Bharatavarsha 63

 నందిని తన రాజ్ఞీవాసమందు  నిశిరాత్రి  తామర  చెరువు  గట్టుపై నులక మంచము పై పడుకొని తారలతో దోబూచులాడు చంద్రుని, తారలను, తామరలను మార్చి మార్చి చూచుచుండెను.  వలతి బంగాళా లో నిద్రించుచుండెను. “ఆహా!.. ఏమి చల్లని వెన్నెల! ఎంత హాయి గొల్పు చున్నది!  ఈ పున్నమి వెన్నెల నా తాపమును దిగ్విణీ కృతము చేయుచున్నది కదా!” అని తామరకొలను నీటిలో చంద్ర బింబమును చూచిన  నందినికి తన వర్షుడు గుర్తుకొచ్చెను.

ఉక్కు కళా క్షేత్ర మందు ప్రదర్శించిన తులాభారం నాటికమును జూచి వెనుదిరిగిన ఆమె హృదయము గాయపడినది.   “ఆమె ప్రక్కనే కూర్చున్నది    విదిష అని చెప్పక వలతి ఎంత మోసము చేసినది! ఒకే వరుసలో విదిష, వలతి  నేను కూర్చుని యున్నామని ఎంత ఆలస్యముగా తెలిసెను. వలతి తో వర్షుని పై  నా ప్రేమ భావములను ఎరింగించు చుండగా నంగనాచి వలే ఆ విదిష అన్నీ వినియె యుండును. విదిష గూర్చి వినుటయే తప్ప  దగ్గరనుంచి చూడలే అయిననూ మారు వేషమున వచ్చు దానినెట్లు కనిపెట్టగలను. ఛీ ఛీ  ఈ చల్లని  వేళ ఆ దయ్యము ఊసేల!  అని ఎంత సర్ది చెప్పుకున్ననూ  మనస్తాపమును నివారించలేకుండెను. 

వనమాలి తిన్నడు తెచ్చిన తాలకి కనిపించెను. అతిథు లందరికీ  వెనుకాడక తిన్నడు తాలకి తెచ్చి ఇచ్చును.  చెట్టునుంచి దింపిన తాలకి   అది.    వారిదృష్టిలో అది పండ్లరసముతో సమానము. తన తండ్రికి తల్లికి మేనమామలకి ఈ అలవాటున్నది. అనుకొని   రుచి  మరిగినవారితో  రుచి ఎరుగని వారికి పోలికేలా అని కుంభమును  అందుకొనెను చషకములోనికి తాలకి తీసుకొనెను.     

ఉ. తాలము తాగువే     ళతన      తాపము  దించగ   నెంచెనో  మదిన్   

తేలని  చిక్కులన్  మరచి  ధీమతి    నెమ్మది  పొందగో రెనో 

తాలము తాగక     కుదర     దాపగ      తప్పదు  తప్పులెం చగన్   

కీలము  నాపగ      కడకు      గీరథు      డైనను  చేయకుం  డునా   

రాత్రంతయూ తన ప్రియుని తలచుకొని  పరితపించుచూ, తాలకి  గొనుటవల్ల  ప్రియుని పరిష్వంగ భ్రాంతిని,  స్వప్నమున సుఖమును పొందుచూ ఆదమరచి నిద్రించెను. 

సీ. తామర  కూమము దాపున తాలకి

సేవించి మత్తుగొన సోలి వాలి 

నులకమం చాననూ నూఁగుకాం తనిదుర  

పోయెనా  దమరచి ప డుచు పసిడి  

అందాలు ఎగసిల్ల ఆచ్చాద నతొలగి 

స్వప్నప  రంప ర    సాగె రమ్య

రతి రా  గాలక  రిగి రాత్రి  రవళించె.

మదన  పోటుతో  మగువ నలిగె   

తామర చెరువు వద్ద నులక మంచము మీద తాటికల్లు త్రాగి నూనూగు అందాల కాంత (కోరికతో రగులు స్త్రీ) ఆదమరిచి నిదురపోయెను , ఆచ్చాదనా తొలగగా ఆమె పసిడి అందాలు ఎగసిల్లెను , ఆమె స్వప్న మందు ప్రియుని సంగమమును కలఁగాంచి ప్రణయ సుఖమును పొందెను.

