Eazy Foreign Languages

This blog is about German and French Language in Vijayawada. Articles, poems, songs and experiences of poolabala

Saturday, December 26, 2020

Bharatavarsha -101

 అగస్త్యుడు తండ్రితో మాట్లాడి క్రిందకి వచ్చి చూడగా బసవడు చిందులు త్రొక్కుచుండెను." ఆ చీకటి మనిషి వెడలెనా?" అని అడిగెను."అయ్యవారు వచ్చువరకు అమావాస్య ఆగునా ?"   

వాడిని  పోయినచో  పోనిమ్ము,  నీవేల చిందులు త్రొక్కుచున్నావు ?

ఇందాక మీ అమ్మ ఉన్నది అనగా నీవు చిందులు త్రొక్కినావు , ఇప్పుడు పార్వతి లేదు అని తెలిసి నేను చిందులు త్రొక్కుచున్నాను. 

పార్వతి లేదు అనగా ఆమెకు ఏమయ్యెను ? ఆత్మా హత్య చేసుకొనెనా ? చనిపోయెనా?!

పాపాత్ముడా , పాపం పార్వతి కేమాయెను అని అడుగుట  మాని ఇట్లడుగుచున్నావు , నీకొక తోబుట్టువుండిన  తెలిసి వచ్చెడిది

 బాల్యమెట్లు గడిచెనో గడిచిపోయెను , ఊహ తెలిసిన వయసుకి తల్లి తండ్రుల మధ్య చీలిక , విద్యార్థి దశ సత్రాల పాలాయెను. తోబుట్టువుండిన ఎంత బాగుండెడిది! నేటి నుండి  పార్వతి యే నా తోబుట్టువు , పార్వతికేమైనది చెప్పుము ?

పార్వతి అపహరింపబడినది అని సందేశము వచ్చెను అని  బసవడు అనుచుండగా అగస్త్యుడు చకితుడయ్యెను. " ఆ సందేశము నమ్మవలసిన పనిలేదు ఇది ఏ పన్నాగామో తెలుసుకొనుము "

చెప్పవచ్చినాడయ్యా చాణక్యుడు ! ఆ సందేశము పంపినది వర్షుడు 

ఎవరు ఎచ్చటున్నారో నన్నుఁడుగుము నేను చెప్పెదను.  ఇంకనూ వర్షుడు ఢిల్లీలో యుండెను, అతడికేట్లు తెలిసెను అతడెక్కడున్నాడో కనిపెట్టవలెను.  

నీకు అమ్మ ఎచ్చటున్నదో  తప్ప నీకు అన్నితెలియును.  వర్షుడు నేడు ఢిల్లీలో యుండి  రేపు అమెరికా పోవును సందీపుడు బెంగుళూరు నందు మంజూష విశాఖ నందు, ఈ విషయములందరికీ తెలియును.  వీటితో పాటుగా నాకు  మీ అమ్మఎచ్చటున్నదో కూడా తెలియును.  మీ నాన్న ఏమనెను ?     

నేను  చేయగలిగినది ఏమియూ  లేదట , అక్కరలేని విషయములందు దూరి  ప్రాణముల మీదకు తెచ్చుకొందునట. కొడుకు మీద నమ్మకము లేని తండ్రి ఎట్లుండునో చెప్పవలెనన్న అత్యుత్తమ ఉదాహరణ గా  నా  తండ్రిని చూపిన చాలు.    

వాజెమ్మ వలే తండ్రిని నిందింతువెందులకు నిన్ను నమ్మి  నా సమస్యలను ప్రక్కనుంచి వచ్చిన  నన్ను నమ్మి నాకు  నిజమెక్కడ చెప్పినావు ?

నిన్ను నమ్మకున్న  స్నేహమను పదము అర్ధరహితము జీవితము  వ్యర్ధము. 

అయినచో విదిష నీపై తాడెత్తున ఎందుకు లేచెనో  నాడు అడిగినప్పుడు తరువాత చెప్పెదనని వాయిదా వేసినావు , నేడు నీ తండ్రి నిన్ను నమ్మని పరిస్థి దాపురించెను. ఇకనైనా నిజము తెలుపుము 

అది ఒక పెద్ద కథ, ఇప్పుడు ఆ చీకటి మనిషిని వేటాడుట మాని ఈ కథ వినుట ముఖ్యమా ?  

ఓరీ దురాత్ముడా నన్నింకనూ మభ్యబెట్ట ప్రయత్నించుచున్నావా ? వాడెప్పుడో పోయినాడు , నేటికి వాడు చిక్కుట  కల్ల.  

అయిననూ నా తండ్రికి లేని బాధ నాకేల, నీకేల ఈ సంస్ధ ను భూస్థాపితము చేయుచున్నది దాని స్థాపకుడే అయినచో మనమేల ఉద్దరించవలె?

అట్లని తప్పించుకొనుచున్నావా? నిరాశ చెందుచున్నావా? వాడిని పట్టుకొను మార్గము నావద్ద  కలదు. 

"అయినచో ఆది యెట్లో తెలుపుము.” " ముందు నీ కథ చెప్పుము " 

నా  పట్ల తప్పు జరిగినది. అది చెప్పిన పిదప నాకు సాయము చేయకున్ననూ, నా ముఖము చూడకున్ననూ బాధ లేదు. నన్నసహ్యించు కొనవలదు.

తప్పు జరిగెనని చెప్పుచున్నావు కదా, దిద్దుకొనుటకు అవకాశము ఉన్నచో దిద్దుకొనచ్చు  ముందు విషయం వివరింపుము.  ఇద్దరూ భవనము పైకి పోయి నిలచినారు

భాగ్యనగరమున  సుందరి పరిచయమైన నాటినుండి ఆమె అందము నన్ను ఆకట్టుకున్నది. ఆమె అరుణతారావలె అద్భుతముగా నర్తించును. చిత్రములందు అవకాశములు కొరకు ప్రయత్నించు రోజులలో  ఆమె నృత్యమును ఒక చిన్న వీడియోగా రూపొందించెను. ఆమె నృత్యము నిత్యమూ చూచు నన్ను ఆమె నృత్య భంగిమలు ఆమె అంగ సౌందర్యము సమ్మోహన పరిచెను. ఆమె పైనున్న ఆకర్షణ క్రమముగా మోహముగా మారెను. ఆమెతో స్నేహము చేయవలెనని , మాట్లాడవలెనని అను కొన్ననూ నాకు లకుమకు గల ఆకర్షణ అప్పుడే మొగ్గ దశలో నుండుటచే నా ధ్యాస అంతయూ లకుమమీద ఉండెడిది. లకుమ ప్రమాదంలో పడి  జాడలేకున్నప్పుడు ఆకర్షణ బలపడెనని పొరపడి ప్రేమ మొగ్గతొడిగెనని భ్రమపడి లకుమ కొరకు సుందరి ఇంటికి పోయితిని.

 అప్పటికి   సుందరి తండ్రికి చివరి క్షణములలో నుండెను. అతడిని ఆసుపత్రిలో చేర్చుటకు నేను చేసిన చిరు సాయమును సుందరి మనసులో ఉంచుకొని నన్ను గొప్పవ్యక్తి అని ఆరాధించెడిది .   ఆమెను వెంట పడి  పొందవలెనని , పొందగలనని కలనైనా అనుకొనలేదు. ఆమె దృష్టిలో ఉన్నతుడివలే నుండవలెనని అనుకొంటిని.  కానీ అనుకోనిది జరిగెను ఆమె దృష్టిలో నేను నీచుడి నైతిని. 
సుందరిది ఉక్కుగుండె అని అందరూ అనుచుందురు ధైర్య సాహసములకు మారు పేరైన  ఆమెను నీవెట్లు బలవంతము చేసినావు ?
 బల్లిపాడులో అరుణతార గారి పాదములకు నమస్కరించుట ఏడ్చుట  నీవునూ చూచినావు కదా! అవును ఆమెకు కృతజ్ఞతాభావము మెండుగా నుండెను. ఆపై చెప్పుటకు అగస్త్యుడు సిగ్గుపడ  సాగెను. 
బసవడు: ఇప్పుడు సిగ్గు పడి లాభమేమున్నది ఏమి జరిగినదో చెప్పుము.   

