Neues Leben -20

ముగ్గురూ ఫోక్స్‌వ్యాగన్ కారులో కూర్చున్నారు. మాపుయి స్టీరింగ్ ముందు కూర్చుంటే, దేవకి ఆమె పక్కన కూర్చుంది. మేఘన వెనుక సీట్లో కూర్చుంది. “చలో డ్రైవర్!” అంటూ మేఘన అల్లరిగా అరిచింది. దేవకి ఆనందంగా మేఘన వైపు చూసింది. మాపుయి నవ్వుకుంటూ కారు స్టార్ట్ చేసింది. మధ్యాహ్నం మూడు గంటలు. ఎండ ప్రకాశంగా ఉన్నా వేడిగా లేదు. కారు పాములా మెలికలు తిరుగుతూ నెమ్మదిగా ముందుకు సాగుతోంది. “ఈ రోజు వాతావరణం చాలా హాయిగా ఉంది. నా మనసూ ప్రశాంతంగా ఉంది. ఎందుకో తెలియదు... నా గుండె ఆనందంతో గంతులు వేస్తోంది,” అంది మేఘన. “మన అక్క ఇంట్లో కడుపునిండా భోజనం చేశాం కదా! అందుకే అంత ఆనందం,” అంది మాపుయి. “నేను కూడా చాలా హ్యాపీ,” అంది దేవకి. తన ఇంగ్లీషుకి తనే నవ్వుకుంది. తర్వాత కొంచెం ధైర్యం తెచ్చుకుని— “నేను సంతోషంగా ఉన్నది భోజనం వల్ల కాదు. మనసు విప్పి మాట్లాడుకున్నందుకు. మీ మాటలు నాకు చాలా ధైర్యం ఇచ్చాయి,” అంది. అంతకుమించి తన భావాలను మాటల్లో పెట్టలేక మౌనంగా ఉండిపోయింది. మాపుయి మేఘన వైపు చూసి, “ఇంగ్లీష్ మాట్లాడాలంటే అక్కకు సిగ్గు. తన ఇంగ్లీష్ విని తనే నవ్వుకుంటుంది,” అంది. మేఘన నవ్వింది. “ఇంగ్లీష్ మాట్లాడటానికే కాదు. తన చిన్న చిన్న కోరికలు బయటపెట్టడానికి కూడా సిగ్గుపడుతుంది. తన జీవితంలో ఒక తోడు కావాలని చెప్పుకోవడానికీ సిగ్గే. మనుషులకు సహజమైన కోరిక కూడా ఒక స్త్రీకి మాత్రం తప్పు అన్నట్టుగా ఇన్నాళ్లూ బతికింది.” దేవకి నిశ్శబ్దంగా వింటోంది. “యాభై ఏళ్లు వచ్చాయంటే స్త్రీ జీవితం అయిపోయినట్టు కాదు. ఆమె మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోవచ్చు. మళ్లీ ప్రేమించవచ్చు. మళ్లీ కొత్త జీవితం ప్రారంభించవచ్చు. ఆ నిజం ఇప్పుడు అక్కకు అర్థమవుతోంది. అందుకే ఆమె కళ్లలో కొత్త వెలుగు కనిపిస్తోంది,” అంది మేఘన. నిజంగానే దేవకి నల్లని కళ్లలో కొత్త ఆశలు మెరుస్తున్నాయి. “ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు మీరిద్దరూ?” అనుమానంగా అడిగింది దేవకి. మాపుయి, మేఘన ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకుని నవ్వేశారు. “నీ పెళ్లి గురించి!” దేవకి ఒక్కసారిగా సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయింది. “మాకు ఇంత రుచికరమైన భోజనం పెట్టావు కదా! ఇప్పుడు మేము నీకు రుచికరమైన ఐస్‌క్రీమ్ పెడతాం,” అన్నారు ఇద్దరూ. దేవకి చిన్నగా నవ్వింది. “ఐస్‌క్రీమ్ భీ మై హీ ఖిలా దూంగీ... క్యోంకీ ఆజ్ మేరా జన్మదిన్ హై!” మాపుయి ఒక్కసారిగా బ్రేక్ వేసింది. “ఏమిటీ! ఈ రోజు నీ పుట్టినరోజా?” “అవును.” “ముందే చెప్పి ఉంటే ఎంత బాగా సెలబ్రేట్ చేసేవాళ్లం!” దేవకి