సీ.కొలనువీ  డికలువ  గట్టున పవళించె

ననితల  చికలువ నాధు డుతన   

కిరణము లతడమ గసుఖమ గుసలుపు

నొందిను లకమీద నలిగి  ఊల

మాలలు గుడుచుచు రతికూజ ములుపల్క

లీలావ నమంత రగిలె మరుని

తేజము  తాకగ  తాలకి తోడవ్వ

పారవ   శ్యతనంద  పాలు గారె 

కొలనువీడి  కలువ  గట్టున పవళించెనని తలచి కలువనాధుడు  తన  కిరణముల తో ఆమెను తడమగ  సుఖమగు సలుపు నొంది నులకమీద నలిగి  ఊలమాలలు గుడుచుచు రతికూజ ములుపల్క లీలావనమంత రగిలె మరుని తేజము  తాకగ  తాలకి తోడవ్వ  పారవశ్యతనంద  పాలు గారెను   

సీ.ప్రణయ  పుష్పప  రాగము  లుగ్రోలు

తుమ్మెద  మిధ్యనొం  దిప్రి  యాప్రి      

యాయని    పిలచుచు  యాతని  బిగియార      

కౌగిట   భందించ,  కలత  నొందె    

తెమ్మెర  చొరుటకు  దారిలే  కరగిలె

తొగరాజు చేలము తొలగ వక్ష 

రంభాని  భాకృతి  రాజిల్లు తొడలలో

నతనాభి    లోబడి చిక్కు  కొనెను

ప్రణయ పుష్పప రాగములు  గ్రోలు తుమ్మెద  మిధ్య నొంది ( నందిని ప్రియుడు వచ్చినట్టుగా భ్రమ నొందెను)  ప్రియా.. ప్రియా..యని  పిలచుచు (కలవరించుచూ)  యాతని  బిగియార  కౌగిట  భందించ, తెమ్మెర కలత  నొంది   చొరుటకు  దారిలేక రగిలె. తొగరాజు (చంద్రుడు) చేలము(వస్త్రములు) తొలగ వక్ష  మరియు  రంభాని  భాకృతి  రాజిల్లు తొడలలో మరియు నతనాభి లోబడి చిక్కు  కొనెను.  ఆమె అపురూప రూప లావణ్యము ఎంత ఉన్నతులనైనా చిత్తు చేయును.

సీ తెల్లవా  రెమోజు  తీరిన మేలుకో 

సుప్రభా  తమునీకు సుంద రాంగి  

జింకక  న్నులదాన జిగిబిగి  ఎదదాన

రవివచ్చి  తికలేచి   రవిక సద్దు   

కొనుము కొమరాల నగుమోము వడలను 

పసిడి కాంతుల పసికాను కములు లెమ్ము

పైరగా  లిపయిట  పావడ తొలగించె

చైలము  సవరించు కమల నయన   

రేరాజు,  కలువ రేడు  వలే కాముకుడు కాక వాత్సల్యమును చూపెను. తెల్లవారె  మోజు  తీరిన చో  మేలుకో సుప్రభాతము  నీకు సుందరాంగి  జింకకన్నుల  దాన జిగిబిగి  ఎదదాన రవి  వచ్చితిక  లేచి   రవిక సద్దు  కొనుము కొమరాల నగుమోము వడలను పసిడి కాంతుల పసికాను ( లేత నడుము) కములు (మాడిపోవును) లెమ్ము.  పైరగాలి పయిట  పావడ తొలగించె.   చైలము (వస్త్రములు)  సవరించు  కమల నయన  

సీ.చలచల కదిలెను చేష్టలు వచ్చెను     

బంగరు బొమ్మకు  వెలుగు  తగల

ఒళ్ళువి  రచితన  ఓలము గాంచెను

కదిలాడ గకాంత గాజు లుగల గల

గాజులు బంగరు గాజులు గలగల   

చేలము తొలగ గ చెక్క దిద్ది   

చెంతన చెరువును చూచెను కేశిని                                                            

కేశిని చూడగ కలువ లువల వల

గలగల గలగల గాజులు గలగల

వలవల వలవల కలువలు వలవల

చలచల కదిలెను  బంగరు బొమ్మకు చేష్టలు వచ్చి కదిలినచో  చూచుటకు ఎంత ముచ్చట గా నుండును!  వెలుగు తగల నందిని ఒళ్ళువిరచి తన ఓలము (శరీరమును) గాంచెను. ఆమె కదిలాడగ గాజు లుగల గల సవ్వడి చేయు చుండెను బంగరు గాజులు గలగల మను చుండగా చెంతన చెరువు నందున్న కలువలు నందిని అందమును చూచి కలువలు వల వల మని విలపించినవి. 

