Neues Leben -6

గ్రేటర్ నోయిడా ఎక్స్‌ప్రెస్ హైవేపై ఫోక్స్‌వ్యాగన్ కారు పడవలా తేలిపోతున్నట్టుగా సాగుతోంది. మాపుయి కారును నెమ్మదిగా నడుపుతోంది. ఆమె పక్క సీటులో మే కూర్చుంది. మాపుయి మౌనంగా ఉంది. ఏదో లోతైన ఆలోచనలో మునిగిపోయినట్టుగా కనిపిస్తోంది.

“నువ్వు దేని గురించి ఆలోచిస్తున్నావో నాకు తెలుసు,” అంది మే.

“ఓహో! అలాగా? అయితే చెప్పు, నేను దేని గురించి ఆలోచిస్తున్నాను?” అంది మాపుయి.

“మయూర్‌కీ కైరాకీ మధ్య ఏం జరిగిందో దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నావు. అవునా?” అంది మే.

మాపుయి వెంటనే, “కాదు. నువ్వు తప్పుగా ఊహించావు. నేను మనాలిని గురించి ఆలోచిస్తున్నాను. బహుశా నువ్వే కైరా, మయూర్‌ల మధ్య జరిగినదాని గురించి ఆలోచిస్తున్నావేమో,” అంది.

“లేదు. నేను నా బాస్ గురించి ఆలోచిస్తున్నాను,” అంది మే.

“ఏమిటీ? నీ బాస్ గురించా? నువ్వు ఇప్పుడు చాలా రిలాక్స్‌డ్ మూడ్‌లో ఉన్నావు. నువ్వు బాస్ గురించి ఆలోచిస్తున్నావంటే నేను నమ్మను,” అంది మాపుయి.

“నేను కైరా గురించి కాదు, మయూర్ గురించి ఆలోచిస్తున్నాను. అతను చాలా ఆకర్షణీయంగా, సెక్సీగా ఉన్నాడు. మయూర్ గురించి ఆలోచిస్తున్నాను. అదే సమయంలో నా బాస్ గురించి కూడా ఆలోచిస్తున్నాను. ఎందుకు? ఒకేసారి రెండు విషయాల గురించి ఆలోచించకూడదా?” అంది మే.

“నీ బాస్ సంగతి వదిలేయ్! మయూర్‌ను నువ్వెక్కడ చూశావు?” అడిగింది మాపుయి.

“కైరా మనకు చూపించిన ఫొటోలో మాత్రమే చూశాను,” అంది మే.

“కానీ నేను అతన్ని నిజంగా రెండుసార్లు చూశాను. మొదటిసారి నైనిటాల్ బ్యాంక్‌లో చూశాను. రెండోసారి ఈ ఉదయం చూశాను,” అంది మాపుయి.

మే ఆమె ముఖాన్ని పరిశీలిస్తూ, “మాపుయి, నిజంగా చెప్పు. నువ్వు రిలాక్స్‌డ్ మూడ్‌లోనే ఉన్నావా? ఏదో విషయం నిన్ను బాగా కలవరపెడుతున్నట్టుంది,” అంది.

అప్పుడే కారు ఒక పబ్‌ను దాటుతోంది. మే సరదాగా, “కారు ఆపు. పబ్‌లోకి వెళ్లి ఇంకో రౌండ్ వేసుకుందాం,” అంది.

మాపుయి కోపం నటిస్తూ, “నువ్వు క్షేమంగా ఇంటికి చేరాలని అనుకోవడం లేదా?” అంది. ఇద్దరూ గట్టిగా నవ్వుకున్నారు.

“నేను ఇంకో రౌండ్ తాగినా నా మనసులోని ఆలోచనలు పోవు. ఎందుకంటే మనాలి విషయం నన్ను అయోమయంలో పడేస్తోంది,” అంది మాపుయి.

“నాకైతే నా బాస్ విషయం ఇంకా పెద్ద అయోమయంగా ఉంది,” అంది మే.

“ప్లీజ్ మే! నీ బాస్ గురించి మాట్లాడటం మానేయ్. నాకు కూడా ఉద్యోగం ఉంది, బాస్ ఉన్నాడు. కానీ ఆదివారం, అదీ పార్టీ చేసుకునే సమయంలో, నేను నా ఉద్యోగం గురించీ ఆఫీసు గురించీ మాట్లాడను,” అంది మాపుయి.

