Youth earning in lakhs

He is an Electrical Engineer and Self made man. He has the wit and wisdom and he is the synonym of dynamism. He kicked out the despair of unemployment and kick started his own career. Kudos!!

He started a high-tech mobile Ice cream parlor that looks like a Tokyo bank on wheels. His name is Vinod.  With sheer self confidence he triumphed over the existing grim unemployment situation which otherwise should be distressing. 

Mr. Vinod in his mobile ice-cream parlor

 This outspoken entrepreneur told me that he has invested 10 lakhs to construct his own kingdom (business). Yes he is the king. He doesn't slave out his time at a multi-national like many others engineers do. He stays on the wheels as long as he wants and  drives off his parlor when it is dull and boring. He earns Rs 60,000 every month in winter and in summer it is usually between one and two lakhs. 

Mr. Vinod uses 3 fridges. One normal and two deep refrigerators that can keep things super cool for 24 hours once charged for four hours. He used 3kv battery and his brains to design the entire set up. 

I had a jaunt ( pleasure drive) with my wife on Sunday the 27th Nov 2021. I was so pleased to stop at his parlor. His knowledge about world, courtesy and kindness touched my heart. He gave us good time and shared delicious ice creams of his own make. 

They are sweet like him. He is an Exemplary Entrepreneur.  

Lakuma Accident

I expanded the single line from Old Bharatavarsha  into eight pages .                                              

పాత భారతవర్షలో లకుమ కారు ప్రమాదానికి గురి అయినదని ఫోన్ వస్తుంది.  ప్రమాదం ఎలాజరిగిందో వర్ణన ఉండదు. కొత్త భారతవర్ష లో లకుమ కారు ప్రయాణ ప్రమోద ప్రమాద ఘట్టాలు ఇలా వర్ణించడం జరిగింది.   

                                                                        ***

This is the situation  

"తక్కడితోం, గిడ తక్కడితోం,  తద్ది తక్కడతోం థళాంగ్ థథ..థరికిట ." కేశవుడు కన్నులరమూతలై  ఆనంద పారవశ డై  గాలి షడ్జమమై, పక్షులు పంచకమై కేశవుడు శివాత్మకమై చేయు మృదంగవాదనా ధ్వని యందు అరుణతార మనసు మయూరమై మైమరచి నర్తించెను. "గోపాలుని గీతా భోదవలె ఈ మృదంగ నాదము అలౌకికా నంద మును  కలిగించి చిత్తనిర్వికార మొనర్చినది.  భావోద్వేగములను మకిలి వస్త్రములతో పాటు బుట్టదాఖలు చేసి, వేడినీటిబుగ్గ ఆవిరుల స్నానమాచరించి నిర్మలత్వము బొంది గృహాచ్ఛాదనములు ధరించి వంటజేయుచూ లకుమకొరకు ఎదురు చూడసాగెను. .. 

Here Arunatara receives a phone call

ట్రింగ్.. ట్రింగ్ .. మరల దూరవాణి మ్రోగుచుండెను. పరికరము నుండి మాట్లాడు సాధనమును లేపి సందేశము విని నివ్వెరపోయెను. “అమ్మా  ఏమైనది?” అని కేశవుడడిగెను, “లకుమ వాహనమును నడుపుచుండ ప్రమాదం సంభవించెను.  This read line is described in New Bharatavarsha.

                                                                        ***

గచ్చిబౌలి నుండి  యాబదిరెండు కిలోమీటర్ల దూరములో నున్న షాద్నగర్ వైపు కృష్ణవర్ణ  హ్యుందాయ్ టెర్రాకాన్  దూసుకుపోవుచున్నది.   నల్లని రబ్బరు  చక్రములల్లన తిరుగుచుండ   వాహనము మందగమన మున సాగుచుండెను. వాహన చక్రము (steering)వెనుక పల్లవి యనొక చేప కళ్ళ చిన్నది కూర్చున్నది. ఆమె పేరుకేగాక  చూచుటకు కూడా పల్లవమువలెనున్నది.  ఆమె తన  కోమల హస్తములు తో చక్రమును చేకొని తమలపాకుల వంటి పాదములతో ప్రవేజకము(acceletor) నొత్తుచు ఎదురొచ్చు వాహనములు చూచి తత్తరపడుచుండెను.   అదిచూచి  వాహనంలో ఆమె ప్రక్కనే యున్న లకుమ వెనుక నున్న సురభి, శ్రావణి, మాధురి పరిహాసమాడుచుండిరి. 