సీ. అరవిరి  అపురూప అందాల  అపరంజి

కోరె  అడచి    ఆలింగ  నముజేయి

అరగొన   కలమున  అతివను అడచేసి 

ఆము ధీర్చు   అలిగిన    అపరంజి

అరవిరి అందాల అపురూప  లావణ్య 

మంత   అలిసె  అరవాసి నొదిలిటు                

 చూడతె  లియునా  సరసా వెంగలి        

శృంగార ముననాకు సాటి కాదు   

అరవిరి (మొగ్గ) అపురూప, అందాల అపరంజి కోరె అడచి (అదిమి) ఆలింగనము జేయి, అరగొనకల  మున (అరగొనక+అలమున),  (అరగొనక -సందేహించక)  అలమున (బలంగా ఆక్రమించు)అతివను,  అడచేసి (ముద్ద చేసి ) ఆము (కోర్కె)   ధీర్చు, అలిగిన అపరంజి అందాల  అపురూప లావణ్య మంత  అలిసె. అరవాసి (సగము నాణ్యత ) ఆ విదిష  నటువొది  లిటువాలి  నందు కొనుము (అందు కొనుము లేక నందిని ని కొనుము. శృంగార భావాల  సరిసాటి కాదది. ఆమె నా కంటే శృంగార మందు అధికు    రాలు కాదు.

సీ .ఆసత్య  చేసేను అతికర్షణ ఆకర్షణ 

కలిగించ  రంగాన కదిలె జతగ 

ఆహార్య మునుదాల్చి  ఆనాట్య మునుజేసి 

నినురంజి ప నేర్చి నటన, చెలగి 

రంగాన  రంగేసి రాజిల్ల  నాసత్య  

నేనయ్యె  చేకొందు  నీక  రమును

న్యాయమ్ము ననునమ్ము  నీవేము రారివి

మురారి  నాకుల దైవము నిజము

ఆసత్య  (నాటకమునందుపాత్రధారిణి) చేసేను అతికర్షణ( గొప్ప ప్రయత్నము) ఆకర్షణ కలిగించ  రంగాన (రంగ స్థలము పై) కదిలె జతగ. ఆహార్యమును దాల్చి( ఆ దుస్తులు  ధరించి) నేను ఆనాట్య మును  జేసి నిను  రంజిప నటన కూడా నేర్చి యున్నాను,  చెలగి రంగాన  రంగేసి రాజిల్ల  నేనే  ఆ సత్యను అగుదును.  నిన్ను  చేకొందును. నన్నునమ్ము ఇదే న్యాయము. నీవేమురారి వై పేరుకెక్కిన నావు.  ఆ మురారి మరెవరో కాదు. యాదవ కుల దైవము.  

సీ. పత్రిక   లన్నీగో   పాలటీ  వీలందు

గోపాల   గోపాల   గరిమ  పడగ  

 లోకాన   గోపాల   గోపాల   గోపాల

 నీనామ  మువెలిగె    నంద బాల

 యదుకుల  భూషణ యాదవ కన్యను

వలపును తెలిపిన  వనిత   నుకని

మనసును మరిమరి మురిపిం చకరావ

అందాల అపరంజి నేలు కోవా!!

Bharatavarsha 62

 మెర్సిడెస్ మధురవాడను సమీపించుచుండెను. పున్నమి వెన్నెల లో జగతంత  యూ  వెండి వెలుగుల జిలుగు లీనుచూ మనసులను  మురిపించు చుండెను.  “వెన్నెల సంద్రమున మనసు  కాగితపు పడవ వలే తేలుచున్నది. కాంతి మన మనసును ఎంతగా ప్రభావితము జేయునో మెర్సిడెస్ సంస్థకి తెలిసినట్టు వేరెవరికీ తెలియదు కదా !” అనుచూ వలతి  దారి నుంచి తన దృష్టిని నందినిపైకి సారించెను. 

నందిని నిరాశా చేతనమై మౌనముగా వాహనమును నడుపు చుండెను ఆమె ముఖమునందు చెప్పలేని వేదన ఆందో ళన  కనిపించుచుండెను.  కొంచము మనో పరివర్తనం కలిగించ బూని వలతి “నందు, నీవిప్పుడు ఆందోళన రాగము పాట పాడిన  అతికినట్టు సరిపోవును.” అనెను.  నందిని పొరలి వచ్చు  దుఃఖము ను అదుపు చేసుకొని  వలతి వైపు చూసి మరల నడుపుట యందు నిమగ్న మయ్యెను. 

