Bharatavarsha -42

 చిన్న  పదముల  చిక్కము ద్విపదయే 

 చెన్నారి  పాద  చేలమే చూచినన్. 

చెన్న  పట్టణము చేరిన అంగయారుకు రోమి రహదారియందు కలిసిననూ   కొలది నిమిషములు మాట్లాడుటయే గాని అతడితో సమయము గడుపుటకు  అవకాశము లేకుండెను.   పిలిచిననూ ఎచ్చటికీ పోక  ఇంటికి చేరి  అతడు గుర్తుకువచ్చు చున్ననూ మౌనముగా నుండి అత్తగారికి సేవచే యుచుండెను.   అత్తగారి తోడు కొంత  ఊరటనిచ్చి ననూ వయో బేధము  మనోభావముల నెఱిఁగిం చుటకు అడ్డముగా నిలుచుటతో  ఆమెకు వంటరితనమే మిగిలినది.  వంటచేసి పెట్టి ఆలనా పాల నా  చూచుచూ   అత్తగారికి తన కోరికను ఎట్లు తెలపవలెనో తెలియక సతమత మగుచుం డెను. మీనాక్షికీ విషయము తెలుపగా  నేరుగా  రోమి వచ్చి అడిగినచో బాగుండుననెను.  కానీ ఇంత  త్వరగా అడుగుటకు మనసొప్పక  డయానాకి విషయము తెలపెను. 

  

డయానా :  తీర్థ యాత్రలకు అత్తగారితో బోయిన నీ  సమస్య సమసిపోవును   

అంగయారు  : తీర్థయాత్రలకు  తీసుకు పోయి వంటరిగా ఉన్నప్పుడు అడగమందువా ?

డయానా : నీవు వంటరిగా పోవుట కాదు , జంటగానే పోవలెను , రోమి మీ ఇరువరినీ కొనిపోవును. 

అంగయారు : అట్లు ఇరువరమూ కలిసి అడుగుట ... 

డయానా : నసిగె దవెందులకు ?

అంగయారు : అట్లు ఇరువరమూ కలిసి అడుగుట .... 

డయానా : మరల నసుగుడు.  నీవు ఏమియునూ అడుగా వలదు . మీరిరువరినీ చూచి ఆమె అర్థము చేసుకొని ఆమే  మిమ్ములను అడుగును . 

అంగయారు మనసుకు పట్టిన మబ్బులు విడిపోయినవి. డయానా పథకం పారినది. వారు ముగ్గురూ కలిసి అనేక ప్రదేశములు చుట్టి వచ్చెడివారు.  ఆదివారము ఎచ్చటకీ పోకున్ననూ రోమి అంగయా రు ఇంటికి వచ్చెడివాడు. అంగయారు సంగీతముతో  రోమినేకాక అత్తగారిని కూడా అలరించెడిది.   

వారు విడిగా బైటకు పోయివచ్చిననూ అభ్యంతరముండెడిదికాదు. 

కన్నెకో  రికలన్నీ  కానల కంపి   

కాగిన కన్నెకు  కడకు శుభమాయె

వేచి చూచిన శుభఘడియల గుదెంచెను. పెండ్లి పంజరమున యాంత్రిక జీవితమును గడిపిన  అంగ యాఱుకన్నె శృంఖలములు తెగినవి  కానీ అత్తగారు ఎందులకో మౌనంగానే ఉన్నారు. రోమికూడా తొందర చూపకుండుటతో కొంతకాలమాగవలనని అంగయారు నిశ్చయించుకొనెను.  

కానీ జీవిత మాధుర్యమును గయారు చవిగొనుచున్నది.    

ఉ. వంటిరి   జీవిత    మైనను   వన్నెలుదట్టము     అంగయా  రుకున్  

వింటిని      ఆదివా     రమున  వెచ్చని   గానము     సంధ్యవే    ళలన్         

తుంటరి   తుమ్మెద  ల్లెతన    తోడును   తిప్పును    తోటలం దునన్         

జంటగ     గానమే      నెరిపి   జాటును    మెండుగ   మిత్రశీ    లతన్ 

 కన్నెకథయంత కళ్ళార చూచిన 

 వన్నెకాడు నీడల్లె వెనుకనే తిరినాడు  

 మెరుపల్లె  నిత్యమూ మెఱసి వెలసె 

నేరుగా వెరచి  నేత్రము లర్ధించె  

గేహవ ర్ణమున దేహము మెరియుచు

వలచినా డతడు వలపే తెలిపినాడు

ఎర్రని గుఱ్ఱము వలే దేహ కాంతి కలిగి మెరియుచూ వలచి వలపింపజేసిన ఆ సింగళీయుని వలపుల సింజిని  ఆనతికాలమునే అంకెకత్తెగా అవతరించి ఆతడి మానస సరోవరమందు రాజీవ (ఎర్ర కలువ)మై నిలిచిపో యెను. 

 పసిడి కిన్నెరకు పలుకు తోడు

 పసకాఁడు కన్నెకు పొసఁగు ఱేడు

బంగారు వీణకైననూ పలుకు తోడు కావలెను. అట్లే బంగారు కన్నెకు పసకాడి  తోడు కావలెను. 

 మాట   పొత్తుకొన తనువులే  ఒత్తుకొన   

 మాటు తొలగెను మనసులే  కలిసెను   

మాటలు కలిసిన పొత్తు కుదరకుండునా , చూపులు తూపులతో మొదలైన ప్రేమ నవ్వుల తేరులపై పువ్వులు కురియగా  సాగకుండునా ? పొత్తు కుదిరిన తనువులు కలవకుండునా ?

చిత్ర  శాలల చెలతిరిగి  చెలరుచు      

చిత్ర  ములెన్నో చూడప్రే మపొరలె. 

గృహము పాఠశాల తప్ప అన్యమెరుగని బేల  లజ్జావతి  బాహ్యప్రపంచము నడుగిడి జీవిత మాధుర్యమును గ్రహించవలెనన్న షిరోమి కల మొదట కన్నెకు  భీతి గొల్పుచుండిననూ, కొద్దికాలంలోనే ఆకల  నెరవేరెను.   ప్రేమ వ్రతము మహారణము కదా !

 మరుసటి వారము లంక కొనిపోవుటకు ఏర్పాట్లు జేసెను.     

రవివారము నర్త రమణి  రువారము  

రవణించు నర్తనమే రాత్రి విలాసము

సఖునితో చేయగా శృంగార యాత్ర

సఖ్యత పెరిగి సరసల్లా పముహెచ్చె.

పీయూష  ముగ్రోలి పాలవె  న్నెలలో  

తేలి  శోభన తీరము లుజూసిరి.

 

     

వలకాని   గుండె  వలపుల  దిండుగా

కలులు   కనుచూ   కన్నెతి రగసాగె

 దేశాంత రమువాడు దెగువ కలవాడు 

 గొనిపోయి దేశము గారము జేసి నాడు