 లకుమ తార అయినది. అవకాశములు కొరకు డైరెక్టర్లు ప్రొడ్యూసర్లుతో గడుపుట తో మొదలైన లకుమ పతనము  నాకళ్ళముందే కశ్యప్ అను డైరెక్టర్ తో తిరుగుచూ నన్ను తూలనాడుటతో పరాకాష్టకు చేరినది. నేను వంటరినైతిని. మరల సుందరి నా డెందమందు మెదిలినది. సుందరి పోవు ప్రతి విమానమందు నేను పోవుచూ, నీడ వలె అనుసరించుచూ ఆమె  కొరకు ప్రయత్నములు మొదలు పెట్టి ఒక నాడు బెంగుళూరు నందు ఆమె బసచేయు హోటల్ కు పోయితిని. అదే హోటల్లో వేరొక గది తీసుకొని ఆమె గది తలుపు తట్టితిని. సుందరి తలుపు తీసి ఆశ్చర్య పోయినది 

సుందరి : అగస్త్యుడా!  ఆశ్చర్యము  నేనిక్కడ బస  చేసినట్టు నీకెట్లు  తెలిసెను?
అగస్త్య: ఇష్టమున్నచో  అన్ని తెలుసుకొనవచ్చును. నేను   బసచేయుచున్నాను.
సుందరి :  నీవిట్లు నాకొరకు తిరిగి సమయము ధనము వృధా చేసుకొనుచున్నావు. 
అగస్త్య: నీవు నాకు పొదుపు భోదించవలసిన పని లేదు, ఇంతకీ లోనికి  రానిత్తువా? 
సుందరి : లోనికి రమ్ము , అరుణతార గారు మీ అమ్మ గూర్చి గొప్పగా చెప్పినారు.  ఆమె అన్న నాకు గౌరవము.   చాలా కాలము నుండి నీవు నన్నెందుకు అనుసరించుచున్నావు?
అగస్త్య:  నీకు నాపై దురభిప్రాయము కలదా? అరుణగారికి నేను నిన్ను అనుసరించుచున్నట్లు చెప్పితివా ?
సుందరి : నాకు నీపై దురభిప్రాయము లేదు   ఉన్నచో  ఆమెకు చెప్పవలసిన పని లేదు. 
అగస్త్య:  నీవెంత మంచి దానవో నాకు తెలియును. నీవు  అంత  బేల కావు  తెలియును. 
సుందరి: నీవు చేసిన ఉపకారము నేను మరువ జాలను. హైద్రాబాద్ వదిలి బెంగుళూరు ఏదైనా పని పై వచ్చినావా ? నేను నేటి రాత్రి కిచ్చటండి రేపు హైద్రాబాద్ పోవుచున్నాను . 
ఎల్లుండి 6E 288 నందు  చెన్నై పోవుచున్నావు, అది కూడా తెలియును.  నేను కూడా నీతో  వచ్చుచున్నాను. నీతో తిరిగిన ప్రతిసారి లకుమ నన్నెట్లు మోసగించుచున్నదో  వివరించితిని.  నేను మోసపోతిని నాకు నీ తోడు కావలెను. అని అగస్త్య ఆమె చేయినందుకొనెను.  సుందరి:   అగస్త్య నీవు తాగి యున్నావు బైటకు పొమ్ము! 
అగస్త్య:  నీ అందము నన్ను పిచ్చి వాడిని   చేసినది.  బల్లిపాడులో కూడా నిన్ను పొందవలెనని చూచితిని అప్పుడు అందరూ ఉండుటచే..  
సుందరి: అప్పుడు కుదరలేదని  ఇట్లు చేసెదవా ! నేను పిర్యాదు చేయకముందే బైటకు పొమ్ము 
అగస్త్య: చూచితివా మంచితనమునకు లోకము కాదని నిరూపించినావు,  మా అమ్మను ప్రేమించుట అరుణతారను గౌరవించుట అంతాబూటకము. ఒక ఆడది మోసగించినది మరొక ఆడది తన్ని అవమానించినది. నీవు దక్కకున్న నేనీ లోకమునే వీడి పోయెదను.  ఈ విషయము అందరికీ చెప్పిన నాకు ఆత్మ శాంతి లేకుండా చేయవలదు
                                            


 ఆమె తన చీరను విప్పి సోఫాపై పడవేసి  నీవు చేసిన సాయము వెల కట్టలేనిది  సుందరి లోవస్త్రములతో  నిలిచి నీకు కావలసినది తీసుకొనవచ్చును అని నాముందు నిలిచెను. అదివిన్న  బసవడు  హతాశుడయ్యెను. 
అగస్త్యుడు: అప్పుడు శిక్ష తప్పించుకొన్ననూ ఇప్పుడు నీకు   దొరికితిని  ఏమి చేసిననూ నీ ఇష్టము, ఆ సంఘటన  పిదప నాకు జీవితము పై ఏవగింపు కలిగినది, అనుచూ భవనము పై నుండి దూకుటకు పోవుచుండగా బసవడు నివారించి " చచ్చినంత మాత్రమున కళంకము తీరిపోవునా, అప్పులు చేసి తీర్చలేక  ఆత్మహత్య  చేసుకొన్నట్లు న్నది. అంతయూ మనమంచికే, పార్వతి నీకు తోబుట్టువయిన  సుందరి నాకు తోబుట్టువు, ఆమెకు న్యాయము జరగవలె నన్న నీవు బ్రతికుండుటయే కాక అభివృద్ధిలోకి రావలెను. అని  బసవడు అనుచుండగా   ఒక వాహనము క్రిందనుండి బయలుదేరుచుండెను.  వచ్చి పోవుచున్నాడు వీడెవడు. వీడెప్పుడు వచ్చినాడో మనము చూడలేదు అనుసరించ వలెను అని బసవడు చకచకా  క్రిందకు దిగి ద్విచక్రిక నెక్కి ఆతడి వాహనమును అనుసరించ సాగెను. అగస్త్యుడు వెనుక కూర్చొనెను.     

Sunday, November 29, 2020

Bharatavarsha 82

 నైమిశారణ్యమున గోమతి నది వొడ్డున ఒక చెట్టుక్రింద కూర్చొని ధ్యానమందు  నిమగ్నమైయున్న ఒక కాషాయ ధారి అయిన  యోగి కనులు  తెరచెను. అతడి పెదవుననుండి

అణిమాసిద్దే, లఘిమాసిద్దే, ఈశ్విత్వసిద్దే, ప్రాకామ్య సిద్దే, భుక్తిసిద్దే, ఇచ్చాసిద్దే, ప్రాప్తిసిద్దే, సర్వకామసిద్దే - ఏక రేఖాయమ్ - ఒకటవ పాదము గృహము దాటెను

బ్రహ్మ, మాహేశ్వరి, కౌమారి, వైష్ణవి, వారాహి, మాహేంద్రి, చాముండే, మహాలక్ష్మి ద్వితీయ రేఖ యమ్ రెండవ పాదము మధురవాడ నందు పడెను. 

కామాకర్షిణి, బుద్ధ్యాకర్షిణి, అహంకారాకర్షిణి. శబ్దాకర్షిణి, స్సర్శాకర్షిణి¸రూపాకర్షిణి, బీజాకర్షిణి¸ఆత్మాకర్షిణి, అమృతాకర్షిణి, శరీరాకర్షిణి, సర్వాశాపరిపూరకచక్ర స్వామిని, గుప్తయోగిని మూడవ పాదము క్షేత్ర గృహమునందు పడెను. 

“స్వామీ ఎవరి గూర్చి మాట్లాడు చున్నారు.” “ఒక యోగినికి కుండలిని మేల్కొనెను” మీకు నిత్యమూ భోజనము తెచ్చి యుంచుచున్నాము మీరు స్వీకరించుటలేదు. నేడైననూ భోజనము చేయవలెను అనగా “మీరు తెచ్చిన భోజనము నేను ఆరగించుచున్నాను ఆహారం భౌతికంగా స్పృసించ కున్ననూ మీరు నాకు నైవేద్యముగా నర్పించినవి నా ఆకలి తీర్చినవి.” 


                                                                     ***

ఒక ఆరుగురు మనుషుల గుంపునుండి ఒక స్వరము అరేయ్ ఎవర్రా అక్కడ గేటు దగర ఎవరో లోపలకి వస్తున్నారు పెంచలయ్యగారు ఎవ్వరినీ లోపాలకి పంపవద్దుఅనారు. “లేదయ్యా ఎవ్వరినీ పంపలేదయ్యా” గేటువద్దనుండి కావలి వారు కేకపెట్టిరి. 