“ఆశోచ్యా  నవ్యశోచస్త్యం  ప్రజ్ఞావాదాంశ్చ భాషసే 

గతాసూ నగతా సూంశ్చా నాను శోచంతి   పండితాః”

అని సరదాగా  ఘంటసాలను అనుకరిస్తూ పాడి  అనగా “శోకింప దగిన  విషయముల గురించి శోకించుట , జరిగిపో యిన విషయముల గురించి ఆలోచించుట మంచిదికాదని  ఆ శ్రీ కృష్ణుడు గీతయందు భోదిం చెను. అని స్పందనకొరకు చూడనవసరం లేకుండగానే తత్క్షణమే  నందిని

క్లైభ్యం  మాస్మ గమః  పార్థ నై తత్త్య య్యుప పద్య యే

క్షుద్రం హృదయ దౌర్భల్యం త్య క్త్వో త్తిష్ఠ పరం తపః

సాంఖ్యా యోగమందు  వైరాగ్యమును  బోధించిన భగవానుడు ఎటువంటి పరిస్థితులలోను హృదయ దౌర్బల్యము వలదని పోరాడ వలెనని  బోధించెను అని ప్రత్యుత్తరమిచ్చుటతో  నిర్ఘాంత పోయెను. మరల మరొక సారి ప్రయత్నించెదము అని వలతి ఇట్లనెను 

దుఃఖే ష్వనుద్విగ్నమనా స్సుఖేషు విగతస్పృహః 

వీతరాగభయక్రోధః స్థితధీ ర్మని రుచ్యతే.

దుఃఖానికి కలతపడక, సుఖాలకు పరవశించక భావావేశములకు  లోనుగాక స్థితప్రజ్ఞత కలిగి యుండవలెను  తాత్పర్యమును వివరించెను. ఈ సారి ఏమి చెప్పునో యని ఉత్సుకతతో ఎదురు చూచు చుండగా నందిని క్షణము ఆలస్యము జేయక మెరుపు వేగము తో ఇట్లు స్పందించెను.

హతో వా ప్రాప్స్యసి స్వర్గం జిత్వా వా భోక్షసే మహీమ్ ।

 తస్మాదుత్తిష్ఠ కౌంతేయ యుద్ధాయ కృతనిశ్చయః

యుద్ధ రంగంలో వీర మరణం పొంది స్వర్గానికి పోయెదవు లేదా విజయుడవై  రాజ్యమును అనుభవించెదవు అని   కర్తవ్య నిర్వహణ చేయమని అందువలన తలెత్తే   పరిణామాలు అంగీకరించమని చెప్పెను.  దీని అర్ధము  ఆవేశమును చంపుకొని చేతులు ముడుచుకొని కూర్చోమని భగవానుడు చెప్పలేదు

మీనాన్న కోడిపెట్టల వ్యాపారము నుండి నిన్నెరుగుదును,  నీకివన్నీ ఎట్లబ్బెను? అవన్నీ పక్క నుంచుము నీది ఇన్ఫాట్యుయేషన్  అనగా ఆకర్షణ.

నా వయసు ఇరువది రెండు  సంవత్సరములు.  చదువులో మొద్దుని కనుకనే  చివరి సంవత్సరము  డిగ్రీ చేరుసరికి ఈ వయస్సు వచ్చినది.  నా వర్షుని కొరకు తపమాచరించుటకైననూ సిద్దమే యని నందిని  అను చుండగా . 

అయ్యో ఇంకొక్క సంవత్సరము చదువు కొనసాగించినచో నీవు పట్టా పుచ్చుకొందువు కదా !

ఈ చదువు మధ్యలో ఆపి పారిపోవు ట మరల ఇంటికి పోక ఇట్లు క్షేత్ర గృహమునుండుట , ఎందులకు ? ఇంకెంత కాలమిట్లుండెదవు?  

ఈ ప్రశ్న లకు సమాధానము నందిని వద్ద లేదని భావించి మాట వలతి మార్చి"మెర్సిడెస్ అనిన నాకు చాలా ఇష్టము  అంతర్గత కాంతి ( ambient light)  అరువది నాల్గు రంగుల మారునట్లు స్వరనియంత్రణ ( voice control) అమరికను  ఏర్పాటు చేసెను.  నేను మాట్లాడుచున్నప్ప్పుడు వాహన  మందు పన్నీటి పుష్పరాగమునుండెను. 

“వెన్నెలను కాంతిని ఆనందించు చూ హాయిగా నుండుము నా బాధతో నీకేమి నిమిత్తము లేకుండెను. నేడేంత  రక్తపోటు పెరిగెను.  నిజముగా   నీవు నా స్నేహితురాలివేనా ?” అని  దుఃఖము తో అడుగుచున్న నందినితో వలతి " ఇప్పటికి ఈ ప్రశ్న ముమ్మారు అడిగితివి " అని హ హ హా .. అని నవ్వు చు   " నువ్వు  ఏడ్చు చున్నప్పుడు కాంతి ఎర్ర బడెను " అని  వలతి అనుచుండగా  నందిని బంగారు చెక్కిళ్ళ పై బడిన కన్నీరు బొట  బొట  కారు చుండెను.  