ఆశ్చర్యంగా చూసింది. “హాయ్ హాయ్! నేను కూడా పుట్టినరోజు చేసుకోవచ్చా?” మేఘన వెంటనే అంది— “లేదు. నువ్వు చేసుకోకూడదు. ఎందుకంటే నువ్వు మనిషివి కావు కదా!” ఆ వ్యంగ్యం దేవకికి అర్థమైంది. చిన్నపిల్లలా ముఖం ముడుచుకుంది. మాపుయి ఆమె చేయి పట్టుకుంది. “ఈ రోజు నీ పుట్టినరోజు తప్పకుండా జరుపుతాం.” “ఇస్కా మతలబ్ ఆప్ దోస్తోంకో భీ బులావోగే? ఐసా మత్ కర్నా బేటా... ముఝే శరం ఆతీ హై!” “నీ మాట మేము వినం,” అంది మేఘన. “మన ఫ్రెండ్స్ అందరినీ పిలుస్తాం.” దేవకి ఇక మాట్లాడకుండా మౌనంగా కూర్చుంది. మేఘన తన స్నేహితులకు, మాపుయి స్నేహితులకు ఫోన్లు చేసింది. కానీ అది పని రోజు కావడంతో అందరూ ఆఫీసుల్లో, కాలేజీల్లో ఉన్నారు. ఆ విషయం చెప్పగానే మాపుయి నిరాశపడింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమెకు ఏదో గుర్తొచ్చింది. “మన అపార్ట్‌మెంట్‌లో రోహిణి అని నాకు ఒక ఫ్రెండ్ ఉంది. ఆమె నంబర్ నా ఫోన్‌లో లేదు. కానీ నాకు గుర్తుంది. నోట్ చేసుకో—87502 87225. మెసేజ్ పెట్టు. ఇప్పుడు కాలేజీలో ఉంటుంది. కానీ సాయంత్రానికి తప్పకుండా వస్తుంది.” మేఘన వెంటనే మెసేజ్ టైప్ చేసింది. “లావణ్య అపార్ట్‌మెంట్స్ దేవకి బర్త్‌డే పార్టీ థియోస్ కేఫ్‌లో ఉంది. తప్పకుండా రావాలి.” మెసేజ్ పంపేసింది. ఆ తర్వాత ముగ్గురూ గ్రేట్ ఇండియా షాపింగ్ మాల్‌కు వెళ్లారు. దేవకి వద్దని ఎంత చెప్పినా వినకుండా ఆమెకు వాచ్, సన్‌గ్లాసెస్, పెర్ఫ్యూమ్ ఇంకా ఎన్నో బహుమతులు కొన్నారు. మాల్‌లోని గేమింగ్ స్టాల్స్‌కి వెళ్లి చిన్నపిల్లల్లా ఆటలు ఆడారు. దేవకి ముఖంలో ఎన్నడూ చూడని ఆనందం కనిపించింది. ఆమె చుట్టూ చూసింది. రంగురంగుల దీపాలు, దుకాణాలు, నవ్వుతూ తిరుగుతున్న జనం, ఆటలు ఆడుతున్న పిల్లలు—అన్నీ ఆమెకు కొత్త ప్రపంచంలా కనిపించాయి. “జీవితం ఎంత వింతగా కనిపిస్తోంది! ఎంత అందంగా ఉంది!” అంది. ఆ మాట వినగానే మాపుయి, మేఘన కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. “నేను మథురలో పుట్టాను. మా చిన్నప్పుడు ఇలాంటి షాపింగ్ మాల్స్ ఏమీ ఉండేవి కావు. పెళ్లి నన్ను ఇంకా చీకటి యుగంలోకి తోసేసింది.” మేఘన ఆమె గతం గురించి ఏదో అడగబోయింది. మాపుయి వెంటనే అడ్డుకుంది. “ఇప్పుడు అవన్నీ ఎందుకు? ఈ రోజు ఆమె పుట్టినరోజు.” మేఘన తన పొరపాటు గ్రహించింది. “అవును దీదీ! పదండి. థియోస్ కేఫ్‌కి వెళ్లి ఐస్‌క్రీమ్ తిందాం. చాలా పెద్దది, చాలా అందమైన కేఫ్. రోహిణికి మెసేజ్ కూడా పెట్టాం. ఈపాటికి అక్కడికి వచ్చేసి ఉంటుంది.” కానీ రోహిణి నుంచి ఎలాంటి సమాధానం రాలేదు. సాయంత్రం అయిదు గంటలైంది. “కాలేజీ నుంచి వచ్చేసి ఉంటుంది. ఇప్పుడు ఫోన్ చేద్దాం,” అంటూ మాపుయి ఫోన్ తీసుకుంది. ఆమె నంబర్ డయల్ చేసింది. “87502 87525.” అవతలివారు ఫోన్ ఎత్తగానే మాపుయి ఆవేశంగా మొదలుపెట్టింది. “బర్త్‌డే పార్టీకి పిలిస్తే కనీసం మెసేజ్‌కి రిప్లై ఇచ్చి వస్తానో రానో చెప్పలేవా? ఇత్నా భీ అకల్ నహీ హై?” అవతల నుంచి సమాధానం లేదు. మాపుయి ఇంకా ఏదో అనబోయేలోపే కాల్ కట్ అయింది. కొన్ని క్షణాల తర్వాత ఒక మెసేజ్ వచ్చింది. “Sorry. Wrong number.” మాపుయి ముఖం చిన్నబోయింది. “అయ్యో!” అప్పుడే తన తప్పు అర్థమైంది. నంబరు చివరి రెండు అంకెలు తారుమారయ్యాయి. 25 కాదు—52 కావాలి! ఆ చిన్న పొరపాటు ఆ సాయంత్రాన్ని పూర్తిగా మార్చబోతోందని అప్పటికి వారికి తెలియదు. ముగ్గురూ మళ్లీ కారులో కూర్చున్నారు. మాపుయి నెమ్మదిగా డ్రైవ్ చేస్తోంది. చేసిన పొరపాటు గుర్తొచ్చి ఆమెకు సిగ్గుగా ఉంది. “మళ్లీ ఫోన్ చేసి సారీ చెప్పనా?” అడిగింది. “అవసరం లేదు,” అంది మేఘన. “నీకు రాంగ్ నంబర్ అని తెలిసిపోయిందని అతనికి అర్థమై ఉంటుంది. పైగా అతను మంచివాడిలానే అనిపించాడు.” కొద్దిసేపటికి వాళ్లు థియోస్ కేఫ్ చేరుకున్నారు. కేఫ్ అంతా రంగురంగుల బెలూన్లు, దీపాలతో అద్భుతంగా అలంకరించి ఉంది. మేఘన ఆశ్చర్యంగా చుట్టూ చూసింది. “ఈ రోజు ఎవరో వీఐపీ వస్తున్నట్టున్నారు!” ముగ్గురూ లోపలికి వెళ్లారు. మరో ఆశ్చర్యం ఎదురైంది. ఆ రోజు కేఫ్‌కు వచ్చిన వారందరికీ ఐస్‌క్రీమ్ ఉచితంగా ఇస్తున్నారు. ముగ్గురూ ఒక టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు. ఆర్డర్ కూడా చేయకముందే వెయిటర్ రకరకాల ఐస్‌క్రీమ్‌లు తెచ్చి టేబుల్ మీద పెట్టాడు. “ఈ రోజు అన్నీ ఫ్రీ, మేడమ్. ఎంత కావాలంటే అంత తినండి. అసలు మొహమాటపడకండి,” అన్నాడు. ముగ్గురూ ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు. “ఇదేంటి?” అన్నట్టు ఆశ్చర్యపోయారు. ఐస్‌క్రీమ్ తిన్నాక మరో అద్భుతం జరిగింది. ఒక అందమైన కేక్ తీసుకొచ్చి దేవకి ముందు పెట్టారు. దానిమీద ఇలా రాసి ఉంది— “HAPPY BIRTHDAY DEVAKI — WRONG NUMBER” దేవకి ఆశ్చర్యంతో నోరు తెరిచింది. మాపుయి, మేఘనలైతే ఏం జరుగుతోందో అర్థంకాక ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు. కేఫ్‌లో ఉన్న కస్టమర్లంతా ఆసక్తిగా వారి వైపు చూస్తున్నారు. అప్పుడే తెల్లని సూట్ ధరించిన, యాభై ఏళ్ల వయసున్న హుందా వ్యక్తి వారి దగ్గరకు వచ్చాడు. “దేవకీజీ... ప్లీజ్, కేక్ కట్ చేయండి,” అన్నాడు చిరునవ్వుతో. దేవకి మరింత ఆశ్చర్యపోయింది. కేక్ వైపు చూసింది. ఆ వ్యక్తి వైపు చూసింది. సిగ్గు, సందేహం, భయం అన్నీ ఒక్కసారిగా ఆమెను చుట్టుముట్టాయి. ఆమె కేక్ కట్ చేయకుండా కుర్చీలోంచి లేచి బయటకు వెళ్లబోయింది. తలుపు దగ్గర దాదాపు డెబ్బై ఏళ్ల వృద్ధురాలు ఆమెను ఆపింది. “ఒక్క