Neues Leben -14

“మను... మను... బయటికి రా!” బాత్‌రూమ్ తలుపు దగ్గర నిలబడి కైరా గట్టిగా పిలిచింది.

లోపలి నుంచి మానలిని స్పందించలేదు. కైరా తలుపు తట్టడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె తట్టడం మొదలుపెట్టిందో లేదో మను ఒక్కసారిగా తలుపు తెరిచింది.

“ఏయ్! క్యా బద్‌తమీజీ హై!” అంటూ మను కోపంగా చూసింది.

“ఎంతసేపు స్నానం చేస్తావు? లోపల నువ్వు ఒక్కదానివే ఉన్నావా? లేక ఇంకెవరైనా ఉన్నారా?” అంటూ కైరా సరదాగా బాత్‌రూమ్‌లోకి తొంగిచూసింది.

“షటప్, రాస్కల్!” మను కోపంగా అరిచింది.

“అంత కోపం ఎందుకు మను? నీకు కూడా ఒక ప్రేమికుడు ఉండే హక్కుంది.”

“పిచ్చిగా మాట్లాడకు కైరా.”

“ఇది పిచ్చి కాదు. జీవితాన్ని ప్రతిరోజూ ఆనందించాలి. రేపటి కోసం ఎదురుచూస్తూ కూర్చుంటే, ఈ రోజు కలలు రేపటి పశ్చాత్తాపాలుగా మారిపోవచ్చు.”

మను తన శరీరానికి టవల్ చుట్టుకుంది. తడిసిన జుట్టు నుంచి నీటి చుక్కలు జారుతున్నాయి. ముక్కు మీదుగా జారిన నీరు మెడ కిందకు చేరుతోంది. ఆమె దేహాకృతి చక్కగా చెక్కిన శిల్పంలా ఉంది. కైరా ఆమెను చూసి, “నువ్వు త్వరగా పెళ్లి చేసుకోవాలి. చెప్పు, ఎప్పుడు చేసుకుంటున్నావు?” అంది.

“నోరు మూసుకుని వెళ్లి స్నానం చెయ్యి. దేవకి వస్తోంది. నేను రెడీ అవ్వాలి.”

మను బయటకు రాగానే కైరా బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లింది.

కొద్దిసేపటి తరువాత టవల్ చుట్టుకుని బయటకు వచ్చిన కైరా, సోఫాలో కూర్చున్న దేవకిని, మనుని చూసింది. మను పీచ్ రంగు చీర కట్టుకుంది.

“ఏయ్! నువ్వు నా చీర కట్టుకున్నావు!” కైరా అరిచింది.

“ఇది నీ చీర కాదు. ఇది ఆరెంజ్ కలర్. నాది,” అంది మను.

“నీకు అద్భుతమైన పర్సనాలిటీ ఉంది. కానీ దాన్ని సరిగ్గా కప్పుకోకపోతే ఎవరో దొంగిలించేస్తారు,” దేవకి నవ్వుతూ కైరాను ఆటపట్టించింది.

కైరా వెంటనే టవల్‌ను మరింత బిగించి చుట్టుకుంది.

మను ట్యూబ్‌లైట్ వేసి తన చీర పీచ్ రంగు కాదని చూపించింది. కైరా తనకు రంగు విషయంలో పొరపాటు జరిగిందని ఒప్పుకుంది.

అప్పుడే మేతో కలిసి లోపలికి వచ్చిన మాపుయి, “మీరిద్దరూ ఒకేలా కనిపించే రంగుల చీరలు ఎందుకు కొంటారు? తర్వాత ఎవరిది ఎవరిదో మారిపోతుంది,” అంది.

“పొరపాటున ఒకరి చీర మరొకరు కట్టుకుంటే ఏమవుతుంది?” దేవకి అంది.

“చీరలు మారితే పరవాలేదు. భర్తలు మారకుండా ఉంటే చాలు. అవునా?” మాపుయి చమత్కరించింది.

అందరూ ఒక్కసారిగా నవ్వేశారు.

కైరా దేవకి వైపు చూసింది.

“మను పెళ్లి వీలైనంత త్వరగా చేసేయాలి,” అంది.

“అంత తొందరేముంది? ఎలాగూ ఆమె ఒక అబ్బాయిని ప్రేమిస్తోంది కదా?” దేవకి ప్రశాంతంగా అంది.

“ఎందుకంటే నా పెళ్లి ఆమె పెళ్లి మీద ఆధారపడి ఉంది. మేమిద్దరం ఒకేసారి పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకుంటున్నాం,” అంది కైరా.

“లేదు. ముందు దేవకి పెళ్లి. వో మేరీ బడీ బెహన్ లగ్తీ హై. ముందు మా అక్క పెళ్లి, తర్వాత నా పెళ్లి,” అంది మను.