ఇంతలో ఒక యువకుడు రివ్వున పిచ్చుకవలె ద్విచక్ర వాహనంపై వెంట్రుకవాసి దూరమునుండి టెర్ర కాన్ ను రాసుకొని వారిని దాటుకు పోయెను. ఒక లిప్త ఎడమకు వాల్చి మరు లిప్తలో మరల కుడికి వాల్చి పిదప ముందు చక్రమునెత్తి కొంత దూరము పోనిచ్చి ఆపై వెనుక చక్రమునెత్తి మరికొంత దూరము పోనిచ్చి ఆపై  మోకాలు తగులునంత వరకూ బండిని వాల్చి ఇట్లనేక విన్యాసములు చేసి చూపి ముందుకు సాగుచుండెను. ఆ షోకిల్లా వేగమును చూసి బిత్తరపోయి తన గుండెలపై తు.. తు.. అని ఉమ్ముకొని పల్లవి వాహనమును ఎడమ ప్రక్క నిలిపి రొప్పుచుండెను. 

చెంగావి రంగు మేక్సీ నంటిపెట్టుకొనియున్న ఆమె పడుచు గుండెలదురు చుండెను. వీడి పీచమడుచుటకు  కొంచము దూరములో  వేగనిరోధక మున్నది   అచ్చట వీడు చతికిల బడుట ఖాయమని సురభి అన్నది కానీ వారందరినీ నిరుత్సాహపరుచుచూ అతడు అక్షోహిణీ యందు అభిమన్యుని వలె  చెలరేగి వేగమింకనూ పెంచి  తన ద్విచక్రికను రెండడుగుల పైకెగిరించి మరీ  వేగనిరోధకమును  దాటుకుని పోయినాడు. మాధురి  కనురెప్పలను  అల్లల్లా డించుచూ “ ట్చు  ట్చు.. ట్చు.. ఎంతటిఘనుడో! ఎంత ధాటి యో! రాకెట్ కేంద్రమందు ఉద్యోగమిచ్చిన రాణించున”నెను.  “రహదారిపైనున్న వేగనిరోధకమును దాటుట సులభమే. జీవితమునున్న పెళ్లి అను వేగనిరోధకమును ఎంత ధాటి యున్ననూ దాటలేక చతికిలపడుట ఖాయమ”ని పల్లవి అనెను. నిజమా అని మాధురి సంశయించుచుండగా  పల్లవి “ సందేహమెందులకు షాద్నగర్ లో జాతీయ అంతరిక్ష గ్రాహక  కేంద్రము (నేషనల్ రిమోట్ సెన్సింగ్ సెంటర్) కలదు. అచ్చట భూఉపరితల కేంద్రము (గ్రౌండ్ స్టేషన్) భారతీయ మరియు విదేశీఉపగ్రహాల నుండి సమాచారమును సంగ్రహించును.”అని చెప్పుచుండగా “అదందరికీ తెలిసినదే కదా ఎందుకు  చెప్పుచున్నావ”ని లకుమ చిరాకుపడెను.

“మీకు తెలియనిది మరొకటుంది మానాన్న అందు శాస్త్రజ్ఞుడిగా పనిచేయుచున్నాడు.  అతడు అంతరిక్షంలో గుండుసూది పరిమాణము నుండి గ్రహ పరిమాణము వరకూ నున్న ఏ వస్తువునైననూ ద్రవ్యరాశి పరిమాణము ఇతర గ్రహములనుండి  దూరము మున్నగునవన్నియూ లెఖించు (telemetry) నిపుణుడు.  కానీ ఆ అమ్మతో చీరలు కొనుటకు పోయిన ఎంత సమయముపట్టునో లెక్కించలేడు. కొన్న సరుకుల సంఖ్య ధరలు చెప్పలేడు వేయేల పొయ్యిమీద పోపుకూడా చూడలేడు. మా అమ్మ చెప్పినదానికి ఊ కొట్టుచూ ఉపగ్రహములను చూచుమానాన్న ఉపగ్రహమువలె మారి మా అమ్మచుట్టూ తిరుగుచుండున”ని ముగించెను. 

