్రింద కూర్చొని మాట్లాడుకొందుము. ఈ ప్రదేశము క్షేమము కాద" ని మీనాక్షి యనగా "నాకు తరువాత గంట ఖాళి ఉన్నద"ని కన్నె అనెను.

ఫలహారశాల-నుండి-బయల్వెడలి-యాసంగీత-లలామలు-జోడుగుఱ్ఱములవలె-సాగుచుండ యా 
కింకిణి సమ్మేళన మూర్ఛనంబు మేఖల కన్యకా ప్రవాహ  లావణ్యమును తలపించుచూ  చూపరులకు నయనానంద మగుచుండెను. కన్నె, మీన పచ్చికలో కూర్చొనిరి."అగస్త్యకి చాలా సమస్యలు" మీనాక్షి మొదలు పెట్టెను. నీ   కొడుకుకి  సమస్యలా ? తానే  నీకొక సమస్యవలె  నున్నాడు అని కన్నె యనగా "సమస్యలనగా సందేహాలు, ప్రశ్నలు వాటితో బుర్ర వేడెక్కించుకొని మనస్తాపము చెంది విశాఖపట్నము వెళ్లిపోవ సిద్ధమయ్యెను కానీ నేనే పట్టిపట్టి ఇచ్చటికి తీసుకు వచ్చితిని. " ఇంతకీ నీకొడుకు ప్రశ్నలేమి ?" అనుచు కన్నె  అమాయకముగా అడిగెను. మీనా చెప్పదొడిగెను.  

"అమ్మ ఏమిచేయుచున్నది? ఎట్లు సంపాదించు చున్నది? ఎంత సంపాదించుచున్నది?  ఎవరితో గూడి యుంటున్నది? ఇంకా చాలా ఉండవచ్చు, నేను గ్రహించినవి చెప్పగలిగినవి మాత్రము ఇవే. అని మీనా ఆగి దూరముగా  వాలీబాల్  ఆడుచున్న విద్యార్థులవంక  చూచుచుండెను.     తల్లి తండ్రుల వద్ద పెరుగుచున్న పిల్లలకి ఇవి తెలుసుకొనవలసిన పనిలేదు. వంటరి జీవితము గడుపుతున్న తల్లి కనుక  ఈ ప్రశ్నలన్నీ  సహజంగా వాడి మనసులో తిరుగుచుండును.  ఈ ప్రశ్నలన్నీ ఏ తనయుడైననూ  నేరుగా తల్లిని అడగలేడు. అట్లని మిన్నకుండలేడు. ఏతల్లికైననూ ఇది మిక్కిలి  మనస్తాపము కలిగించును. స్త్రీ ఏమి చేయుచున్నదో  వేయి ఆరాలు తీయుటకు పురుషులు ఎప్పుడూ సిద్ధముగా నుందురు. ఆ పురుషుడు కొడుకైననూ."యని మీనాక్షి గద్గద స్వరముతో  పల్కుచుండగా కన్నె కళ్ళు చెమ్మగిల్లెను.  "విక్రముని వివాహము చేసుకొనిన ఈ సమస్య తొలగి పోవునని అని పించుచున్నది." 

మీనాక్షి:  అగస్త్య తండ్రి  చేసిన పని చూసి నాకు పెళ్లి మీద నమ్మకం పోయినది.  విక్రముడు నాకు చాలా సాయపడి మంచితనము నటించెను. ఇప్పుడు విక్రముడు కూడా అట్లే ప్రవర్తించుచున్నాడు.  పాఠశాలలో నా కథ నీకు తప్ప ఎవ్వరికీ తెలియదు.  అగస్త్య ఇప్పుడా  విషయమును తెలుసుకొన తహతహ లాడుచున్నాడు 
కన్నె: కొన్ని విషయములు చూసి గ్రహించవలెను , కొన్ని విషయములు చదివి గ్రహించవలెను కొన్ని విషయములుచెప్పిన విని అర్థముఁజేసుకోవలెను. 

మీనాక్షి: చెప్పిననూ అర్ధముజేసుకొనలేని వానికి జెప్పేమి ప్రయోజనము? జెప్పిన నర్ధముకానివి జూసి యైననూ గ్రహించగలడని ఇచ్చటికి దీసుకువచ్చితిని  కన్నె: మంచిపని జేసితివి. నీ దైర్యమునకు నిన్ను మెచ్చుకొనవలెను, నాకు పెళ్లియనిన నమ్మకము లేదని తెగించి చెప్పుచున్నావు. నన్నుజూడుము నాకు పురుషత్వములేని భర్త ఉండి ఏమి ప్రయోజనము?  సంఘమునకు వెరచి ఇట్లు బ్రతుకుచున్నాను.  