నిమిషం అమ్మా.” ఆమె స్వరం ఎంతో మృదువుగా ఉంది. “ఆయన పేరు విష్ణు సిసోడియా. ఈ షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ యజమాని. కృష్ణుడికి గొప్ప భక్తుడు. కృష్ణ మందిరంలో నిన్ను చాలాసార్లు చూశాడు.” దేవకి నిశ్చేష్టురాలై వింటోంది. “నేను అతని తల్లిని.” వృద్ధురాలు విష్ణు వైపు ప్రేమగా చూసింది. “పెళ్లయిన ఏడాదికే అతని భార్య చనిపోయింది. అప్పటి నుంచి అతని జీవితం ఒంటరిగానే సాగుతోంది.” దేవకి కళ్లలో ఏదో కదిలింది. వృద్ధురాలు ఆమె చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుంది. “మా కుటుంబంలోకి నిన్ను ఆహ్వానించాలనుకుంటున్నాం. ఈ రోజు ఈ కార్యక్రమానికి వీఐపీ నువ్వే.” ఆమె కేఫ్‌లో ఉన్న వారిని చూపించింది. “అక్కడ ఉన్నవాళ్లు మా కుటుంబ స్నేహితులు. ఇంకో వైపు ఉన్నవాళ్లు మా సిబ్బంది. నువ్వు అతని ప్రేమను అంగీకరించకపోయినా పరవాలేదు. ఎవరూ నిన్ను బలవంతం చేయరు. కానీ ఈ రోజు నీ పుట్టినరోజు. కనీసం ఈ కేక్ మాత్రం కట్ చేయమ్మా.” ఆమె మాటల్లో బలవంతం లేదు. ఆమె కళ్లలో ప్రశాంతత ఉంది. భరోసా ఉంది. దేవకి కొద్దిసేపు ఆ తల్లి కళ్లలోకి చూసింది. ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా వెనక్కి నడిచింది. కేక్ దగ్గరకు వచ్చింది. కత్తి చేతిలోకి తీసుకుంది. “హ్యాపీ బర్త్‌డే టు యూ...” కేఫ్ అంతా ఒక్కసారిగా పుట్టినరోజు పాటతో మార్మోగిపోయింది. దేవకి కేక్ కట్ చేసింది. అందరూ నిలబడి చప్పట్లు కొట్టారు. ఆమె జీవితంలో బహుశా మొదటిసారి తనకోసం ఇంతమంది చప్పట్లు కొడుతున్నారు. ఆ చప్పట్ల మధ్య దేవకి మెల్లగా విష్ణు వైపు చూసింది. నేరుగా కాదు. కంటి చివర నుంచి. విష్ణు ఆమెను చూసి మృదువుగా నవ్వాడు. దేవకి పెదవుల మీద కూడా చిన్న నవ్వు మొలిచింది. కానీ సిగ్గు దాన్ని పూర్తిగా వికసించనివ్వలేదు. వెంటనే తల వంచుకుంది. అది చూసిన మాపుయి, మేఘన ఒకరినొకరు గట్టిగా కౌగిలించుకున్నారు. “ఆజ్ జ్యాదా పీనా హోగా యార్!” అని ఒకరి చెవిలో ఒకరు చెప్పుకుని నవ్వుకున్నారు. విష్ణు తల్లి దేవకిని తన ఇంటికి తీసుకువెళ్లాలని కోరింది. వారి ఇల్లు పక్క వీధిలోనే ఉంది. మాపుయి, మేఘన సంతోషంగా అంగీకరించారు. విష్ణు తల్లి, కుటుంబ సభ్యులు దేవకి చుట్టూ చేరారు. అంతవరకు తమ మధ్య ఉన్న దేవకి ఇప్పుడు కొత్త కుటుంబం మధ్య నిలబడి ఉంది. మాపుయి, మేఘన కొంచెం దూరంగా నిలబడి ఆమెను చూస్తున్నారు. వారి కళ్లలో నీళ్లు నిండాయి. కన్నీటి పొర వెనుక దేవకి రూపం మసకబారుతోంది. కానీ ఆ మసకలోనే ఆమె జీవితం మాత్రం మొదటిసారిగా స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఎన్నో సంవత్సరాలుగా చీకటిలో నడిచిన దేవకి ముందు— ఒక కొత్త జీవితం తలుపులు తెరుస్తోంది.