“ఎంతవారులైన వేదాంతులైన గానీ..” శ్రావణి పాడెను. అందరూ నవ్వుచుండగా, ఆరుణీకృతవదన  వినీత నేత్ర, వియత ముఖ లకుమ షటప్ అని బిగ్గరగా అరిచి వాడి పెళ్లి అగువరకూ ఆగవలెనా? లేక వాడికి సంబంధము చూడవలెనా? అనరిచెను.  సురభి “వాడిపై పోలీసు కేసుపెట్టవలెన” నెను.  శ్రావణి “ఆమ్మో పోలీసు కేసులా! వాటి జోలికి పోకుండుటే మంచిద”నెను.” మాధురి “మా అమ్మకి చెప్పకుండా వచ్చుచున్నాను అంతదూరం ఎందులకు పోవుచున్నారని నాకు తలంటును”నెను.  లకుమ “ఆమ్మో పోలీసు కేసులా”యని శ్రావణిని అనుకరించి, వెక్కిరించి అట్లు మాట్లాడుటకు సిగ్గుండవలెను. వాడికి తగినబుద్ది మనమే చెప్పవలెను అని పల్లవిని త్రోసి సారధ్యమును స్వీకరించి ప్రవేజకమును బలముగా నొత్తెను. మరునిమిషము వాహనము ప్రళయ వేగమున దూసుకొని పోవుచుండెను. ప్రభంజనుడు(wind) వాయునిరోధకమును(windshield) గుద్దుకొని  ఈ దుష్కృతము నాపుట కన్నటు వికృతముగా కేకలువేయుచుండెను. అందరు ప్రాణములర చేతిలో పెట్టుకొని కూర్చొనిరి. 

కొద్దినిమిషములో నారింజ వర్ణ ద్విచక్రిక గోచరించెను. వాయువేగమున అతడి బండికి నూలువాసి దూరము నుండి పోనిచ్చి వాహనమును ఎడమకు త్రిప్పుచూ అరోధము నొత్తెను. ఆరోధ రంభము(breakdrum) నుండి  కీచుమను కరాళ ధ్వని వెలువడుచుండగా తూర్పుకు పోవుచున్న వాహనము పడమరకు గవ్వవలె తిరిగి ద్విచక్రికకు ఎదురు నిలిచెను. దానితో ఆయువకుడు చేష్టలుడిగి బిక్క చచ్చెను. సంయోక్తము (గేర్ )ను మధ్యస్థముగా (న్యూట్రల్ ) గా నుంచి  ప్రవేజకమును నొత్తి  టెర్రా కాన్ యంత్రము నుండి ప్రళయ నాదమును పుట్టించెను. ఆ  నాదము యువకుని గుండెలలో  విజయనగర యుద్ధబేరివలె మ్రోగి అతని గుండెలు గలగలలాడినవి. అతడు ద్విచక్రికను నేలపారవేసి  "ఆయువు యందు వాయువులు కపాలమును తాకినవ"ని చేతులెత్తి నమస్కరించెను. లకుమ అతడిని మిర్రి మిర్రి చూచుచూ "సంయోక్తము సంధించిన కపా లమోక్షమగును. వదిలివేసితిని పొమ్ము " అనెను. ఆ యువకుడు  విగత జ్ఞానుడై  ద్విచక్రికను తోసుకొని పోయెను.