ధైర్యము కాదు ఇది వైరాగ్యము, వెగటు. దక్షిణామూర్తి  వల్ల వివాహము మనిన వెగటు పుట్టినది ఇప్పుడు విక్రముని వల్ల  పురుషులన్న వెగటు కలుగుచున్నది. ఇక నా జీవిత గమ్యము సృజనాత్మక సంగీత తీరము. 
కన్నె:హు!వృత్తి జీవితమేతప్ప వ్యక్తిగత జీవితమునకు తెరదింపవలెనని నిర్ణయించు కొంటివన్నమాట. విడాకులు మంజూరు అయినవా? 
మీనాక్షి: కొద్ది రొజులక్రితమే ఆస్తి వ్యాజ్యము  పూర్తి ఆయినది. ఈ మధ్యనే విడాకులయినవి. 
కన్నె: నీవు స్వేచ్ఛను పొందినావు. నీవిప్పుడు ఒకరి భార్యవికావు. నీస్వేచ్ఛా జీవనమును  అభిశంసించు హక్కు నీ పుత్రునకు లేదు సరిగదా వాని తండ్రికైననూ లేదు.  పరిపక్వత పెరిగిన యెడల తానే అర్ధము చేసుకొనును. 
మొదట నా కుమారుడు   ప్రశాంతముగా నుండిన పిదప నేను ప్రశాంతముగా నుండగలను. హక్కుల మాటటుంచుము నీతియన్నదొక్కటుండవలెను కదా! హక్కులకోసము ప్రాకులాడు ఇచ్చ  నాకున్నచో కానివాడని దెలిసిననూ నా ఆస్తంతయూ  అగస్త్య తండ్రికి నేనెల ఇచ్చెదను?  

నిన్న రాత్రి అగస్త్య  మాగది  వైపు వచ్చినట్టు నాకు సందేహము కలుగుచున్నది.వ్యక్తి గతజీవిత మందు స్వేచ్ఛను అనుభవించిననూ  సహింపజాలిని సమాజమిది. ఇక నా జీవిత గమ్యము సంగీతమే 

దీనికి వేరొకరికి  సంజాయిషీ ఇవ్వ పనిలేదు. మీ గదుల మధ్య దూరమెక్కువ కదా అతడెట్లువినును  నీవు పొరపడుచున్నావు, పాఠశాల చూచినాడుకదా  కొన్నిసందేహములు తీరియే యుండును. అని కన్నె అనెను. అగస్త్యుడు తల్లితో ఇంటికి పోయి మరుసటి రోజు విశాఖపట్నం పోయెదనని చెప్పెను.  

Sunday, August 2, 2020

Bharatavarsha 16

చరవాణి రవలు పలుకుచుండ మేల్కొనిజూడ సమయము 8 గంటలు  కావచ్చుచున్నది. చరవాణి చూడ బసవడి పేరు కనిపించెను బసవడేందుకో పిలుచుచున్నాడు.  " ఇప్పుడే లేచితిని  ఇంకను పళ్ళుతోములేదు,  అని ప్రారంభించెను.  చాలా ఏండ్లతరువాత మా అమ్మ వద్దకి వచ్చి ఉంటిని యనుచు మాటలాడుచుండ చావడి గదిలో ఏదో అలికిడయ్యెను. "అమ్మ తయారయ్యి సిద్ధముగా ఎచటికోపోవ సిద్ధముగా నున్నది." మరల మనము మాట్లాడుకొనవచ్చును" అని అగస్త్యుడనగా " నిద్రపోతువలే ఇంతసేపు పడుకొని ఇప్పుడు పరిగెత్తుచున్నావా?”యని బసవడనెను, “నీవు తిండిపోతువు నేను నిద్రపోతును కాదన్నవారెవరు” యని అగస్త్య వాణిని ఖండించెను. “అమ్మా ! నేను విశాఖపట్నము పోయెదను.” అని పలుకగా. “నేడుంది రేపుపొమ్ము.” అనెను మీనాక్షి. “నేడుపోవుట ముఖ్యము నన్ను పోనిమ్ము మరల వత్తును.” నేడు నీతో అత్యవసరమైన పని ఉన్నది  ఉండవలెను " యని  అగస్త్య ను ఒప్పించి తనతో పాటు పాఠశాలకు రావలెనని చెప్పగా 