అందరి చూపులూ దేవకి మీద పడ్డాయి.

దేవకి తనకు అలవాటైన రీతిలో, “హాయ్ హాయ్! ఇంత పెద్ద కొడుకు ఉండగా నేనెలా పెళ్లి చేసుకుంటాను?” అంది.

అందరూ ఒక్కసారిగా ఆమె మీద అరవడం మొదలుపెట్టారు.

దేవకి భయపడినట్లు అందరినీ చూసి, “సరే... సరే... ముందు నా కొడుకు పెళ్లి. ఆ తర్వాత నా పెళ్లి,” అంది.

అందరూ పగలబడి నవ్వారు.

“చివరకు మాట ఇచ్చావు!” అంది మానలిని.

ఆ తర్వాత దేవకితో కలిసి టాక్సీ వైపు నడిచింది. వెళ్లేముందు కైరా వైపు తిరిగి, “త్వరగా ఇంటికి వచ్చేయి,” అని చెప్పింది.

---

కైరా, మే, మాపుయి మెట్రోలో ద్వారక చేరుకున్నారు.

ద్వారక సెక్టార్ 6 — మయాంక్ అపార్ట్‌మెంట్స్

అపార్ట్‌మెంట్ ప్రాంగణంలోని పచ్చిక బయళ్ల మీద నడుస్తూ మాపుయి చుట్టూ చూసింది.

“ఎంత అందమైన ప్రదేశం!”

అక్కడ ఒక పార్క్ ఉంది. అందమైన ఫౌంటెన్ ఉంది. ఎటు చూసినా పచ్చదనం పరుచుకుంది. ఆ పచ్చదనం మనసుకు ప్రశాంతతను అందిస్తోంది.

ముగ్గురూ దాదాపు గంటసేపు అపార్ట్‌మెంట్ బయట తిరుగుతూ, సరదాగా గడిపారు. తర్వాత లోపలికి వెళ్లారు.

కైరా మొదటి అంతస్తులో ఫ్లాట్ తీసుకుంది. ఆమె ఫ్లాట్ నంబర్ 101.

మాపుయి గాజు కిటికీల్లోంచి బయటకు చూసింది. ప్రకృతి జీవితంలోని రొమాంటిక్ కోణాన్ని చూపిస్తున్నట్లనిపించింది.

మే కిందకు చూసింది. అందమైన స్విమ్మింగ్ పూల్ కనిపించింది. నిర్మాణ పనులు దాదాపు పూర్తయ్యాయి. చివరి మెరుగులు దిద్దుతున్నారు.

ఊహించగలిగిన అన్ని ఆధునిక సౌకర్యాలతో మయాంక్ అపార్ట్‌మెంట్స్ ఒక చిన్న స్వర్గంలా కనిపిస్తున్నాయి.

“ఈ అపార్ట్‌మెంట్స్ నిజంగా అద్భుతంగా ఉన్నాయి. త్రీ బెడ్‌రూమ్ ఫ్లాట్ ఎంత?” మే అడిగింది.

“కోటి ఇరవై ఐదు లక్షలు,” అంది కైరా.

“స్నేహం కోసం చాలా పెద్ద ధర చెల్లిస్తున్నావు,” అంది మే.

“షటప్ మే! నాకు సాధ్యమైనంత గొప్పగా నా కృతజ్ఞతను వ్యక్తం చేస్తున్నాను,” అంది కైరా.

మాపుయి, మే ఇద్దరూ అప్రయత్నంగా చప్పట్లు కొట్టారు.

---

ఆ తర్వాత ముగ్గురూ ద్వారక వీధుల్లోకి వెళ్లారు. చిన్న చిన్న దుకాణాల్లోకి ప్రవేశించారు.

కైరా గాజులు, పూసలు కొనుక్కుంది. మే ఇంట్లో వేసుకునే చెప్పులు, నైటీలు వంటి చిన్నచిన్న వస్తువులు కొనుక్కుంది. మాపుయి కోసం ఒక చీర కూడా కొంది.

ఆ చీరను తాను ఎలా కట్టుకోగలనో అనుకుంటూ మాపుయి ఆశ్చర్యంగా చూసింది.

అక్కడి నుంచి వారు మిరాకిల్ స్పాకు వెళ్లారు.

బెంగాలీ బాబు ఆశుతోష్ వారిని ఆప్యాయంగా పలకరించాడు.

“మునుపటిలా ఈ మధ్య రావడం లేదేమిటి?” అని అడిగాడు.

కైరా చిరునవ్వు నవ్వి మౌనంగా ఉండిపోయింది.

మాపుయి, మే మసాజ్ చేయించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

“ఎవరినో ప్రేమిస్తున్నావని జీవితంలోని సరదాలన్నీ వదులుకోవద్దు కైరా,” అంది మే.