అతడికేమైనా అయినచో పోలీసు కేసులు లగును మనకెందులకీ వ్యర్ధ ప్రహసనము అని శ్రావణి భీతిల్లుచుండగా “పోలీసు కేసులైనచో  మా అమ్మ  చూసుకొనును. ఈ రాష్ట్రములో మా అమ్మను  తెలియనివారుఎవరు కలరు?నీవు పోలీసు కేసుల గూర్చి బెంగమానకున్న నీ జడ కత్తిరించెదను. వాహనంతో నేరుగా గుద్దిన నూ నన్నెవ్వరూ ఆడువారులేరు. పిచ్చుకపై బ్రహ్మాస్త్ర మెందులకని నేనే ఊరకుంటిని.” లకుమ అదోదంతిని (low gear)యందు   వాహనమును త్రిప్పి,  పోనిచ్చు చుండెను. 

కొంచెము దూరము పోవుసరికి వారికి ఒక కూడలివద్ద  ఒక శ్వేత వాహనము కనిపించెను. అందు నలుగురు  యువకులు కలరు.  లకుమ వారి వాహనము వెనుకగా పోయి శృంగమును మ్రోగించెను. రహదారంతయూ ఖాళీగా యున్ననూ పక్కకిపోక లకుమట్లు శృంగమును మ్రోగించుచుండగా శ్వేత వాహనము లో వారద్దములు దింపి వెనుకకు కోపముగా చూసి పోనిచ్చుచుండిరి. నీవు శృంగ ప్రియ(హార్న్ కొట్టుట) వనుకొందురు చాలించుమని పల్లవి అనెను.  ఇంతలో శ్వేత వాహనము నిలిచి పోయెను. లకుమ కూడా తన వాహనమును నిలిపి ఈ యువకులు వృద్ధులు వలెనున్నారనెను. ఇంతలో పల్లవి "శ్వేతవాహనమందు చాలకుడు మారెన"నెను "కొత్త సారధి దూకుడు గిత్త వలే నున్నాడ”ని శ్రావణి అనెను. “వాడు దూకుడు గిత్త అయినచో లకుమ పోట్ల గిత్త అని మరువరాద”ని మాధురి అనెను. ముందునున్న వాహనము కదిలి క్రమముగా వేగము పుంజుకొనెను. లకుమ కొద్దిక్షణములలో తన వాహనమును వారికి సమాంతరంగా నిలిపెను. ఇరువాహనములు ప్రక్కప్రక్కనే జోడుగుఱ్ఱముల వలె  సాగుచున్నవి.

పండుగకు కేరళ  పంపా తీరమునున్న అరన్మూలలో నౌకాస్పర్ధను చూచితిని. నేడదే ప్రమోదము నందుచున్నాన "ని సురభి అనెను. కేరళలో కృష్ణుని గుడి వద్ద జరుగు నౌకాస్పర్ధ లందు పురుషుందురు ఇచ్చట స్త్రీలు కలరు."అని లకుమ అనగా “నీకెట్లు తెలియును? నీవు కేరళ పోయినావా?” అని మాధురి అడిగెను. లకుమ మందహాసము చేసెను. పల్లవి "వాళ్ళ నాన్నగారు కేరళవారే"అని చెప్పుచుండెను కానీ లకుమ ద్యాసఅంతయూ రహదారిపైనే యున్నది. శ్వేత, కాల వాహన స్పర్ధ మొదలాయెను. క్షోణి కంపించునట్టు రెండు వాహనములు పరిగెడు చున్నవి.  

Gone far ahead

Bharatavarsha has gone far ahead.

ఉదయం క్లాసులు, సోషల్ వర్క్ రోడ్డుపని అప్పుడప్పుడు టివి, న్యూస్ పేపర్ వర్క్,  సెమినార్లు.  అలిసిపోయి పడుకుంటున్నాను. పడుకున్నాక సంస్కృత గీతాల తరంగాలులా  తాకుతున్నాయి.  పల్లవి మెదడులోకి ప్రవేశిస్తుంది. ఇంక డెస్క్ దగ్గరకి వెళ్లి కూర్చోడమే.  నాకేంటీ బాధ అని నేను ఎప్పుడూ అనుకోలేదు.  ఆమె నన్ను ఎంచుకున్నదేమో అనిపిస్తుంది.  