ముందు నా ప్రశ్నలకి సమాధానము చెప్పిన పిదప నీవడిగిన ప్రశ్నలకి సమాధానము చెప్పెదను అని వలతి అనగా

నీవడిగిన మూడు ప్రశ్నలకు  సమాధానాలు:  పట్టా పుచ్చుకొనుట వల్ల  నాకొనగూరు ప్రయోజనమేమీలేదు.మానాన్న లెక్కింప కష్టమగు ధనమును సంపాదించెను, నేను ఉద్యగములు చేయ నవసర మేమికలదు?  ఇంక జ్ఞానమందువా సంగీత సాహిత్యములను నేర్చుకొనుచూ  గీతాపఠనమును నృత్యమును అభ్యసించుచున్నాను. నీవు ఇంటికి పోయి నీవు ఈ సమయమున ఏమి జేయుదువు? నిద్రింతువు. కానీ నేను ఇప్పుడు నృత్యము నభ్యసింతును. ఇవన్నియూ నా ప్రేమ కొరకు వర్షుని కొరకు  చేయుచున్నాను. 

వలతి " నిజముగా ప్రేమకొరకు ఇట్లు  అహర్నిశలు  శ్రమించు వారుందురా ?"   

నందిని " గమనించినచో యుందురు నాకు తెలిసిన రచయిత  ఇట్లే పని చేయుచుండెను"

వలతి "  ఇవన్నియూ నేను నమ్మ జాలను , అయిననూ నీ శ్రమను  మెచ్చక తప్పదు"

సబ్బవరమున మీ స్వగృహమున కు పోక ఇచ్చట ఉండెదవేమమ్మా?

నందిని: నీ చివరి ప్రశ్న అదేకదా , అందుకు ఒక్కటే కారణము మా నాన్న అతడు మతము పుచ్చుకొనుట ఏ కాక అందరిని మతము మారమని  పోరుచున్నాడు. మా అమ్మ నేటికీ నొక్క రోజు కూడా చర్చికి పోలేదు. ఇంటిలో హిందూ  దేవీ దేవతల పఠము ఒక్క  టి యునూ లేదు . మా అమ్మ గోపాలుడి  పఠము ను తన గదిలో నుంచుకొన్నది. అతడి భాష విన్నచో  ఆత్మ పాతాళమునందు పడి అఘోరించును. వలతి కళ్ళ యందు నీళ్లు తిరుగు చుండెను. 

నేను నందినికి వకాల్తా పుచ్చుకొని పక్షపాత ధోరణితో మాట్లాడియుంటిని నన్ను క్షమింపుము. నీ ప్రేమ సత్యము. నీ కింకొక సత్యమును చెప్పెదను వినుము అనుచూ వలతి “ఇప్పుడు సమయము అర్ధరాత్రి కావచ్చుచున్నది కదా. నేను ఇంటికి పోక నీవెంట ఎందుకు వచ్చుచున్నాను? నాటిక చివరి భాగము చూడక నీవు ఎందుకు వచ్చుచున్నావో  తెలుసా ? నేను నాటిక చూడక నీతో వచ్చుటకు కారణము నీ మెదడుకు పొమ్మని విదిష  సంకేతము నిచ్చినది.   ఆ సంకేతము ను టెలీపతి అందురు.” నందిని అవాక్కయ్యెను. 

Bharatavarsha 61

 పిసికాలజిస్ట్ హృదయాలజిస్ట్ కలిసి ఆసుపత్రికి వెళ్లినపిదప దామిని మీనాక్షి సన్నిహితముగా మాట్లాడుకొనిరి. దామిని అడుగగా  మీనాక్షి తన జీవితమును  ఆమెకు  వివరించెను. వారి స్నేహము మీనా, దామి యని పిలుచుకొని వరకు పోయినది. 

Cardiologist and Psychologist - Imaginary Picture

దామి: హృదయాలజిస్ట్ వెళ్ళాక ఇల్లు చల్లగా యున్నది, బడి పిల్లవాడు  బడికెళ్ళిపోయినట్లున్నది.  మరల తిరిగి వచ్చువరకు మనకు విరామము. 

మీనా : మీ పిల్లలు ఎచ్చట?  మీకు పిల్లలెంతమంది? 

దామి: వివాహము అయినది కానీ  పిల్లలు ...   

మీనా :  మీనాక్షి అట్లెందుకు జరిగెను , వైద్య చికిత్స కి ప్రత్నించవలె కదా ?

దామి : అది ఎప్పుడో జరిగెను , మాయిరువరిలో లోపమేమియూ లేదని తేలెను 

మీనా : పోనీ, దైవజ్ఞులను సంప్రదించిన మేలు కలుగునేమో ! 