అగస్త్య తయారయ్యి బట్టలు ధరించి వచ్చెను. అగస్త్య పదపోయెదమని మీనాక్షి ముందుకుసాగెను. ద్వారము దాటిన పిదప " తాళము వేయుట మరిచినావు " అని అగస్త్య అనగా వారు నిద్రించుచుండిరి. యని మీనాక్షి పల్కిన  తోడనే అగస్త్య మొఖమున రంగులు మారినవి. మీనాక్షి అది గమనించి గమనించనట్లు నడవ( corridor) కేసి నడవ సాగెను. అగస్త్య ఆమె వెనుకనే నడుచు చుండ అతడి అంతరంగమున ప్రశ్నలు పరిగెడుచున్నవి " అతగాడెవ్వడు? పేరేమి? వృత్తి ఏమి? వయస్సు ఎంత? మనిషి ఎట్లుండును ? గుణము ? రాత్రి ఎంత గొడవ పడినారు మా అమ్మను చెంప దెబ్బ కొట్టిన  నూ ఆనందముగా నున్నది. ఏమీ జరగనట్లు ఎందుకు నటించుచున్నది? 

ఈమె నన్నెక్కడికి కొనిపోవుచున్నది?" అప్పుడు అతడికి ఒక వింత కోరిక వచ్చెను పరిగెత్తుకుని వెనక్కుపోయి నిద్రించుచున్న ఆ నారాధముడిని  పిడిగుద్దులు గుద్దవలెను"  మీనాక్షి ఎత్తు గదిముందు నిలిచి తలుపు తీసెను. సువర్ణశోభలీను అద్దాలగది లోకి తల్లి అడుగు పెట్టగా పక్కనే అగస్త్య నిలిచి క్రిందకి పోవు మీట నొక్కెను. “బట్టలు కొనిపెట్టుటకు తీసుకుపోవుచున్నదేమో” అనుకొని  ఆ తలంపుకు నవ్వుకొనెను. సింహద్వారం దాటి బయటకు వచ్చి, జాతీయ రహదారిపై నిలిచి ఉన్న బస్సును చూసి వడి వడిగా నడుచుచు బోయి మీనాక్షి బస్సునెక్కెను.  అగస్త్య వాహనము పై వ్రాసియున్న పేరు శ్రద్ధతో చదివేను " జాస్మిన్ ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్ "  అగస్త్య బస్సెక్కి తల్లి పక్కనే కూర్చొనెను. బస్సు బయలుదేరెను.


పది నిమిషములలో బస్సు ఒక సువిశాల ప్రపంచములోకి అడుగిడెను. గృహ సముదాయ సౌందర్యమంత  మనోఫలకముపై వేసిన ముద్రను జాస్మిన్ అంతర్జాతీయ పాఠశాల   ప్రవేశద్వారం పైనున్న శిల్పకళా చాతుర్యము తుత్తునియలు చేసెను. కవి కల్పనా శక్తినతిక్రమించిన నిర్మాణ చాతుర్యమేదియో అచ్చట సచేతనముగా నున్నది. వాహనము క్రమగతి యందు ఎన్నోదృశ్యములు నేత్రపటలము పై క్షణకాలము  మెరిసి మాయమగుచున్నవి. క్షితిజముల వెంబడి పేర్చినట్టున్న కొండలు    భువనమునకు హద్దుల్ని చూపుచున్నవి.  కనుచూపుమేరలో కనిపించు పచ్చిక పట్టు ఒక జలధివలె నగుపించగా, ఆ పచ్చికపై  పాఠశాల భవనము జలధిన తేలుచున్న ఓడవలె, శుక్రగ్రహమును వీడి వచ్చిన జగనోహినే యనిపించెను.  ఖగోళపరిశోధనా శాల యందు అడుగిడి  నక్షత్రావలోకన జేయు పరిశీలకునివలె మనంబు నద్భుతాతిశయమ్మును  పొందెను.  బస్సు భవంతి ముందున్న రాజకల్పమహాశ్వేతఛత్రము క్రింద నిలిచెను.  బస్సు దిగిన తర్వాత మీనాక్షి " పాఠశాల ఎట్లున్నది ?" అని అడుగగా  మీనాక్షీ నందనుఁడు "ఈ మహార్ణవం ముందు ఏదైననూ దిగదుడుపేకదా !" అని తల్లిని అనుసరించెను

పాఠశాల ముఖ్య అధిపతి తిరు రామచంద్రన్ వద్దకు కొనిపోయి తనకుమారునకు పాఠశాలచూచుటకు అనుమతికోరుచు లిఖితపూర్వక పత్రమును నిచ్చెను. తిరు రామచంద్రన్   చిరు మందహాసము జేసి నేడు మీకు ఎన్ని తరగతులు కలవు యని విచారించి మధ్యానము తరగతులు లేవని చెప్పగా, భోజనసమయము తరువాత ఇంటికిపోవుటకు ఉదారముగా అనుమతినిచ్చెను. 