అలా గీతాల సంఖ్య పెరిగింది  గీతాలు తో పాటు కథ కూడా చాలా పెంచాను. కథ రాయడానికి ప్రేరణ తులసీగారు అయితే   ఈ గీతాలు సంఖ్య పెంచడం  వెనుక  ప్రేరణ పాడుతా తీయగాలో  శ్రీ బాలసుబ్రమణ్యం గారి మెప్పు పొందిన భీమవరం అమ్మాయి చిరంజీవి శ్రీవల్లి. ఆమె తో,  వాళ్ళ అమ్మగారితో  ఫోనులో మాట్లాడేను. ధనాపేక్షలేని కళారాధకులు వారు. నా పాటలను ఎన్నో సార్లు మెచ్చుకున్నారు. ఈ గీతాలు మా అమ్మాయికి ఎంతగానో నచ్చాయి. అందుకే పరీక్షలు అవుతున్నా రాత్రులు సాధన చేసి పాడింది అని ఆడియోలు పంపారు. 

నేను ఇప్పటికే నెలల తరబడి నప్పని గాయనీ గాయకులని సంగీత దర్శకులని భరించాను. ఏసు క్రీస్తుకి ఎన్ని మేకులు పడ్డాయో తెలీదు గానీ వారితో నా వొళ్ళంతా తూట్లు పడిపోయింది. అలాటి సమయంలో ఇలాటి  గాయనీమణి దొరకడం  నా అదృష్టం. చిరంజీవి శ్రీవల్లి  పాటలను చక్కగా పాడడమే కాకుండా పాటలను ఏంతో అపురూపంగా భావించి ప్రాణం పోసింది.  ఈ గీతాలు చిరంజీవి శ్రీవల్లికే  అంకితం

                                                                    ***

ఉదయము పదిగంటలు మాలినిగారు గృహకృత్యములందు నిమగ్నమయ్యి యుండగా "అమ్మా ఎవరు వచ్చుచున్నారో చూడు"మనుచూ మంజూషతల్లి చెవివద్ద చెప్పెను. మాలినిగారు ప్రవేశ ద్వారమువైపు ద్రుష్టి సారించగా రాచకన్య ధీరత్వము నాయకత్వ ప్రతిభ మూర్తీభవించిన విగ్రహముతో, ముఖములో వ్యంజితముమగు అప్సరకళతో అపూర్వ నూపురనాదములతో తరలివచ్చు నందనమువలె నగుపించిన అరుణతారకు  ఎదురేగి మీరు కబురు పంపిన మీరున్న చోటుకి వచ్చెడివారమని అనుచూ మాలినిగారు ఆమెను  స్వాగతించి లోనికి తోడ్కొని పోయిరి.

 “నాకు విమానాశ్రయమునకు బోవుటకు సమయమున్నది. మీతో మద్యానం వరకు ఉండుటకు వచ్చితిన”నగా విని సంతసించిరి.  కేశవుడు పరుగున వచ్చి అరుణతారను నల్లుకుపోయెను. అట్లు లోనికి పోవుచూ మండువాగది గుమ్మమువద్ద దామినిని చూసి అరుణతార అచ్చెరువొందెను.  వార్తాపత్రిక చూసి తెలుసుకొనుటయే గాని నీవు నాకు చెప్పితివా అని దామిని మూతిముడిచెను. నిన్నవిశ్వవిద్యాలయములో  కార్యక్రమమునకు  వచ్చిన తెలిసెడిది.  

మాలిని వద్ద  కొంత సేపు గడిపి తరువాత నీవద్దకు  వచ్చుటకు నిర్ణయించుకొంటిని. అని చెప్పుచున్ననూ దామిని బింకము వీడదాయెను. అరుణ దామిని చెవి పుచ్చుకొని మెలివేయ సాగెను.