“నేను ఆఫీసు విషయం మాట్లాడటం లేదు. ఇది చాలా వ్యక్తిగతమైన విషయం. అసలు విషయానికి వస్తాను. ఓమ్ మన ఫ్లాట్‌ను ఉపయోగించుకోవాలని అడుగుతున్నాడు. అతను ఒక మహిళను తీసుకురావాలనుకుంటున్నాడు. ఒక గంటసేపు మన బెడ్‌రూమ్‌ను వాళ్లకు వదిలేయమని నన్ను అడుగుతున్నాడు,” అంది మే.

మే మాట పూర్తిచేయగానే మాపుయి విస్తుపోయి ఆమెవైపు చూసింది.

“ఓ మై... మై... ఇదేమిటి! చాలా విచిత్రంగా ఉంది. నేను నమ్మలేకపోతున్నాను,” అంది మాపుయి.

“మొదట నువ్వు బిలీవ్ చేయలేదు. ఇప్పుడు ట్రస్ట్ చేయడం లేదు,” అంటూ నవ్వింది మే.

“మన ఫ్లాట్‌లో అలాంటివి జరగడానికి నేను ఒప్పుకోను,” అంది మాపుయి గట్టిగా.

“నేనూ అతనికి అదే చెప్పాను. నువ్వేం కంగారుపడకు. కానీ నువ్వు మనాలిని గురించి ఎందుకు అంతగా ఆలోచిస్తున్నావో చెప్పు,” అంది మే.

అప్పటికే కారు స్కార్లెట్ బార్‌కు నాలుగు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న నాలెడ్జ్ పార్క్–2 ప్రాంతానికి చేరుకుంది.

“నువ్వు చాలా నెమ్మదిగా డ్రైవ్ చేస్తున్నావు,” అంది మే.

మాపుయి కారు ఆపింది. కిటికీ అద్దాన్ని కిందికి దించి తలను బయటకు పెట్టి చూసింది. అక్కడ ఒక పొడవాటి వ్యక్తి కనిపించాడు. అతను మరెవరో కాదు — మయూర్!

మాపుయి అతనితో, “హలో మయూర్! నోయిడా వెళ్తున్నావా? రా, కారులో ఎక్కు. నేను డ్రాప్ చేస్తాను,” అంటూ లిఫ్ట్ ఆఫర్ చేసింది.

ఆ వ్యక్తి చిరాకుగా ఆమెవైపు చూశాడు.

“నో, థాంక్స్. నేను నోయిడా వెళ్లడం లేదు. ఒకవేళ నోయిడా వెళ్లినా నీ కారులో మాత్రం ఎక్కను. నేను మయూర్‌ను కాదు. నా పేరు మయాంక్,” అన్నాడు గట్టిగా.

అంతే, అతను అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.

మాపుయి కారును ముందుకు తీసింది. ఇప్పుడు ఆమె ముఖంలో అయోమయం మరింత పెరిగింది. ఈసారి మాత్రం కారును వేగంగా నడపసాగింది.

మే మ్యూజిక్ ఆన్ చేసింది. రామ్‌స్టైన్ పాట వినిపించడం మొదలైంది.

“Ich will, dass ihr mir vertraut...” — “మీరు నన్ను నమ్మాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.”

“Ich will, dass ihr mir glaubt...” — “మీరు నా మాటను విశ్వసించాలని నేను కోరుకుంటున్నాను.”

రామ్‌స్టైన్ గాయకుడి గరుకైన గొంతు హెవీ బీట్‌తో కలిసి కారంతా మార్మోగుతోంది. జర్మన్ పాట సాగుతూనే ఉంది.

“అతని మాటలను మనం ఎలా బిలీవ్ చేయగలం? అతన్ని ఎలా ట్రస్ట్ చేయగలం?” అంది మాపుయి.

నిద్రమత్తులో తలను ఊపుతూ మే, “బిలీవ్‌కీ ట్రస్ట్‌కీ అసలు తేడా ఏమిటి? నాకు తెలియదు,” అంది. “ఒక వ్యక్తి మాటలు, సామర్థ్యం లేదా విశ్వసనీయత మీద ఆధారపడి అతనిపై నమ్మకం ఉంచడమే ట్రస్ట్. కానీ స్పష్టమైన ఆధారం లేకపోయినా ఏదైనా విషయాన్ని నిజమని అంగీకరించడం బిలీవ్,” అంది మాపుయి.

“వావ్! గ్రేట్! నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది. నా సందేహాన్ని ఇంత సులభంగా తీర్చగలవని నేను అసలు ఊహించలేదు,” అంది మే. మాపుయి నవ్వింది. “కానీ నా సందేహాన్ని పరిష్కరించడం మాత్రం అంత సులభం కాదు,” అంది.