దామి : మా అత్తగారికి నమ్మకములెక్కువ ఆమె గుళ్ళు గోపురములు చుట్టి రావలెనని , బాబాలను దర్శించమని పోరుచుండెడిది. అత్తమామలు ఇరువురూ ఈ మధ్యనే కాలము జేసిరి. 

మీనా : ఆయ్యో !

దామి  : వారున్నతవరకూ నాబ్రతుకు కూడా, "అయ్యో!"  అనుండెడిది

వారున్నంతకాలము నా భర్త తల్లి చేతులో కీలు బొమ్మవలె నుండెడివాడు. 

మీనా : మానవప్రత్నమే లేనప్పుడు ,మీరు గట్టి ప్రయత్నము చేయనిచో,  దైవమును  వైద్యులను అన  పనిలేదు.

దామి : అయ్యో! నన్ను  సిగ్గు చుట్టచున్నది అనుచు దామిని డాక్టర్ రూంలోకి వెళ్ళిను.

మీనా : అయ్యో!!! అందుకే నీవిట్లున్నది  అనుచూ  మీనాక్షి ఆమెను అనుసరించెను.

దామిని  డాక్టర్ బల్ల పైనున్న ఒక వస్తువును తీసి తన కొంగు మాటున దాచేను  

మీనాక్షి : ఏమి దాచుచున్నావు ?

దామిని :  ఉహు... చూపించిన బాగుండదు అని చేతిని కొంగుచాటున దాచెను.

మీనాక్షి : అట్లయిన  నేనే చూచెదను అని కొంగు చాటుకున్న చేతిని లాగి చూసేను.

దీపావళి పిస్తోలు!!!! అయ్యో!!!  మద్యానం ఇదే హృదయాలజిస్ట్ చేతిలో చూచితిని

దామిని :  అందుకే నేను చూపనన్నది. అనుచున్న  ఆమె మొఖ మెఱ్ఱబారెను.

మీనాక్షి : ఏమో అనుకొంటిని, నీవు  ఉడుకుమోతువే సుమా!!

ఇంతలో రవణ గదిలోకొచ్చి బల్ల తుడుచుచూ బల్ల సొరుగు బైటకు లాగి అందునుండి దీపావళి తుపాకుల్లో వాడెడి శబ్దము చేసేడు మందుగుండు సామాను ( కేప్స్ ) తీసి చూపుచూ

రవణ: అమ్మగారూ మీరింకనూ ఇవి చూచినట్టులేరనెను. ఈయనను డాక్టరని ఎవరూ ఊహించలేరు. ఇది వీరి సొంత భవనము.  ఇది గాక మా డాక్టర్ గారి సొంత ఆసుపత్రి గలదు.  అని తన యజమాని గొప్ప చాటి అతడు వెళ్లిపోయెను. 

దామిని ఇంకనూ మొఖం దాచుకొనెను, మీనాక్షి మౌనముగా తన గదికి వెడలెను . అట్లు గంభీరముగా వెడలిన మీనాక్షిని చూసి దామిని కలవర పడుచూ అట్లే నిలిచెను. మీనాక్షి గదినుండి హాయి  గొలుపు  సంగీతము వెలువడి హృదయమును తాకుచు ఇట్లున్నది   

ఆ. వెన్నెల  గిన్నిలో పోసి వెన్నలా ముఖము  

   కద్ది   ధవళ   వలపు   కట్టగ   పన్నీరు

     చిలికిన   ట్టుగౌర  వమున  శాలు  గప్పి

      మెడకు  చలువ  గంధ  మలది   నట్టు

మనసును మెత్తబరుచు సంగీతము దామిని ని పిచ్చుకను  దారము గట్టి లాగినట్టు లాగెను. ఆమె పరుగు పరుగున మీనాక్షి గదిలోకిబోయి ఆమెను చూచుచూ స్థాణువు వలే నిలిచిపోయెను. ఆ సంగీత రాణి ఇంకనూ వాయించుచుండెను.

  తే . మాల వలెయామె కంఠ మందు వాలుచు  

     పరవ  శించ బంధ మందార మగుచుండె 

     పిల్ల  గ్రోవి  విన్నగో   పికవోలె  సంగీత 

     మతుకు  వేయ జతగట్టె   పసిడి మసులు

అట్లు పరవశించ వారి స్నేహ బంధము మందారమగుచుండెను, అనగా బిగుయు చుండెను.  సంగీత  మతుకు వేయ జతగట్టె   పసిడి మసులు అనగా సంగీతము టంకము వలె వారి బంగారు మనసులకు అతుకువేయుచున్నది. దామిని అట్లే చిత్తరువు వలే నిలిచి ఆమె వాదనమునాటంక పరచక ఆ ఝరిలో స్నానమాడుచుండెను.   మీనాక్షి వాదన ముగించిన పిదప  దామిని ఆమె మెడనల్లుకొని  "నన్ను మాల అనుకొనుము"  అనుచూ ఆమెను అభినందించెను  

మీనా :ఈ మాలని గొనిపోయి నీ విభుని గళ మునలంకరింపుము.