బయటకు వచ్చు అగస్త్యకు ఒక  జంటకనిపించేను . వారు నిన్న రాత్రి ఇంటికి వచ్చిన జంట. " వీరు ఇచ్చట పనిచేయు సిబ్బంది కావచ్చు అనుకొని ముందుకు సాగెను. మీనాక్షి నడవలో ( కారిడార్) నడుచుకుని సాగుచుండ అగస్త్య ఆమె వెనుక పోవుచుండెను. 5 నక్షత్రముల సత్రమును తలదన్ను క్షేత్రము మది. తల్లి అక్కడ ఆగి నీవు ఏమైననూ ఉచితము గా తినవచ్చు, వలసినది తిని పాఠశాల  భవనము చూసి రమ్ము నా తరగతి గది అదిగో , నేనిచ్చటనే ఉందును. అని జెప్పి మీనాక్షి తన తరగతి గదిలోకేగెను.

అగస్త్య ఉపాహారం తినుచూ , భావనసౌదర్యమును ఆస్వాదించుచూ బసవడు గుర్తుకురాగా " ఉచితముగా పెట్టు బసవడు కదిలిన ఒట్టు." అను మిత్రులు అనుమాటలు  గుర్తుకొచ్చినవ్వు వచ్చెను. నవ్వుచున్న అగస్త్యునికి వెనకనెవరో తనతోబాటు నవ్వుచున్న ట్లనిపించి క్రీగంట చూడగా ఎవరో ఇద్దరు , సిబ్బందివలె నున్నారు , తినుచూ నవ్వుకొను చున్నారు. అందొకడు నల్లవాడు మరొకడెర్రవాడు. నల్లడెర్రడితో, " వందలకోట్లు పోసి ఎవరో జైనులు,  బహు బలిసిన  గుజరాతీ వ్యాపారులు కట్టిరట ఈ పాఠశాల. వారు మాటలను బట్టి వారు కొత్తగా జేరిన శారీరక శిక్షణ విభాగము , ఆల విభాగమువారని అగస్త్య అర్ధము చేసుకొనెను. ఎర్రడునల్లడితో " ఇక్కడికొచ్చేవారంతా బలిసినోళ్లే. బాగా ధనము మూలుగుచుండిన ఏమిజేతురు పిల్లలను లక్షలు కట్టి ఇక్కడ జేర్చుచున్నారు. ఇక్కడజేరిన నివసిస్తున్న  పిల్లలలో ఎక్కువమంది తల్లితండ్రులకు అక్కరలేని సంతానమే. మన జీతము లేమున్నవి. అధిపతి జీతము చూడుము వాడికి నెలకి ఐదు లక్షలట.

అదృష్టమనిన అట్లుండవలె.  కష్టపడకనే సర్వ భోగములను అనుభవించుచున్నాడు. వాడి కళ్ళు అన్నీ ఆ మీనాక్షి మీదే. మీనాక్షి అందమే అందము. నీకు మొదటి మీనాక్షి అనిన ఎంత ఇష్టమో నాకు రెండవ మీనాక్షి అనిన అంత ఇష్టము. రెండవ మీనాక్షి ఎవరు ? అని అడిగెనొకడు. గాత్రము చెప్పు అంగయార్ కన్నె, తమిళములో అంగయార్కన్నె అనిన మీనాక్షి అని అర్ధము. నీవెన్ని జెప్పిననూ పియానో మీనాక్షి స్థాయికి జేరగల అందము ఈ పాఠశాలలో ఎవ్వరినీ లేదు. రంభతో పోటీ పడగలిగే  కుంభములున్న.. వినలేక  అగస్త్య అచ్చట నుండి లేచెను.  

