హొమ్ అలోన్ - యదార్థ గాథ

మా ఆవిడ ఇంట్లోలేదు, 15 రోజులు రాదు. అంటే హొమ్ అలోన్. అన్నాను.
అదేంట్రా అదేదో హొమ్ లోన్ అన్నట్టు మొహం అలా పెట్టేవు. అన్నాడు నా ఇంటికి వచ్చిన ఫ్రెండ్.
"నా సిట్యు ఎషన్ అర్ధం చేసుకోకుండా ... " మూలిగాను .

 "నా నా సిట్యు ఎషన్ ఏంటో నాకే అర్ధం కావడం లేదు. సరే చెప్పు ఏంటి నీబాధ?" అన్నాడు .

 "ఏంలేదురా , భోజనం సమస్య" అన్నాను. 

"ఏం, హోటల్ లో మింగొచ్చుగా?" అన్నాడు. 

"మింగొచ్చు అనుకో కానీ టైం లేదు" అన్నాను.

 "అవునులే టేబుల్ మీద పళ్ళెం పెట్టి పది సార్లు గుర్తు చేసి ,తినక పోతెతిట్లు తిడితే అప్పుడు తినే వాడివి. ఆ తిట్లు లేక పొతే నువ్వు తిండి తినలేవు. అంతేనా ?" అన్నాడు .

"ఛి అదెంకాదురా, పెట్టుకుని తినడమే కష్టం అనుకునేవాడికి వండుకోవాలంటే ఎంత కష్టమో ఆలోచించు ?" అన్నాను.

" కుక్కర్ ఉంది కదా వండుకోడం ఎంతసేపు చెప్పు, బద్ధకం కాకపొతే" అన్నాడు.

" నాగాలి తీయకురా, మోటివేట్ చేయరా " అన్నాను. 

"మోటివేట్ చేస్తాను " కుక్కర్ ఇలా పట్రా" అన్నాడు. బియ్యం కడిగి ఇందులో నీళ్ళు పోసి పెట్టు అన్నాడు . నాకు కోపం వచ్చింది , ఎన్ని నీళ్ళు పోయ్యలమ్మా అన్నాను. ఇందులో కొంచం , అందులో కొంచం. నాకు కాలింది. నీళ్ళు పొయ్యాలి అని నాకూ తెలుసు, కానీ ఎన్ని పోయాలో తెలీక ఆగిపొయాను. అన్నాను. ఎనో కొన్ని పొసయ్, అన్నాడు. ఇలాగే గత సంవత్సరం ఒక ఫేస్బుక్ ఫ్రెండ్ సలహా మీద వంట చేసి , నానా బాధలు పడ్డాను. అ కుక్కర్ ఎంత మాడి పోయిందంటే అది మార్చేసి కొత్తది కొనాల్సి వచ్చింది. కుక్కర్ నేను పెడతాను అన్నాడు, లండన్ లో విరగాదీసాను అన్నాడు. నిజమే అనుకున్నాను. అన్నయ్య బెల్ట్ ఉందా అన్నాడు . ఒకటే ఉంది అన్నాను నడుముకి ఉన్న బెల్ట్ చూబిస్తూ. అది కాదన్నయ్య కుక్కర్ బెల్ట్ అన్నాడు. బాబూ దాన్ని బెల్ట్ అనరు అన్నాను. కుక్కర్ లో నీళ్ళు తక్కువ పోసాడు. అన్నం బిస్కట్ల లా కోసి పెట్టాడు. సంవత్సరం తరువాత మళ్ళీ ఇలాంటి రోజు వస్తుంది అనుకోలేదు. పకింటి ఆవిడని అడుగుదాముకున్నాను " ఎన్ని నీళ్ళు పోయ్యలని , ఛీ ఇంతబతుకూ బతికి ఇంటెనకాల చచ్చి నట్టు , మా ఆవిడకి ఫోన్ చేసాను, తియ్యలేదు. ఛి ఛి చిరాకేసింది. అదే సమయంలో మా ఫ్రెండ్కి ఫోన్ వచ్చింది. వాడు బయటి వెళ్ళాడు. నేను తెగించి కుక్కర్ పెట్టీసాను.