ఆరుగురు యోధుల ఆ సమూహమందు ఒకడు " నాకెవరూ కనిపించలేదురా!"

రెండవవాడు " ఎవరో వస్తున్నట్టు అనిపించింది "

మూడవవాడు " ఎహ్ ఎవ్వరూ లేరు అంతా  నీ భ్రమ"

నాల్గవవాడు "  అందుకే తక్కువ తాగాలి నాలా,  నాకు ఎవరో వస్తున్నట్టు అనిపించెను" 

ఐదవవాడు " అనిపించడమేటిరా సన్నాసుల్లారా ఎవరో బాబుగారి గదిలోకి కూడా వెళ్ళిపోతేనూ . 

ఆరవవాడు:"ఓరినీ యమ్మోరేయ్,లోపల బాబు తుపాకట్టుకొని కూసున్నడు,లోపలికెవరైనా వత్తే మననేసేస్తాన్నాడు"

 

                                                                   ***


బావా ఎందుకు బావా పోను ఆపీసావు 

పెంచలయ్య గుడ్లు మిటకరించి చూచు చుండెను 

ఎటి బావా మాటాడకుంటన్నావు , మట్టిబుక్కడంనాఅగయిపోనాడు

చేతిలో టుపాకట్టుకొని కూకోని ఎందుకురా జడుత్తన్నావు 

ముందు తుపాకీ పక్కనెట్టి మందేసియాయ్ ఆ వర్సా గాడిని పోలీసులొట్టు కోయారు 

మనోడికి పీజులు కొట్టీసినాయి. ఏట్రా ఆడంటే అంట జడుత్త న్నావు 

ఒర్ ఆదీ , దాసు పల్లకొండ్రా ఆ వరసాగాడ్ని అరట్టు సేసేరని ఎవడో అభిమాని  సూసి  అందరితో సెప్పేసాడట , దాంతో  అని ఆపి వణకసాగెను 

ఆ దాంతో...  ఏటైపోద్ది  ఇనస్పెట్టరు నీ సీటులో ఉన్నదో 

సన్నాసినాకొడకా సెప్పినదినారా , మందు కొంచెం పోయారా .. ఈ రేత్రి కాడ వందలమంది స్టేషను కాడ పోగయ్యారట. వర్ష అక్కడ్నేడు ఎక్కడికటికెల్లిపోనారో సెప్పనేదు గానీ  నన్ను పోనాపేసి తొంగోమన్నాడు. 

రేత్రి కూసింత జాగ్రత్త ఎవుడైన వొచ్చి గుడ్లు ఎక్కనాగే త్తాడు , మాపూసి ఏటినేదని సెప్పాడ్రా! 

ఎవుడై  ఆ సెప్పినోడేవుడ్రా  " జిల్లా ఎస్ పీ రా " 

బావా హాల్లోకి ఎవరో ఆడమనిషి వచ్చింది బావా! 

దాసు పోయి సూసి రారా!  దాసు పోయి చూసి వచ్చాడు 

పెంచ ఆ దేవుడమ్మ సోపాలో కూకోంది , దాని మొఖం సూత్తే భయమేత్తంది!  

మంచిపనయ్యిదిరా దానిగురించి ఈ బాధలన్నీ, దాన్నేసేసి ఈ పొలంలో పాతేత్తే  అసలు గొడవే ఒగ్గిపోద్ది. అంటూ తుపాకీ పట్టుకుని హాల్లోకి ప్రవేశించెను. బ్రిష్…. వెనుకనుంచి ఒక్కటి కాల్చగా ఆ భీషణాకారం తలత్రిప్పి చూసి నవ్వెను. నివ్వెరపోయిన పెంచలయ్య ముందుకి వెళ్లి  బ్రిష్ ... బ్రిష్.. మరి   రెండు తూటాలు  కాల్చెను. క్రమేపీ ఆమె  ఆకారం పెరుగుచున్నది,  కళ్ళు అగ్ని గోళ ములవలె  మండుచున్నవి. ఏనుగు ముందు నిలచిన  పిల్లికూన వలే నున్న పెంచలయ్యను ఆమె ఉరిమి చూచెను.  పెంచలయ్య కాళ్ళు వణికినవి, గొంతు తడారెను, వెన్నులో చలి పుట్టెను జడుసుకుని ఆత్మ రక్షణ కొరకు మిగితా మూడు తూ టాలు దగ్గర నుంచి ఆమె గుండెల్లోకి పేల్చి క్రిందకు వాలెను. లోపలి గదిలో గిలక రుచుకుపోయిన ఆది దాసులు పరుగు పరుగున హాల్లోకి వచ్చి పెంచలయ్యను కదపగా అతడు వెంటనే లేచెను. 

సంపీసానురా, ఆ సోపా యెనక పడిపోనాది

సంపీడమేటి బావా దేవుడమ్మ ఎల్లిపోనాది తలుపు తీసుకొని నాకల్ల తో నాను సూసాను

ఒరేయ్ దాసు ఎట్రా ఆది ఇలాగంటన్నాడు ?!

నిజమేరా నన్ను కూడా సూసాను 

నీ యమ్మ నాకొడకల్లారా మందెక్కువయిపోయి నన్నే పిచ్చోన్ని సేత్తా ర్రా!

ఇద్దరినీ తుపాకి వెనక భాగంతో గుద్దుతూ ఆరు తూటాలు కాలిత్తే ఎవ్వుర్తైనా బతుకుతాదిరా? 

సోపా వెనకాలెవ్వులూ లేర్రా పెంచ 

ముగ్గురూ బైటి కి పరిగెత్తారు ఒరేయ్ రమేసూ ఇటు ఆడ గుంటెళ్లిందా?

లేదయ్యగారూ, మేమంతా ఇక్కడే ఉన్నాము ఎవ్వరు రాలేదయ్యా 

ముగ్గురు లోపాలకి ప్రవేశించారు 

సోఫాపై కరి పరిమాణములో కూర్చొన్న దుర్గ రూపు కనిపించెను

ముగ్గురూ ఆమె కాళ్ళమీద పడ్డారు  పెంచలయ్య " తల్లే తప్పయిపోనాది ఒగ్గేయి 

నాకు ఎం ఎల్ ఏ వొద్దు ఏటొద్దు ఎల్లి వర్ష బాబుని ఇడిపించుకొత్తా, అంతవరకూ ఈళ్ళిద్దరూ నీ కాల్ల కాడే  కూకుంటారు"  ఊ……మ్ హు….. ఊ……మ్ హు…..  అతడు చెప్పుచున్నప్పుడు ఆమె ఊపిరి ధ్వని వాసుకి  బుసవలె  వినిపించుచూ అంతకంతకూ పెరుగుచూ ఆ  గదంతయూ మారుమ్రోగుచుండెను. ఆమె కనులు విస్ఫులింగములు చిమ్ముచుండెను.    కాస్సేపటికి ఆమె ఉగ్రత తగ్గి ఆమె పరిమాణము కూడా తగ్గెను. ఆమె లేచి తలుపు తీసుకొని బైటకు నడిచెను. 

Friday, November 13, 2020

Bharatavarsha 68

 సుందరి గువ్వ వంటి తెల్లకాగితముపై  ఉత్తరమును వ్రాసి  పరుపుపై  పెట్టి స్నానమునకు పోయెను. గాలికి ఆ గువ్వ  ఎగిరి మండువాలోకి వచ్చి అల్లాడుచూ శత్రుదేశపు పావురము మన జవానులకు చిక్కినట్టు అక్కడున్న అరుణతారకు చిక్కెను. అరుణతార " నామొదటిరాత్రి అనుభవము అను మాటలు కనిపించుటతో కలవరపడి ఉత్తరమును కడదాకా ఏకబిగిన చదివి నిట్టూర్చెను. ఆ చివరి వాక్యము  మరొక సారి చదినామె కన్నులార్ద్రమాయెను. వెంటనే అరుణతార దూరవాణి నందుకొనెను 

అరుణ: హలొ తులసీగారా నేను అరుణను.

తులసి: అరుణమ్మగారా నమస్కారం ఎట్లున్నారు? మీ అమ్మాయి బాగున్నదా?