నడవనందు మరబొమ్మవలె  నడుచుచున్న  అగస్త్యకు  బాహ్య సౌందర్యములేవియునూ  కానరాకున్నవి.   వివిధ విచిత్ర భావనల తాకిడినందు తన వ్యక్తిత్వమును పునర్నవీకరణము అగుచున్నదన్న  ఎరుకలేక సాగుచున్న అగస్త్యకు  బాహ్య స్పృహ ముడిఁగిన ఇంద్రియములు తత్తయ్యలు విని స్మారకమును పొందినవి.    తత్తకతక.తత్తకతక. తత్తకతక.  పక్కనున్న తరగతి గదిలో  వరదాచారి నాట్యమందు నిమగ్నమయ్యెను.  ఆ నాట్యమందు అగస్త్య  మనసూరట పొందెను . పిల్లలందరూ నాట్యం చేయుచున్నారు.  ఆచార్యుడు లయ మార్చి  కొత్త తాళం అందుకొనెను. "థాథా  తయ్యకు దిద్దిమి"  ఆ నాట్యము చూచు చుండగా తెలియకనే  కాలమెట్లో  గడిచిపోయెను. అగస్త్య ముందుకి కుడి చేతివైపు తిరిగెను. గాత్రం తరగతి జరుగు చున్నది. స్వర  ప్రవాహము వెల్లువెత్తుచున్నది. రెండవ మీనాక్షి అంగయార్కన్నె  చూసి నవ్వెను  అగస్త్య కూడా నవ్వి  ముందుకు కదిలెను.  విరామ సమయమును సూచించుచూ గంట మ్రోగెను.  అందరూ బైటకు వచ్చుచుండిరి. ప్రాంగణమంతయూ కలకలముగా నున్నది మీనాక్షి, అంగయార్ కన్నెబయటకు వచ్చి తేనీరు సేవించుచుండిరి. అగస్త్యుడు వారిని దూరమునుండి చూచెను.  అతడి ముఖము ముకుళి తమాయెను.    

Saturday, August 1, 2020

Bharatavarsha 15

సాయంసంధ్య సమీపించుచుండ పురుచ్చి తలైవార్  డాక్టర్ ఎం జీ రామచంద్రన్  చెన్నపట్టణ  రైలు నిలయము నుండి నిర్గతినొందిన భారతవర్ష అగస్త్య రహదారిపై సాగుచుండిరి. " నీవు చాలాదూరము  బోవలెనోమో? యని అగస్త్య అనగా  ' ఇచ్చటనుండి విశ్వవిద్యాలయము కేవలము మూడు కిలోమీటర్ల దూరమునున్నది నేను , త్రిచక్రవాహనమునైన, లేనియెడల  కాలినడకనైన పోయెదను నీవెచ్చటికేగవలెను  ఎట్లు పోయెదవు ? అని భారతవర్ష యనెను.  నేను తారా మండలము పోవలెను అని అగస్త్య అనగా నీ  వక్రోక్తి  నాయుక్తి కందకున్నది  నీపోకడ  చూచిన రాకెట్టు కావలెనందువేమో ?  అని వర్ష అనగా " అవును వలయును " అని అగస్త్య బెట్టు జేసెను.

జూచిన నీకు ఊర్ధ్వగతి దప్పదనిపించుచున్నది యని శ్లేష (రెండర్థములు గల శబ్ద ప్రయోగము)న చతురోక్తి ప్రయోగము చేయగా " నాయనా నీకు దండము " నాకింకనూ భూమిపై నూకలు చెల్లలేదు "  నేను పోవలసినది  తారామణి యను ప్రదేశమునకు అది ఇచ్చటకు పదునైదు కిలోమీటర్ల దూరములో నున్నది. ఊరకనే తారామండల మని వెంగెమాడబోయితినని అగస్త్య బిక్కమొగము వేయ భారతవర్ష నవ్వుకొనెను.  ఇంతలో విశ్వవిద్యాలయము వారు వీరిని గుర్తించి  వీరివద్ద  వాహనమును నిలిపి  భారతవర్షకు హస్త సంజ్ఞ చేసిరి.

వర్ష కూడా వాహనములోనున్నవారిని గుర్తించి  ప్రతిసంజ్ఞ చేసెను.  నాపేరు అన్నయ్య కార్యనిర్వాహకునిని , నాపేరు తంబిదొర నేను వాహన చోదకుడిని అని వాహనము లో నున్న ఇద్దరు పరిచయము చేసుకొని అగస్త్యను తారామణి వద్ద విడిచిపెట్టగలమని పలకగా, మిత్రద్వయము వాహనమునధిరోహించిరి. “టైడల్ పార్కు వద్ద మాగృహము కలదు, నన్నచ్చట వదిలిన చాలును. అన్నయ్య గారు మీపేరు బహు విచిత్రముగా నున్నది, నాకొరకు మీరు శ్రమ తీసుకొనుచున్నారు   సభక సమయము మించిపోవునేమో” అని అగస్త్య వారితో యనగా సభారంభమునకింకనూ సమయమున్నది , ఇంక శ్రమ యందురా ఆతిథ్యమిచ్చువానికి శ్రమయందు అలసట గాక సంతోషముండవలెను అని  అన్నయ్య ఉద్ఘాటించగా అగస్త్య భావావేశం భరితుఁడై అయ్యో నాభావములకు తగ్గ భాష నావద్దలేదు, ఎంత సంస్కారవంతంగా మాట్లాడారు. నేను కవినైనచో …అయిననూ తప్పదు నన్నాపవలదు అని వాహనంలో అందరూ ఉపహసించుచున్ననూ లెక్క చేయక బిగ్గరగా తనకు వచ్చిన