పావుగంట తరువాత కూడా కుక్కర్ సైలెంట్ గా ఉన్ది. దగ్గరకెళ్ళి చూసారు. కాస్సేపు నిలబడ్డాను. ఏమీ మార్పు లేదు. వెనక్కి వచ్చిGerman బ్లాగ్ లో పోస్ట్ పూర్తి చేసాను. అప్పుడు వినిపించింది చిన్నపిల్లవాడు ఏడుపు, కాస్సేపట్లో అర్ధం అయ్యింది అది కుక్కర్ లోంచి వస్తోంది అని. చాలా ఆశ్చర్యం. అప్పుడే ఫోన్ ముగించి వచ్చిన ఫ్రెండ్ కూడా ఆశ్చర్య పొయాడు. కుక్కర్ లోంచి మళ్ళీ అదే ఏడుపు వినిపించింది. ఏంచేద్దాం ? కుక్కర్ ఆపెదామా ? అన్నాడు. పక్కింటి ఆవిడని పిలుద్దామా ? అన్నాను. ఈ టైం లోనా, వాళ్ళ ఆయన ఏమనుకుంటాడు? నిజమే చాలా దరిద్రంగా ఉంటుంది , పోనీ ఆయననే పిలిస్తే అన్నాడు వాడు. పరమ ఛండాలంగా ఉంటుంది అన్నాను. కానీ ఎందుకు ఇంత వింత గా చిన్నపిల్ల ఏడుస్తున్నట్టుగా శబ్దం ఎలా వస్తున్నాది? అన్నాను. కుక్కర్ కి దయ్యం పట్టింది అన్నాడు. తుళ్ళి పడ్డాను. నీకు పిచ్చి పట్టింది అన్నాను. ఎం కారుకి దయ్యం పట్టాగాలేంది, కుకర్ కి పట్టకూడ దా ? అన్నాడు. మళ్ళీ ఫోన్ వచ్చింది వాడు ఫోను మాట్లాడి ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు. నేను మళ్ళీ హొమ్ అలోన్.

ఇండో ఫ్రెంచ్ రైటర్స్ ఈ ముగ్గురే - మిగిలింది ఒక్కరే

Venkat Poolabala is the Indo french writer who wrote a novel in French. You search for Indo French writers you come across three names. Toru datt is first to write a French novel in India. She is a preindependence writer.  Toru wrote Le Journal de Mademoiselle d’Arvers.  It was  published posthumously in 1879.  She is no more and the novel is incomplete novel. 

 "Notre école" is the first French novel in 21st century written by Poolabala.  It is written not only in French but also in English as "Our School." It is published on 31st December in 2016. 

ఇండో ఫ్రెంచ్  రైటర్స్  లో ఒకరు చనిపోగా మరొకరు దేశం విడిచిపోగా మరొక్కరు ఫ్రెంచ్ లో ఈ  ఫ్రెంచ్ లో వ్రాసిన చిన్నపిల్లల కథని ఫ్రెంచ్ లో బాలల చిత్రంగా  నిర్మించాలని ప్రయత్నం చేస్తున్నారు.  వారి గురించి 

స్వతంత్రానికి ముందు కాలంలో   'లు జర్నల్ దు మద్మసేల్ దార్వ్"  ఫ్రెంచ్ నవల వ్రాసారు  తోరు  దత్. అసంపూర్ణ రచన. నవల పూర్తి కాకముందే  21 సంవత్సరాల చిన్న వయసులోనే తోరు దత్ క్షయ వ్యాధి తో మరణించారు. ఇది ఆమె మరణానంతరం 1879లో ప్రచురించబడింది.   

తోరు దత్ కలకత్తాలో 4 మార్చి 1856న  ధనిక  బెంగాలీ కుటుంబంలో జన్మించారు . ఆమె తండ్రి, గోవింద్ చంద్ర దత్ కలకత్తాలో మేజిస్ట్రేట్‌గా పనిచేశారు. ఆమె తన మొదటి భాష బెంగాలీతో పాటు ఫ్రెంచ్, ఇంగ్లీష్,  సంస్కృతం కూడా నేర్చుకుంది. తోరు తండ్రి తన కుమార్తెలకు అత్యుత్తమ విద్యను అందించాలని ఆశించడంతో కుటుంబం యూరప్‌కు ప్రయాణమైంది  వారి కుటుంబం  ఫ్రాన్స్‌, ఇంగ్లాండ్ లో మొత్తం  నాలుగు సంవత్సరాలు,  నివసించింది.  ఆమె ఇంగ్లిష్ లో కేజరీనా ట్రీ , లవ్ కేమ్ టు ఫ్లోరా , క్రిస్మస్ , బ్రోకెన్ బెల్  వంటి  12 పద్యాలను  రచించారు. 