నేను బాగున్నాను, నాకు ఇద్దరమ్మాయిలున్నారు. ఏ అమ్మాయి గురించి మీరు అడుగుతున్నారు ? పెద్దమ్మాయి చదువు మాని, చిత్రరంగమందున్నది.  ఆమె గురించి   నేను చేయగలిగినది ఏమియునూ లేదు, వలసినచో డబ్బు పంపుట తప్ప . ఇంక రెండవ అమ్మాయి  చదువు కొనుచు  నా కోరిక తీర్చుచున్నది. 

తులసి: అంతా మా అదృష్టం అమ్మా, సుందరి ఎట్లున్నది ? చివరి పరీక్ష దగ్గరికివచ్చుచున్నదని చెప్పినది . ఆమెలో  ఆందోళన కనిపించుచున్నది . 

అరుణ: పరీక్షలన్న ఆందోళన ఉండుట సహజమేకదా. అది  మంచి విద్యార్థుల లక్షణము. అటువంటి వారిని చూడముచ్చట గా నుండును. 

తులసి: అవునమ్మా, అమ్మాయి చెప్పినది . ఆమె  చదువు కొనుట చూచుటకు కొన్ని రాత్రులు  మెలుకువగా నుండి చూచి ఎంతగానో  సంతోషించెడివారని . 

మరి అమ్మాయి పెళ్లి విషయము మాటలాడవలెన నుకొనుచున్నాను. 

తులసి: కానీ ఇంకనూ  పరీక్షలున్నవి కదా! పరీక్షలో గెలుపొందవలెను  కదా! 

 అరుణ: పరీక్షలయిన పిదపనే, మా అమ్మాయి పరీక్షలో  గెలుపొందుట   ఒక పెద్ద విషయము కాదు.  వచ్చే వారములో  పరీక్ష ముగిసి  పైలట్ లైసెన్స్  కూడా పొందును.  కానీ ఇప్పుడు  చూచుకొని వీలయినంత త్వరలో .. 

తులసి: అటులనే , నమ్మా  మీరు అన్ని భాద్యతలు తీసుకుని దానిని కన్న తల్లివలె సాకుచున్నారు ( కన్నీళ్ల పర్యంతమగుచూ )

అరుణ: మా కేశవుడు చక్కగా ఉంటాడు , అమ్మాయికి తగిన ఒడ్డుపొడవు , రంగు . వాడునూ మా అబ్బాయి వంటి వాడే.  గుణము యందాణి  ముత్యము  వాడికి మీ పిల్లను..... 

తులసి: మీరడగవలెనా తల్లీ , అట్లే చేయుడు , మీ మాట నా మాట. 

అరుణ: అట్లని  మీకు  కాకున్ననూ  పిల్ల కైననూ  వరుని చూపవలెను కదా , వచ్చే వారము బల్లిపాడులో వేణు గోపాల స్వామి  కళ్యాణ ఉత్సవము  జరుగును. ఆ గ్రామ పండుగకు  నేను ప్రతి ఏడు పోయివత్తును. కావున వచ్చేవారం మీరు  అచ్చటకు రావలెను.  అమ్మాయిని నేను తీసుకు వచ్చెదను.  అని అరుణతార అనగా , తప్పక వచ్చెదను. అని తులసి గారు చెప్పి సంభాషణను ముగించినారు.  

Friday, October 23, 2020

Bharatavarsha 56

త.నము  నందున  సత్యతి  య్యగపా  డిచేడి    యగూడి వా   

నము    చేసిము   రారినే    చెఱదె   చ్చుమార్గ   ముకోరు చూ    

నము  నందున  నందుని  తలబో  యుచూవి   రిబోడి  యా  

వినుతు  నేకని   సంతసం   బునము ద్దుగావ   లపించె నే. 

తెర తీయగానే ఒక పెద్ద ఉద్యానవనము  కనిపించుచుండును .  సుందర వనము పచ్చనిచెట్లు పూలమొక్కలతో  నిండియుండి వసంత ఋతుకళలను చూపుచుండెనుసత్యభామ పాత్రధారిణి  వనమున అప్సరస వలె కని పించుచుండెను.  సత్యభామహారికంఠకోకిల,వలే ఆమనియందు తన ఆమునుకోర్కెతియ్యగా పాడుచున్నదిఆమె చేడియ నళిని  గానమాధుర్యమున విని పులకరించుచున్నది.

ఇటురాడేలఈవేళ గోపాలుడూ!ఇక జాగేల ననుజేర గోపాలుడూ              ఇటురాడేల  నే వేగ గోపాలుడూ ఇక జాగేల కౌగిలిచేర గోపాలుడూ

అని విరహముతో గానము చేయుచూ చేడియతో నర్తించుచుండును. ఒకరి చేతులొకరు పట్టుకొని తిరుగుచుండిరి. సత్యభామలో మదనోత్సాహము తొంగిచూచుచుండునురెండవ వరుసలో కూర్చొన్న వృద్ధు లిద్దరుఈమె కన్నాంబ వలె మంచి సొగసరి పొడుగరి. మరి కృష్ణ వేషధారి ఎట్లుండునో?”  “అవును ఈమె మత్తజగమువలె నున్నదికానీ సామాన్యముగా కృష్ణ వేషధారి మధ్యవయస్కుడో , ముదుసలో అయి ఉండునుఅని అనుకొనుచుండగా మాటలు విదిష మంజూష, మాలిని అరుణతారల  చెవిన బడెను.

రంగస్థలమున రాగమతిశయించిన సత్యభామ నర్తించుచుండ గాసత్య  ఒయ్యారామెల్ల ఆమె నాట్యమంద గుపించు చుండెను. ఈమె మంచి నర్తకి వలే నున్నదిఅబ్బ! ఏమి శృంగారభావములను చూపుచున్నదిఅని అరుణతార అనెను. “మీరే ఇట్లనిన కొత్తగా పెళ్లయినవారు ఏమనుకొనుచున్నారో!” యని మాలిని అనెను. మంజూషవిదిశలకిది వినిపించగా ముసిముసినవ్వులు నవ్వుకొనిరి. వారు ప్రక్కకు తల త్రిప్పగా  మసకచీకటోలో కన్నె చేతిని రాముడు పరిగ్రహించెనుఅప్పుడు కన్నె సిగ్గిలుచూ  

పక్కనున్నది  పిల్ల వాండ్రని, గమనింపుము నవ్వులు  

అయ్యో సరిగాదీ నడత తొలగింపుము చేతిని రామా

గమనించితి  నా కర్మను బాగుగ భామాచీకటింట

చేతిన చేయిడ నేరమా రంగస్థలమున చూడుమా!

కన్నె తలయెత్తి రంగస్థలమును కాంచగా కృష్ణుడ గుదెంచు చున్నాడు.


. దిలె  వర్షుడు  కాంతులీనుచు ట్టి ఛాతి యు, కాయమున్  

      ముదము గొల్పగ, పాడుచూ అసముడై నిల్వగ  ఎల్లెడ  

      పొదలె హర్షము వాడి చూపుల భా వర్షుని  తాక గా

     విదిష ఉల్లము  జిల్లనెన్  మదత్సరంబును మూర్కొ నెన్

ఆజానుబాహుడరవింద నేత్రుడు, వర్షుడరుదెంచెను రంగస్థలం పైకిదృఢమైన ఛాతి యవ్వన కాంతులీను దేహముతో చూచువారికి ముదము గొల్పుచూ, ఎదురుచూచుచున్న సత్యను వెనుకనుంచి  మెల్లగా గజగమనముతో సమీపించి ఆమె కళ్ళు మూసి కొద్దీ క్షణములలో వదిలివేసి శ్రావ్యముగా పద్యమునాల పించి, చివరిలో ఉచ్చ స్వరమున కంఠమును నిలిపి  రెండు నిమిషములట్లే యుంచగా కళాభవనము చప్పట్లతో మారు మ్రోగెను. అసముడై (అసమానుడై) పొడగరియైన వర్షుడు సత్యభామ వద్ద నిల్వగా, ఆమెకంటే ఎత్తుగా నున్న అతడిని (కృషుని) భామ వాడిగా వేడిగా చూసెనుఆపై శ్రీకృష్ణ సత్యభామలు కలసి రసరమ్యముగా నాట్యమా డెదరుఅది చూచి విదిష ఉల్లము ఈర్ష్యతో చలించెనుఅందరు వారిని మంచి జోడి యని కొనియాడు చుండగా ఆమె మాత్రము ఎగ్గుగొని నేను సరిజోడుకానేమో యని న్యూనతనొందెను

ఆపై సత్యభామ ఇచ్ఛను వెల్లడించ సత్య చాలా కొంటెపిల్లవలె అల్లరిచేయుచూ దుముకు స్వరము వసంత కాలమహిమను చాటు పద్యమునాలపించి, ప్రేమ కంటే  గొప్పదేమియునూ లేదని జెప్పగా  అంతకంటే భక్తి భావము గొప్పదని కృష్ణుడు సూచించు గానమును జేయును.  