జెండాపై కపిరాజు, ముందు సితవాజి శ్రేణియుం గూర్చి నే
దండంబుంగొని తోలు స్యందనముమీద న్నారి సారించుచుం..

అని పాడి ఆపై రాక ఆపేసాడు. అందరూ  అతడినొక కొండముచ్చు వలే చూచుచుండ, “నా భావావేశమెట్లు చల్లారును? విద్యతో, సభ్యత  కాదు కాదు సభ్యతతో.. విద్యను  సంస్కారము చేసుకోవలెను” అని తొట్రుపాటు పడుతూ అగస్త్య ముగించెను. మీరు మీపాటతో విద్యకి  దహన సంస్కారం చేసేశారు అన్నాడు చోదకుడు. అందరూ ఘొల్లుమని నవ్వారు. అప్పుడు భారతవర్ష భావగాంభీర్యమైన భాష క్లిష్టత లేని విశ్వజనీనమైన  దృక్పథముతో

మంచిగంధము కన్న మంచిమాట మిన్న
అబ్ధి కంటే మిన్న సభ్యతొక్కటి యున్న
సహకారమున్న పొత్తు ప్రభవిల్లునన్న
సంస్కారమున విద్య  శోభిల్లునన్న

అంటూ పద్యాన్ని చెప్పి అందరినీ అలరించాడు. వాహన ప్రవాహము గొదావరీ ప్రవాహమును పోలి ఉరకలేయు చుండెను. ప్రవాహము మందగించినప్పుడు వాహనము మీనమువలె జారుచు, కూడళ్ల వద్ద  వాహన నియంత్రణా దీపము ఎరుపు జూపినపుడు వాహనములన్నియూ పాములవలె బుసకొట్టుచుండెను ప్రవాహము పెరిగినప్పుడు శరమువలె శీఘ్రగతిన సాగుచూ వాహనము పురోగతిని పొందుచుండెను.
అప్పుడు అగస్త్య “టైడల్ పార్క్ కు బోయి ఈదులాడవలెననిపించుచున్నది.” అనెను.

అప్పుడు చోదకుడు తంబి” TIDEL is a portmanteau of TIDCO and ELCOT. It is the biggest IT park in India. TIDEL Park is a 13-storied building with 77 companies.” అని ఆంగ్లమున వివరించెను. వాహన చోదకుడైననూ తంబి ఆంగ్లమున దిట్టవలె నున్నాడు portmanteau అనగానేమి? అని అగస్త్య అడగగా “నిఘంటువున చూచుకొనుము” అని తంబి పరిహాసమా డెను. ఫోర్త్ మాంతో  యనిన  రెండు పదముల కలయిక. Edutainment( education and entertainment) , Workaholic ( work and Alcoholic)వలె  అని భారతవర్ష పలుకుచుండ వాహనము టైడల్ పార్క్ ను సమీపించెను. తంబి వాహనమును వెనుకకుతిప్పి విశ్వవిద్యాలయమునకు పోవుటకు సిద్ధముగా నిలిపెను. పిమ్మట  అగస్త్య వాహనమునుంచి దిగి చిరునామా కాగితమును చేతబుచ్చుకుని , అందరికి అభివాదం చేసి సెలవు తీసుకొనెను. వాహనము విశ్వవిద్యాలయము దిశగా అతిరయమున సాగిపోయెను.  
                               