షుమోనా సిన్హా కలకత్తా లో జన్మించారు: ఆమె తండ్రి ఆర్థిక శాస్త్ర ప్రొఫెసర్ మరియు ఆమె తల్లి ఉన్నత పాఠశాల గణిత ఉపాధ్యాయురాలు.1995లో, 22 సంవత్సరాల  వయస్సులో, షుమోనా సిన్హా కలకత్తాలోని రామకృష్ణ మిషన్ స్కూల్ ఆఫ్ ఫారిన్ లాంగ్వేజెస్‌లో ఫ్రెంచ్ నేర్చుకోవడం ప్రారంభించారు.  ఆమె ఫ్రెంచ్‌ను అభ్యసించాలనే నిర్ణయాన్ని ఆంగ్లంపై తన  తిరుగుబాటుగా భావించారు. ఆమె  ఫ్రెంచ్  నవల "ఫెనెత్ర్  సుర్ అబిమ్‌ " అనే ఫ్రెంచ్ నవల వ్రాసారు.  ఆమె ఇండియా వదిలి ఫ్రాన్స్ లో స్థిరపడ్డారు  

 "నోత్క  ఎకోల్" 21వ శతాబ్దంలో రాసిన మొదటి  పూర్తి  ఫ్రెంచ్ నవల. విజయవాడకు చెందిన పూలబాల  అనే రచయిత  రచించారు. ఫ్రెంచి భాషలోనే కాకుండా ఇంగ్లీషులో కూడా "అవర్ స్కూల్" అని  వ్రాసారు. ఈ ద్విభాషా నవల 2017 వ సంవత్సరంలో  విజయవాడలో విడుదలయ్యింది.ఈ నవల  అంతర్జాతీయంగా అమెజాన్లో దొరుకుతుంది. 

ఇండో ఫ్రెంచ్  రైటర్స్  లో ఒకరు చనిపోగా మరొకరు దేశం విడిచిపోగా మరొక్కరు ఫ్రెంచ్ లో ఈ  ఫ్రెంచ్ లో వ్రాసిన చిన్నపిల్లల కథని ఫ్రెంచ్ లో బాలల చిత్రంగా  నిర్మించాలని ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. 

Circumstances that led to the writing of the Novel

You can see the French title Notre école on the cover page.    It was my French dream. I had the dream of making a French film.  I knew it was hard because the project not only needed young children who are willing to act but also capable of speaking French. 

You know that parents  are willing to send children to regular IIT coaching schools. I was inspired by the story of the Chandran the auto driver whose novel has been made into a film that won first prize at the international film festival at Milan. I wanted to involve some children from my place and I hoped that they would win international recognition if not an award. I sought the help of many people I know. There was hardly any response even after 2 years of search and service. 

I did not waste the inspiring story with unparalleled motif. So I have brought out the story in the form of a novel as Film making was not possible. 

2016 December we visited Matturu

The climax of the novel was written in Mattur. The last part of the novel takes place in Mattur. This needed more information of the Sanskrit speaking village in India. I could have got information from  google but I preferred to visit personally and get the first hand information.

Finally I had the fulfillment of a two year long dream. I have published and presented the English version of Notre école - Our school as a New Year gift to many of my dear friends and literature lovers. I am now waiting for their feedback. 

Trust always wins - The girl who went to Germany

Several students came and stayed with us but they were boys.  A boy from Delhi came to Vijayawada to learn German. A boy came from Coimbattur. They stayed with me.  But this time a girl came to stay with me. She is also a student but in first place she is a girl. A girl staying with the teacher's family is rare. It is a reflection of trust. A trust that her parents and she reposed in me. She is the student who stayed with us ate and lived us. I strongly believe that a relation will never die down as long as we long for it.  I believe that trust is a great honor. 

Tea time discussion in German language

 TRUST ALWAYS WINS

The girl in the picture above is Tejaswini. She came from a small village near Eluru.  She came to learn German in vijayawada.  Some students become  guests as they stay at my house.(for emergency learning)  I remember my guests very often as they are tug at heart. This blog will help me recollect Teja more vividly. People called her Teju. She is fearless and broadminded. I have seen many girls but no girl can match with her dynamism. She chatted with me like an adult, discussed with me like a student and fought with me like my daughter. 