ఇంతలో కృష్ణుని మిత్రుడు వసంతుడరుదెంచి ఆకలి ఆకలి యని ఘోషించుచుండ కృష్ణుడు అతడిని భోజనమునకు గొనిపోవుచుండును.  అప్పుడు రుక్మిణి  గోపాలుని నామము గానము చేయుచూ ప్రవేశించును. ఆమె అచ్చటకు వచ్చుటతో వసంతుడు ఖంగుతినును. ఆమెను చూడగానే సత్య కన్నులెరుపెక్కును. కృష్ణుడు తికమక పడి సత్యకి సర్ది చెప్పి పంపుటకు యత్నించుచుండగా అతడిని సత్య విదిలించును.  

త. నకు  కావలె  నాటబొ  మ్మవి  మ్ము గాన  డి చేటి సా

    మి,నర హరైన   నామె కడ్డుగ మాటజెప్పగ నొప్పు నే

    దినదినమ్ము రివాజుగా  మరితామరంబు  నొసంగు చూ

     నువు గామణి   ఇంటనుం  డగ నేమితక్కు  వభామకున్.

ఎనమండ్రు భార్యలందు సత్యభామ ప్రత్యేకం. వైదర్భి కూడా ఆమె వలే కృష్ణుని ప్రేమించిననూ ఆమెది భక్తి ప్రేమ. భామది విలాస ప్రేమ. అనుదిన మెనిమిది బారువుల బంగారమునిచ్చు శ్యమంతకమామె సొంతం, మురారి సతతము తనమందిరమందే యుండవలెనని పంతం. అందము, ధనము ఉన్నచో ఒక రవ్వ అహంకారము సహజమే కానీ భామ అహంకారము పరిధిదాటి పతినే ఆజ్ఞాపించుచున్నది.  

కళామందిరములో ఎవరో ఇద్దరు ప్రేక్షకులు మాట్లాడు కొనుచున్నారు.

“కృష్ణుడామెను ఇంకనూ సముదాయించుచుండెను.  ఆమె ఒడ్డు,  పొడవు హావ భావములు అద్భుతముగా నున్నవి. సత్యభామ పాత్రకీమె అతికినట్లున్నది. సత్యభామ యనిన పోతపోసిన జాణతన మేకదా.” “పాత్రధారిణి పేరేమోకానీ ఈ పాత్రకు ఖచ్చితముగా సరిపోయినది.  “ఆమె ప్రక్క యితడు తప్ప ఎవరు నిలువ జాలరు. ఇప్పు దర్దమైనది కృష్ణునిగా ఎందుకు ఇతడిని  ఎంపిక జేసుకొనిరో”  

 మరునాడు తన పుట్టిన దినమని,  రావలెనని కృష్ణుని ఆహ్వానించగా,   సత్య కూడా  అదే దినమున తన  మెట్టిన  దినమని రుక్మిణిని పరిహాసము జేయును. ఆ దృశ్యము అంతమగును. సత్య, నళిని కృష్ణుడు , వసంతుడు ఉద్యానవనం నుండి నిష్క్రమించెదరు. రుక్మిణి వెడలును. 

ఇప్పుడు  తెరనొకపరి  దింపి లేపిరి వెనుకభాగమున  ఆకాశము మబ్బులు కనిపించుచుడెను నారదుడు చక్కని గానము చేయుచూ కనిపించకుండా ఏర్పాటు చేసిన తాళ్ల సాయముతో ఒక మబ్బుపై దిగి  గానము చేయుచుండెను. ఇటువంటి అధునాతన సాంకేతిక ఏర్పాట్లున్న నాటకములు  చలన చిత్రములకేమియో తీసి పోవు అని లకుమ అనెను.

అచ్చట నారదుడు పాడుచుండగా రుక్మిణి(రంజని) తెరపక్కనుండి చూచుచుండెను. వర్షుడు అలంకార గృహమందు కూర్చెనేను. కొద్దిసేపటిలో వచ్చి తరువాత దృశ్యము ఐదు నిమిషములలో నుండునని అది  మీదే యని సిద్ధముగా యుండుమని , సత్యకు వర్షకు చెప్పెను.

కేశవుడు మొదటిసారైననూ చక్కగా గానము చేయుచున్నాడు. ఇతడికి కళాశక్తి యున్నచో హైద్రాబాదునందే యుంచుకొనవలెను అని రంజిని ( రుక్మిణి ) అలంకార గృహము వద్దున్న భానోజీరావుగారితో అనెను. 

కోపముగా వనము నుండి  వైదొలగిన సత్యభామ లికత్తెతో గృహమున కృష్ణునెట్లైననూ  తన చెప్పుచేతలలో ఉంచుకొనవలెనని తపించుచూ అన్ని సౌఖ్యములూ సంపదలూ ఉన్ననూ మగడు లేక స్త్రీ జన్మకు  అర్ధములేదని వాపోవుచుండును. 

నారదుడు గానముచేయుచూ ప్రవేశించును. పెద్దసంవాదము జరిగిన పిమ్మట  నారదుడు వ్రతోపదేశము చేయుట తరువాత సత్యభామ ఆనందముతో రెచ్చిపోయి " మీరజాలగలడా నా ఆనతి వ్రతవిధాన మహిమన్ " అని పాడుటచూసి మాలినిగారు  ముచ్చటపడి ఆమెతో గొంతు (మెల్లగా)  కలపగా , అరుణతారకూడా పాడుచుండెను. అది జూచి మంజూష “పాతతరంవారికి శృంగారభావములె”ట్లు కలుగునో అర్ధమయ్యి ముసిముసిగా నవ్వుచుండెను. విదిశకు మాత్రము ఇదంతయూ కంటగింపుగా యున్నది. “నన్ను ఇచ్చటికిపిలుచుటకు కూడా ఇష్టములేని మీ అన్నకు ఆమె అనిన ఎంత విదేయతో” యని మంజూషతో అని వాపోవుచుండగా  “రంగస్థలంపై కృష్ణుడు సత్య భామ సంభాషణ రసవత్తరం గా నున్నది. 

ఈ కృష్ణ పాత్రధారి ఏ ఢిల్లీ కో చెందిన యువకుడు వలే నున్నాడు. ఆర్యుని వలే వర్చస్సు కల్గి , రాజపుత్ వలె దేహదారుఢ్యమును కల్గి యున్నాడు. “మన తెలుగువారి కళలు ఇట్లుండవు వీరిద్దరూ ఒకరికొకరు చక్కగా పొసఁగి యున్నారు. నాటకములలో  చాలామందికి  స్త్రీ పురుషులకు సంబంధములు ఏర్పడును అటులనా అయ్యేయి యుండవచ్చును వీరిరువురూ కలసి సంభాషణలను అభ్యసింతురు కదా అప్పుడు  ..”