దామి: అమ్మో  అట్లు జేసిన అతడు  దండతో  ఆసుపత్రికి పోయిన పోవచ్చు.

మీనా: నిజమే, అతడు ఆశు పత్రికి నీవు వసతి గృహమునకు ఇట్లయిన ఎవరి పని వారు చూచుకొన్నచో పిల్లలెట్లు కలిగెదరు. నీకు వసతి గృహము నడుపు అవసరమేమి  వచ్చెను ?

దామి: సేవచేయుటందు తృప్తిని బడయుటకు మనసును మళ్లించుటకు  ఏధై ననూ చేయుటవశ్యము కదా! మొదట కొంత కాలము ఆసీలు మెట్ట వద్ద ఏ ఎస్ రాజా రక్తనిధి (బ్లడ్ బ్యాంకు ) నందు పని చేసితిని. అరుణతార యని నా స్నేహితురాలు పెడత్రోవపట్టిన యువతులను ఆదరించుటకు వసతి గృహము నడుపుచూ వారిని సన్మార్గములో పెట్టుట మంచిది అని ప్రోత్సహించగా నేను తన బిడ్డను నా బిడ్డగా భావించుకొని స్త్రీల వసతి గృహము ప్రారంభించితిని  కానీ సంపాదించుటకు కాదు. 

మీనా: అప్పుడే అనుకొంటిని వర్షుడు   మంచి వారితోనే జతగూడును కదా! నీవు ధనము కొరకు వసతి గృహము నడుపుటలేదని నాకు వర్షుడు చెప్పినాడు నీవంటి ఉత్తమురాలిని నొక మారు కలవ దగునని చెప్పగా విని  నేను వచ్చితిని. మీరు కలిగినవారిని పెడత్రోవపట్టిన యువతులను ఆదరించుటకు వసతి గృహము నడుపుచూ వారిని సన్మార్గములో పెట్టుటకు ప్రయత్నించుచున్నారని చెప్పెను.  నేను విన్నది అక్షర సత్యము. 

తే. తనకు మాలిన బేరము దగదె  భామ 

   ఇంట గెలిచిన తగ్గు  ఈండ్రము బోయి 

   అపుడు చేసి  కొలువు అన్యుల నలరింప 

   దగును రచ్చ ముందుత గదుతగ్గు తగ్గు 

అది విని నంతనే దామిని ముఖమును విచారమావరించెను. నాకు   వివాహమయ్యి  పన్నెడు సంవత్సరములు గడిచెను. ఇంట కాలము లేనిది   ఇప్పుడు  పిల్లలెట్లు కల్గుదురు.  ఖేదమునకు దారితీయు యత్నములకు స్వస్తి పల్కి సన్మార్గమున నడుచుట మంచిదని అరుణతార యని నా స్నేహితురాలు ప్రోత్సహించగా నేను తన బిడ్డను నా బిడ్డగా భావించుకొని స్త్రీల వసతి గృహము ప్రారంభించితిని  కానీ సంపాదించుటకు కాదు. 

చూడగనే ఎట్టివారికైననూ   నీవు డబ్బుకొరకు వ్యాపారము నెరుపు   దానవు     గావని అర్ధమగును. నగర నడిబొడ్డున  కోట్లు విలువజేయు విల్లా అట్లే సొంత ఆసుపత్రి కలిగి న నీకా అవసరమెచ్చట కలదు.   

మీనాక్షి కి తనువెల్ల పులకరించుచుండెను. రామచంద్రన్  ,ఆడవన్ ,  విక్రముడు వంటి నీతిమాలిన వేయి సర్పముల విషమును హరించు శక్తి స్వరూపిణి వలే దామిని కనిపించగా ఆదమరచి మీనాక్షి  శిలా ప్రతిమ అయ్యెను. 