Lunch with Tejaswani while watching German comedy 

In many ways Tea is beyond compare. She has clarity of thought and self awareness. There is hardly any difference between her speech and action. Usually people of her age live in a make-belief with hypocrisy. She has learned German successfully, gave us true happiness during her stay in my home. On the last day she was leaving Vijayawada I took her to Minerva restaurant for lunch. She flew to Europe in search of her dream. She is now studying medicine in Germany. Teju, I am not sure whether you read this blog post or not but I always remember you as a brave friendly person true to your word. 

French in Vijayawada - Jaunt with francophone

de Bonjour à Bêtise..  with French learners from Vijayawada.

A car trip to practise French. 

On 30th December 2016 we a small group of French learners in vijayawada went on a Jaunt(a pleasure trip). Keeping up with the tradition of Eazy Foreign languages - learning French out side the classroom.  We started our trip with a goal to enjoy French speaking in a private sphere.

Usually such trips encourage camaraderie and quickens language learning. I had more Ausflüge ( German word for trips) than des excursions. ( a French word for trips)  Yes.. true. I had many outings with German students than with the French students. The reason is French students are very very very busy. For each trip to happen I start my plan a week to a month in advance.  My German blog www.germanplus.blogspot.com shows more trips and outings with German students.  Language learning must be dragged out of the classroom. Whether it is French  or German this is the philosophy of Eazy Foreign Languages. 

The journey started at 10.00 A.M on 30th December as planned. Mr.Rafi, Mr. Kesav, Mr. Yogesh and Mr. Venkatesh and I started from palaparthi street. Usually I use my car for all educational trips but this time Rafi's newly bought car Getz gave us her smoothest ride like her owner who gave us warmest fun. 

A sweet memoryRafi's company is always a joy. He makes the conversations light and fun. Yogesh and Rafi always play the match like two batsmen in cricket. Fun needs Ideas and Energy too. They have both in abundance. It is a healthy way of learning too. Yogesh took us to his house beside hills in Mangalagiri. I had coffee and conversation with his parents. His mother gave me coffee and volunteered herself into conversation. we came out  from Yogesh's home and Rafi was driving. Fresh fun began. we enjoyed everything. 

Then the conversation and car travel both took a turn. The conversation was on French short film and actors and actresses for the film and other rough jokes and satires and retaliations in the onward journey became personal. When you find equals anything sounds good, dancing or drinking. we decided to visit "impulse" the most expensive pub in the city near D.V Manor Hotel.

We traveled with more enthusiasm with vivacity and finally reached our destination. we got in to the fourth floor by elevator and enjoyed the music, discussed love marriages and careers. The marvelous conversations led to cheers. We are going to make a film in French. that is for sure. French zindabad! Friendship zindabad!!

A short duration course is Free for online learners of French

Eazy foreign languages in Vijayawada offers the best French training in Vijayawada. It is the best Foreign languages training center in Andhrapradesh, Amaravathi. Frenchclasses with all fun and all practice. The French teacher is French language expert and a polyglot who speaks six foreign languages. He is a renowned foreign languages author and the first ever French novelist from Andhrapradesh and also from India. Eazy foreign languages offered French classes in Vijayawada to students from various parts of the Andhrapradesh. Students keep coming from other states of India as well.   you can type french classes in vijayawada in youtube to find the videos of the students from these places. The performance is the truth.

Where the Mind is full of fear -poolabala

Where the mind is full of fear

Where the mind is full of fear 

and the head is held low 

Where the knowledge is unimportant 

and world is stolen by internet  

Where people survive as groups 

in social media where words come out 

from preposterous chat by impostors

where ceaseless prowling stretches its arms

towards abduction where thinking 

is permanently damaged  

Where logic ceases and thinking dies

where education has no meaning

where personality succumbs to hero worship

where caste thrives and  corruption flourishes

where religion rules the senses 

where  tradition serves the purpose of exploitation 

where the mind is led forward by politics 

into ever shrinking thought and faction,

 into the nation of half alive zombies

 my father,  my country has awoken.    - poolabala

                                                                                      

Where the mind is without fear - -Rabindranath Tagore

  

Where the mind is without fear and 

the head is held high 

where the world has not been broken up

into fragments by narrow domestic walls

where words come out from the depth of truth

where tireless striving  stretches its arms 

 towards perfection 

where the clear stream of reason 

has not lost its way

Into the dreary desert sand of dead habit 

where the mind is led forward by thee

Into ever-widening thought and action 

Into that heaven of freedom, 

my father let my country awake.