ఆకాశహర్మ్యము జూచి అబ్బురపడి సింహద్వారము చెంగట నిలిచినంతనే కావలివారు మరియు రక్షణాధికారి  "ఎవరివద్దకు పోవుచున్నారు?" అని  ప్రశ్నించగా మీనాక్షిగారి గృహమునకు అని ప్రత్యుత్తరమిచ్చి చేవ్రాలు చేసి  గృహసమూహము నందడుగిడిన అగస్త్య ఇంద్రాగ్ని తళుకును తలపించుచున్న భవనమును గాంచి మయసభా ప్రాంగణమందున్నట్టు  భ్రాంతి నొందెను. నలుదిక్కుల కలయజూచి పిమ్మట ముంగిట నున్న సుందర నందనమును తిలకించి కావి , సింధూర , పీత , హరితవర్ణ దళములతో అల్లుకు పోయిన లతిక, లతాంతములను కాంచినగస్త్యకు  గ్రహాంతరము బోయి నట్లనిపించెను. ఆ అద్భుత సౌందర్యమునకుముగ్దుడయ్యి ఒక ఛాయా చిత్రమును గ్రహించి ముందుకిబోవ నచ్చట నొక జలాశయమగుపించెను. అంతట ఉన్మత్తతనుగొల్పు పెను ఝంకారము వినవచ్చెను  తలెత్తిజూడ ఆకాశమంతయు బంగారు పుప్పొడి అద్దినట్లున్నది అందొక విమానము గాజుతొట్టెనందీదులాడు జలపుష్పమువలె సాగుచుండెను. సూర్యకాంతి పరావర్తనముచే యా లోహవిహంగము దగద్దగాయమానముగా కనులు మిరుమిట్లుగొలుపుచుండెను.
జలాశయమున లతిక లతాంతములను మించిన ఒంపులుగల లతాంగిలు రాజహంసలువలె కనిపించిరి. శృంగార భావనలు చెలరేగుచుండ తేరిపారజూచుట పాడికాదని భవనములోపలకి ప్రవేశించెను. అంతస్తాంతర రవాణా వ్యవస్థ మిక్కిలి ఆధునికంగా యున్నది దర్పణాలంకృతమైన ఎత్తుగదిలో(lift) కి ప్రవేశించి 7 వ అంతస్థు పోవుటకు మీట నొక్కెను.  గది పైకిపోవుచుండ మస్తిష్కమందు ఆలోచనలు మధుపముల వలె పరిభ్రమించు చుండెను.    ఈడేఱి స్వేచ్ఛగా తిరుగువారిని, కట్టుతప్పి హద్దుమీరినవారినితల్లిదండ్రులు ఉన్నచో మందలింతురు, అటువంటి తల్లితండ్రులున్నచో పిల్లలేమిచేయవలెను? మస్తిష్కమందు ఏల  మలిన తలంపులు చెలరేగుచున్నవి,  నా అంతరాత్మకు సైతము తలవంపు కలుగునట్లు  నా తల్లినిగూర్చి నేడేల రోతగా ఆలోచించవలె?

భారతవర్ష అన్న మాటలు “నీ తల్లి నీకు ఊహ వచ్చిన కొలది సంవత్సరములు మాత్రమే నీతో ఉండెను. ఆమె గుణగణములను గ్రహించు వయసు నాడును నేడును నీకులేదు” గుర్తుకువచ్చి ఆలోచనలను కట్టిపెట్టెను. ఎత్తుగది 7వ అంతస్తు జేరెను . తల్లి నవ్వు ముఖంతో తలుపు దీసి సిద్ధముగా నున్నది. అగస్త్య నవ్వుచూతల్లికాళ్ళకి నమస్కరించెను.  తళుకులీనుచున్న విశాలమైన గది. సోఫా ప్రక్కనున్న  పియానోను చూచెను. తల్లికాఫీ చేసి ఇవ్వగా ఆమె ఎదురుగా కూర్చొని కాఫీ త్రాగుచుండెను. తల్లి ఏమిచేయుచున్నది , ఆమె జతగా డెక్కడ?  యను ఆలోచనలు ముప్పిరిగొన అడుగుటకు నోరు రాక తల్లి చేతి కాఫీ త్రాగి స్నానమునకు బోయెను.  కొడుకు తినుటకు అట్లు వేసిపెట్టెను. ఇంతలో గంటమ్రోగెను. ఎవరో ఒక లుంగీధారి, చీరకట్టుకొన్న ఒక స్త్రీ లోనికి ప్రవేశించిరి. అగస్త్య అట్లు తినుచుండగా శ్రావ్యమైన సంగీతము వినిపించసాగెను.  అమ్మ పియానో నేర్చుకొను చున్నదేమో అనుకొనెను.