  త. ముదము  కల్గును  జంటనే గనపొం     గనుల్ల    ముసాగ   దా    

     పదము    పాటగ    అంతరం   గఆభీ    ల మెల్ల        కుదర్చ    గా

      కుదిరె      నాస్వర  ములోని   వినఖం   జరీ స్వ    నమే వి   ధా

     తదప      మాచరిం   పంగని   చ్చెసుధా  రసంబు    సరాగ    మే              

ముదము  కల్గును  జంటనే గన  పొం గనుల్లము   సాగదా  పదము పాటగ, అంతరంగ,  ఆభీల మెల్ల (భాదంతా)   కుదర్చ గా, కుదిరె  నాస్వర  ములోని , ఖంజరీ  (వాద్యము)  స్వనమే(శబ్దము) విధాత, దప (తప) మాచరింపంగ, నిచ్చె సుధారసంబు (మధురమే కదా) సరాగ మే (స్నేహము) 

ఇంత చక్కటి జంటతో తియ్యటి స్నేహ బంధము అదృష్టమున్న కాని దొరకదు కదా అనుకొనుచుండగా  తలుపువద్దలికిడి వినవచ్చి చూచినంతలో మంజూష “దామినీ దామినీ” అనుచూ లోపలి వచ్చుచున్న మంజూషను చూసి మీనాక్షికి మతి భ్రమించెను. 

" ఏమే, మీనాక్షి ఎట్లున్నదో చూచిరమ్మని మీ అమ్మ పంపెనా లేక  మీ అన్న పంపెనా ?"

అని కసిరెను . “మీనాక్షి నువేమీ అనుకోవలదు ఇది వర్ష చెల్లి దీన్ని పదవ తరగతి వరకు బెత్తము పుచ్చుకొని వడ్డించేడి దానను. వీళ్ళమ్మ మాలిని నా చెలిమి. ఆమె దామిని అని పిలుచుచుండెడిది , ఇది కూడా దామిని అని  పేరు పెట్టి పిలుచుచూ  తన్నులు తినెడిది. తరువాత నేనే అడిగి మరీ పిలిపించు కొనుటతో  ఇదిగో ఇట్లయినది ఎవ్వరున్నానూ  దామినీ అని పిలుచును.”

 మీనాక్షి: మొదట కంగారు పడిననూ మీ అనుబంధము చూడ ముచ్చట గా యున్నది. పిల్ల కూడా ముచ్చటగా యున్నది అనుచూ " నీ వయసెంతమ్మా ?" అని అడిగెను 

"నాకిప్పుడే పెళ్లి వద్దండీ " అనుచున్న మంజూషను చూసి మీనాక్షి ఖంగు తినెను. 

దామి : ఇది పైకి ఎంతో అమాయకంగా కనిపించు పెద్ద  దొంగ. అని మీనాక్షితో చెప్పి 

మంజూష తో "ఒసేయ్ పెద్ద మాటలాడకే.   వయసుకి తగ్గ మాటలాడుము ." 

 అని మందలించిననూ మంజూష పట్టించుకొనక సయ్యాటలాడు చుండెను. 

దామిని : ఈ పిల్లకు నావద్ద  బొత్తిగా భయము నశించెను 

ఇంతలో ఎవరో వచ్చుచున్నట్లు అలికిడయ్యెను. 

మంజు: ఆమ్మో!!  అని అరచి, సోఫా వెనుక నెక్కెను. 

ముంగీసా ముంగీసా అని పిలుచుచూఅప్పుడే వచ్చుచున్న  డాక్టర్ ఆమెను చెవి దొరక బుచ్చుకుని మెలిపెట్టి బైటకు లాగెను. 

దామిని : నేనన్న భయము లేదు కానీ ఆయనన్న భయము కలదు

మంజు: హృదయాలజిస్ట్ గారికి నమస్కారం అని వంగి శిల్ప భంగిమ లో  నమస్కరించెను.

రేపు తులాభారం నాటకమునకు మీకు టికెట్లు ఇచ్చి రమ్మని అమ్మ పంపెను.

హృద: నాటకము రేపు కదా నేటికేమి చేయవలెను అనుచుండగా

మంజు: అంతవరకూ ఒక కోతిని తెచ్చి ఆడించినా ?

హృద: నీముందు కోతి ఏమి పని చేయును ?  నీ ముందు కోతి  దిగదుడుపు!

దామిని :  ముంగీస అనుట , కోతులతో పోల్చుట, అయ్యో ఎంత బాధ పడును ? 

హృద : నిజమే  ఎంత బాధ పడునో కదా ?  కోతి  విన్నచో ఎంత భాదపడునో కదా 

మీనా : నాపేరును ఎట్లు మార్చునో అని మనసులో అనుకొనుచుండగా 

దామిని : మీకు పుణ్యముండును మీనాను ఏమీ అనవలదు 

హృద : మీనాను నేనేమి అనను  అని  వానా అని పిలిచి  కీబోర్డు తో కురిపించావా వాన?

దామిని : ఛి !  ఏం మనషి  కొత్తపాత లేదు !! ఆమె ఏమను కొనునో ( గొణుగుచుండెను)

మీనా : కీబోర్డు పై స్నేహ బంధము ఎంత మధురమూ ! అను గీతము కమ్మగా వినిపించుచుండెను .