                                                            

Flying dreams - Poolabala

 Machines, Gadgets, Bikes are ubiquitous. Some people are crazy about mobiles. Some people are crazy about Bikes. But it is rare to find people dreaming about Flying machines. rarer still it is to find people working on such dreams. But it is true that some people in India have not only started working on their dreams but also made their dreams fly.  I am always fascinated by flying machines. I guess you too. So you are here. Here is the introduction of Amazing makers or designers of these flying machines. 

Working with a smaller model, bigger flying machine later.

A Home made helicopter designed by a Mechanic in Assam.

Abdul Wajid, a jobless village boy, built a plane from scratch

Abhmanyu a mechanic from Odissa made a helicopter out of scrap 

 It never takes an Engineering degree to make an Aeroplane or a computer. It takes only PASSION. Sky is the limit Fly high with your dreams. Everybody has the ZEAL to Fly but the DARE  to Fly is the essential component. 

Memorable Moments of Poolabala

మనం చేసేపని వల్లే మనకి గౌరవం, అవమానం. నా ఇరవై సంవత్సరాల వృత్తి జీవితంలో అనేకసార్లు సన్మానాలు గ్రహించాను. అన్నిటిలోకి ఈ సన్మానం మరుపురాని మధురానిభూతిని మిగిల్చింది. పెదఅవుటుపల్లి సాయి శ్రీనివాసా స్కూల్ వారి ప్రేమ సుమాలు మాపై వర్షించాయి. ఏదైనా స్కూల్ కి సేవ చేసి, మళ్ళీ నాపనిలో నేను పడి వాళ్ళని  మర్చిపోతుంటాను. నేను మర్చిపోయినా నన్ను ఆ స్కూల్ వాళ్ళు మర్చిపోలేదు. 

నేను జర్మన్ క్లాస్ లో ఉన్నాను.  స్టూడెంట్స్ చేత జర్మన్ ప్రాక్టీస్ చేయిస్తుండగా. ఎవరో నలుగురు గ్రామస్తులు వచ్చారు. వాళ్ళు ముందు గదిలో కూర్చుని ఎదురు చూస్తున్నారు. వాళ్ళ పిల్లల కి ఏదైనా ఫారింగ్ లాంగ్వేజ్ అవసరమేమో అందుకే వచ్చారు అనుకున్నాను.   క్లాస్ ముగించిన తరువాత "మీరు మాతో రావాలి అన్నారు."  వారు పెద అవుటుపల్లి గ్రామస్తులని, నన్ను సన్మానం చేయడానికి తీసుకు వెళ్ళడానికి వచ్చారని తెలిసింది. స్కూల్ వారు  ఆహ్వానిస్తే  వద్దన్నానని నన్ను  తీసుకు  వెళ్ళడానికి గ్రామస్తులు వచ్చారని తెలిసి అవాక్కయ్యాను. నేను వాళ్ళ వూళ్ళో  స్కూల్ కి చిన్న సేవ చేస్తే  వాళ్ళ  ఊరికి చేసిన సేవగా భావించి పెదవుటుపల్లి సాయిబాబా  సంఘం వారు ఈ రకంగా స్పందించడం ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించింది.  నన్ను నా భార్యని తీసుకెళ్లి వేదమంత్రాలతో  సన్మానించారు. 

ఇంతకీ నేను చేసినది గొప్ప పనీ కాదు అరుదైన పని కాదు గన్నవరం వద్ద ఉన్న సాయి శ్రీనివాసా స్కూల్ పిల్లలకి మూడు వారాలపాటు ఎండాకాలం సెలవల్లో ఇంగ్లిష్ బోధించాను. కాకపొతే ప్రతి మధ్యాన్నం క్లాస్ 4. 00  లకు.  అంటే  3. 00 గంటలకు బయలుదేరి వెళ్లాల్సి వచ్చేది.  

What I did was neither great nor rare but their response was rare.  I just taught English language to their school children during summer holidays for three weeks. It is a great pleasure to teach children except for the  one hour journey in the summer afternoon. As we sow so we reap. Honour or dishonour is the result of our deeds. In my professional career more than two decades, I have been felicitated several times. But This felicitation is distinctive  and wondrous. 

Sai Sreenivasa school is marked by active interest in imparting a good culture to the students through practice not though preaching which is  the summum bonum education. Among the dime a dozen schools of Yahoo genre the school not only looks different but also works differently.