అయ్యో వొదలవే జడల బఱ్ఱె అని గింజు కొనుచుండెను. నన్ను జెడలబర్రె అందువా నీ పేరు వేలుముడి అని అందరికీ చెప్పమందువా అని తార అనెను. చెప్పవలెను చెప్పవలెనని మంజూష మధ్యలో చొ రకొనగా అందరూ నవ్వుకొనిరి. “మాలిని నీవు పరిచయము చేసిన నేస్తమే కదా!   ఆమె పరిస్థితి ఏమైనా తెలుసు కొంటివా?అదియునూ పత్రికలలో చూసి తెల్సుకొందువా! ”అని దామినినడిగి చెవివదిలెను. దామిని చెవి రాసుకొంటూ “అన్నీ తెలుసుకొంటిని అందుకే ఇచ్చటికి వచ్చితిని. ఆ బైరెడ్డి దుమ్ము దులిపినావు కదా అని  ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వెను. అందరూ నవ్వుచుండగా మంజూష విలవిల లాడెను. అందరూ లోనికి ప్రవేశించిరి. పిదప ఆమెను వర్ష చదువుకొని గదిలోనికి గొనిపోయి సోఫాపై కూర్చొండబెట్టిరి.  అచ్చటనున్న విదిష నమస్కరించి ఒక ప్రక్కగా నిలబడి ఉండగా అరుణతార ఆమెను పిలిచి ప్రక్కన కూరొండబొట్టుకొనెను. 

అరుణతార సుదీర్ఘ  వృత్తాంతమును (చంద్రమతి కేశవ  గౌడసోదరుల కథను, భర్త  నిర్వాకమును) వివరించిన పిదప

                                        

"అమ్మ వంటపూర్తి అయినద"ని మంజూష అనగా ఇంకా ఆలస్య మెందులకు  అందరమూ కూర్చొనవచ్చ”ని మాలిని గారనిరి. మాలినిగారు వడ్డన చేయబోగా ఆమెను కూర్చొనబెట్టి  మంజూష, విదిష వడ్డన చేసిరి.  బోజనములైన పిదప అందరూ మండువాగదిలో కూర్చొనిరి. అరుణమ్మమనసు మెత్తబరుచుటకు భారతవర్ష వీణావాదనము మొదలిడెను.

స్వాగతమే స్వాగతమే అంబరమున మెరిసెడి తారకు సంబరమే సంబరమే ఆనంద నిలయములొని.  పాడుచుండగా నిగర్వియైన తార వలదని వారించెను వర్షుని కత్తికి రెండు వైపులా పదునునున్నది. అతడు అరుణను దుర్గగా భావించి ఒక ద్వంద్వార్థ గీతమునాలపించెను

 

త్రిమూర్తి ప్రేరిత,  త్రిభువన విలసిత  త్రినేత్ర భూషిత మాతా

శుంభ - నిశుంభ హారిణి ద్వాదశరూపిణి మాత

చండ ముండ సంహారిణి  నిశ్చలరూపిణి మాత

త్రిగుణవర్జిత  గంగాజనిత  విచలిత  రసన  మాతా  

అంబకమునకందక  అంబరమున

సంబరముగ శోభిల్లు మాతా

సంకటములు బాపుటకు తరలొచ్చిన మాతా

మామనసులె ఆనందనిలయమీ వేళా

ఆనందనిలయమునకు సంబరమీ వేళా

విలంబము సేయక విడంబము వీడగా

దుష్కర్మున కంకకకరణము మొనర్చిన  తారా

ధరలోని ధర్మాన్ని నెలకొల్పిన తారా

నృత్యప్రియ శివప్రియ జనప్రియ

దిగంబర పరంపర సాగించుహేలా

దిగంబర పరంపర సాగించుహేలా

జనయిత్రి ప్రసవిత్రి సావిత్రి మాతా

వరవినుత గుణరహిత తపో జ్వలిత మాతా

త్రిమూర్తి ప్రేరిత,  త్రిభువన విలసిత  త్రినేత్ర భూషిత  మాతా

షుమ్బ  నిషుమ్బ  హారిణి ద్వాదశరూపిణి మాత

చండ ముండ సంహారిణి  నిశ్చలరూపిణి మాత

త్రిగుణవర్జిత  గంగా జనిత  విచలిత  రసన  మాతా  

విలంబము సేయక విడంబము వీడగా

దుష్కర్మున కంకకకరణము మొనర్చిన  తారా

ధరలోని ధర్మాన్ని నెలకొల్పిన తారా

నృత్యప్రియ శివప్రియ జనప్రియ

దిగంబర పరంపర సాగించుహేలా

దిగంబర పరంపర సాగించుహేలా

త్రివేణి సంభవి శాంభవి మహిషాసుర మర్ధిని శాంభవి

కైలాసవాసిని శాంభవీ సింహవాహిని శాంభవి

దుర్గతినాశినీ శాంభవి  శాంభవి శాంభవి శాంభవి.