విదిష ముఖ ము జేగురించెను” నన్ను పిలవనైనా పిలిచి నాడు కాదు కదా పిలవని పేరంటమునకు వచ్చితిని. ఇప్పుడు అందరు వారి జంట బాగుందని అనుచున్నారు నాకు తగిన శాస్తి జరిగెను”  అది విని మంజూష 

అమ్మా చిన్ననాటి స్నేహితుడిని ఇదేనా నువ్వు అర్ధము చేసుకొన్నది అని విదిష  అడిగెను. "నిన్ను ఏమని పిలవగలడు  నాటిక విశాఖపట్నమున జరుగుటలేదుకదా పొరుగూరులో జరుగుచున్నది, వాడు నీ మొగుడు కాదు నిన్ను తనతో  పొరుగూరు పంపమని నీ తండ్రినడుగుటకు.” అని సర్ది చెప్పెను. అయిననూ సత్యభామ పై ఆమె కోపము తగ్గలేదు . మరియొక అందగత్తె వచ్చిన వర్ష తనను పట్టించుకొనడేమో యను అబద్రతాభావమున కు గురిఅయ్యి విదిష ప్రాణముసూరనుచున్నది  “సత్యభామపై చాలాకోపముగా యున్నది” అనెను.  “చాలించు మమ్మా!  ఆమె నాటకము లో పాత్రధారిణి ,  నీకంత అపనమ్మకమైనచో రంగస్థలం దిగినంతనే ముడిపెట్టమందును, నీవునూ అసత్యవలే మా అన్నను కొంగున కట్టుకు తిరగవచ్చు అని మంజూష హాస్యమాడెను. 

సత్య పేరెత్తు వరకూ సంతోషముతో వెలిగి ఆమె పేరు  వినగానే విదిష మొఖ మొక్కసారి మాడిపోయెను.  “ఆమె పై నీకెందులకు కోపము?”  “ఎందులకా ఆమె మనసున చెడ్డ తలపులున్నవి, అవి నాకవగతమగుచున్నవి”  హూ సరే , అయిననూ ఏమిచేయగలవు ? అని అడిగెను. “నేను తలుచుకొన్నచో ఆమెకు మెదడుకు  సంకేతములు పంపి ఆమెను ఆపగలను. ఆమెను ఇప్పుడే రంగస్థలం దిగమని ఆదేశించనా?” అని అడిగెను. మంజూష "నీవట్లు జేయగలిగిననూ చిక్కే యగును కదా” అని మంజూష అనెను. అయినచో చూడుము అని " ఆమెను రెండు నిమిషములు పొర్ల వలసినదిగా ' సంకేతము పంపినాను” అని విదిష అనెను.

అప్పటికి  “మీరజాలగలడా నాయానతి  వ్రతవిధాన మహిమన్  సత్యాపతి” అను పాట ముగియుచుండెను. రంగస్థలంపై కేవలము సత్యభామ మాత్రమే యున్నది. పాట  ముగియగానే సత్య భామ రంగస్తలము పై  రెండు నిమిషములట్లే పొరలుచుండెను.  సంతోష  మతిశయించిన  సందర్భమున అట్లు చేయుట ప్రేక్షకులకు  సహజమే అనిపించెను. ఇంతలో ఆమె మరల లేచెను మంజూష నిర్ఘాంతపోవుచూ తన ప్రక్కన ఎదో మహాశక్తి కూర్చుని ఉన్నట్టుగా అనుభూతి  చెంది వణికెను.

ఇంతలో వర్షుడు రంగస్థలమున ప్రవేశించెను. అతడిని చూచి సత్యభామ నారదుడు ఉపదేశించిన  వ్రతము జేయుటకు అతడిని ఒప్పించవలెనని  అలక  నటించుచుండెను  కృష్ణుడు  సత్యను ఓదార్చు పద్యము నందుకొనెను. మరల నాటకము ఊపందుకొనెను.

  కృష్ణుడు ఓదార్చుచున్ననూ  మెత్తబడక సత్య పెద్ద జగడమే సృష్టించెను.

 సీ. మోసము  జేసినా వునెరన మ్మితినిను     

గొంతుకో  సినావుర  గీత  దాట     

నంచుగీ  తేదాటి  నావు నిన్న  

ఆడినే  డుమరచి రుక్మిణి తోకూడి

నన్నెన్ని మార్లువం చించ నెంచి 

తివి ప్రేమమోసము  తలపుల దోషము

చాలు చాలు  జాలము  వీడుము     

పొమ్ముపొ  మ్మునాశన మయి పొమ్మిక పోరా!

పాట పూర్తి అయిన పిదప పానుపు పై పడుకొన్న సత్యను  కృష్ణుడు కాళ్ళు   నొక్కు  చుండగా సత్య ఒక్క తన్నుతన్నెను. కృష్ణుడి  కిరీటము ఊడిపోయెను. “ఇటువంటి నాటకము నెందుకెన్చుకొంటివిరా వర్షా!”  యని  విదిష పరితపిన్చుచుండెను. 

తల్పముపై సత్యభామ నొక్కవుదుటున ఉరగాంగన వలే లేచి విస్ఫులింగములను కురిపించుచుండెను    ఆమె తళ  తళలాడు వస్త్రములందు రజిత కాంతులీనుచూ తలక్రింద చేయి పెట్టి చూచు చుండ,  వక్ష, నాభీ రమ్భోరువుల అందము వర్షమై కురియుచున్నది. ఇంతలో అయ్యో  శిల వంటి నా శిరమును తాకి నీపాదము కందెనేమోయని వర్షుడు ఆమె పాదములొత్తు చుండెను ప్రముఖ వార్తాపత్రికల పాత్రికేయుల సమూహము అచ్చట    మోహరించి ఛాయా  చిత్రములు గ్రహించుచుండిరి.

కృష్ణుని గాన మాధుర్యము సత్యభామ సౌందర్యమున రసహృదయములు తడిసి ముద్దయినవి కదా! అని ఒక పాత్రికేయుడు ప్రశంసించ బసవడు  లేచి తన ఆశుకవితా ప్రతిభను  చూపి గట్టిగా పద్యమును పాడెను. 

రంగస్థల మంతయూ  బహుళ కాంతులు  

భాసిల్లు చుండ గా నొక్క కాంతయే కాంతి 

నంతయూ గొని  కుందన చందము తుల 

కరించ కన్నార్ప మరిచె కళామందిరము 

 అదిచూచి అగస్త్య కూడా సత్య అందమును పొగిడెను బసవడు ఒంటిగాడు  అతడెట్లు  పాడిననూ పట్టిం చుకొనువాడు లేడు. సత్యభామ అందమును పొగిడిన అగస్త్యకు తగిన బహుమతి లభించెను. లకుమ అతడి పాదమును తన కాలితో గట్టిగా  అడిచెను. అది గమనించిన రాఘవుడు బసవడితో “పచ్చడైపోయి ఉంటాది నాకొడుక్కి కామన్  సెన్స్ లేకపోతే  ఇలాగే ఉంటాది మరి. అని నాలిక కరుచుకొని " ప్రియురాలివద్ద పరస్త్రీని పొగడరాదని ఇంగితముండవలెను " అని భాషాప్రక్షాళ న  గావించెను.

కన్నె తన రాముడితో గుసగుసలాడు చున్నది. అని అరుణతార కనిపెట్టి మాలినిగారికి జెప్పిరి. " వారు శోభనం మధ్యలో వచ్చినారు. వారికి ఒక విరామము నడుచుచున్నది అని మాలినిగారు అనిరి.  డయానాకు ఇదంతయూ చోద్యము వలె  ఉన్నది. 

మాలినిగారు అనేకమందిని రంజింపజేయు తనకొడుకు నటనని చూసి , శృంగార రసమును ఆస్వాదించుచున్నారు " ఇది చూసిన నా పెళ్లి అయినా కొత్త రోజులు గుర్తుకొచ్చుచున్నవి. వారు చాలా మెత్తన.  చిన్న తప్పు జేసినా దండించువరకూ ఊరుకొనువారు కాదు వారిని నేనునూ ఇట్లే దండించితిని " యని సిగ్గుపడుతూ చెప్పెను. మా వారిదంతయూ మోటు సరసము , మీ ఆయన వాలే మెత్తని మనిషి కాదు . మూడు రాత్రులు మాత్రము  నాదే పైచేయి గానుండెను.  

విదిషకు   అస్థిమితముగా  నున్నది  " ఇట్లాటి నాటకములుతప్ప ఇంకేవీయూ లేవా ?" అనెను " మంజూష నవ్వుచుండెను. అప్పుడు కృషుని నారదుడు విపణికి కొనిపోవు దృశ్యము నడుచుచున్నది. 