కైరా మాత్రం ఏమాత్రం కదలలేదు.

“నువ్వు ఎవరినైనా ప్రేమిస్తుంటే నాకు చెప్పు...” అంది కైరా.

మే సమాధానం చెప్పబోతుండగా వారిని లోపలికి పిలవడానికి ఒక మహిళ వచ్చింది. మే, మాపుయి వేర్వేరు గదుల్లోకి వెళ్లిపోయారు.

---

“షాపింగ్ చేసి, అంతసేపు నడిచిన అలసట అంతా ఈ మసాజ్‌తో పోయింది,” అంది మే.

తర్వాత ముగ్గురూ తిరిగి మెట్రో స్టేషన్‌కు చేరుకుని, స్టేషన్ కింద ఉన్న డ్రూల్ కిచెన్‌లోకి వెళ్లారు.

ఒక మూల టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని సర్వర్ కోసం ఎదురుచూశారు. మధ్యాహ్న భోజన సమయం కావడంతో హోటల్ సందడిగా ఉంది. పైగా మెట్రో స్టేషన్ కావడంతో చుట్టూ ఎప్పుడూ జనాల రాకపోకలు కనిపిస్తున్నాయి.

“బీర్ తీసుకుంటే ఎలా ఉంటుంది?” అంది మాపుయి.

కైరా మూడు బీర్లు, పరాటాలు, ఆలూ గోభీ ఆర్డర్ చేసింది.

బీర్లు వచ్చాయి.

ముగ్గురూ గ్లాసులు పైకెత్తారు.

“మయాంక్ అపార్ట్‌మెంట్స్ కోసం — చీర్స్!”

నెమ్మదిగా బీర్ సిప్ చేయడం మొదలుపెట్టారు.

కైరా అకస్మాత్తుగా మే వైపు చూసి, “మసాజ్ చివర్లో వాళ్లు ప్రత్యేకమైన సేవ ఏమైనా ఆఫర్ చేశారా?” అని అడిగింది.

మే నవ్వింది.

“ఒక మహిళతోనా? ఆమె అడిగింది. నేను ‘నో థ్యాంక్స్’ అన్నాను. అలాంటి ఆనందం కావాలంటే ఇంట్లోనే దొరుకుతుంది,” అంటూ మాపుయి వైపు కన్నుగీటింది.

కైరా నవ్వేసింది.

“అంటే మీ ఇద్దరి మధ్య ఏదో ఉందన్నమాట!” అంది.

మాపుయి ఒక్కసారిగా అయోమయానికి గురైంది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడిపోయింది.

“అలాంటిదేమీ లేదు. మేము లెస్బియన్స్ కాదు. నేను సరదాగా అన్నాను,” మే వెంటనే స్పష్టం చేసింది.

మాపుయి ఊపిరి పీల్చుకుని రిలాక్స్ అయింది.

మే ఆమెను ఆటపట్టిస్తూ, “నేను ఇంట్లోనే ఆనందం పొందగలనని చెప్పగానే నువ్వు ఎంత కంగారుపడ్డావో చూశావా?” అంది.

“ఎందుకంటే మనిద్దరి మధ్య శారీరక సంబంధం ఉందన్నట్లుగా మాట్లాడావు,” అంది మాపుయి.

“నిజంగా అలాంటి సంబంధం ఉన్నవాళ్లు ఇలా బహిరంగంగా చెప్పుకుంటారా? అందుకే అది జోక్ అని అర్థం చేసుకోవాలి,” అంది మే.

కైరా గ్లాసు టేబుల్ మీద పెట్టింది.

“సెక్స్ విషయంలో మనుషులు చాలా విషయాలను దాచిపెడతారు. బయట చెప్పేది ఒకటి, వ్యక్తిగత జీవితంలో జరిగేది మరొకటి,” అంది.

మే మాటలను కైరా మెచ్చుకుంది.

అప్పుడు మే, “పెళ్లి విషయంలో కూడా మనుషుల్లో ఇలాంటి ద్వంద్వ వైఖరి చాలా ఉంటుంది,” అంది.

ఈసారి అయోమయంలో పడటం కైరా వంతైంది.

---

మే తన అభిప్రాయాన్ని వివరించడం మొదలుపెట్టింది.

“మనిషి జీవితంలో లైంగికత ఒక సహజమైన అంశం. కానీ చరిత్రలో అధికార వ్యవస్థలు, రాజులు, మతపరమైన నియమాలు దాని మీద ఎన్నో నియంత్రణలు విధించాయి. అదే సమయంలో వివిధ సమాజాల్లో నైతికంగా వివాదాస్పదమైన సంబంధాలు కూడా కనిపించాయి.