వర్షుడు పాట ముగించిన పిదప ప్రేమ, సంతోషము, ఆశ్చర్యము  అరుణతారను ముప్పిరిగొన్నవి. వర్షుని ఆశీర్వదించి ఆమె తన  బంగారపుటుంగరమును బహుమతిగా ఇవ్వబోగా వర్షుడు నిరాకరించి, ఒక పుష్పమిచ్చిన చాలుననెను. కానీ పుష్పము వాడిపోవునుకదా యని అరుణతార అనగా  విదిష"అట్లెన్నటికీ కాదు  ఆ బాధ్యత  నాది ఇచ్చి చూడ" మనెను. అరుణతార పుష్పమును ఇచ్చుచుండగా విదిష  చకచకా  చిత్రమును గీచిచూపగా  అచ్చెరువొంది విదిషను ముద్దాడెను.   విమానాశ్రయమునకు బయలుదేరుచుండగా మాలినిగారి చిరు కంటి సైగతో మంజూష పళ్ళెములో చీర జాకెట్టు పసుపు కుంకుమతో వచ్చెను.

ఇప్పుడివన్నీ ఎందులకమ్మా అనుచుండగా ఇంటికొచ్చిన అతిథి  దుర్గతో సమానము గంధము పూసి గౌరవించుట మన సంప్రదాయమని  చెప్పి మాలినిగారు పీట వేసి మంజుష వైపు చూసి ఇచ్చట కూర్చొన్నది దుర్గమ్మ అని చెప్పెను. మంజూష కళ్ళలో ఆనందము తొణికిసలాడెను.  మంజూష అరుణతార పాదములవద్ద కూర్చొని పసుపు రాయుచుండెను. విదిషకి  కూడా ఆమె పాదములు తాకవలెనని మనసు తహతహ లాడుచుండెను. అరుణతార ఆమెవంక చూసి అంగీకార సూచకముగా మందహాసము చేసెను. విదిష ప్రేమ కెరటమై ఆమె పాదములనందుకొని మంజూష తో  కలిసి  మంగల చర్చర్చనము చేయసాగెను. మాలినిగారు పాడుచుండిరి…

అమ్మ దుర్గ మళ్లీ రావమ్మా అమ్మ దుర్గ వెళ్లీ రావమ్మా

ఈ దీనుల లోగిలి లోకి  అడుగిడరావమ్మ

నీ అడుగుల సవ్వడి వినగా  చెట్టు చేమ వికసించెనమ్మా 

నీ పాద ముద్రలు పడగా ధర్మం ధరలో  విలసిల్లేనమ్మా

నే  చేసిన పుణ్యము కొలది

నిను కొలిచెడు  భాగ్యము పొందితి నోయమ్మా 

ముష్కర మూకల భంజించి 

విషమును దీసి విదిషను నిలిపితివి

ప్రతప్త మానస దీనులకు ధీమా నిచ్చి ధీటుగ నిలిపితివి

అమ్మ దుర్గ మళ్లీ రావమ్మా అమ్మ దుర్గ వెళ్లీ రావమ్మా

పసుపు రాయుచున్నంత సేపు మాలినిగారట్లు పాడుచుండిరి. ఆడపిల్లలిద్దరూ తన్మయత్వముతో పసుపురాయగా మగపిల్లలు పారవశ్యముతో చూచుచుండిరి. పిదప మంజూష బొట్టుపెట్టి చీర జాకెట్టు నిచ్చి గంధము పూసెను.  అరుణతార మనసుపులకరించి  ఈ సరస్వతి నిలయమునకు వచ్చు భాగ్యము నాదమ్మా అనుచూ మాలినిగారిని కౌగలించుకొనెను. కాలినడకనబోవుచున్న ఆమెను చూచి ఒక యోగినివలె నున్నదని అందరు అనుకొనిరి. 

                                                                         ***