“భలే మంచి చౌక బేరము పోయినన్ దొరుకదు త్వరన్ గొనుడు సుజనులార” యను పద్యమునఆలాపించుచూ కేశవుడు  (నారదుడు) వర్షను (కృష్ట్నుని)  సంతలో అమ్ముటకు  కొనిపోవుచుండెను. మాలినిగారికి అది జూడకన్నుల పండుగగాయున్నది. “ఈ పద్యములన్నీ  వర్షుడు ఒక్కనెలలో వ్రాసెను” అనిరి. అప్పుడు అరుణతార “ఈ నాటికను కేశవదాసు గారు నాలుగు సంవత్సరములు వ్రాసినారు. వర్షుడు ఒక నెలలో వ్రాయుట అద్భుతము. ఎంత కమ్మని పద్యమో కదా! గానము కూడా అద్భుతముగా నున్నది. కేశవుడికి లభించిన శిక్షణ అత్యద్భుతముగానున్నది. వర్షుడు కేశవునిశిల్పమువలె తీర్చి దిద్దెను.  నాతొ గొనిపోవలెనని యోచించుచున్నాను” అని మాలినితో అనెను. అతడికేమైననూ చేయవలెనని .. అని అరుణతార అనుచుండగా మాలిని వలదని సైగ చేసిరి “అనేక మంది జీవితములకు పూల బాట వేసిన అతడికి ఏమీ చేయలేకున్నాము.” “అతడు తన కాళ్లపై నిలబడువాడే కానీ ఇతరుల సాయము తో తన జీవితమును నిలబెట్టుకొనుటకు ఇష్టపడడు.”  

అట్లు నారదుడు కృష్ణుని తరలించుకు పోయిన  పిదప సత్య భామ  చింతించూ విలపించుచుండును.   చూడుము రంగ స్థలమున  సత్యభామా విలాపము. ఈ దృశ్యము ఐదు నిమిషములుండును. పిదప రుక్మిణిని పిలుచుకొచ్చు దృశ్యము అనగా పది నిమిషములు వర్షుడు  అలాకారాగృహమందుండును. అని మంజూష విదిష తో అనెను.  ఆ మాటలు కన్నె చెవిన పడినవి.

రంగస్థలమున జరుగు  దృశ్యములకు  సమాంతరంగా తెరవెనుక రెండు దృశ్యములు జరిగినవి 

అగస్త్యునకు గుద్దులు , వర్షునికి ముద్దులు

డయానా అగస్త్యుని కవ్వించి  అలంకార గృహమువద్దకు కొనిపోయెను.  అచ్చట ఒక గదిలో వర్షుడుండెను మరియొక గాడి ఖాళీగా యున్నది. అందు డయానా ప్రవేశించెను.  అంతక ముందే  గదిలో  రోమి  కన్నె ఉండిరి.  కన్నె తలుపులుమూ యగా  అగస్త్య డయానా వైపు అయోమయముగా చూచు చుండెను " ఇటు చూడుము అనుచూ కన్నె " నీ తల్లి రోయపురము మురికివాడనందు కడు   దయనీయ పరిస్థితులలో నుండగా నీవు విలాసజీవితము గడుపుచున్నావు.” అనెను. “అటులనా? అది చెప్పుటకు  ఇంత దూరము రావలెనా ?” అని  ఇంకనూ పని యున్నది అని చెప్పుచూ కన్నె సివంగివలె పైబడి పిడిగుద్దులు గుద్దెను. ఆ శబ్దములు బైటికి వినిపించుచున్నవి. 

 పక్కనే వున్న వర్షుని గదిలోకి విదిష  ప్రవేశించుచుండగా మంజూష “కసితో చెలరేగుచున్నట్లున్నావు  ప్రక్కగది నుండి  గుద్దులు వినిపించు చుండగా  అటు చేయి చూపుచూ  అటువంటి  పని ఏమైనా చేతువేమో .. 

 ఉ. పొచ్చెము లెన్నడే  యతడు  వీగియు   కోపము   చూపడె  ప్పుడూ

 ముచ్చట   దాచిలో  కమున    భాసము    పంచుచు  ధర్మబు   ద్ధితో

  చ్చగ    లోకమే   వెలుగు   మార్గము    కోరుచు    సాగుసూ  రిన్

  వెచ్చగ    బేటము   తొలగ     ముద్దిడు    నచ్చిన    మెచ్చులా డివే!

బయట  నిలచిన  మంజూషకి రెండు గదుల నుండి వచ్చు శబ్దములు వినిపించుచున్నవి. ఒక గదినుండి ముద్దుల శబ్దములు మరొక గది నుండి గుద్దుల శబ్దములు వినిపించుచున్న మంజూషకు ప్రేమానురాగములు ముప్పిరిగొన్నవి. ఇంతలో రెండు దృఢ హస్తములు ఆమె నడుము పై వాలినవి. ఉలిక్కపడిన మంజూష వెనక్కితిరిగి అది తన ప్రియుని చూసి అతడి కౌగిట వొదిగెను. అతడు మంజూష కుసుమ లావణ్యములను తడుముచుండ ఆమె సిగ్గిల్లి అతడి నల్లుకొనెను. ఆమెను బిగి కౌగిట బంధించి  ఆమె ఆధార సుధలను గ్రోలెను.  కొలది  సమయము తర్వాత విదిష బైటకు రాగా వారిద్దరూ తిరిగి తమ స్థానములు జేరుకొనిరి. 

అగస్త్యుడు క్రింద పడిపోగా రోమి కూడా రెండు తగిలించెను. వారు తిరిగి పోవుచుండిరి " నేను అగస్యుని కొట్టుటకు కారణముంది మరి  నీవెందులకు కొట్టినావు అని కన్నె రోమినడిగెను " నా శోభనం సర్వనాశనము జేసినతడిని కొట్టక ముద్దాడ మందువా?" 

అనెను " నామనసిప్పుడు ప్రశాంతత నొందెను,  హోటల్కి పోయెదము పదము." అని కన్నె అనగా దంపతులిరువురూ నిష్క్రమించిరి. డయానా మాత్రము వెనుదిరిగి వచ్చి తన స్థానమందు కూర్చొని అడిగిన వారికి  " వారు అత్యవసర మైన పనిబడుటతో    హోటల్కు బోయినారు" అని చెప్పగా వారు అర్ధము చేసుకొని  నవ్వుకొనిరి.   

Tuesday, October 20, 2020

Bharatavarsha -55

 యశోద ఆసుపత్రి  సమీపంలో సికింద్రాబాదులో పెరేడ్ గ్రౌండ్స్ కి ఎదురుగా హరిహరా కళాభవన్ యను భువనమును తలపించు, పెద్ద కళామందిరము సాంస్కృతీ వర్జితారణ్యమున గర్జించు సాహిత్య మేఘము వలే నొప్పుచుండెను. 

త.వన  మేయద    శోకచ    క్ర సము    న్నత మే   ఆహో! మహా 

   భువన  దర్శన     భాగ్యమీ  తలబో     యనాట   కశాలయే

   వన   జాల క      లాపమో యనికాం   చిబిత్త     రపోదురో

   వన మందున    డాలు కొంచు ఆ  యశస్సు    గ్రహింతురో 

అశోక చక్ర వలె  సమున్నత  కీర్తి కాంతి గల  భవనమును చూచిన గగనమునకెగసిన  కీర్తి తరంగము వలె,  తాకిన ఆ  ప్రకంపనలు సాహిత్య వనమున కీరవాణి రాగమున పాడు కీరము వలె నుండును.  జంటనగర  సాహిత్య పిపాసా పిపీలకములకు క్షీరము వలె, గరకొను  హృదయములను గరిగించ నృత్య సంగీత సాహిత్య హవనములు జరిపించు సోమయాజివలె భావితరముల భావములను గను తల్లి వలె, జగన్మాతవలె నున్నది.  