ఒక మతానికి చెందినవారు మరో మతంలోని పురాణాలు, గ్రంథాలు, సంప్రదాయాలను విమర్శించడం చరిత్రలో తరచూ జరిగింది. కానీ మానవ సంబంధాలు, వివాహం, లైంగిక నైతికత వంటి విషయాల్లో దాదాపు ప్రతి నాగరికతకూ సంక్లిష్టమైన చరిత్ర ఉంది.

ఆధునిక సమాజాల్లో కూడా వివాహం, భాగస్వామ్య సంబంధాలు, వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛ గురించి భిన్నమైన ఆచారాలు ఉన్నాయి. భారతదేశం కామసూత్రంతో గుర్తింపు పొందినట్లే, ఇటలీ పేరు చెప్పగానే కొందరికి కాసనోవా గుర్తుకొస్తాడు. ఒకటి ప్రేమ, శృంగారం గురించి సిద్ధాంతపరమైన గ్రంథంగా ప్రసిద్ధి చెందితే, కాసనోవా తన సాహసోపేతమైన ప్రేమజీవితంతో చరిత్రలో నిలిచిపోయాడు.

కాసనోవా జీవితాన్ని చూస్తే ఆనందాన్వేషణ అతని వ్యక్తిత్వంలో ప్రధాన భాగంగా కనిపిస్తుంది. అయితే రాజులు, రాజవంశాల చరిత్రను చూస్తే వివాహాలు ప్రేమ కోసం మాత్రమే జరిగేవి కావు. యూరప్‌లోనైనా, భారతదేశంలోనైనా అనేక రాజవంశ వివాహాల వెనుక రాజకీయ ప్రయోజనాలు, అధికార సంబంధాలు, ఆస్తి, రాజ్యాల మధ్య ఒప్పందాలు ఉండేవి. చాలా సంస్కృతుల్లో వివాహం వ్యక్తిగత ప్రేమకంటే కుటుంబ, ఆర్థిక, రాజకీయ సంబంధాలకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇచ్చిన వ్యవస్థగా కూడా పనిచేసింది.”

---

వారి మాటల్లో పడి బీర్ ఎప్పుడు అయిపోయిందో, భోజనం ఎప్పుడు పూర్తయిందో కూడా వారికి తెలియలేదు.

“మే, నీ మాటలు నిజంగా ఆలోచింపజేస్తున్నాయి. వినేకొద్దీ ఆసక్తి పెరుగుతోంది,” అంది కైరా.

“ఎందుకంటే ఆమె నిజం మాట్లాడింది. నిజం అందరి దగ్గరా బయటకు రాదు. స్నేహం ఎన్నో పరీక్షలు దాటి బలపడినప్పుడు మాత్రమే మనుషులు తమలోని నిజాలను ఒకరితో ఒకరు పంచుకుంటారు,” అంది మాపుయి.

ఆమె మే వైపు ప్రేమగా, అభిమానంగా చూసింది.

కైరా మాపుయిని చూసి, “మొదట్లో మే నీతో మనసు విప్పి మాట్లాడటం లేదని నువ్వు బాధపడేదానివి కదా?” అంది.

“అవును. అది నిజమే,” మాపుయి ఒప్పుకుంది.

క్షణం ఆగి కైరా వైపు చూసింది.

“కానీ ఇప్పుడు మా స్నేహం ఎంత బలపడిందంటే... నీకు కూడా తెలియని విషయాలు నాకు తెలుసు.”

కైరా నమ్మలేనట్లు ఆమె వైపు చూసింది.

మాపుయి చాలా ప్రశాంతంగా చెప్పింది.

“మేకు ఒకసారి పెళ్లయింది. తర్వాత విడాకులు అయ్యాయి. ఆమెకు ఒక కొడుకు కూడా ఉన్నాడు.”

కైరా మెదడులో బాంబు పేలినట్లయింది.

ఆ ఆశ్చర్యం నుంచి ఆమె ఇంకా బయటపడకముందే మాపుయి మానలిని గురించి మరో రహస్యం చెప్పింది. అది రెండో బాంబులా తగిలింది. కైరా పూర్తిగా నిశ్చేష్టురాలైంది.

ముగ్గురూ మెట్రోలోకి ఎక్కారు.

లోపల చల్లని గాలి హాయిగా వీస్తోంది. కానీ ఆ చల్లదనం కూడా కైరా మనసును తాకలేకపోయింది.

ఆమె ఆలోచనలు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినట్లయ్యాయి.

ఏమీ మాట్లాడకుండా కూర్చుంది.

ఆమె చెవులకు ఇప్పుడు వినిపిస్తున్నది ఒక్కటే—

పరుగులు తీస్తున్న మెట్రో రైలు శబ్దం.