తినుట పూర్తిచేసి అగస్త్య పక్కగదిలోకి వెళ్ళుటకు ప్రయత్నించి అటులనే  నిలచిఉండెను మీనాక్షి అడుగుల చప్పుడు ఆలకించి " అగస్త్య ఇటురమ్ము అని పిలచి ఈయన వరదాచారిగారు అని పియానో నేర్చుకొనుటకు వచ్చి యున్నారు. ఈమె వారి భార్య అని జెప్పి ఈ అబ్బాయి మా అబ్బాయి విశాఖపట్నమందు చదువుకొనుచున్నాడు అని పరిచయము చేసెను.  పాఠము పది నిమిషములు మాత్రమే సాగెను. తరువాత వారిని సాగనంపి తలుపువేసి అగస్త్యవద్దకు వచ్చి కూర్చొనెను. నీ చదువెట్లు సాగుచున్నది?కళాశాల ఎట్లున్నది? ఆరోగ్యము ఎట్లున్నది? అని ప్రశ్నలు వేసెను. అట్లు వారు చాలా సేపు మాట్లాడు కొనిరి. అగస్త్యలో  ఆందోళన తొలగి ఉత్సాహము నిండెను.

మీనాక్షి వంటగదిలోకి పోయి వంట చేయనారంభించెను. అగస్త్య తల్లివద్దకుపోయి సహాయము చేయుచుండెను. భోజనము చేయుచున్నంతసేపు అగస్త్య ఎవరికొరకో ఎదురు చూచుచున్నట్లు మీనాక్షి  గ్రహించిననూ ఏమియునూ మాట్లాడలేదు. భోజనములు ముగించి నపిదప అగస్త్య, భారతవర్ష గూర్చి  బసవడు గూర్చి చెప్పెను. మీనాక్షి అన్నీ శ్రద్ధగా వినుచుండెను. అగస్త్య  "అమ్మా  నాచదువు అయిపోయిన తరువాత నేనుకూడా నీతోనే యుందుననెను."  అని నవ్వి ఊరుకొనెను.  మంచి స్నేహితులు ఉండుట గొప్ప వరము , ఈ వయసులో స్నేహితుల ప్రభావము పుస్తకముల ప్రభావముకంటె అధికముగా నుండును. నీస్నేహితుల గూర్చి చెప్పినచో నీ గూర్చి చెప్పెద నని  ఆంగ్లమునొక  సామెత కలదు. మంచి స్నేహమునెప్పుడూ వీడరాదు చెడు స్నేహములు చేయరాదని మీనాక్షి కొడుకుకి  హితవాక్యములు  అనుభవములు  చెప్పుచుండగా చాలా సమయము గడిచిపోయెను.  అగస్త్య నువ్వు ఇంక పోయి పడుకొనుము అని మీనాక్షి తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకొనెను.

ఒక అర్ధరాత్రి తలుపు చప్పుడు అగుచుండగా మీనాక్షి బోయి తలుపు తెరిచేను. అగస్త్య చెవులు రిక్కించుకొని విను చుండెను .ఆయన ఎవరు? ఎందుకు ఇప్పుడు వచ్చినాడు? అగస్త్య ఇట్లనుకొనుచుండగా వారిరువురు లోపలికిపొయి తలుపువేసుకొనిరి. లోపలనుంచి ఉండుండి ముక్కలు వినిపించుచుండెను. "త్రాగివచ్చినారా? విందుకి పోయివచ్చుచున్నాను."

  పెళ్లి  చేసుకొన్నపిదప  విందులకు పోనని  ఇచ్చిన మాట నిలుపుకొందును  ..అయ్యూ పోయి పోయి మరల అదే గోతిలో పడితిని తాగుడు అలవాటున్నచో నేను కన్నెత్తి చూసెడి దానను కాదు"   ఇప్పుడేమయినది తాగుడు మానలేను కానీ వలసినచో  రేపే మనము పెళ్లి చేసుకొనవచ్చును. అగస్త్య మెల్లగా తలుపుకి చెవి ఆనించెను . పెళ్ళికంటే గుణము ముఖ్యము నీవద్ద లేని గుణమే. ఆలస్యముగా రానని మాట ఇచ్చి ఇట్లు వచ్చుచున్న నిన్నేమనవలెను ?  "నాకే వంక పెట్టుచున్నావా విడాకులు తీసుకొనక ముందే ఇంకొకడితో ... నీ గుణము ఎట్టిది?" 

 "ఛీ! ఛీ! నీవంటి వాడిని నమ్మినందుకు నన్ను నేను చెంపదెబ్బ కొట్టుకొనవలెను"  అని మీనాక్షి అనుచుండగా ఆమె చెంపచెళ్లుమనెను.  అగస్త్యుడు చెంప తడుముకొనెను   మరుసటి దినమున వెళ్లిపోవుటకు  నిర్ణయించుకొనెను.