త. జతలు    ఆరుగ   గూ డి రిం  తులు చొ క్కమేవి   రజి మ్మె  యా

   లతిక     లందరు     కూడ గా   విరుల   న్నిపాడు   సరాగ   మే   

   వతను    గాజడ   పూల చీ   రల మా  టలే వి     మలాత్మ లా 

   సుతను   లందరు    చేరికా   యిరిసా    మరస్య    తకల్గ    గా 



మొదటి వరుసలో  పన్నెండు మంది కూర్చొనిరి  మాలిని,  మంజూష  విదిష లు ముదిత లొకదరి , లకుమ తారలు వారి నంటి , నవ దంపతులా ప్రక్కనే డయానా తదుపరి పురుషులు అగస్త్య, సందీప బసవ రాఘవుల్ రంగ స్థలము వద్ద ముందు వరుసలో కూర్చొనగా  ఒక పెద్ద కుటుంబమువలె కనిపించుచుండెను. వారు జడలు , పూలు, చీరలు గూర్చి అనేక విషయముల గూర్చి మాట్లాడుకొనుచూ విరులన్నీ సరాగము ( స్నేహము) పాడునట్లు కనిపించుచుండిరి. విమలాత్ములైన అనగా  స్వచ్ఛమైన మనస్సుగల సుతనులు అనగా సుకుమారదేహముగల వారందరు చెలిమిని పొందిరి.   భానోజీ రావుగారు వేదికనధిరోహించి మొదటి వరుసలో నున్న ఈ పన్నెండు మందికి  ఒక ఛాయాచిత్రమును తీసి చూపగా వారందరూ చూచుచూ సంతోషిచుచుండిరి. నాటకము మొదలగుటకు ఇంకనూ సమయమున్నది యని వెంట వచ్చిన సేవకుడు పళ్ళెమునుండి మొదటి వరుసనున్న అందరికి పానీయములు అందించెను

ఒకప్పుడీ కళా భవనము  కళా విహీనంగా నుండెడిది. ఫ్రెంచ్ చలన చిత్రోత్సవం , బాలల చిత్రోత్సవం , ఇంద్రజాల ప్రదర్శనలు అప్పుడప్పుడూ జరుగుచుండెడివి.  ఈ మధ్యనే ఈ కళామందిరము ఆధునీకరణ జరిగెను.  ఇది నగరమందు అతిపెద్ద కళామందిరము.

రవీంద్రభారతి కంటే పెద్దదా? యని ఎవరో  అడిగిరి

అవునండీ, రవీంద్రభారతి యందు వేయి మంది కూర్చొని  చూచు అవకాశము కలదు. ఈ హరిహరా కళామందిరమునందు పదునాలుగు వందలమంది ప్రేక్షకులు కూర్చొని చూచు అవకాశము కలదు.  యని వారు పానీయములు సేవించుచుండగా  వారి వద్ద కూర్చుని మాట్లాడు చుండెను.   ఇంతలో 30 సం వయసుగల ఒక అందాల భామ  అచ్చటికి వచ్చెను. ఆమె అరుణతారకి నమస్కరించి  ఎదురుగా నున్న కుర్చీలో కూర్చొనెను. భానోజీరావుగారు " ఈమె నా మేనకోడలు  డాక్టర్ రంజని.  ఈమె రుక్మిణీ పాత్రధారిణి.

రంజిని:     మొదట   సారస్వత పరిషత్ లో ఈ తులాభారము ను ప్రదర్శించ వలెనని యోచించినాము కానీ 250 మంది ప్రధాన మందిరంలో , 100 మంది పై అంతస్థులో కూర్చొనే వీలుంది ,  ఈ నాటకమునకు  విశేష జనాదరణ ఉండునని ఊహించి ఇక్కడ ఏర్పాటు చేసినాము. అద్దె ఎక్కువైననూ ఇచ్చట ఏర్పాటు చేసినాము. 

ఆ భవనమా  అచ్చట ప్రదర్శించిన నెవ్వడూ  బోడు  అను చుండగా అరుణతార ఆమె వైపు కోపముగా చూసెను  

1961లో  రవీంద్రభారతి ప్రారంభమయ్యెను ఇది అంతకంటే పాతధమ్మా

15 శతాబ్దం కాకతీయుల పాలన పోయి న తరువాత    తెలుగు వెలుగులు నశించుచుండెను నిజాం పాలనలో  ఉర్దూ అధికారభాషగా, రాజభాష గా  మారిపోయింది     నిజాం  రాజుల పాలనలో నిరాదరణకు గురైన తెలుగు ఉనికిని కాపాడడానికి  1923 లో హనుమంతరావు పంతులు ఆధ్వర్యంలో  ఆంద్ర జన కేంద్రం , 1923  లో  ప్రారంభమైన  అనేక శాఖలు గావిస్తారించి . ఇందుకు  అనేక వందలాది సాహితీయోధుల కృషి యున్నదమ్మా. కలక్టరు గారు , అప్పటి తాసిల్దారుగారు కూడా తెలుగు భాషాప్రియులు వారందూ చెమటోడ్చి నిధులు పోగుచేసినారు. 1951 లో 2 గదులతో ప్రారంభమైన కళాపరిషద్ ఎం పీ గా ఉన్న సి నారాయణ రెడ్డి గారు 25 లక్షలు ఎం ఫై లాడ్స్ నుంచి నిధులుసమకూర్చారు.  ఇప్పుడు రెండంతస్తుల భవన ముగా మారెను. అని భానోజీరావు గారు చెప్పుచుండగా  

ఇప్పుడు ఆధునిక హంగులు లేనియెడల కష్టమని లకుమ చెప్పుచున్నది. అది నిజమే కదా చరిత్ర చెప్పుకొని  మురియుటవల్ల లాభమేమి ఆధునికంగా ఆలోచించవలెను అని లకుమకు వంత పాడుచుండగా  కన్నె డయానాలకు వెగటు పుట్టెను.  

భానోజీరావుగారు మాటమార్చి అనుకున్నట్టుగానే ఇంకనూ ప్రేక్షకులు వచ్చుచున్నారు. కళామందిరము దాదాపు నిండిపోయెను.  భారతవర్ష పేరు ప్రజలకి బాగా  ప్రాకి యుండుటచే.. అను చుండగా “యితడు సురభి సంస్థ కు చెందిన సీనియర్ కళాకారుడు యని చెప్పి ఇంకా

 మేము పోయివత్తుమని మేనకోడలు రంజనితో లేచి పోయెను. రంజనిగారు కూడా జనాదరణ పొందిన సినీనటీ అని అక్కడ నిలబడి వినుచున్న " మంచి కళలు" సంస్థ వ్యవస్థాపకుడు  చెప్పెను. 

లకుమ అగస్త్యతోమెల్లగా  “జనాదరణ .. హు..  మొత్తము నాలుగు చిత్రములలో చేసి మూల కూర్చొనెను. అనుచుండగా ఇప్పుడు నీ చేతులో ఉన్న చిత్రములే నాలుగు. అని అగస్త్యుడనెను. అది విన్న రాఘవ  " మత్తుగొల్పు ఆమె  అందమటువంటిది"  అని సం దీపునితో అనెను. " ఏమున్నది దానిలో పొడవుగా , బలిష్టంగా యుండును నాకు లకుమ  మనతో చదువుకున్న పిల్లవలే కనిపించును." అని సందీపుడు అనగా రాఘవుడు " అందని ద్రాక్ష పళ్ళు పుల్లన " అనెను. బసవడు నవ్వెను.  సందీపునకు అరికాలిమంట నెత్తికెక్కెను.    అప్పుడు  సందీపుడన్న మాటలు విని బసవడు , రాఘవుడు అవాక్కయ్యిరి. 

మాలినిగారు " మీరు సురభి సంస్థలో సీనియర్ నటులుగా చేయుచున్నారా? చాలా మంచి సంస్థ అని అమాయకంగా అనుచుండగా, “నన్ను సురభి నారాయణ అందురు. భానోజీరావుగారు గౌరవముతో నన్ను సీనియర్ నటుడు అనుటయే తప్ప మాసంస్థ యందు పెద్ద చిన్న భేదముండదు. 130 సంవత్సరాల  చరిత్ర గల సురభి నాటక మండలి యొక్క అసలు పేరు శ్రీ వెంకటేశ్వర నాట్య మండలి. వారు ఒక పెద్ద కుటుంబం. నేడు, ఐదు తరాలలో ఒక కుటుంబంలో వందకు పైగా సభ్యులు ప్రపంచంలో మరెక్కడా లేని విధంగా  వేదికపై పనిచేస్తున్నారు. వీరంతా ఏ పని లేదా పాత్ర హీనమైనది లేదా ఉన్నతమైనది కాదని భావిస్తారు.  తెరవెనుక కార్మికులు, వీరిలో పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్నవారు, పెద్ద నటులకి ఏ వేతనం లభిస్తుందో అతి పిన్న వయస్కుడికి అదే వేతనం లభిస్తుంది.” విద్యుత్ దీపాలు ఆరినవి. తెర లేచుచున్నది.