“మయూర్, మయాంక్ ఇద్దరూ వేర్వేరు వ్యక్తులని నేను బిలీవ్ చేయాలా? దానికి నా దగ్గర ఎలాంటి ఆధారమూ లేదు.” “తాను మయూర్‌ను కాదని చెప్పిన మయాంక్ మాటలను నేను ట్రస్ట్ చేయాలా?” “అసలు ఈ మయాంక్ ఎలాంటి మనిషి?”

మే నవ్వింది. “ఏమిటీ! నువ్వేమైనా అతన్ని పెళ్లి చేసుకోబోతున్నావా? అతని గురించి నీకెందుకు అంత ఆందోళన?” అంది.“నేను అతన్ని పెళ్లి చేసుకోబోవడం లేదు. కానీ బహుశా మనాలిని అతన్ని ప్రేమిస్తోందేమో,” అంది మాపుయి.“మనాలి ఎలాంటిదో నీకు తెలుసు. ఆమె మగవాళ్లతో మాట్లాడదు. కనీసం వాళ్లవైపు సరిగ్గా చూడదు కూడా. అలాంటి మనాలి మయూర్‌ను ఇష్టపడటం మొదలుపెట్టింది. కాదు... కాదు... మయాంక్‌ను!” అంది మాపుయి.

“నిజంగా? నీకు ఖచ్చితంగా తెలుసా?” అడిగింది మే.

“నేను నీతో అబద్ధం ఎందుకు చెబుతాను?” అంది మాపుయి.

“ఓహ్, నిజంగానా! చెప్పు... చెప్పు... అదెలా జరిగింది?” అంటూ ఉత్సాహంగా అడిగింది మే.

మనాలిని కారులో డ్రాప్ చేయడానికి తీసుకెళ్లినప్పుడు ఏం జరిగిందో మాపుయి వివరంగా చెప్పింది.

అప్పటికే కారు నోయిడా సెక్టార్ 63లోని లావణ్య అపార్ట్‌మెంట్స్‌కు చేరుకుంది. మాపుయి కారును సెల్లార్‌లో పార్క్ చేసింది. కారు దిగుతూ మే, “నిజానికి మనాలిని, కైరా ఇక్కడ నోయిడాలో ఉండాలి. ఎందుకంటే IBM సెక్టార్ 62లో ఉంది. ఇక్కడి నుంచి నడిచి వెళ్లగలిగేంత దగ్గర. అదే లెక్కన నువ్వు గ్రేటర్ నోయిడాలో ఉండాలి. ఎందుకంటే నువ్వు గ్రేటర్ నోయిడాలో పనిచేస్తున్నావు. ఇంతకీ నువ్వు గ్రేటర్ నోయిడాలో ఏ కంపెనీలో పనిచేస్తున్నావు?” అని అడిగింది.

“నేను ఇంతకుముందు నోయిడాలోని అలైన్ కనెక్షన్స్‌లో పనిచేసేదాన్ని. ఇటీవల గ్రేటర్ నోయిడాలోని ఫేర్ పోర్టల్‌లో చేరాను. అది డొమెస్టిక్ కాల్ సెంటర్. నా పాత ఉద్యోగం నోయిడాలో ఉండటం వల్లనే నేను ఇక్కడ ఉంటున్నాను. సరే, నీ కంపెనీ ఏది?” అడిగింది మే.

“నేను ఒపలినా టెక్నాలజీస్‌లో పనిచేస్తున్నాను. కైరా, మనాలిని గ్రేటర్ నోయిడాలో ఉండటానికి కొంతవరకు వాళ్ల పాత ఉద్యోగాలు కారణం. మరికొంతవరకు కైరా కారణం,” అంది మాపుయి.

ఇద్దరూ లిఫ్ట్‌లోకి ప్రవేశించారు. మే మూడో అంతస్తు బటన్ నొక్కింది. లిఫ్ట్ నెమ్మదిగా పైకి కదలడం మొదలైంది. “కైరా మనాలినిని అంతగా ప్రభావితం చేయగలిగితే, మరి కైరా ఎందుకు మనాలిని మాటకు లొంగిపోతుంది? దాని వెనుక తప్పకుండా ఏదో బలమైన కారణం ఉండాలి. అది మనం తెలుసుకోవాలి,” అంది మే. లిఫ్ట్ మూడో అంతస్తులో ఆగింది. ఇద్దరూ బయటకు వచ్చి తమ ఫ్లాట్‌లోకి వెళ్లారు.

“ముందుగా మనకు కావాల్సింది మంచి నిద్ర!” అంది మాపుయి.

ఇద్దరూ తమ గదుల్లోకి వెళ్లి పడుకున్నారు.